Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Zonnebloemen ;
en 2 gast Zonnebloemen .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Yippieeeee
Ja ik heb mijn ster weer terug
Ben weer platina, dus ook mijn filmpje is weer terug van Weblog van de Week.

Owow je kan maar ergens blij mee zijn

Het was eigen schuld, maar ja hoor ik kan nu weer alles wat ik wil doen op mijn logje...

Gelijk wil ik iedereen die naar de FCD gaat heel veel plezier toewensen.
En de mensen die vandaag al naar de Eemhof gaan, geniet lekker van een weekendje uit.
Dit jaar ben ik er niet bij, maar volgend jaar zeker weer wel !




3 jaar getrouwd
Alweer drie jaar is het geleden dat ik Ja zij tegen mijn lieverd.
Alweer drie jaar is het geleden dat we aan het begin stonden van een fantastische dag
Alweer drie jaar is het geleden dat we samen met onze familie en vrienden ons samenzijn bezegelde voor de ambtenaar van de burgelijke stand.

Alweer drie jaar zijn we samen een stel.. samen genieten we van de leuke dingen, samen maken we moeilijke dingen mee, samen zijn we elkaars steun, samen.. we zijn alweer drie jaar samen,.
Drie jaar waarin sommige mensen een speciale plek hebben gekregen in ons leven.. de mensen die er waren op mijn 50ste verjaardag.
Samen ... drie jaar samen, wat gaat de tijd toch vlug.


Wat zijn Pepijn en Annick veranderd...... groot geworden bij toen vergeleken....





Mijn kinderen...



Bij de liedjes vanMarco huil ik regelmatig, maar om deze Marco heb ik ook gehuild.


Een dag om nog stteds naar terug te kijken..
Zou hem zo opnieuw willen doen en dan zou ik toch nog dingen anders doen.....

Schat jij hebt me geleerd dat ik mag leven, dat ik er mag zijn zoals ik ben. Ik vind dat vaak nog heel erg moeilijk... de spoken komen af en toe nog langs..
Maar ik wil je nooit meer kwijt.
Lieve schat ik hou van je
Marco en Friends


Ja ook ik / wij waren bij Marco en zijn vrienden. Op woensdag waren we al op tijd richting Arnhem gegaan.
Lekker wat gegeten bij de Mac en toen we bij de rolstoelingang kwamen mochten we gelijk al het eerste stuk naar binnen.

Wij waren mijn lieve zusje Sabine
en mijn eigen mannetje.
Die mocht mee als chauffeur
We hebben het heel gezellig gehad.
Zusje en ik hebben allebei even ons emo moment gehad. Ieder om een andere reden.
Maar wat goed dat je het samen kan en mag delen zo'n moment. Op de terugweg vroegen we ons af wat we ons zelf iedere keer aandeden om naar Marco te gaan. We kunnen het nooit droog houden..Het was een geweldig concert. Kan er heel veel woorden over vuil maken, maar kan ook zeggen; kijk maar naar de foto's...






Oeps!!!!!
Las ik bij ericentamara dat ze hun lidmaatschap voor de fanclub nog moesten betalen, reageer ik daarop en denk ik opeens OEPS!!!!!!!!
Volgens mij loopt mijn platinapakket af in Oktober.................. ikke gauw kijken en wat denk je........................



Is het al verlopen... eindigde op 12-10-2009 ... ok dit kan niet, dit mag niet, ik wil gewoon platina blijven...rustig blijven, wat nu doen...............

Ok naar de bank, inloggen, invoeren de gegevens en betalen..........pffffffffffffff gelukkig het geld is onderweg naar Tifosi di Marco Borsato.... oeps gelukkig platina weer betaald voor een jaar........................

Geld komt er aan hoor. Het zweeft nu ergens tussen mijn bank en de bank van de tifosi

Mijn weekend in Petit Somme
Zoals ik in mijn vorige logje schreef was ik een weekendje weg.
Ik had een Engelenweekend gewonnen, een meditatie weekend met de aanwezigheid van de Aartsengelen. Dit weekend stond onder leiding van Rob van der Wilk
Een hele aparte ervaring is het geweest.
Vlakbij Durbuy (het kleinste stadje van de wereld) staat het kasteel van Petit Somme.
Het kasteel biedt nu onderdak aan Radhadesh, een spirituele leefgemeenschap.
Deze mensen hebben het kasteel gerenoveerd en zijn daar nog steeds mee bezig.
De leefgemeenschap staat ook wel bekend als de Hare Krishna..

