Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Dag Lieve mama....
  Vandaag precies 24 jaar geleden, ook op een zaterdag ben je veel te vroeg van ons heen gegaan.
Vergeet die dag nooit meer.

's morgens om 06.10 uur werdt er gebeld... je moeder is dood.......... mama dood hoe kan dat nou..... er was niets aan de hand de avond daarvoor.
Ik had je nog aan de telefoon gehad.. en nu, nu zou je dood zijn.

De oudste was een baby van 6 maanden... nooit zou hij zijn oma leren kennen, nooit zou hij weten hoe ze was, hoe lief ze voor hem was als ze bij ons was of wij bij haar.
Nooit zou ze meer van haar kleinkind kunnen genieten.
Mama waarom ben je zo vroeg van ons heen gegaan.
We wisten dat het leven niet meer zo nodig voor je hoefde, maar dat de natuur je daarin hielp dat hadden we nooit verwacht.
Te vroeg, te jong, te onverwachts...
De pijn is minder, de scherpte is er af, maar het gemis is nog steeds daar.
Je bent net zo oud geworden als je eignen moeder. Achteraf hoorde ik dat je dat altijd hebt gezegd dat je niet ouder dan je moeder zou worden.
Mama ik ben over ruim een jaar net zo oud als jij was toen je stierf.
Ik wil toch wat langer hier op aarde blijven... Maar toch is daar de angst, de paniek.... stel je toch voor dat ik niet ouder zal worden als jij...
Dan heb ik nog maar ruim een jaar om te leven. Om samen te zijn met al die andere die me lief zijn en die ik niet wil missen.
Mama ik wacht nog even met naar je toe komen, ik wil heel wat jaartjes ouder worden dan jij bent geworden.
Eindelijk leef ik, eindelijk mag ik genieten van het leven.. daar wil ik nog van blijven genieten ook al moet ik voor dat leven vechten.
Mama ik mis je.... ik zal je nooit vergeten.
En ooit komt de tijd dat ik alle vragen die ik heb aan je kan stellen....


Dag lieve mama
Dag lieve Nicky..
Gisteren (16 maart) was het de geboortedag van Nicky.
Nicky is het zoontje van Ruud dat in 2003 dood is geboren na 24 weken zwangerschap.
Ieder jaar zetten we dan witte rozen weg en brandt er een extra kaarsje voor Nicky.

Je staat er toch bij stil hoe hij nu geweest zou zijn.. hoe hij eruit zou zien en ja hoe het leven dan was geweest.......



Linksonder staat een tegelte en dat heb ik gekocht.
De tekst slaat niet alleen op Nicky maar ook op de kindjes die in mijn leven niet hebben mogen leven..


Een dag die met een lach en een traan voorbij is gegaan.

Voor Marco...!!



Woorden hoeven hier niet aan toegevoegd te worden.

Liefs
MarLies

Condoleance.nl
  Lieve Allemaal,

Op Condoleance.nl is er een condoleanceregister geopend...

Als jullie op het plaatje klikken dan komen jullie op het condoleanceregister.

Liefs
MarLies
Sterkte Marco...
  Lieve Marco,
Tot mijn grote schrik lees ik op de logjes en je site dat vannacht je vader onverwachts is overleden..
Wat een schok zal dat voor jullie allemaal zijn.
Zo onverwachts en nog zo jong en dan al afscheid te moeten nemen van je vader...


  Lieve Marco, Leontine, Luca, Senna en Jada, Gabriela, Armando en Vanessa, Silvana, Wino, Romy en Jacky en Mary;

We wensen jullie heel erg veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.
Vanuit het diepste van ons hart condoleren we jullie, er brand een kaarsje en we zijn in gedachten bij jullie.

Liefs Ruud en MarLies


Het afscheid,......definitief
Tijdens het afscheid van mijn vriendin zijn er foto's gemaakt....
Heel bijzonder, had dat nog nooit meegemaakt.
Oké ook ik sta op de foto....

Hier zitten we te wachten tot de dienst begint.
Het lijkt heel rustig als je het zo ziet, maar in totaal zijn er 171 mensen geweest op de uitvaart.....

Op de volgende foto ben ik aan het lezen... pff was heftig maar met Ruud achter me ging het me redelijk goed af


Op de volgende bladzijde staan enkele foto's van het open graf... mooi om te zien, maar ik waarschuw alleen even.
Dag lieverds..
Gisteren was de begrafenis van mijn vriendin....
Zal proberen er woorden voor te vinden, maar heb die nog niet echt.
Mijn hoofd is nog een totale chaos en mijn emoties zijn net een wervelwind die door me heen gaan.

In Zoetermeer aangekomen waren we mooi op tijd om de wagen aan te zien komen.
Ze lag in een mooie witte wagen omringd met heel veel knuffels en ook de volgwagen was wit.
Het was heel speciaal om deze uitvaart mee te maken. Niets was er standaard.
Ze lag niet in een kist, maar op een plank (dit omdat ze in haar leven al vaak genoeg in een kist is gestopt), bedekt met een overtrek met zwanen en een deel van haar trouwjurk. Om haar heen stonden veel knuffels en 2 hele mooie foto's van haar..
Tijdens het binnenkomen werd het liedje de vondeling van Ameland gespeeld van Boudewijn de Groot.

