Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Zonnebloemen ;
en 2 gast Zonnebloemen .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Bijkletslogje Mei 2014
Soms heb ik van die momenten dat ik even wil bijkletsen.
Gewoon vertellen hoe het nu gaat en wat er in mijn/ons leven gebeurd.

Bijna twee weken terug was ik zo slim om te vallen. Moest lezen in de kerk tijdens de 1ste communievieringen. Waren mooie en sfeervolle vieringen waar ik graag aan meewerk.
10 minuten voor de viering had ik mijn brace uitgedaan (dit omdat ik met brace geen communie kon uitreiken) Maar moest nog even richting wc... zo gezegd, zo gedaan.
Moest een klein trapje af maar de wc was bezet, draai me om en wat er gebeurde weet ik niet precies. Trapje misgestapt of  ??? maar daar lag ik en me opgevangen met mijn rechterhand... Ja mijn hand waar ik aan geopereerd ben.  . Het was slikken en van binnen even janken. Gauw naar de wc en terug naar binnen want ik moest voor de viering al de mededelingen vertellen dus geen tijd om rust te nemen...
De schrik zat er goed in. Tijdens de viering voelde ik mijn hand kloppen en warm worden.. en er ging steeds maar door mijn hoofd als er maar niets kapot is gegaan.
Gelukkig kon ik hem gewoon bewegen. Na de viering gauw mijn brace omgedaan zodat mijn hand rust kreeg.

De andere dag moest ik voor de eerste keer naar de fysio. En zover het te zien was is er geen schade door de val...  Maar kreeg wel het vriendelijke verzoek om dit niet nog een keer te doen. Makkelijker gezegd dan gedaan.. want ik ben een ster in de vloer kussen 

Moet nu oefeningen doen met mijn pols in het water en met een balletje om de spiern van de muis van mijn hand te versterken want de hele structuur van mijn hand is anders geworden. Hij is ook smaller dan de andere geworden.
Afgelopen maandag weer terug geweest en had best veel pijn. Nu moet ik deze week weer meer mijn brace dragen om mijn hand rust te geven en merk wel dat het werkt.
Maar ja ik wil weer teveel. En toen ik dat tegen hem zei, zei hij lachend... ik denk het ook. Ik zei toen zeg nu maar gewoon Ja want dat is wat je wil zeggen  Ik dacht dat ik al langer dan drie maanden geleden geopereerd was, maar dat is dus niet zo. het is nog maar 10 weken en gezien mijn manier van genezen en het moeilijke bindweefsel zal ik er wel minimaal de 6 maanden over doen die er voor staan.
En heb wel even de waarschuwing van de fysio gehad dat als ik nu er teveel mee doe en niet luister naar mijn lichaam dan heb ik kans dat ik er straks niets meer mee kan of in ieder geval heel weinig en dan is alles voor niets geweest.
Dus............ luisteren maar en rustig aan doen.
Hoe graag ik ook de dingen weer zoveel mogelijk zelf wil doen en mijn hubbie wil ontlasten.

En niet alleen omdat ik het graag zelf doe maar ook omdat hij ook nog steeds klachten heeft waar ze maar niet achter kunnen komen wat het is.
Hij heeft bijna twee jaar geleden ernstige wondroos gehad In dit logje heb ik daar uitgebreid over geschreven.
Nog steeds heeft hij hier de gevolgen van: chronische vermoeidheid, dikke en zéér pijnlijke gewrichten en veel last van zijn darmen. Nu heeft hij laatst zijn bloed op alles laten controleren, zelfs op de ziekte van Lyme, maar niets is hier uitgekomen.
De enigste optie die we nu nog hebben denken we is naar de internist en daar door de molen heen. En komt er dan weer niets uit dan wordt het voor hem voor de zoveelste keer in zijn leven: "er mee leren leven". Hij wil zo graag dingen doen in en rond het huis. Maar de energie ontbreekt en hij mag het van mij niet zolang hij zoveel pijn heeft.
De pijnmedicatie helpt maar gedeeltelijk.
Ik wil eerst weten wat er is. Dus van de week een verwijzing vragen bij de huisarts en dan verder kijken.

