Weblog v/d maand november 2011
klik op de award om het logje te lezen
E-mail alert
nieuwsflits
wij trouwde op Aruba,kijk eens op onze trouwsite.www.peterensimone.borsatoweblog.nl/
mijn filmpje van marco
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 Bezoekertjes ;
en 3 gast Bezoekertjes .
29 april 2009 Aruba





follow my twitter



op de foto met...










help de dieren
HELP DE STIEREN!!
HELP DE DIEREN !!


EN KLIK OP DE PLAATJES OM
NAAR HUN WEBSITE TE GAAN...
EEN KLEINE WAARSCHUWING IS
OP ZIJN PLAATS...
AKELIGE BEELDEN ZIJN ER TE ZIEN
Mijn laatste reacties
Ik was eigenlijk gewoon...
18:07, 4 sep 2017
Wat balen van je...
17:35, 4 sep 2017
Ik heb betere foto's...
17:34, 4 sep 2017
Het is ook lastig zien,...
17:33, 4 sep 2017
euh goed kijken ?
12:00, 3 sep 2017
dank jullie wel voor de...
21:33, 25 sep 2016
ontzettend bedankt voor...
21:51, 17 sep 2016
dank jullie wel xx
13:02, 2 sep 2016
Dank julie wel x
18:32, 15 mei 2016
Dank julie wel !
18:32, 15 mei 2016
Zeepaardje gespot !


 
lieve mamma(brief)
(een waarschuwing, dit is een hele lange brief die gaat over de laatste maanden en het overlijden van mijn mamma. foto's vind ik prachtig maar voor jou kan dat best anders zijn, al ijn het echt geen schokkende foto's. ik heb dit geschreven en gedeeld om te proberen alles van me af te schrijven, mischien dat et mij helpt om het een klein beetje een plek te geven. let ook niet op alle foutjes, ik had niet meer de puf en moed om mijn verhaal te controleren, ik heb geschreven en nergens op gelet.)


Mamma,
 
Jeetje ik, de grote schrijfster wil alles op papier zetten maar ben al 100 keer opnieuw begonnen…
Waar begin ik….
 
