Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Zonnebloemen ;
en 2 gast Zonnebloemen .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Weer eens een logje
Al een tijd heb ik niet gelogd.
Maar ja waar log je over als het niet echt lekker gaat.
Probeer het positief te houden, maar het blijft knokken.
De zorgen om mijn zusje die ziek is en waar het maar niet beter wil gaan.
Gelukkig gaat het met Annick een stuk beter. Niet dat ze beter is, en waarschijnlijk ook niet 100% beter zal worden. Maar sinds ze na de vakantie naar een andere school is gegaan. Geen therapie meer heeft (alleen als het noodzakelijk is en de afspraak met de pijnarts in het Sophia) zien we langzaam de "oude" Annick weer terugkomen. Alhoewel er ook momenten zijn dat we zien dat alles wat ze heeft meegemaakt heel erg diep zit en er geregeld dingen uitkomen waarvan we denken. ... Ach meiske toch.... sund.. Ze heeft emotioneel zo'n klap gehad dat ze in veel dingen is teruggeworpen en er weer bovenop moet klimmen. Gelukkig heeft ze een leuke klas, lieve vriendinnen en spreekt ze weer af. En dat is heel lang geleden.

In mijn vorige logje schreef ik dat Ruud in zijn periode van clusterhoofdpijn zat. Na het afbouwen van zijn medicijnen is hij ongeveer drie weken vrij geweest van zijn hoofdpijn en sinds een goede week is het weer clusterhoofdpijn. Weer zuurstof en medicatie. Zo vlug hebben we de periodes nog niet op elkaar gehad :'( Zo erg om je man zoveel pijn te zien lijden. Hopen maar weer dat de medicijnen gauw aanslaan en zijn aanvallen minder worden. En dat hij na het afbouwen een langere periode zonder aanvallen zit.Want anders gaan we toch een probleem krijgen wat betreft de medicatie die zijn aanvallen onderdrukken. Die mag hij alleen gebruiken tijdens de periodes van clusterhoofdpijn en zo min mogelijk...... pffff
En dan zijn darmen. Ook de second opinion in Rotterdam heeft niets opgeleverd en de laatste medicijnen die ze konden geven doen tot op heden niets. 

En ja dan ik. Het is druk in mijn hoofd. De zorgen om de mensen waar ik ontzettend veel van hou. Maar ook voor mezelf. De nachten zijn een regelrechte ramp. Het wakker worden in de nacht heeft geen werking dat mijn nachtmerries stoppen, ze gaan gewoon vrolijk verder als ik weer ga slapen. Want dat is nu mooi uit te proberen nu ik voor Ruud in de nacht wakker ben. Muziek op de achtergrond helpt ook niet. Dus ja het zal een kwestie worden van mee leren omgaan.
Er is veel onrust en emotioneel ben ik echt een jankkip. Voel me heel gauw schuldig als er dingen verkeerd gaan (en dan niet eens door iets wat ik gedaan heb) maar heb dan het gevoel dat ik gefaald heb.
Zal een voorbeeldje geven. Afgelopen weekend waren we met 28 kinderen vanuit onze parochie naar de vormseldag in BOZ. Dat is een jaarlijks terugkerende dag waar vele vormelingen elkaar ontmoeten en de vormheren. Ook wij als volwassenen hebben vaak veel aan zo'n dag.
Alleen hadden we er dit jaar 4 bij die een "beetje" (en dan zeg ik het voorzichtig) vervelend waren. Echt de hele dag. Zelfs zo erg dat ze door begeleiders van andere groepen werden gewaarschuwd. Ook zijn ze uit workshops gezet omdat ze niet wilde luisteren (helaas zijn ze boven gebleven en niet naar beneden gekomen anders had ik hun ouders gebeld en hadden ze naar huis gemogen) aan het eind van de dag zat ik er zo emotioneel doorheen dat ik zowat stikte in mijn eigen tranen en me echt van alles de schuld aan het geven was. Pff gelukkig ben ik goed opgevangen door onze pastoraal werkster waar ik tijdens het lopen van het ene punt naar het andere mee heb lopen praten. En wat kunnen medicijnen dan ook wonderen doen... gewoon wat extra innemen.
Ik zat ook nog met de gesprekken die ik de dag daarvoor had gehad in het bariatisch centrum. Doordat het psychisch niet zo goed gaat heb ik last van emotie eten waardoor ik weer aankom en wat ik niet wil en waar ik erg boos over ben tegenover mezelf. Ik moet me er nu bij neerleggen dat het zo is en we zijn zoekende voor een goede therapie die me daarbij kan helpen.
Morgen bellen voor een intake, maar eerst uitzoeken of ik het wel helemaal vergoed krijg. Want anders heb ik daar weer een probleem.
En zo stapelen dingen zich op.

De tussenschoolse opvang, wat ik al jaren doe en zo leuk altijd heb gevonden.. pff wat een sfeer onder de vrijwilligers. Ik ben er nu 5 minuten voor de bel gaat en ben gelijk weg als de kinderen weer beginnen. Puur om mezelf te beschermen. Maar het is gewoon voor het zotte dat het zo moet.
Maar we kijken het aan tot de herfstvakantie en daarna zien we verder.
Met de kinderen vind ik het zo leuk, zou het zo zonde vinden om het te stoppen om de reden dat de volwassenen niet op een normale manier met elkaar om kunnen gaan. Er is al van alles geprobeerd maar het lukt niet om de rust in de groep terug te krijgen.
Jammer.

Maar we geven niet op. We gaan door en doen leuke dingen.
Ben aan het haken voor 5 december. Heb al 1 kussen af met Feyenoord logo (oeps mijn man niet blij Feyenoord in huis :p) en nu ben ik bezig met een minionsjaal en daarna nog een kussen met een paardenhoofd erop.
Tussendoor probeer ik nog wat kerstdingetjes te haken voor mezelf en ben nog aan het verzinnen over de kerstkaarten.... Nog geen idee wat dan gaat worden dit jaar..
En zo houden we ons toch bezig en heb ik afleiding van de dingen die in mijn hoofd spoken en in mijn lijf zitten.
Jammer genoeg leer je in moeilijke tijden je "echte" vrienden kennen. En dat zijn er dan helaas niet veel.

Door dit alles reageer ik ook niet veel bij anderen. Sorry daarvoor. Niet dat ik geen belangstelling heb, maar de energie is niet zo groot



 
"Ik geef mijn spullen aan het goede doel
Ze krijgen alles tegelijk"