Het was echt een hele mooi omgeving midden in de Ardennen waar dit kasteel stond.
Wij verbleven in het guesthouse.

Hier zie je een stuk van het gastenverblijf.. rechts, het glazen gedeelte is het restaurant waar wij aten.... We kregen het eten wat ook de Radhadesh aten... Vedish.. geen vlees, geen vis, geen ei.. alles op natuurlijke basis. Heel erg apart. Zondag middag waren we te gast bij de Radhadesh op het kasteel. Het was heel druk deze keer. Zondag was het een feestdag voor hen. Een van hun Goden werdt vereerd (vraag me niet meer welke want ik weet het niet) Mensen waren vanuit diverse landen speciaal hier naar toe gekomen om dit feest mee te maken.
In het gastenverblijf hadden we een hele mooie zaal tot onze beschikking waar we overdag verbleven..

In deze zaal hielden we onze meditaties, gesprekken en waren we ook gewoon gezellig bij elkaar. Slapen deden we op drie persoonskamers..
Het was op sommige momenten ook best heftig.. Tijdens een van de meditaties brak ik totaal. De rest van de meditatie zijn de tranen over mijn wangen blijven stromen . Daarna heeft het meer dan een uur geduurd voordat ik een klein beetje rustig was geworden. Het was blijkbaar nodig. Een hoop verdriet, boosheid en frustratie is eruit gekomen. En er is me veel duidelijk geworden... Er zullen dingen moeten veranderen wil ik er zelf niet verder aan onderdoor gaan.
Nog meer naar mezelf kijken, nog meer voor mezelf opkomen.. pfff lastig hoor...
Maar goed, het was gewoon een fantastisch weekend.. De zaterdag merkte ik pas hoe moe ik eigenlijk ben en hoe groot mijn angst en paniek nog is..Ik moet nog hard aan het werk om er uiteindelijk te komen.
Vlakbij Petit Somme lag dus Durbuy.
Zaterdagmiddag hadden we wat vrije tijd en zijn we daar naar toe geweest.

Een heel klein stadje, vol met van die hele leuke keien waar je je nek over breekt als je niet uitkijkt , maar vol met mooie steegjes, kleine winkeltjes... helaas ook vol met hotels etc.

We hadden mooi weer dus hebben ook nog even op een terrasje gezeten met de groep en lekker wat gedronken..


Langs de Ourthe zijn we teruggegaan naar de auto.. Jullie hebben me niet moeten zien strompelen... pffff dit is geen plek voor mij en al helemaal niet voor een rolstoel... dat is gewoon niet te doen daar.. Maar ja.. tanden bijten en gewoon doorgaan...
Lang leve de pijnstillers


Dit beeld stondt aan het begin van het pad naar het Guesthouse.. heel apart..

Zondag morgen toen we opstonden en naar buiten gingen om naar het restaurantje te gaan om te ontbijten was de wereld even heel erg klein.. De mist hing over de tuin, het kasteel en het dal...

Deze boom trok me heel erg aan... Was heel erg mooi en stevig.. Voelde heel goed aan..

Heel apart was de rij bomen die er stond die allemaal gesplitst waren.
Als je precies gelijk met de rij bomen ging staan voelde je de aardlijn stromen waardoor de bomen gesplitst waren..

Het weekend was veel te vlug voorbij.. na ruim 2 1/2 uur rijden was ik weer bij Hazeldonk waar mijn mannetje op me stond te wachten..


Het weekend heeft me zeker goed gedaan.. Ondanks de vele tranen die er hebben gestroomd....
Maar ik ben ook weer wijzer geworden, dingen die ik moet gaan aanpakken om mijn leven voor mezelf goed en leefbaar te krijgen en te houden.
Heb dingen verteld tegen mijn man... ook hij zal me moeten helpen anders zal het me niet gaan lukken.
De tijd zal het leren hoe het verder gaat.. en niet dat het ZO wel zal gebeuren.
Nee ik moet er aan werken, hard werken... en met steun zal ik er zeker komen.
Ook al weet ik dat ik er nog lang niet ben.
Maar ik kijk terug op een mooi en fantastisch weekend, wat ik heel graag nog eens over zou doen.