Ik begin in Augustus 2015 je had long ontsteking gehad maar je bleef maar doorsukkelen, was steeds erg ziek.
We hebben in die tijd zo ontzettend veel gekletst, juist omdat je weinig deed en chatten je lekker achter je pc kon doen. Ik maakte me toen al zo vreselijk zorgen, ik zag je gezondheid achteruit hollen.
Ik weet nog zo ontzettend goed, hoe vreselijk fijn je het vond toen je hier op Maikels verjaardag in de tuin zat. Je heb het zo ontzettend lang volgehouden en ik vond het zo fijn dat je er bij kon zijn ! ik zag je echt genieten in het zonnetje/schaduw. Wat heb je heerlijk zitten kletsen met iedereen !
het is 1 van de mooiste herinneringen.
Daarna gebeurde er bij ons thuis een drama, Peet en zijn hart infarct.
En ondanks dat je je  zelf vaak ontzettend rot voelde, was je er voor ons !
Na dat dat allemaal een beetje weg geëbd was en we weer allemaal een beetje rustiger  werden en je bij ons oud en nieuw vierde en een geweldig  maar vooral een heel erg gezond 2016 inluiden gebeurde er in je lijf van alles.
Nog geen 3 weken na oud en nieuw  zaten we in doodangst, omdat er op foto’s plekken waren gezien…
Mijn angst van die zomer, maakt plaats voor realiteit…..kanker....
Tijd om mensen in te gaan lichten….en terwijl we dat deden, kreeg je het ene nare spoed onderzoek na het andere met uiteindelijk op 5 februari de toch nog verpletterende uitslag dat je longkanker had.
Maar…..we bleven positief want je zou op 2 maart een hele zware en grote operatie krijgen  met zeker 2 maanden herstel ,waarbij ze 1 van je onderste longkwabben weg zouden halen, en daarmee ook de kanker.  Je was stoer toen je zei dat je wel weer beter zou worden !
De operatie volgde, en wat waren dat vreselijke spannende uren. Toen pappa en ik eindelijk naar je toe mochten en ik je zo zag liggen heb ik gehuild, mam, wat vond ik het verschrikkelijk je zo te zien, maar ik wist toen nog niet dat het erger kon….
Toen de artsen eindelijk kwamen kregen we verpletterend nieuws…..je longkwab was niet weg gehaald want de kanker was door beide longen compleet uitgezaaid….je huilde en zei “ is dan alles voor niets geweest”  maar de artsen gaven niet op en zeiden dat het zo ontzettend belangrijk was om positief te blijven en dat er opties waren. Maar eerst moest je gewoon  goed te herstellen voor je verder kon.
Maar dat herstellen was een nachtmerrie….een paar dagen na je operatie stond ik met mijn neus boven op iets wat ik nooit meer vergeet, je kreeg een cardioversie….ik hoorde de pieptoon van je stilstaande hart….verschrikkelijk….
Toch knapte je daar ontzettend van op, en je was zo kei positief !
2 weken na je operatie kreeg  je een gesprek met je artsen en ik had een high tea, ik was meegenomen door twee vriendinnen om me af te leiden. Wat duurde het lang voor ik eindelijk telefoon kreeg. Ik moest me geen zorgen maken, alles kwam goed. Tot ik thuis was en je meteen belde, en toen kwam het verbijsterende nieuws (wat je me eerder i.v.m. met de high tea  en dat ik daarvan moest genieten niet wilde vertellen) dat je uitzaaiingen had en je niet meer te genezen zou zijn, alles wat er nu zou gaan gebeuren was alleen maar levens verlengend…….mijn wereld stortte in….hoe kan dat nou, mam jij zou doodgaan, hoe kan ik daar nou mee leven ! ik huilde als een klein kind, jij troostte me met zoveel liefde en lieve woorden….je was zo sterk en positief…
Daarna heb ik mijn tranen gedroogd en hebben we gepraat….we praten hiervoor al 40 berichtjes per dag maar nu nog meer…maar ook over je uitvaart en je euthanasie verklaring di eik samen met pappa heb getekend , en je wensen voor uitvaart en bucketlist
1 van die wensen was nog een fotoshoot met het hele gezin compleet.
En dat hebben we gedaan. Wat was het een emotionele maar prachtige dag en wat ben ik stik en stik blij dat we dat op heel kort termijn hebben gedaan.
 
Je kwam gelukkig in aanmerking om in geloot te kunnen worden voor immuun therapie.
En wat een geluk, jij kwam daar doorheen en je mocht dit gaan doen. Met immunotherapie hoefde je niet aan de chemo en kreeg je de kans om redelijk “gezond” nog een tijd je bij ons te blijven. Wat waren we allemaal ontzettend blij !  de resultaten van deze therapie waren veel belovend en mensen met nog maar 2 maanden op de teller kregen zelfs 2 jaar. En wij wilde je zeker nog die 2 jaar bij ons hebben.
Vlak voor de 1e imuno  op 28 aprilapril ging het bijna fout, je werd met spoed opgenomen want je had niet 1 maar zelfs 2 longembolies !  maar gelukkig mocht je toch je eerste kuur gaan doen.
 En na de tweede kuur kreeg  je een scan en toen hadden we feest want de kanker was na 6 weken a zo’n eind geslonken !!
Helaas bleef je wel ontzettend kwakkelen met je gezondheid, en was je stikblij met elke goede dag….helaas waren er dat zo ontzettend weinig…gelukkig zag ik je veel  en schreven we elkaar dagelijks tientallen keren  en ik was zo blij met ons contact. We waren de laatste 2 a 3 jaar zo ontzettend naar elkaar toe gegroeid,en onze liefde voor elkaar was zo ontzettend warm, en ik was zo blij dat ik zo’n geweldige lieve mams had.
En toen werd het zomer….op 3 juli was je nog hier, op Maikels verjaardag , in de tuin aan het kletsen met mijn vriendinnen, je was ziek, maar toch kwam je, want je wild beslist de verjaardag van je kleinkind niet overslaan zei je….3 dagen later  op 6 juli was je zelf jarig…je werd 64 jaar… maar je was te ziek om het te vieren en we spraken af om het na de zomervakantie te vieren. Ik ben gelukkig nog wel naar je toe gegaan voor een verjaardagsknuffel….en wat ben ik blij dat ik da gedaan heb….
 