Maar genoeg over de ziekenboeg van ons huis. We genieten ook van de kleine dingen die er zijn. Lekker lang kletsen aan de foon met een vriendin, gezellig op visite bij goede vrienden. Dat zijn van die momenten dat er even andere dingen zijn.

We zijn alweer volop bezig met de voorbereidingen voor het vormseltraject wat na de grote vakantie gaat beginnen.. en lach niet we zijn ook al bezig met de kinderkerstviering voor komende kerst .  Je kan er maar op tijd bijzijn.
Eind deze maand is er de jaarlijkse kermisviering weer. Dit jaar komt de kermispastoor zelf om de viering te doen. Altijd heerlijk als deze man komt. Tegen die tijd komt daar zeker een logje over.

Afgelopen weken was er de culturele Vincent van Gogh route. Vincent van Gogh heeft enkele jaren van zijn leven in ons dorp gewoont. En soms wordt daar aandacht aan besteed. Dit jaar in samenwerking met jongeren van een van onze middelbare scholen en de inwoners. Er is heel veel gebreid, Lange lappen. Deze zijn als versiering opgehangen door het centrum van Etten-Leur aan lantaarnpalen, banken, fietsenrekken.
Zelf het Beeld van Jezus wat voor onze kerk staat kwam er niet aan onderuit om een sjaal aan te krijgen.
We hadden er wat moeite mee, maar dit was nog de beste keuze die ze gemaakt hebben want ze wilde er hele andere dingen mee doen en daar hebben ze gelukkig geen toestemming voor gekregen.


Zelfs het hek voor het kerkplein zat vol pompoenen.

H.Hart van Jezus

Op vele plekken in ons dorp waren en plaatsen met tentoonstelling over zijn werk maar ook het werk wat de jeugd en ouderen gemaakt hebben.
Zo kon je een hele route lopen.

Het mooi was... ik was even bij appie binnen en zelfs daar stond kunst....

Een betere plek kan je de varkens toch niet geven..
Ook in onze kerk hadden de jongeren veel dingen tentoongesteld, helaas ben ik daar vergeten foto's van te maken.

Vandaag mijn nagels weer laten doen. Heerlijk na ruim twee maanden geen gelnagels te hebben gehad mijn nagels weer netjes verzorgd en ook mijn voeten zijn weer pijnvrij. Loopt wel zo makkelijk.

Zo weer even mijn hart gelucht, gezeurd en geschreven.
Morgen is het Hemelvaart, 's middags naar een verjaardag en verder lekker rustig aan doen.
Van het weekend weer druk met de parochie.. tenminste ik niet zoveel maar manlief wel.
De dirigent van het koor neemt afscheid en daar is een viering en receptie voor.
Dus moet er zaterdag van alles geregeld worden.. ik hou me er lekker afzijdig van want in die werkgroep zit ik niet, ga natuurlijk wel even kijken  en zorgen dat ze wat te drinken krijgen..





Bijkletslogje Mei 2014
Soms heb ik van die momenten dat ik even wil bijkletsen.
Gewoon vertellen hoe het nu gaat en wat er in mijn/ons leven gebeurd.

Bijna twee weken terug was ik zo slim om te vallen. Moest lezen in de kerk tijdens de 1ste communievieringen. Waren mooie en sfeervolle vieringen waar ik graag aan meewerk.
10 minuten voor de viering had ik mijn brace uitgedaan (dit omdat ik met brace geen communie kon uitreiken) Maar moest nog even richting wc... zo gezegd, zo gedaan.
Moest een klein trapje af maar de wc was bezet, draai me om en wat er gebeurde weet ik niet precies. Trapje misgestapt of  ??? maar daar lag ik en me opgevangen met mijn rechterhand... Ja mijn hand waar ik aan geopereerd ben.  . Het was slikken en van binnen even janken. Gauw naar de wc en terug naar binnen want ik moest voor de viering al de mededelingen vertellen dus geen tijd om rust te nemen...
De schrik zat er goed in. Tijdens de viering voelde ik mijn hand kloppen en warm worden.. en er ging steeds maar door mijn hoofd als er maar niets kapot is gegaan.
Gelukkig kon ik hem gewoon bewegen. Na de viering gauw mijn brace omgedaan zodat mijn hand rust kreeg.

