Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Intratuin - Kerstshow
Na eerst even allerlei logjes afgelopen te zijn, weer even tijd voor een eigen nieuw logje.
Wat een regen de laatste dagen.
Ondertussen zijn we aardig bijgekomen van onze bedevaartreis. Ben volop bezig met het maken van een boek voor herinneringen van deze ontzettend mooie reis waar we nog dagelijks naar terugdenken. En het liefst de tijd zouden willen terugdraaien en het nogmaals beleven.

De laatste periode gaat het in de nacht niet zo goed met me.
Veel nachthengsten met herbelevingen. We proberen van alles om dat tot rust te krijgen. Afgelopen nacht heb ik zelfs het licht op de overloop laten branden. Echt geholpen heeft het niet, maar ja kan je misschien na 1 nacht ook niet zeggen.
We hadden heel erg de behoefte om er even samen uit te gaan.
Ik wilde ook wel wat afleiding na alle nachten.
Dus zijn we richting Halsteren gereden naar de Intratuin.
Sinterklaas is net binnen maar wij begaven ons al in de kerstsferen en dat is altijd ontzettend mooi bij deze Intratuin.
Natuurlijk had ik mijn camera bij me.


Schrok wel even van mezelf hier, wat zie ik er moe uit. De slechte nachten doen me niet echt goed. Maar ja we gaan door...
Ben niet van het opgeven.
















 


Ze hebben er weer heel erg veel werk van gemaakt. Heb mijn ogen weer uitgekeken.









Engelen trekken altijd mijn aandacht.




Er staan nog meer foto's in het fotoalbum.
Was fijn om er samen zo even uit te zijn en wat afleiding te hebben
Bedevaartreis Polen dag 8
Onze allerlaatste dag alweer.
Vandaag gaan we toch echt terug naar Nederland.
Een lange zit in de bus, maar ook nog met een mooie stop in Kevelaer waar we de slotviering hebben en de groepsfoto gemaakt gaat worden.
Vroeg op om om 08.00 uur weer in de bus te zitten.
 
We namen nog even een keer het uitzicht mee in Friedrichroda.


Otto onze chauffeur, hij is een beetje wazig de foto maar dat was hij zelf echt niet. Een goede chauffeur die voor ons het uiterste eruit heeft gehaald tijdens de hele reis. Dank Otto....


En deze pakte we ook nog even mee. Een mooie zonsopgang.


In Duisburg een gezamenlijke lunch met alle 350 Pelgrims.


Lekker eten... alleen ik moest na afloop natuurlijk nog even een kom thee omkiepen :$



Waar wij aten was een verbouwde Silo als ik het goed heb. En dit gebouw is omgetoverd tot een museum.


Hierna op naar Kevelaer







Zie na afloop maar 350 mensen op één foto te krijgen
Maar het is gelukt...

© Ramon Mangold



Voor de laatste keer kaarsjes aangestoken voor lieve vrienden... 




En zo kwam een hele mooie, enerverende, speciale, ontroerende, emotionele week tot zijn eind.
Om 20.00 uur waren we in Breda en tegen half 9 thuis. Even wat gedronken, daarna de hondjes opgehaald en toen rust. Pfff rust dat heeft wel even geduurd voordat we konden zeggen dat we uitgerust waren. Het begint nu een beetje te komen.
Maar deze week zou ik voor geen goud gemist hebben.
Dit is een week waar we nog heel erg lang met intense gevoelens naar terug zullen kijken en van zullen genieten.
Nu de logjes klaar zijn ga ik aan ons eigen boek beginnen. Wil er een uitgebreid verslag van maken om zo nog regelmatig terug te kunnen kijken naar deze mooie ervaring.

 
Bedevaartreis Polen dag 7
Dag 7 alweer van onze reis naar Polen.
Vandaag vertrek vanuit Krakau richting Friedrichroda waar we onze laatste overnachting hebben.
Voordat we zouden stoppen voor de viering zijn we voor de laatste keer gestopt bij een grote parkeerplaats waar we onze Zloty's op konden maken. Dus wat lekkers gekocht om in de avond gezellig met elkaar met wat drinken te toosten op deze mooie reis

Al vroeg ons vertrek naar Legnica waar we de viering zouden hebben. Zouden ja, want wat bleek... de pastoor had dubbel geboekt dus konden we alleen in de middag en dat ging weer niet gezien de tijd die we nodig hadden om niet al te laat in Friedrichroda te komen. Dus was er volop gebeld en konden we terecht in een Autobahn kirche,


De autobahn Kirche
Helaas dat bleek niet een goede kerk te zijn. Was een evangelisch luterse kerk en  daar waren geen hosties en wijn aanwezig (tenminste niet genoeg voor ruim 350 mensen.