Op 21 juli kreeg je geweldig nieuws, uit de scan bleek dat de kanker zo’n eind geslonken was en de imuno zo ontzettend goed was aangeslagen ! wel vertelde je me dat je blij was omdat de pijn in je buik en rug die je had geen uitzaaiingen waren en dat dat je een stuk angst kwijt was….maar de rug en buikpijn bleven…tja die rug en buikpijn….later zou dat toch misschien wel een dingentje geweest zijn vermoed ik nu. Maar zeker weten doen we het niet…
 
Op 18 augustus kreeg je een nieuwe kuur, nu met 1 medicijn ipv twee….ik sprak je nog in de dagen erna….je had ontzettend veel pijn, was deprisief en zag t allemaal niet meer zo zitten…maar je ging gewoon door….
 
Dinsdag 23 augustus werd ik gebeld door zus, de ambulance was er en je werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht omdat je bloeddruk maar 50 was, je suiker 33 en je had vreselijk veel pijn.
Tamara vertrouwde het allemaal niet en zei dat ik moest komen….wat er precies aan de hand was wisten de artsen nog niet maar het was zeer ernstig en ik sprong in de auto
Onderweg in de auto hoorde we uiteindelijk wat je had…..een geperforeerde darm….och mam, ik kom uit de zorg dus weet meteen hoe laat het is….dit is ernstig en met jouw zwakke gezondheid kon dit wel eens heel erg fout aflopen….je werd met spoed geopereerd, maar niet voordat wij afscheid van je moesten nemen, want mam, het zou kunnen dat je niet meer uit de operatie zou komen…ik kreeg een paar minuten en weg was je…..spannende uren volgde die we bij tam thuis aan het afwachten waren. Het verlossende telefoontje van de chirurg dat alles goed was gegaan was zo ontzettende ontlading. Maar, zeiden de artsen, de eerste 24 tot 48 uur zijn zeer kritiek en je werd daarom tot de volgende dag in slaap gehouden…
De ochtend erna bleek je een redelijke nacht te hebben gehad en smidags hoorde we dat je al weer praatjes had. Ik ben toen naar je toe gekomen met Peet en Maikel…en ondanks dat je er zo vreselijk slecht uit zag en je ziek voelde kon je een glimlacht op je gezicht krijgen, maakte je een dolletje met Peet en zetten je Pa nog effe op zn nummer omdat ij geen shampoo had meegenomen….ik ging met een veel fijner en positiever gevoel weer naar huis…met “ de woorden in mijn hoofd, “ ze heeft al zoveel overwonnen, dit doet ze ook nog wel overwinnen” je was nog steeds in levensgevaar en ik was nog steeds stikbang ,maar mijn positiviteit vierde de boventoon.
De dag erna zou alles in mijn leven anders worden…..smorgens had pappa nog gebeld en ging het best oke met je…een paar uur later was alles anders….met spoed zijn peet en ik naar het ziekenhuis gereden omdat je zo snel achteruit was gegaan…..in je kamer aangekomen ben ik geschrokken…zag je er dinsdag al slecht uit, vandaag kon echt niet slechter….en mijn gevoel zei het meteen…dit gaat verkeerd….je zei ook dat je zo moe was….zo moe…. Om half 2 hadden we een gesprek met de artsen….en dat was eigenlijk gewoon een kut gesprek….want ze wilde een scan maken omdat ze vermoede dat je darm weer was gaan lekken…opnieuw een operatie zou dan een optie zijn, maar de je was al zo ziek, de kans dat je er goed uit zou komen was minimaal, en als je er wel uit zou komen was de vraag nog maar hoe je er uit zou komen…..toen besloten we dat het genoeg was….we wisten dat je niet meer geopereerd wilde worden…maar we zouden de scan afwachten en dan beslissingen nemen….we hebben toen iedereen gebeld  die gebeld moesten worden, je broer(zelf ongeneselijke longkanker) en Wes en zijn vriendin  kwamen….Maik kon ik niet meer gaan halen,dat had ik niet meer gered…rond half 6 hadden we weer een gesprek, en het vermoeden was dus juist….
Voor ons allemaal was meteen de beslissing genomen….
Toen zijn we het jou gaan vertellen, en je zei dat je naar huis wilde…maar dat kon niet meer ma, en dat vond ik zo vreselijk….maar ook daar ging je weer ijzersterk mee om. Je knikte en ze dat het oke was…
Iedereen nam afscheid van je, en we hebben allemaaal nog wat tegen je verteld en gezegd….je zuurstof was er gelukkig af en daardoor kon je praten en wij je knuffelen en kusjes geven….rond 18.00 uur kreeg je een slaapmiddel  voor de pijn en om het sterven wat rustiger te maken voor jou…we zaten allemaal bij je, ik zat bij je op bed….en mijn handen hielden je been vast, tam deed hetzelde aan de andere kant van je bed…pap zat naast je met jouw hand in de zijne ,samen met mn zusje naast me hebben we je je laten gaan, we zagen je ook echt gaan.. nog geen 3 kwartier later was je er niet meer….
Mijn moedertje, mijn mamsje, mijn alles, mijn steun en toe verlaat,
Jou moeten missen hoe ga ik dat doen…
Er komt dan een tijdbestek van een dag die ik niet gaat beschrijven…ik kan het niet, het is te emotioneel en te indringend,maar geloof me, ik ging stuk…compleet stuk
 
