Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Mijn ansichtkaart


Wat kan het anders zijn dan een zonnebloem...
Ook al ga je niet op vakantie dan nog kan je een kaart sturen.. maar aan wie?

Aan mijn lieve man, als ondersteuning en kracht dat we gauw mogen weten wat er aan de hand is. Dat de dokters eindelijk vinden waar al zijn klachten vandaan komen..(Ja gevolgen van de wondroos die hij 2 jaar geleden heeft gehad.. maar dat zou over moeten zijn. Dus niet, dus verder zoeken) er is al veel onderzoek gedaan. Nu is er gekeken of hij een gluten allergie heeft. Als het goed is hebben we daar morgen de uitslag van. Maar wat als het dat niet is ??? Door naar de internist? MDL arts?? We weten het nog niet.

Of...

Aan mijn kinderen. Dat ik van ze hou. Dat ik hoop dat ze van hun vakantie genieten. Mooie dingen zien en meemaken.
Maar wat het allerbelangrijkste is; veilig weer thuis komen. Na de ramp met de MH17 denk je daar toch meer over na.

Of...

Aan lieve mensen die we heel erg missen. Waarvan we hopen dat we elkaar gauw weer zien. Dat misverstanden uit de weg worden geruimd en we weer deel van elkaars leven uit kunnen en mogen maken.

of...

Aan mezelf.. Dat ik toch op de goede weg bezig ben. Hard werk om mijn verleden een plek te geven. Meer vertrouwen in mezelf te krijgen.
Maar ook zoekende wat er met mijn gezondheid aan de hand is. Waar het wegvallen, het suizen in mijn hoofd vandaan komt. KNO arts kon niets vinden. Nu wachten (En dat doe ik al een paar weken, heb vrijdag naar de KNO arts gebeld waar de brief bleef voor mijn huisarts) en dan misschien naar de Neuroloog. Het kan ook zijn dat het bloeddruk gerelateerd is en dat er dan niets gevonden wordt en het weer wordt: mevrouw leer er maar mee leven.
Maar een kaart aan mezelf sturen zal ik nooit doen..

Nee deze kaart gaat naar mijn allerliefste vriendin Petra

Een kanjer van een vrouw, een moeder, een vriendin.
Ze gaat de afgelopen tijd door een hel. Ze is aan het vechten voor haar bestaan en veiligheid en dat van haar twee dochters.
Ze wil andere niet lastig vallen met haar problemen. Dan zegt ze: Jullie hebben al genoeg op je bordje.
Lieve schat met deze kaart zeg ik je:
Lieve Petra,
Ook al ligt er veel op ons bordje. Dat bordje is niet zo vol dat we jouw niet kunnen helpen en steunen.
Dag en nacht willen we er voor je zijn.
Kan je op onze steun en liefde rekenen. Net zoals jij die aan mij/ons schenkt.
Een blik naar elkaar is genoeg om te weten hoe het met de ander is.
Een smsje, een telefoontje, een bezoekje.
Lieverd ik hou van je en weet dat ik altijd er voor je zal zijn.
Dikke knuff
MarLies


GTC Rally
In de zomermaanden is er altijd een druk programma in ons centrum.
Vorige week de kermis en de daarbij behorende kermisviering.
Zou hier nog foto's van krijgen van iemand, maar heb die nog niet. Zodra ik ze heb komt daar nog een logje over.

Maar gisteren en vandaag is er in  ons dorp en de dorpen rondom ons heen de GTC rally verreden. 
Vorig jaar hebben we als rally official in de nacht van achtmaal gestaan. Was leuk om te doen. Dit jaar hoefde dat niet omdat daar andere mensen stonden en ik, gezien hoe ik me qua gezondheid voel liever dit jaar niet mee werkte.
Ik wil eerst weten wat er aan de hand is en waar het regelmatig wegvallen vandaan komt.
(Komende vrijdag naar de KNO arts, hopen dat die meer kan zeggen)

Ruud is wel bezig geweest. Die was gisteren in Roosendaal en vandaag in Etten-Leur aan het werk.
Heb hem zijn koffie gebracht vanmorgen en heb een tijdje bij hem gezeten... gezellig in de regen (In de auto) waar hij het verkeer moest regelen voor de VIP parkeerplaats.
Nu belde hij net dat hij in Wernhout was en daar gelijk aan het werk  moest omdat er een zwaar ongeluk was gebeurd. Dat is de mindere kant van de racerij. Ook vannacht blijken er ongelukken te zijn gebeurd.