Een heel mooi en indringend nummer.
Zeker als je haar levensgeschiedenis kent.
Na dit nummer heeft haar man haar levensgeschiedenis verteld. In grote lijnen hoe haar leven is gegaan van heel klein tot aan haar dood.
Wat haar allemaal is aangedaan, waardoor ze dit speciale mens was, een mens waar veel mensen van hielden, ieder op zijn of haar eigen manier.
Hoe haar man haar alters heeft mogen leren kennen, van ze is gaan houden en is gaan waarderen.
Daarna kwam het lied van Veldhuis en Kemper: Wie was je gedraaid.

Een lied wat voor veel mensen die te maken hebben of hebben gehad met incest heel erg herkenbaar is.
Hierna kwam de jongste zoon Vidal die vertelde hoe zijn leven was met een moeder die disser was. Over zijn verschillende moeders, de kinderen waar hij mee speelde.
Daarna is er weer een lied gedraaid waar ik nu even de titel van kwijt ben. maar zodra ik die heb dan zal ik het neerzetten.
Ook hun schoondochter haalde herinneringen op, herinneringen aan een wel hele speciale en lieve schoonmoeder.
Afscheid nemen
Vandaag zijn we afscheid wezen nemen van mijn vriendin.
Ze lag er "Mooi" bij en het was bijzonder om het te doen.
Maar ook ozo zwaar en emotioneel.
Mijn hoofd zit vol, kan me niet concentreren, mijn ogen doen zeer, ben helemaal kapot..
Dit is wel zo'n harde klap.
Kan er nu niet meer onderuit dat mijn vrienden er niet meer zijn, dat het voor altijd weg is.
Dood is zo definitief.
Zaterdag de begrafenis. Het wordt, zoals ik nu voel een bijzondere en speciale begrafenis. Ook ik zal daar wat mogen zeggen wat ik heel erg fijn vindt.

We hebben samen(mijn man en ik) besloten om na de begrafenis door te rijden naar het strand.
Even niets, alleen de zee, het strand, de wind en elkaar.

Liefs van een ontzettend vermoeide en verdrietige MarLies
Eigenlijk...
Zou vandaag mijn vriendin, die gisteren zo plotseling is overleden de hele dag bij me geweest zijn.
Van het weekend hadden we al besloten dat ze thuis zou blijven omdat ze zoveel last van haar benen had en de reis te lang zou zijn.
We hadden afgesproken dat ik zogauw mogelijk naar haar toe zou komen.

Ik ga nu wel heel erg gauw naar haar toe.,...................
maar niet op de manier zoals het de bedoeling was.

Nee om afscheid te nemen...................

Mijn emoties zijn net een wervelwind door mijn lichaam heen.
Wordt er gek van.
Hoe moet ik dit nu weer op een rijtje krijgen.
Het is gewoon teveel.
Heb er helemaal genoeg van.....................

Sorry ziet het even niet meer zo zitten

MarLies
Weer afscheid nemen..
Voor de derde keer in 2 weken tijd moeten we van iemand afscheid nemen.
Vandaag heb ik gehoord dat een vriendin van mij is overleden op de leeftijd van 51 jaar.

Veel te vroeg en het waarom, zo zinloos, zo jong.
Ik kan het nog steeds niet goed beseffen.
Ze was een hele speciale vriendin.
Speciaal door de veelvuldigheid aan personen die ze was.
Door haar verleden had ze héél véél alters.
Vele van hen kon ik, van naam, van gezicht, van stem, van mee omgaan.
Enkele waren me heel erg dierbaar.
Cosmea, waar ik altijd kaarten mee maakte.
Femke gezellig samen een dag theeleuten.
Peter, Reinier, Pieter waar ik hele gesprekken mee kon houden.
Zo kan ik er nog vele meer noemen.
Maar eentje was er heel speciaal.. mijn binnenwereld vriendje.
We genoten samen van de muziek van Marco.
De liedjes: Laat maar los en Kom maar bij mij zal ik nooit meer kunnen horen zonder aan Schrijver te denken.
Hij had die naam omdat hij altijd alles opschreef wat er in de Buiten- en binnenwereld gebeurde.
Ze hebben me vele malen opgevangen in de tijd dat ik alleen was, heb vele vele leuke dagen en uren doorgebracht met ze.
We hadden ook mindere tijden, momenten dat we elkaar minder begrepen en we elkaar even niet zagen.
Toch bleef ze mijn vriendin.

Ze zou eigenlijk morgen naar me toegekomen zijn.
Afgelopen zaterdag heb ik nog een uur met Femke aan de telefoon gehangen.
Uitgepraat raakte wij tweetjes eigenlijk nooit.
Ze kon niet komen omdat ze teveel pijn had aan haar botten en drie stappen eigenlijk al teveel waren.
Vorig jaar was er borstkanker bij haar geconstateerd. Ze hebben met alle alters gestreden en leken de strijd te gaan winnen. Nu zijn ze heel plotseling aan een andere oorzaak overleden.

Zaterdag is de begrafenis... Afscheid nemen van Mijn vriendin....
Een kaarsje brand voor ze..
"Ik wil met je delen
Wil jij dat ook met mij"