En dan begint een periode die zo verdrietig is maar tevens ook zo prachtig mooi..
Eerst het regelen van de uitvaart, het was zo gepiept, we wisten wat jij wilde en over dingen die we niet wisten waren we het allemaal meteen eens.
Zo wilde zus en ik jouw zelf verzorgen, ook nichtje dees gaf aan dat te willen…
En dat deden we dus, we hebben je haartje gedaan, je nagels gelakt, je sieraden omgedaan en ook het armbandje waar je er 3 van heb willen maken voor alle 3 eentje uit 1 ketting, maar wat niet meer is afgemaakt, tamara heeft dat nog gauw gedaan zodat we toch alle 3 het armbandje omhadden…
We hebben je vinger afdrukken genomen en onze vingerafdrukken op je borst boven je hart achter gelaten..
Het was goed, het voelde goed en ik ben zo stikblij dat we deze tijd nog met jouw hebben door gebracht….
 
De uitvaart zelf was prachtig mamma,  ik heb twee engelenstenen op je kist gelegd, en bij het sluiten van de kist ging er eentje met jou mee en de andere met mij mee….Vani en Maikel  kregen een knuffeltje van onze uitvaartverzorger en hij heeft ze een kaarsje aan laten steken… Maikel en vani hebben een roos bij je gelegd en Maik heeft speciaal voor jou een hart gestreken….met de laatste rand van goud omdat je een hart van goud had….we hebben met z’n allen de prachtige witte kist gesloten….zo moeilijk, maar ik had niet anders gewild….er lagen zoveel prachtige bloemstukken en op je kist het prachtige rode rozen boeket, waarvan ik nog een roos mee naar huis heb genomen… en er waren zoveel mensen voor jou en ons gekomen….
 
Pappa, tamara, desi en ik samen met wes hebben gesproken voor jou, hoe moeilijk was dat…
En dan de muziek, twee keer Marco met breng me naar het water en afscheid nemen bestaat niet, IL Divo met mamma en look fot me in Rainbow van Vicky Brown….
En dan het definitieve afscheid….Ik wilde niet weg, ik kon niet weg en heb m’n hoofd op jouw kist gelegd, want mamma, hoe moet en kan ik nou weg gaan en jou achterlaten…
 
En daarna begint voor vele mensen het gewone leven weer…maar dat van mij staat stil…het is nu 3 weken en 1 dag dat je stierf en 2 weken en 2 dagen dat we je moesten weg brengen…maar sinds die tijd staat mijn hart stil…ik weet niet waar ik het zoeken moet, ik weet me geen raad en voel me zo ontzettend verdrietig…en de eerste waar ik dan naar toe zou gaan, dat ben jij mamma, maar je bent er niet meer…..op dit moment leef ik niet maar overleef ik….Ik heb ontzettend lieve mensen die er alles aan doen me er door heen te slepen en ik weet niet wat ik zonder hen zou moeten….
 dat je je 7 maanden zo hard heb geknokt om in elk gavl op een fijne manier wat langer bij ons kon blijven, maar dat iets totaal anders dan de stomme kanker je hebt weg gerukt zonder dat jij eigenlijk nog een fijne tijd heb gehad, maakt me zo boos maar ook zo verdrietig...7 maanden hell, en misschien 5 goede dagen, en waarom? om uiteindlijk op deze rot manier te gaan....en dat vind ik nog het allerergste....