De andere dag moest ik voor de eerste keer naar de fysio. En zover het te zien was is er geen schade door de val...  Maar kreeg wel het vriendelijke verzoek om dit niet nog een keer te doen. Makkelijker gezegd dan gedaan.. want ik ben een ster in de vloer kussen 

Moet nu oefeningen doen met mijn pols in het water en met een balletje om de spiern van de muis van mijn hand te versterken want de hele structuur van mijn hand is anders geworden. Hij is ook smaller dan de andere geworden.
Afgelopen maandag weer terug geweest en had best veel pijn. Nu moet ik deze week weer meer mijn brace dragen om mijn hand rust te geven en merk wel dat het werkt.
Maar ja ik wil weer teveel. En toen ik dat tegen hem zei, zei hij lachend... ik denk het ook. Ik zei toen zeg nu maar gewoon Ja want dat is wat je wil zeggen  Ik dacht dat ik al langer dan drie maanden geleden geopereerd was, maar dat is dus niet zo. het is nog maar 10 weken en gezien mijn manier van genezen en het moeilijke bindweefsel zal ik er wel minimaal de 6 maanden over doen die er voor staan.
En heb wel even de waarschuwing van de fysio gehad dat als ik nu er teveel mee doe en niet luister naar mijn lichaam dan heb ik kans dat ik er straks niets meer mee kan of in ieder geval heel weinig en dan is alles voor niets geweest.
Dus............ luisteren maar en rustig aan doen.
Hoe graag ik ook de dingen weer zoveel mogelijk zelf wil doen en mijn hubbie wil ontlasten.

En niet alleen omdat ik het graag zelf doe maar ook omdat hij ook nog steeds klachten heeft waar ze maar niet achter kunnen komen wat het is.
Hij heeft bijna twee jaar geleden ernstige wondroos gehad In dit logje heb ik daar uitgebreid over geschreven.
Nog steeds heeft hij hier de gevolgen van: chronische vermoeidheid, dikke en zéér pijnlijke gewrichten en veel last van zijn darmen. Nu heeft hij laatst zijn bloed op alles laten controleren, zelfs op de ziekte van Lyme, maar niets is hier uitgekomen.
De enigste optie die we nu nog hebben denken we is naar de internist en daar door de molen heen. En komt er dan weer niets uit dan wordt het voor hem voor de zoveelste keer in zijn leven: "er mee leren leven". Hij wil zo graag dingen doen in en rond het huis. Maar de energie ontbreekt en hij mag het van mij niet zolang hij zoveel pijn heeft.
De pijnmedicatie helpt maar gedeeltelijk.
Ik wil eerst weten wat er is. Dus van de week een verwijzing vragen bij de huisarts en dan verder kijken.

Maar genoeg over de ziekenboeg van ons huis. We genieten ook van de kleine dingen die er zijn. Lekker lang kletsen aan de foon met een vriendin, gezellig op visite bij goede vrienden. Dat zijn van die momenten dat er even andere dingen zijn.

We zijn alweer volop bezig met de voorbereidingen voor het vormseltraject wat na de grote vakantie gaat beginnen.. en lach niet we zijn ook al bezig met de kinderkerstviering voor komende kerst .  Je kan er maar op tijd bijzijn.
Eind deze maand is er de jaarlijkse kermisviering weer. Dit jaar komt de kermispastoor zelf om de viering te doen. Altijd heerlijk als deze man komt. Tegen die tijd komt daar zeker een logje over.

Afgelopen weken was er de culturele Vincent van Gogh route. Vincent van Gogh heeft enkele jaren van zijn leven in ons dorp gewoont. En soms wordt daar aandacht aan besteed. Dit jaar in samenwerking met jongeren van een van onze middelbare scholen en de inwoners. Er is heel veel gebreid, Lange lappen. Deze zijn als versiering opgehangen door het centrum van Etten-Leur aan lantaarnpalen, banken, fietsenrekken.
Zelf het Beeld van Jezus wat voor onze kerk staat kwam er niet aan onderuit om een sjaal aan te krijgen.
We hadden er wat moeite mee, maar dit was nog de beste keuze die ze gemaakt hebben want ze wilde er hele andere dingen mee doen en daar hebben ze gelukkig geen toestemming voor gekregen.