Maar gelukkig nog geen 5 km verderop zat er een klooster waar we de viering mochten houden. De zusters daar werden wel even overdonderd door het aantal mensen wat binnen kwam.
Maar we hebben een mooie viering gehad in een mooie kerk.

Cisterciënzerinnenklooster St. Marienstern in de omgeving van Bautzen




Na afloop van de viering mocht Ruud nog even voor de camera wat dingen zeggen en daarna samen nog. We zijn benieuwd naar het filmpje....
Als we het hebben dan verschijnt het vanzelf online.




Na deze viering zijn we weer verder gereden naar Friedrichroda. Voor onze echte laatste overnachting voordat we verder richting Nederland zouden vertrekken. Dit zijn echt hele lange dagen in de bus zitten met af en toe er een poosje uit. Doodvermoeiend, maar ja we moeten toch terug naar huis toe.



 
Bedevaartreis Polen dag 6
Onze eerste en enigste dag waarop we enigszins hebben kunnen uitslapen. Ook weleens lekker als je iedere avond laat op bed ligt en vroeg er weer uit moet.
Helaas vandaag ook een dag met grotendeels regen.
We hoefde pas om half 10 bij de bus te zijn omdat we deze dag in het begin in Krakau zouden beginnen met een viering in de Floriaankerk, de kerk waar Paus Johannes Paulus II kapelaan is geweest.

De kerk was helaas niet zo heel erg groot zodat we niet allemaal zich hadden op het altaar en wij tegen een pilaar aan het kijken waren


Heb nog niet naar de vertaling gezocht maar denk dat dit het Onze Vader in het pools is. Ach je moet wat als je niets anders ziet :$

Een afbeelding van zr. Faustina
Na afloop van de viering zijn we gezellig door de regen de koningsroute gaan lopen. Echt veel is er niet van gekomen omdat een groot deel van onze groep toch wel graag een toilet wilde bezoeken en we daarvoor een klein restaurantje in gingen. De eigenaar was niet zo blij met zo'n massa mensen. Dus moesten we buiten wachten en om de beurt naar binnen. Toen hebben we maar besloten daar met z'n allen (50 man) koffie te drinken.
Je had het gezicht van de mensen daar moeten zien. Gekke Hollanders met hun rode sjaals om. Maar hij had zijn dagomzet in 1x binnen :p
Ondertussen was het wat minder gaan regenen en zijn we weer verder gaan wandelen.





Op het grote plein gekomen mochten we zelf kijken wat we wilde doen als we maar om 15.00 uur bij de bussen waren die bij de hotels weer stonden.
Dus werden er 350 "rode sjaals" los gelaten in Krakau. Het is een mooi teken van herkenning. Want iedereen met een rode sjaal om hoorde bij "onze" groep pelgrims.





Deze klim vonden we toch wat te steil om naar boven te gaan en daar was ook de tijd niet meer naar. Maar was een mooie indrukwekkende ker​k van buiten af gezien al.

Om 15.00 uur zorgde we, na eerste ergens een lekkere kom soep te hebben gegeten, weer bij de bus te zijn. We zijn daarna naar het Heiligdom van Lagiewniki gereden waar we in de kerk van de Goddelijke Barmhartigheid een Vesper met Aanbidding zouden hebben.
Deze moderne bedevaartkerk, waarmee Paus Johannes Paulus II een speciale band had is een heel groot contrast met de vele eeuwenoude kerken die in Krakau staan.












Ondanks zijn moderne karakter, toch erg indrukwekkend aan de binnenkant.

