Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Bijkletslogje
Had ik een heel logje getypt. Klik ik opslaan in concepten...... weg logje.:o

Dus maar opnieuw beginnen.
Was daarnet bij de fysiotherapeut en die heeft mijn nek even onder handen genomen. Was wel nodig na zijn 3 weken vakantie. Hoop nu dat de hoofdpijn wat minder zal worden.

Hier in het zuiden zijn we op de helft van de vakantie. We zijn net aan de vierde week begonnen. Nog steeds heb ik niet echt mijn draai gevonden. Alles ligt stil en ik voel me verloren en verlaten. Is niet zo maar ja voelt wel zo voor mij. 

Afgelopen weken druk gehad met naar Annick gaan in het Rijndam. Wat een respect heb ik voor haar. Heb een dag meegelopen met haar therapieën. Pfff ongelooflijk zwaar en pijnlijk en ze bikkelt naar door.  We weten dat ze niet beter zal worden maar toch heeft ze daar  wel geleerd om toch dingen met haar zieke handje te doen. En of ze ooit pijnvrij komt is de grote vraag. Je zal h et maar op je  bordje krijgen als je 10 haar bent.:'(

Nu ben ik op de begraafplaats. Een kaarsje branden voor een van mijn engeltjes waarvan het vandaag de geboortedag is.

Afgelopen week heb ik het monumentje en de stenen helemaal schoon gemaakt. Ergerde me aan de vuile stenen en rotzooi die er lag. Nu ziet het er weer netjes uit.

Mijn nachten zijn een ramp. Eerst al dat Ruud weef last heeft van zijn clusterhoofdpijn dus dat was iedere nacht wakker. Nu is dat gelukkig onder controle met medicijnen.  Zo alleen willen dat er een.medicijn was voor nachtmerries. Ben zooooooo moe. Maar niet zeuren. Door gaan met opgeheven hoofd. Dat Last Ik Wel zakken Als Niemand me ziet.

Nu zo richting de aardbeien boer en dan weer rustig naar huis rijden.
Vanmiddag een slinger afmaken en verder niets denk ik
Heb geen energie meer voor.

"En dan drijf ik mee, tot aan de zee
Waar jij op mij zal wachten"