Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Operatie geslaagd...
patint weer thuis......

Afgelopen woensdag is dus bij mij een ganglion weggehaald..
Hij zat boven op mijn pols aan de rechterkant en waarschijnlijk vast op een stuk bot. ( hoor ik 3 augustus meer over). In eerste instantie zou het onder plaatselijke verdoving gaan, maar gezien mijn geestelijke gesteldheid met angst- en paniekaanvallen hebben we uieindelijk gekozen voor algehele narcose. Ok daar zitten ook nadelen aan, dat weet ik maar niemand heeft er wat aan dat ik in paniek raak of tegen een trigger

aanloop (lig) tijdens de operatie. Dus ik heb lekker geslapen en ondertussen hebben ze de ganglion weggehaald.
Rond 13.00 uur was ik in de middag weer thuis. Wel kei kapot en doodmoe, maar ja dat is niet erg.
Nu moet ik tot maandag 3 augustus mijn hand in drukverband houden en zoveel mogelijk in een mitella of anders op een kussen hoog leggen. Dan moet ik op controle en gaan de hechtingen eruit en hoop ik weer wat te mogen gaan doen met die hand.

Alleen het is net mijn rechterhand die is geopereerd... en ja jullie raden het al ik ben rechts... Dus zit nu ook met mijn linker hand te typen wat niet zo vlug gaat.
De pijn heb ik goed weg kunnen werken door mijn paracetamol spiegel goed op te bouwen. Het is nu draagbaar... En ja deze dagen komen we ook wel rond alleen het alles vragen of zeggen dat is wat lastig...... doe het liever zelf maar daar moet ik me nu maar even bij neerleggen.

Whelllupppp Drilboor
Wheellluuppppppppppp.

Vrijdagmiddag een hele middag een drilboor naast je, gisteren middag een hele middag een drilboor naast je en vandaag al vanaf 09.45 uur een drilboor naast je.

Echt dit is iets om gek van te worden.

Mijn naaste buren zijn allebei naar een verpleeghuis gegaan dus hun woning is vrijgekomen. Nu zijn dit woningen uit het begin van de jaren 60 en alle huizen die leeg komen die worden eerst gerenoveerd voordat er neuwe bewoners in komen.

Dat betekent dus: De docuhe: het lavet eruit slopen.. Ja dus de drilboor;
De keuken slopen: ja dus de drilboor.
De wc. slopen;... ja dus de drilboor
De vaste kasten uit de woonkamer slopen... ja dus de drilboor.....

Het is allemaal logisch dat het moet gebeuren, maar je wordt er echt gek van, zeg maar knettergek van.
Er moet in huis toch ook het een en ander gedaan worden dus je kan niet zomaar zeggen ik ga eens eventjes weg (denk dat we dat vanmiddag wel doen hoor.)

Maar ik hoop echt dat dit de laatste dag is dat ze aan het drillen zijn.
Morgenochtend wordt ik geopereerd aan mijn pols en zie het dan niet zo zitten om als ik terug kom in die herrie te zitten.

Nu moet mijn buurvrouw aan de andere kant vrij gauw bevallen (nog 6 dagen) ze is heel blij dat de kleine nog bij haar in haar buik zit anders had ze echt moeten vluchte,,
Ik dit logje dus ook afsluiten en weer even zoeken naar een plekje waar het minder tot me doordringt.

Maar dit is gewoon Whellluuppppppppppppppppppp !!!!!!
75 jaar
Lieve mama,

Vandaag zou je 75 jaar zijn geworden.
Wat een andere dag zouden we hebben gehad als je er nog zou zijn geweest.

Jij in het middelpunt van ons allemaal.
Jij lieve mama die 75 zou zijn geworden.
Wat zou je daarvan genoten hebben. Je kinderen en kleinkinderen om je heen. Kleinkinderen waarvan je nu het besef van hun bestaan niet afweet.

Natuurlijk weet ik mama dat je van bovenaf alles heb meegekregen en weet hoe het met ons gaat.

En waar we staan in het leven.
Mama liever had ik vandaag een ander logje geschreven dan deze.
Een logje met foto's erop van mijn lachende moeder die 75 jaar was geworden.
Je hebt het niet mogen halen, bij lange na niet.
51 jaar oud was je toen je van ons bent heen gegaan.. het is vreemd, het is al zolang geleden mama, maar op dagen als deze lijkt het net of het gisteren was dat we afscheid van je moesten nemen.
Afscheid van je moesten nemen zonder dat we dat wisten dat het zou gebeuren.
We hebben je niet echt dag kunnen zeggen, want toen we dat zeiden was je er al niet meer.
Ik zal de ochtend nooit vergeten dat de telefoon heel vroeg ging en ik te horen kreeg dat mijn moeder dood was.
Ik vroeg nog aan hem of hij eerst ff verder wilde slapen en op een normaal tijdstip terug wilde bellen... Maar mama het was echt waar... zomaar opeens was je er niet meer.