Als jullie me zoeken....
Dan zit ik in de Ardennen voor het weekend.
Over een kwartiertje brengt Ruud me naar Hazeldonk waar ik dan wordt opgehaald door iemand die daar ook naar toe gaat.

Ben naar het Engelenweekend wat ik gewonnen heb.
Hier heb ik daar al meer over geschreven..

Nu gaat het niet zo goed met me... maar ik ga toch proberen er wat van te maken.
Zit met mijn paniekaanvallen en nu ga ik dus naar een voor mij onbekende plek... pff Ruud is er al ooit eerder geweest en heeft me wel al wat dingen uitgelegd.
En ik weet ook niet in hoeverre de mensen van de groep onbekende voor me zijn.

Maar ja wil er zo graag van genieten dus dat ga ik ook proberen te doen.
Na het weekend vertel ik jullie verder waarom het niet zo gaat en hoe het weekend is geweest

Filmpje van Marco heb ik mee hoor op mijn foon

Marco's Favorieten
Jeetje het is me wel een weekje hoor.
Eerst krijg ik van de week de verassing dat ik Weblog van de Week ben
Haal ik mijn mail binnen, zie ik een reactie van Annemiek in mijn gastenboek dat ik ook nog bij MArco's Favorieten sta.

Wat, h, hoe kan dat nou, echt, hoezo....
allemaal dingen die door mijn hoofd gingen. Dus ik gelijk kijken...

En wat zie ik.......
ik sta op nummer 1...

tjee, wat moet ik daar nou op zeggen.
Pff krijg het er allemaal warm van.

Dank je wel lieve Marco
Weet niet waar ik het allemaal aan verdient heb, maar ben er echt heel erg blij mee
Hier kan ik zoveel kracht uithalen. Dat daarmee de moeilijke dingen waar ik doorheen ga momenteel even naar de achtergrond gaan.

Dank je wel Marco. Voor al dit moois.. Dank je wel voor je mooie muziek, dank je wel voor alle kracht die je me daarmee geeft.
Dank je wel....
Dank je wel Marco
Lieve Marco,

Nog steeds ben ik verbaasd dat ik Weblog van de week ben.
Dit is iets wat ik niet verwacht had ooit te worden.
Ben er heel erg blij mee en het mailtje van Nathalie dat ik Weblogger van de week was kwam op een moment dat ik het even heel moeilijk had.



Even last van die stomme paniek- en angstklachten...
Door jouw filmpje kreeg ik weer de kracht om te denken dat dit waarschijnlijk ooit eens over zal gaan of in ieder geval zo zal worden dat ik er mee kan leven.

Iedere keer als ik naar het filmpje luister dan denk ik: Ja MarLies, dit heeft Marco speciaal voor jouw gedaan.. hou dit vast, haal er kracht uit.
Marco dat wil ik ook doen.
Er speelt zoveel in mijn leven, maar er zijn mensen die het veel moeilijker hebben dan ik.
Dus eigenlijk mag ik niet zeuren.



Marco ik heb al heel veel lieve reacties gehad op jouw filmpje.. dat doet me zo goed.
Pfff ik weet niet hoe ik het uit moet leggen hoe en wat ik voel..

Dank je wel Marco... dat wil ik in ieder geval zeggen.
En wie weet, komen de woorden hoe ik uit wil leggen hoe ik me voel en wat ik voel ook ooit nog eens.

Weblog van de week !!!
Ik zit hier helemaal te stuiteren. Weet even niet wat ik moet zeggen...
Maar ik kreeg een mailtje van Nathalie.. eerst met de vraag of ik me wel op had gegeven voor de fanclubdag en daarbij had gezegd dat ik in een rolstoel zit.
Ja dus en ik terugmailen en ook nog betaalbewijs opzoeken.

pffffffffffffffffff krijg ik een mailtje terug dat ik weblog van de week ben;
ik zit te stuiteren........ehhh wat moet ik nu zeggen;

Dank je wel Marco, geweldig ben er heel erg blij mee. En al ik het begrip van ZO weet dan zal ik het vertellen.



"Ik heb je nooit voor mij alleen
Je deelt je lieve hart met iedereen"