We zaten deze keer redelijk op tijd aan de warme maaltijd en konden in de avond vrij Krakau in. Maar wij hadden genoeg van de kou en regen en zijn lekker binnen gebleven en hebben het gezellig gemaakt met elkaar om samen wat te drinken. 
Dit was onze laatste nacht in Krakau, morgen zouden we alweer beginnen aan de reis richting Nederland.
Nog niet aan denken, we hebben nog twee dagen te gaan.
Auschwitz Polen dag 5
Auschwitz, wat zeg je daarvan.
Pff daar kan je alleen maar stil bij worden.
Daarom ook een apart logje hierover.
We zijn in groepjes met een gids door Auschwitz gelopen. Het regende, het maakte het nog triester dan het al is.
En dan wetende dat de dingen die je te zien krijgt maar een topje van de ijsberg is van alle ellende die daar is gebeurd.
We hadden een koptelefoon op om de gids goed te kunnen horen, maar moet eerlijk zeggen dat ik hem af en toe heb afgezet omdat het me teveel werdt.
Daar liep ik dan met mijn rollater over hobbelsteentje, grote plassen en modder. Wetende dat wij beschermende kleding aan hebben en ons kunnen wapenen tegen de regen, modder etc. Maar de mensen die daar hebben gezeten niet.
Als iets me heel erg heeft geraakt deze reis was een van de dingen toch wel het bezoek aan Auschwitz.
Foto's zeggen meer dan woorden......



















Ramon Mangold ©
Over dit moment wil ik toch wat schrijven. Dit moment gaat niet meer uit mijn geheugen, uit mijn gevoel, uit mijn lijf.
Hier staan we bij een monument met zo'n 10 mensen vanuit onze bus. Arm in arm.. we voelde het verdriet, de onmacht, de pijn, maar ook de steun en saamhorigheid door ons heen vloeien. Zonder wat te zeggen lieten we op een moment elkaar ook los. Allemaal met het gevoel zo is het goed. We keken elkaar aan en allemaal waren we even diep geraakt.







Na Auschwitz zouden we eigenlijk ook nog naar Birkenau gaan. Maar de tijd was te kort om daar een bezoek te brengen. Wel zijn we er met de bus langsgereden.


Ergens was ik blij dat er geen tijd meer was. 1 kamp op een dag is genoeg.
Hierna zijn we terug gegaan richting Krakau naar de kerk waar ik in mijn vorige logje over het geschreven.

Wat was ik blij dat er 's avonds de gelegenheid was voor een pastoraal gesprek met een van de pastoors die mee waren. Anders was ik met dit bezoek naar bed gegaan. Het bezoek dat me om heel veel verschillende redenen ontzettend diep heeft geraakt en nog doet. Een bezoek wat ik niet had willen missen, maar wat wel heel zwaar was. En eigenlijk ben ik van mening dat ik dat niet mag zeggen omdat de mensen die er gezeten hebben het vele en vele malen zwaarder hebben gehad dan wij, die er "alleen" een bezoek aan brachten. 

Bedevaartreis Polen dag 5
Vandaag een dag met heel scherpe contrasten. Eerst de viering in Wadowice, de geboorteplaats van Johannes Paulus de II. Helaas ook een dag met regen, de hele dag door.





Het doopvont waar Johannes Paulus de II gedoopt is.

De pauselijke zetel.
Na de viering in Wadowice hadden we wat vrije tijd om naar het geboortehuis van Johannes Paulus de II te gaan. 





en ergens warm wat te drinken en te eten. 


Het geboortehuis van Paus Johannes Paulus II.
Daarna zijn er 6 bussen richting Auschwitz en Birkenau gereden en 1 bus met mensen die daar niet naar toe wilde zijn naar Krakau terug gereden.
Over Auschwitz maak ik een apart logje.

In de avond zouden we meelopen met de processie in Krakau vanuit een kerk vandaan door het centrum ter ere van de verjaardag van Paus Johannes Paulus II. Maar door het slechte weer is de processie afgelast. We zijn wel de kerk gaan bekijken.
Een hele moderne betonnen kerk, maar met ontzettend mooie dingen aan de binnenkant.



Bisschop J. Liesen. Een zeer open en benaderbare Bisschop

Ook in deze kerk veel plekken waar je afbeeldingen, kleding en andere dingen zag van Paus Johannes Paulus II

Dit is zijn eerste grafsteen. Hij heeft in Rome een nieuwe gekregen nadat hij Heilig is verklaard. Deze is terecht gekomen in deze kerk
In de bijbel die op de grafsteen ligt zit een klein relikwie: een bloedampul van de paus. Voor de polen is dit een heilige plek. Ze raken het aan, kussen het en vegen het dan weer schoon voor de volgende.



Het relikwie van dichtbij.



Ook van binnen beton, maar toch op zo'n manier dat het apart was en niet storend

De pauselijk attributen, zoals zijn staf, rozenkrans etc.

Na afloop van dit onverwachtse bezoek aan deze kerk zijn we teruggegaan naar ons hotel voor ons avondmaal.
"De laatste tijd als je me aanraakt
Voel ik iets dat ik niet vertrouw"