Wat ook erg mooi is dat er een aantal uur is ingeruimd voor kinderen die aan een ernstige hartaandoening lijden. Rob Kamphues heeft de stichting Groot hart. Via deze stichting krijgen de kinderen de kans om mee te rijden in een rally auto en ze mogen zelf aangeven hoe hard ze willen gaan. Een heel mooi initiatief en glunderende gezichten. 
Zelfs bij de parkeerplaats was er een kindje wat vol trots zei: Ik heb ook een VIP kaart hoor... helemaal trots en gelukkig. Daar doen ze het dan toch voor... die lach op een gezicht van een ziek kind.

Een van de wagens waar de kinderen in mee mogen rijden.

Tussen de regenbuien door wat foto's gemaakt.








Toen ik richting huis ging was Bob de Jong nog steeds de leider in het klassement.
Geen idee hoe het nu staat. De wind staat zo dat ik regelmatig de wagens hoor, maar heb niet zoveel fut meer om nog te gaan kijken.
Als je morgen in het centrum komt dan is er niets meer te zien (bijna niets meer) van dit evenement. De bouwers gaan vannacht door met afbreken maar eerst wordt er in de VIP tent de prijzen uitgereikt en de voetbalwedstrijd Nederland - Costa Rica bekeken.
Nou ik doe dat wel thuis vanuit mijn luie stoel.

Kaarsje
Al eerder schreef ik over het monumentje bij ons op de begraafplaats.
Dat is hier terug te lezen.
Sinds dat het er staat kom ik / wij er geregeld om er een kaarsje aan te steken.
Zeker op speciale dagen die voor mij een betekenis hebben.
Zo ook vandaag ben ik met een kaarsje naar de begraafplaats gegaan.
Als je de begraafplaats op loopt dan zie je als eerste het grote kruis.
Het blijf me boeien >

Vooral omdat ik, voordat het monumentje er was, daar vaak een bloem of een kaarsje neerzette. 
Ook als het de geboortedag en sterfdag van mijn moeder is doe ik dan nog steeds.
Vandaag moest ik heel erg aan Neske denken die zo onverwachts haar moeder is verloren.  Neske voor jouw en je familie heb ik daar een kaarsje weggezet. In de hoop dat het jullie zal sterken in deze zo moeilijke tijd. (Weet helaas wat het is om zo onverwachts je moeder te verliezen)

Daarna ben ik doorgegaan naar het monumentje en heb het daar wat schoongemaakt en een kaarsje aangestoken:

Het blijf indrukwekkend dat het er staat. En iedere keer zie ik weer dat er meer gebruik van gemaakt wordt. Altijd ligt er wel een bloem, plantje, kaarsen... ben zo blij dat dit monument er gekomen is en er vele mensen steun aan hebben.

Daarna ben ik nog even verder de begraafplaats opgereden om stil te staan bij een hele lieve man. Een lieve echtgenoot, vader en opa die al jaren gemist wordt.
Als ik aan hem terug denk, dan heb ik een lach op mijn gezicht. Zoveel liefde en plezier gaf hij aan en in het leven. De uren samen op het koor, maar ook gewoon zo gezellig bij elkaar zijn.

Als je dan van de begraafplaats wegrijdt en het centrum in rijdt,  kom je weer bij de werkelijkheid van de dag met brullende auto's van de GTC rally die gisteren en vandaag is verreden.
Maar daar zo een ander logje over.

"Kijk in de lucht
Kijk naar de zee"