Welkomsttekst
Lieve allemaal,

Welkom op mijn weblogje.
Wil jullie hier dingen laten zien en
lezen van en over mijn leven.
Lees gezellig mee en kijk
rond op mijn weblogje.
Hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Profiel
Naam: Marlies Pruyssers
Leeftijd: 59 jaar
Uitgebreid profiel
Weblog van de week !!!
Weblog van de maand
Klokje
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Nieuws van MarLies
Probeer de vrijheid te ervaren die als basis wortelt in jezelf.
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zonnebloem ;
en 1 gast Zonnebloem .
Mijn laatste reacties
Wat vreemd, je ziet ook...
12:35, 25 okt 2018
Geniet ervan, dat kan je...
15:36, 30 sep 2018
Heftig Maud voor Vincent...
15:31, 30 sep 2018
Tjeetje Maud hebben...
15:17, 9 sep 2018
Mooi en liefdevol 
21:05, 4 jul 2018
Wat heb je je liefde voor...
19:31, 30 jun 2018
Wat een rot uitslag...
20:50, 15 mei 2018
Wat fijn dat je zo...
20:47, 15 mei 2018
Ja Bastiaan het is een...
20:45, 15 mei 2018
Ja Miekske, het kost heel...
20:43, 15 mei 2018
Zoeken
E-mail alert
Volg me op Twitter
Wat een dag....
Na gisterenmiddag lekker samen op een terrasje van het zonnetje te hebben genoten, daarna lekker te hebben gegeten had ik na lange tijd weer eens een lekker gevoel. Een gevoel van genieten wat ik door alles lang niet heb gevoeld.
Heerlijk was dat en we hebben er samen ook lekker van nagenoten..
Op zulke momenten vergeet ik even dat het eigenlijk nog lang niet goed gaat met me. Dat ik nog aan het worstelen ben om die giga paniekaanval van vorig jaar te verwerken en er 100% uit te komen.
Het is heftig heel heftig. Maar het gaat met pieken en dalen.
Maar gisteren was het even genieten na een lange koude winter.

Maar als zo vaak betaal ik daar de nacht en soms de andere dag de tol voor.
Vannacht veel herbelevingen gehad en veel wakker geweest. Uitputtend die nachten.
Vanmorgen mijn bed uitgekomen met een rotgevoel. Zo'n gevoel dat het je dat niet zal worden.
Toch naar mijn dagbesteding gegaan want meestal als ik bezig ben gaat dat gevoel wel over.
Tja dat ging vandaag toch een beetje anders.
Gewoon even naar het toilet gaan en opeens braken de tranen los.



Leek wel een waterval. Toen ik voor mijn gevoel tot rust gekomen was thee gaan pakken. Maar aan mijn ogen en gezicht was wel af te lezen dat het niet goed ging. Mijn activiteitencoach vroeg me of het niet goed ging.
Oeps fout.... nog meer tranen. Hij wilde mijn schat erbij halen die daar op de houtafdeling bezig was maar die kwam net een bak koffie pakken en samen op de gang even gepraat en verteld wat er voor mijn gevoel er was. Overstroming, vol hoofd en even niet eruit kunnen komen.
Extra medicatie ingenomen en dat heeft wel geholpen en de rest van de dag ging het wel. Ook mijn therapeut zijn voice mail in gesproken of hij kon bellen.
Gelukkig was ik net thuis toen hij belde.
Oeps de tranen waren nog niet op.
Zo boos op mezelf en dat mag ik dus niet zijn, van niemand.
Moet compassie hebben met mezelf. De strijd is lang en soms zwaar en dan helpt boosheid niet echt.
Nu doodmoe en dus zo naar bed.
Gelukkig heb ik altijd Ruud aan mijn zij maar ook hij kan vaak niets doen.
Het is iets waar ik zelf doorheen wil worstelen en zo op het punt kom dat ik leer omgaan met mijn aandoening zoals het zo mooi therapeutisch gezegd wordt.
Hopen dat deze overstroming niet te vaak voor gaat komen.
Het is nu de tweede keer zo heftig en toch schrik ik er iedere keer van.


Dus zo richting bed.
Welterusten allemaal en ik kom er nog wel op terug hoe het allemaal precies zit. Het verleden zit me dwars, in combinatie met het heden gaat dat niet altijd goed.
Wat wel fijn is om te weten dat er altijd daar de liefde is van Ruud.
1. Door: Ingrid Seegers op 09-04-2018 23:04:41
Als je niet goed kan slapen breekt dat je zeker op. Ik heb zelf een hele tijd slaapmedicatie gehad omdat ik nachten lang wakker lag. Het is inderdaad lastig om niet boos op jezelf te zijn. Ik heb dan wel wat anders dan jij, maar ik ben ook vaak boos en teleurgesteld in mezelf. Ik probeer het zo positief mogelijk in te zien, maar dat kan inderdaad lastig zijn.
1.1. Door: Marlies Pruyssers op 10-04-2018 12:44:42
Ingrid ik heb ook heel lang slaapmedicatie gehad. Maar het gaat bij mij niet om het inslapen maar het doorslapen en het liefst dan nog zonder nachthengsten. Maar daar is niets aan te doen met medicatie. Tenminste niet meer dan wat ik al heb..
Probeer het ook positief in te blijven zien, maar oh jeh wat is dat vaak moeilijk.
De andere dag zoals vandaag ben ik nog doodmoe van gisteren en zitten de emoties op de achtergrond me nog te pesten.

Liefs
MarLies
2. Door: Marjan(pukjem) op 10-04-2018 21:27:59
Sterkte, dat is heftig zeg, hoop dat je het snel een plaatsje kunt geven

Knufffff Puk xx
 
2.1. Door: Marlies Pruyssers op 10-04-2018 22:51:38
Dat hoop ik ook heel erg Marjan.
Dit is zo heftig.
pfffff en het slurpt energie wat ik weinig heb

Lifs
MarLies x
Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
"De wolken dansen
En de zon lacht naar de maan"