Mamma, ik mis je zo intens……ik zou je zo graag nog eens vast willen houden, jouw ikhouvanjouheelveelboellie willen horen, je geruststellende stem en woorden....ik mis je zo verschrikkelijk....
 
 
Hieronder de woorden die Wesley voor mij sprak terwijl ik naast hem stond….
 
                                                                                                                                                                                                           
Lieve mamsje
 
Weet je nog, dat ik op de camping stiekem  s ’nachts uit het raam glipte en jij maar hardop kletste  zodat ik niet ontdekt werd ?
Weet je nog mam, de roze olifant onder Tammetjes  haar bed?
Weet je nog mam, dat we  op een trouwbeurs gierend de tomaat tussen ons broodje plukte?
Weet je nog mam, onze super gezellige spelletjes avonden met tomaten soep uit blik?
Weet je nog mam, dat we samen gingen winkelen ,maar meer terrasjes dan winkels hebben gezien?
Weet je nog mam, dat we afzonderlijk van elkaar exact dezelfde bril kochten?
Weet je nog mam, die geweldig mooie en emotionele dag van de fotoshoot? 
Die ons nu zo vreselijk dierbaar is…
Weet je nog mam, de eindeloze slappe  lachbuien op de chat en onze mannen dan zaten te kijken of we gek waren, ik zat na een uur op de C nog na te hikken…
 
Weet je mams,  wat Peet zei? Wie gaat nou die over heerlijke sateetjes voor me maken?
Waarop ik meteen denk, oh geen super heerlijke door niemand na te maken  gehaktballetjes meer op Maikels verjaardag …….geen verjaardag meer met jou….een paar  weken geleden vierden we nog jouw 64e verjaardag en was je hier, in onze tuin op Maiks verjaardag…..
 
Wat hebben we het toch fijn gehad,…miss you like hell
 
Ik ben zo ontzettend blij dat je in pappa de liefde van je leven vond, en je saampjes met hem nog 15 prachtige jaren had,
 en ik daardoor een warme pappa kreeg waar ik heel veel van hou.
We zullen goed voor hem zorgen mam, en hem nooit is de steek laten.
 
Ik ben zo blij dat ik je  44 jaar in mijn leventje mocht hebben en je zo van je kleinkindjes hield…
 maar 44 jaar was te kort mams……
 Ik heb je zo keihard vroeg moeten laten gaan, en ik hou zo oneindig veel van jou.
 
De laatste maanden was een hele grote achtbaan, en achtbanen, dat weet iedereen, daar hield je echt niet van, weet je nog mams de kleine achtbaan in phantasialand waar tamaar en ik je met een smoes in stopte ?
Helaas was de achtbaan van de laatste maanden nog wilder dan die helse rit.
Maar mams, wat ben ik toch rete trots op jou ! als ik huilend aan de foon zat, wist jij er wel weer een positieve draai aan te geven, en zo stond je in het leven, positief en sterk.
We houden contact mam, via de engelen stenen…zo ben je toch bij me.
Je heb me zo ontzettend veel geleerd mams, maar niet hoe je te moeten missen.
Ik weet niet hoe ik mijn leven moet invullen zonder jou, ik ga het vast doen maar ik weet gewoon nog even niet hoe…
 
Ik zal nooit je  liefde voor ons gezin, je humor,vrolijke lach, je luisterend oor, 
je heerlijke eten, waar je altijd veel te veel van maakte, je heerlijke kletspraatjes,
 je kracht en positiviteit, 
Je gierende lachbuien ,je gemopper wat eigenlijk geen gemopper was,   je wijze raad
 en onze dagelijkse heerlijke chat gesprekken echt nooit vergeten , met wie moet ik nu zo elke dag zo gezellig praten ….ik ga dit allemaal  zo ontzettend missen.
 