Zelfs het hek voor het kerkplein zat vol pompoenen.

H.Hart van Jezus

Op vele plekken in ons dorp waren en plaatsen met tentoonstelling over zijn werk maar ook het werk wat de jeugd en ouderen gemaakt hebben.
Zo kon je een hele route lopen.

Het mooi was... ik was even bij appie binnen en zelfs daar stond kunst....

Een betere plek kan je de varkens toch niet geven..
Ook in onze kerk hadden de jongeren veel dingen tentoongesteld, helaas ben ik daar vergeten foto's van te maken.

Vandaag mijn nagels weer laten doen. Heerlijk na ruim twee maanden geen gelnagels te hebben gehad mijn nagels weer netjes verzorgd en ook mijn voeten zijn weer pijnvrij. Loopt wel zo makkelijk.

Zo weer even mijn hart gelucht, gezeurd en geschreven.
Morgen is het Hemelvaart, 's middags naar een verjaardag en verder lekker rustig aan doen.
Van het weekend weer druk met de parochie.. tenminste ik niet zoveel maar manlief wel.
De dirigent van het koor neemt afscheid en daar is een viering en receptie voor.
Dus moet er zaterdag van alles geregeld worden.. ik hou me er lekker afzijdig van want in die werkgroep zit ik niet, ga natuurlijk wel even kijken  en zorgen dat ze wat te drinken krijgen..





Mijn Hit!
Schrijf een hit voor Marco..
Ja dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Hij heeft al zoveel mooie nummers.
Hieronder een tekst, over mijn eigen leven, het verleden hoe ik het beleef(de)
Niet makkelijk, maar wel waarheid

Vuil, vies en afgedankt
Daar sta ik weer aan de kant
Was het een droom of was het echt
Wie is het die daar waarde aan hecht?
Ik wil het weten wat het is
Of heb ik het dan toch weer mis

Het is opnieuw beleven
Wat het verleden me heeft gegeven.
Iedere nacht, keer op keer
Is die beleving er weer
Voel me vies, vuil en afgedankt

Daar sta ik weer aan de kant
Wil het uit me halen
Mag niet zover dalen
Al die pijn
Vindt dat echt niet meer fijn

Boenen en schrobben
Onderwijl tobben
Hoe krijg ik me weer schoon
Hoeft niet, het is maar een droom

Vuil, vies en afgedankt
Dat was toen, ja bedankt
Ooit, ooit zal ik het van je winnen
En dan kan jij, jij me echt nooit meer vinden.


prijsvraag
De puzzels zijn leuk. Maar het is minder leuk als je je mails met antwoorden terug krijgt omdat de mailbox vol zit.Zo jammer. Ik denk dat ik verder niet mee doe. Hoop voor jullie dat jullie wel je mails verstuurd krijgen Succes allemaal xxx
Moederdag....
Al jaren krijg ik van mijn jongste zoon en zijn vriendin plantjes voor de tuin. En die gaan we dan zaterdags samen al halen bij een kas hier in de buurt.
Dit jaar kwamen allebei mijn zoons.. samen met z'n drietjes zijn we ze gaan uitzoeken en kopen.
Is altijd leuk om te doen.
Nog leuker zou het zijn als ik ze gelijk in de tuin had kunnen zetten... nou mooi niet dus de weergoden werken niet echt mee.
Maar de plantjes staan er.. heb ze net wel wat water gegeven want ze staan onder het afdak en hopen dat het van de week toch wat beter weer gaat worden zodat ze hun plekje in de tuin en de bakken krijgen.
Hier alvast foto's van de plantjes in de dozen.. zodra ze in de tuin staan komen er natuurlijk nieuwe foto's


Deze heeft zijn plekje al gekregen, hangt aan de haak bij de schutting.

Rustig wachtend tot ze in de potten en de grond worden gezet.....

Bovenop de papierkliko.. niet echt de plek voor een plant :p
Maar als ik het weerbericht moet geloven gaat het van de week beter worden... dus dna gaan ze de tuin in.

Mariaviering
Zoals al jaren bij ons de gewoonte is, is er in de maand mei (de Mariamaand) een mariaviering.