Vandaag dus geen groot feest.
Vandaag een herinnering aan jouw mama, een herinnering hoe je was en een gedachte hoe het vandaag zou zijn geweest als je er nog was geweest.

Tank eruit en nieuwe rolstoel erin
Zoals jullie weten ben ik al lang aan het tobben met mijn rolstoel.
De oude was net een tank.. al vanaf het begin dat ik hem had en er een keer een van de voorwieltjes onderuit klapte heeft hij nooit meer goed gereden, kon er zelf niet meer mee rijden omdat hij een afwijking had naar links.
Drie jaar aan het tobben geweest, tich malen welzorg over de vloer, maar niets hielp.

Werdt er echt helemaal gek van... we hebben er ook geregeld mee gelachen en in een deuk gelegen, maar mijn schouders en armen leden er aardig onder..

Maar nu eindelijk vandaag is het anders geworden............ de tank heb ik met een vrolijke glimlach meegegeven aan de monteur van Welzorg.
En daarvoor in de plaats heb ik een nieuwe gekregen, en jeetje wat een verschil met rijden....

Helemaal weer aangepast aan mijn zit hoogte en breedte.. ik heb nogal lange benen dus daar moesten we goed naar kijken... dus heb een hele mooie quickie gekregen en hij rijdt zalig...

Moeten even kijken of alles goed staat afgesteld en anders n foontje naar Welzorg en ze komen hem goed afstellen... echt ben hier super blij mee.
Zit ook anti kiepwieltjes onder en die had ik niet bij de vorige en was dus ook echt bang om een stoepje af te gaan........ zelfs de verplichte taxibeugels zitten erop,
Dus ik kan weer gaan waar ik wil, kon dat wel ook met de scootmobiel maar soms is de rolstoel toch makkelijker.


Ik Hou van Holland Koe
Mijn lieve zusje Sabinezeurt (ja schat je zeurt) al tijden dat ze heel graag zo'n koe wil hebben die een deel van het publiek heeft gewonnen tijdens een van de uitzendingen van het programma Ik Hou van Holland.
Wil je de orginele koeien kopen daar wordt je portemonnee niet blij van..
En nu zijn de herhalingen begonnen van het programma...... en jullie mogen 1x raden wat er gebeurde...............


Jaja Sabine zeurde weer.................Ik wil zo'n koe hebben.
Ik zei toen nou wacht maar als je zo doorgaat zet ik nog een aanvraag op marktplaats.
Dus.. ik vanavond naar marktplaats en daar een oproep gezet..



Het is een beetje klein om te lezen......
Maar willen jullie hem goed lezen klik dan hier
Ben benieuwd hoeveel en of er uberhaupt mensen op reageren.

Lekker zwemmen......
Vanmiddag was ik samen met mijn zusje en de kids naar Splesj.
Het wasniet echt zonnig en er stond best wat wind.
Toch had ik me goed ingesmeerd......... maar nu blijkt dat ik toch aan 1 kant.......... jaja aan 1 kant mijn arm toch goed verbrand hebt.
Het rare is dat ik het nu een half uurtje geleden pas ging voelen............. dus gelijk de aftersun er maar weer op.
Ach zo wordt ik toch weer eens bruin.
Fototoestel was er ook bij, dus woorden zijn eigenlijk niet meer nodig..



ffmijn tante mollen... dat is toch wel erg handig als ze zo ligt


Gewoon lief... Pepijn was er ook maar die was nergens te bekennen dus die staat nu deze keer niet op de foto.
Pepijn volgende keer ff op de foto in Splesjj.

Wedstrijd week 2
Toen ik gisteren ging kijken naar de nieuwe wedstrijd (de eerste is me echt niet gelukt) dacht ik eerst gos wat leuk weblogjes afstruinen voor antwoorden.
Totdat ik de eerste las

Dit antwoord was voor mij toch wel heeeeeeeeeeeellllllllllllllllllll errruughhhhhh moeilijk

Schat hoe oud ben je ook al weer.......... manlief: ..jaar met ..jaar ervaring.............Ikke: ja schat dat zou je wel willen.... zullen we er maar gewoon .. van maken.
Ja nog even geen antwoord.... wel even zoeken allemaal.
Manlief: waarom vraag je dat........ow dat is een vraag bij de tweede wedstrijd van Marco.
Manlief: jaja je bent niet goed wijs zeker. Ja hoor zei ikke, en ik heb mijn pillen ook al ingenomen dus daar kan het ook niet aan liggen..

