Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 58 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Klokje
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour zonnebloem? Groetjes, Marco
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Zonnebloemen ;
en 2 gast Zonnebloemen .
Mijn laatste reacties
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Marco "20 jaar" in het vak !!
Lieve Marco,

Al 20 jaar is het geleden dat jij de soundmixshow won.
Wie had toen kunnen bedenken dat je nu, 20 jaar later, aan de top zou staan als beste zanger van Nederland.

Vele mooie logjes zijn al voorbij gekomen.
Ik wil je alleen maar zeggen:
Marco dank je wel voor je muziek
Marco dank je wel voor de steun die ik uit je muziek haal
Marco dank je wel voor de mens die je bent
Marco dank je wel, gewoon dank je wel voor alles wat je bent, doet en geeft.

Ik hoop nog heel lang van je muziek te mogen en kunnen genieten.
Het geeft me, zeker nu weer, de kracht om verder te gaan en niet op te geven.
Dank je daarvoor.



De Pannenhoef
Ondanks dat ik me niet helemaal lekker voel (nog steeds last van mijn longontsteking) wilde ik toch wel erg graag even naar buiten toe.
We zijn richting†De Pannenhoef gereden. Een natuurgebied niet zover bij ons vandaan.
Zover dat toen we daar stonden we het puntje van onze kerk in steigers konden zien....
En of ik er goed aan heb gedaan.. ach dat merken we dan nog wel.
Het was even lekker goed aangekleed om buiten te zijn.
De natuur is mooi, zeker ook in het voorjaar. Maar de natuur loopt toch zeker een paar weken achter. Op sommige plaatsen leek het gewoon nog herfst in het bos.

Als je toch naar deze foto kijkt lijkt het net herfst. Het is toch dat ik zeker weet dat ik hem vandaag genomen heb.


De gele brem stondt wel al volop in bloei, erg mooi om te zien.

De katjes waren de enigste die al aan het uitkomen waren.

Rechts een stuk boomschors wat ik er zag liggen.
Is net een afbeelding van een vogel erin!!


Een overzicht van waterpartijen die in het stukje waar wij waren aanwezig waren.
Het was verder nog erg nat, dus eigenlijk nog niet bekwaam om er rond te gaan.
Maar we hebben een frisse neus gesnoven na een paar dagen binnen zitten (tenminste ik dan)
Van de zomer zullen we er zeker nog een keer naar teruggaan. Ben heel benieuwd hoe het er dan uitziet !!
nieuwe Lay-out
Een hele nieuwe lay-out.
Wat ben ik er blij mee...............
De achtergrond is van een tekening die ik gemaakt heb op mijn creatieve therapie en de bloemen dat is mijn bruidboeket...
Misschien dat ik nog wat aan de kleuren doe, maar daar ga ik eens een nachtje over slapen

En ja hoor Oma Sjan heeft het weer voor me gemaakt.
Oma Sjan geweldig......
Dank u wel !!!!!
Ben ik weer eens....
Eigenlijk allang tijd om in mijn bed te liggen.
Ben ook doodmoe, maar slapen...pfff iedere nacht weer een probleem.
Door de slaapmedicatie slaap ik wel, maar spook ook aardig en weet vaak de andere ochtend niet meer wat ik allemaal gedaan heb in de nacht.

Het afbouwen van de medicatie gaat langzaam.
Nog 1 tablet dan ben ik van de ene af maar daar mag ik pas over ruim 1 week aan beginnen als het me lukt en anders moet ik wachten.
Ik weet nog niet wat ik ga doen. Zie wel tegen die tijd hoe en wat.

Eerst maar weer eens de dingen op een rijtje zetten.
De laatste week (weken) zijn er heel veel dingen die spanning opleveren en me de verkeerde kant opsturen.
De paniek en angst is weer groter en dat heeft weer zijn weerslag op mijn lichaam.
Momenteel is de pijn in mij benen echt niet te harden. De fysio denkt dat er toch iets van artrose achtige ontstekingen zitten rond mijn knieŽn en heupen.
Dat is nu even uitzoeken wat het gaat doen.

Verder zijn er nog wat lichamelijke problemen die echt niet leuk zijn maar waarvan de arts de oorzaak niet kan vinden en denkt dat het ook te maken heeft met de psychische klachten die ik heb (gos toch wel makkelijk als je psychiatrisch patient bent, kunnen ze het daarop gooien als ze het niet meer weten). Maar ik zit ermee en het is het zoveelste waarmee ik moet leren leven.

Ondertussen ben ik bijna 2 jaar ziek thuis en heb dus een keuring gehad bij het UWV.
Door de vele belemmeringen is er geen baan uit komen rollen waar ik geld in zou kunnen verdienen.
Dit omdat de belemmeringen geestelijk en lichamelijk nog te veel aanwezig zijn.
Dus voorlopig nog verder een uitkering en over een lange tijd een herbeoordeling.
Ik hoop dat het dan zover is dat ik iets kan en mag gaan doen.

Tuurlijk ben ik aan de ene kant blij dat ik de tijd krijg dat ik aan mezelf kan en mag werken. Maar aan de andere kant wordt je weer even met je neus op de feiten gedrukt dat het toch iets minder goed met je gaat dan dat jezelf hoopt.
Heb het nog geen plaatsje kunnen geven.
Het is erg druk in mij hoofd en veel getob.
Hoop dat het langzaam eens wat rustiger gaat worden.
Maar mede door de pijn en het niet kunnen doen en zijn zoals ik wil is het allemaal wat lastiger.

Gelukkig is de toestemming van de verzekering binnen dat ik een goede polsbrace (eentje op maat gemaakt) krijg.
Dus nog een week of 2 en dan zit dat goed.
Maar er zou weken eerder door de ergo-therapeute al een sta-op stoel zijn aangevraagd bij de verzekering.... Nou bij de gehele verzekering geen aanvraag te vinden.
Deze moet dus opnieuw worden opgestuurd en dan is het weer weken lang wachten.

En verder gaan we door, en proberen we het leven weer op de rails te krijgen.
Wat niet altijd even makkelijk is.

En ja ik besef heus wel dat er mensen zijn die het veel moeilijker hebben dan ik.
Die hun gezondheid slechter is.. Die hun vooruitzichten minder rooskleurig zijn.
Dus ja wat "zeur" ik eigenlijk.

psje zal eens een† nieuwe lay -out laten maken want de sneeuw is toch echt wel weg.
"We leven naar het moment
Dat jij hier bij ons zal zijn"