(dit is een foto van de Mariaviering van 2009, nu stond er een ander Mariabeeld)

Dit is altijd in het eerste weekend van mei, vandaag dus.
Het zijn twee vieringen; om 11.00 uur de Mariaviering. Eigenlijk de gewone eucharistieviering. Na deze viering een lunch voor alle aanwezigen en dan om 13.00 uur de Mariahulde en ziekenzegening.

Aan de tweede viering werkt het gilde ook mee.
Eigenlijk aan de hele viering, want leden van het gilde zorgen ervoor dat mensen die mindervalide zijn en normaal niet naar de kerk kunnen, nu er wel zijn.
Verpleging van de zonnebloem is aanwezig. Er zijn speciale toiletten in de kerk aanwezig en vooral het mooie is dat mensen die elkaar door hun beperkingen normaal niet zo makkelijk zien nu alle tijd hadden om met elkaar te praten en samen te genieten van wat er was.
In de tweede viering kreeg iedereen die dat wilde de handen opgelegd met de volgende woorden:  "Mogen Jezus en Maria je beschermen in je leven"

Van de viering zelf heb ik geen foto's gemaakt.
Wel aan het eind toen het gilde nog de vendelgroet deed.



Een Vendelgroet voor God en Vaderland






Blijf dit altijd iets bijzonders vinden en zeker met het geluid van de trommels erbij.
Volgende keer toch proberen een stukje te filmen.


Vervolg operatie...
Gisterenavond 2x een poging gedaan op mijn tablet een logje te schrijven over mijn gezondheid.
Allebei de keren mislukt.
De 1ste keer omdat ik er te lang over gedaan had, was ik weer uitgelogd :o, hadden even visite gehad en had hem op mijn logje laten staan en toen begonnen en wil ik hem opslaan............ weg.. foetsie 
Dus toen maar een tweede poging wagen... was ik bijna klaar... liep mijn tablet vast....
Jullie snappen het al... weg... foetsie mijn logje . Flink balen en toen had ik er even geen zin meer in.
Dus nu maar een nieuwe poging wagen op de computer.
Zou goed moeten gaan... hoop ik..

Al eerder schreef ik dat ik nu ruim 6 weken geleden ben geopereerd aan mijn duim en dat er toen een botje weg is gehaald en met een pees uit mijn onderarm de duim is verstevigd.
6 weken er niets mee mogen en kunnen doen. Af en toe uit mijn brace en mijn pols en andere vingers bewegen.

Afgelopen maandag moest ik op controle, eerst foto's laten maken en daarna door naarde orthopead. Ze liet ons de foto's zien en ik schrok eigenlijk wel van de grote van de pin die erin zat. Van mijn duim tot aan mijn  middelvinger (9 cm lang) . Die mocht er dus uit en dat kon de andere ochtend al.
oké weer zoiets wat me even overviel... Ben iemand van me ergens op willen voorbereiding, naar toe kunnen gaan.. maar ja niet moeilijk doen en gaan met die banaan.
En daar gingen we weer richting voorbereidingsplein want ik moest wel ingepland worden en het zou een dagopnamen worden... pff en dat voor een operatie van 5 minuten onder lokale verdoving.
Maar goed de andere ochtend moest ik me om 08.30 uur melden en was om 10.30 uur aan de beurt.. Wat duurt wachten dan lang.
Maar eindelijk was het zover... voorbereidingskamer waar alleen de overdracht werdt gedaan want de arts zou op de ok zelf de verdoving zetten.
Ze had met gezegd dat deze verdoving niet pijnlijker zou doen dan de spuiten die ik in mijn zenuwen had gehad in mijn pols.
Nou geef mij maar die prik in mijn pols want deze was echt niet leuk....:s
Er stond een verpleegkundige bij me en we waren gezellig aan het kletsen over de hondjes en de orthopead was op zoek naar een metaaldetector want wilde met haar oudste ermee op stap. Dus genoeg gekletst daar.
Ondertussen probeerde ze de pin eruit te halen, maar dat ging toch niet zo makkelijk als ze dacht. Brak er nog een tangetje af, maar uiteindelijk had ze hem eruit.
Leek gewoon een spies met aan beide kanten hele scherpe punten.
Drukverband er omheen en weer naar de uitslaapkamer en wachten op de verpleging die me kwam halen om terug naar de afdeling te gaan.
Ik wilde wel naar huis.. ja mooi niet. Eerst eten, drinken en naar de wc en dan naar huis.
Nou dat duurde geen half uur.
Om goed 13.00 uur waren we weer thuis.
Pff ff wat gelaten en lekker rustig aan gedaan de rest van de dag.
Twee dagen later mocht het verband eraf..
Ziet er allemaal goed uit.. alleen is alles erg stijf. Geen kracht in de duim.
Kan nog geen lepel of pen fatsoenlijk vasthouden.
Maar ja dat ben ik, in mijn hoofd ben ik al veel verder dan dat mijn lichaam is.
Dus dat viel en valt weer even tegen.
Het is allemaal zo stram, maar dat moet de tijd hebben.
14 mei mag de hecting eruit en maken ze een nieuwe brace die ik aan moet doen met zwaardere dingen, als mijn hand pijnlijk of moe is en als ik het prettig vind in de nacht.