Ben nu zover dat ik alleen de 3de nog moet hebben,... ik zal echt wel heel erg BlonT zijn want die kan ik nog niet vinden..

Zag net ook de nieuwe fotowedstrijd online staan... thema is nu Romantiek..
Ok daar gaan we eens over nadenken.
Agenda leeg maken...
Van diverse mensen krijg ik al tijden te horen dat ik mijn agenda leeg moet maken....
Ja en met leeg bedoelen ze dus ook echt leeg en per dag gaan leven.
De ene dag is helaas de andere dag niet..
Maar ja zo eigenwijs als ik ben.... mijn agenda staat / stond gewoon vol met van alles en nog wat.
Maar ook vooral veel met dingen die minder leuk zijn / waren en niet echt ontspannend te noemen zijn.

Maar ja wanneer ga ik een keer luisteren....

Ben nu wel op dat punt aanbeland... want nu zijn zelfs mijn therapeuten het aan het zeggen... Agenda leeg... afspraken voor therapie die mogen er in..
Ok de afspraak voor de 22 juli voor mijn operatie ook nog wel........ maar de rest gewoon leeg maken........
En dan.... ja want je maakt afspraken, je pland dingen vooruit, soms moet dat gewoon, soms gebeurd dat gewoon.
Ook daarin zagen ze het liefst dat ik ze doorstreepte en gewoon per dag ga leven.
's Morgens bekijken hoe de nacht is geweest, dan kijken wat er gedaan moet / kan worden en dan kijken of het ook haalbaar is........
En de dingen die ik ga doen, moet ik leuk vinden, moet ik ontspannend vinden, moeten gezellig zijn, moeten ehhh nou ja ze moeten van alles alleen ze mogen geen belasting zijn, ze mogen geen druk geven en vooral moet ik de momenten en de dingen waar ik van weet dat ze paniek en angst op leveren momenteel vermijden,
Dat is n van de mogelijkheden voor mezelf om tot rust te komen en de paniek en angst en mijn innerlijke rust goed aan te pakken..
Pff lastig hoor....
Maar goed we gaan het proberen.
Heb nu eindelijk een therapeute die heel goed weet wat te doen met mijn problemen, nu hopen dat het uiteindelijk ook zo gaat werken dat ik er uit ga komen...

Fotowedstrijd Zon, Zee en Strand
Toen ik las over deze wedstrijd dacht ik van h daar kan ik wel aan mee doen want ben van het weekend pas naar Scheveningen geweest en heb daar ook foto's gemaakt...
Maar nog geen jaar geleden waren we naar Hoek van Holland geweest... Dat had een andere reden.. Net daarvoor hadden we de uitvaart gehad van mijn allerbeste vriendin die heel onverwachts was overleden.. Mijn vriendin.. ik nam afscheid van 1 lichaam maar van vele, heel veel vrienden moest ik ook afscheid nemen. Mijn vriendin had DIS, ze had heel veel alters.. en ik had van die alters heel veel vrienden.. en dat maakte het zo moeilijk..
Maar nu weer terug naar de wedstrijd.... ik heb dus foto's van twee verschillende momenten:
De eerste serie foto's zijn van vorig jaar....

Een zeemeeuw slaat zijn vleugels uit

Uitzicht vanuit de duinen...

Opkomende zee

dag lieve vrienden... tot ooit weer........

Voetstappen in het zand

Even kwamen er donkere wolken en wolken voor de zon

Daar gaan ze..................

En nu komen er een paar foto's van Scheveningen waar we zaterdag geweest zijn....

Zo je zal toch dit uitzicht hebben vanaf het parkeerdek van je flat.
Wou heerlijk toch............
Dilemma....

Soms kan je tegen dilema's in je leven oplopen.. Sommige zijn makkelijk op te lossen, anderen moeilijker en weet je vaak niet wat je moet doen.
En dan is het toch een stuk lastiger....


Je vraagt je dan toch af waar je naar moet luisteren... naar de artsen en therapeuten... dus eigenlijk ook naar je verstand... of dat je naar je gevoel moet luisteren.. Dus eigenlijk tegen je verstand en tegen het advies van deskundige in de dingen blijven doen.

Vaak zeg je toch: ja verstandelijk weet ik het wel, maar gevoelsmatig ligt het toch weer anders...
Waarom is het nu nooit zo dat je verstand en gevoel op n lijn lopen.
Momenteel weet ik er even niet uit te komen.
De therapeuten en artsen zeggen het ene en mijn gevoel zegt het andere......

Wat moet ik nu toch doen.....?????

"Vandaag is rood
wat rood hoort te zijn "