En nu... nu komen alle emoties eruit.
Emoties die ik al die weken heb weggestopt. oké ik heb een flinke dipweek gehad waarin ik het niet meer zag zitten.
Maar de rest van de periode..
Heb ik gewoon mijn oude truc weer uitgehaald en mijn kast met maskers te voorschijn gehaald.

Mijn vrolijke masker, mijn masker van MarLies die kan alles wel aan, mijn sterke masker.. en zo nog vele waarmee ik in mijn leven heb geleefd om het vol te houden maar eigenlijk niet meer nodig heb, al een tijdje niet meer.
Maar deze periode.. de afhankelijkheid, de regie uit handen moeten geven, uit mijn eigen structuur zijn, niet zelf kunnen doen wat ik wil..
Lastig en nu voel ik het in mijn lichaam. Gewoon niet lekker in mijn vel zitten. Emotioneler zijn dan anders. Kunnen om alles en dat soms ook doe.
Maar goed ik moet er voorzichtig mee doen want moet er wel voor zorgen dat die pees in mijn duim niet los schiet.
Dus langzaam opbouwen en als de hechting eruit is en het nog erg stram is richting fysio.. nu oefenen en in het lauwe water...
Het moet zijn tijd hebben en ik geduld.... whahahahah en dat is een woord wat lastig is voor mij.. maar toch maar hebben.
Gelukkig heb ik een schat van een hubbie die heel veel voor me doet.


200 jarig bestaan slag om Hoogstraten
Vandaag zijn we naar België afgereisd om te gaan kijken naar de viering van 200 jaar bestan van de slag om Hoogstraten. 1814-2014
Nu doe ik net of het heel ver weg is Hoogstraten in België, maar binnen 10 minuten zitten wij bij de grens....
In de krant hadden we zien staan dat het 200 jaar geleden in 1814 de slag om Hoogstraten was geweest en dat ze dit weekend dat "vierden" door het slagveld na te doen.Het leek ons wel leuk om daar naar toe te gaan.. Heb maar 140 foto's gemaakt  Een gedeelte ervan heb ik in mijn fotoalbum gezet onder de naam Hoogstraten, enkele daarvan zal ik hieronder plaatsen.
Ook was er een heel tentenkamp opgezet.



Alles was nagemaakt.. zo ook het koken op kampvuur.
Bij een van de tenten waren ze hete bliksem aan het maken.
Zag er erg lekker uit..

Spek en uien zaten er al in, de aardappels stonden op de achtergrond te wachten om de pan in te gaan.
Er waren groepen uit vele landen; naast België en Nederland ook uit Frankrijk, Engeland, Australië, Canada, Duitsland, Schotland.
Tijdens het naspelen van het slagveld waren er tussen de 800 en 1000 mensen bezig.
Heel apart om te zien en een hoop kabaal van de kanonnen en de geweren.






Napoleon himself....

Hier hebben de Fransen nog de macht, maar aan het eind van het slagveld zijn het de geallieerde die het over hebben genomen.





Ook mooie wolken kwamen er voorbij!

Het was heel apart om dit een keer mee te maken.
Verdere foto's staan in mijn fotoalbum.


"Gevangen in een stilte
Je voelt alleen de pijn"