Maar mammie, je warme armen om me heen en je lieve knuffels die mij altijd zo n warm en geborgen gevoel  gaven, en mij altijd nog kind lieten voelen, mam, die ga ik nog het meeste missen…
 
Dag mam.Ik hou van jou, dikke kus van je liefhebbende dochter
 
nog wat mooie foto's (vind ik )

in het ziekenhuis...

de engelenstenen



de armbandjes



Maikels hart van strijkkralen

mijn en mammas handen

de rode rozen, ik heb daarvan nog 3 roosjes uit gekregen


de rozen van Maikel en Vani

Maikel en Vani steken een kaarsje aan

vingerafdrukken achter gelaten


mijn kasje thuis met de roosjes uit het boeket


 112 meldin voor ambulance


de rouwkaart



tot slot het emotionele Mamma van Il Divo wat mijn zus en ik hebben laten draaien op de uitvaart
afscheid van mn mamma
Afgelopen donderdag hebben we zo keihard onverwachts vroeg afscheid moeten nemen van mijn allerliefste moedertje en oma.
vandaag was de uitvaart. zo mooi, zo intens verdrietig maar helemaal zoals ze gewild zou hebben....
ik ga haar zo  vreselijk missen....

en klein stukje wat ik voordroeg vandaag bij haar uitvaart:

Ik ben zo blij dat ik je  44 jaar in mijn leventje mocht hebben en je zo van je kleinkindjes hield…
 maar 44 jaar was te kort mams……
 Ik heb je zo keihard vroeg moeten laten gaan, en ik hou zo oneindig veel van jou.
Je heb me zo ontzettend veel geleerd mams, maar niet hoe je te moeten missen.
Ik weet niet hoe ik mijn leven moet invullen zonder jou, ik ga het vast doen maar ik weet gewoon nog even niet hoe…
Ik zal nooit je  liefde voor ons gezin, je humor,vrolijke lach, je luisterend oor,  
je heerlijke eten, waar je altijd veel te veel van maakte, je heerlijke kletspraatjes,
 je kracht en positiviteit,  
je gierende lachbuien ,je gemopper wat eigenlijk geen gemopper was,   je wijze raad
 en onze dagelijkse heerlijke chat gesprekken echt nooit vergeten , met wie moet ik nu zo elke dag zo gezellig praten ….ik ga dit allemaal  zo ontzettend missen.
 
Maar mammie, je warme armen om me heen en je lieve knuffels die mij altijd zo n warm en geborgen gevoel  gaven, en mij altijd nog kind lieten voelen, mam, die ga ik nog het meeste missen…
 
Dag mam.Ik hou van jou,






padi OPEN WATER
ondanks het verdrietige vorige logje, zijn er gelukkig ook leuke dingen.

Ik ben namelijk eindelijk na een lang gekoesterde (kinder)wens begonnen aan mijn brevet Open Water !
ik heb een aantal zwembad lessen en een 3tal theoriedagen gehad(afgesloten met een 9.6 !) en zaterdag heb ik de laatste zwembad les, we gaan echt een miniduik doen,en oefenen met onze eventueel eigen spullen zoals buitenvinnen. ik heb naast schoenen en vinnen ook mijn eigen lood en Jacket al dus daar zwem ik al een poosje mee.

volgende week starten 2 weken achter elkaar onze buitenduiken en 19 juni hebben we onze eerste vrije duik !
ik vind het kei leuk en zit in een super leuke groep met mensen en instructeurs ! Maikel snorkelt terwijl ik duik, dus we zitten elke zatedag van 4 tot half 7 in het zwembad, helemaal super !


uiteraard hoop ik in mijn vakantie in Kroatie mijn allereerste buitenland duik te kunnen doen. gelukkig kan ik tot die tijd nog wel een paar buitenduikjes hier in nederland doen.

ik heb er in elk geval kei veel zin in en kan niet wachten op volgende week !!








 
verdrietig en mooi
we hebben het vreselijke nieuws gehoord dat mijn mams longkanker had. na een zeer zware operatie die later dus voor niets is geweest ,hoorde we dat ze niet meer beter zou worden......ze krijg op dit moment een Immuunotherapy in de hoop haar leven zo lang mogelijk zo dragelijk mogelijk te maken,maar op dit moment is mijn moeder gewoon flink ziek van de operaie,de longembolies en alle tegenslagen die ze heeft gehad zoals cardioversie.

Het verdriet is enorm maar we proberen er alles uit te halen wat er in zit. en zo stond bijvoorbeeld op haar bucket list een fotoshoot met het hele gezin. kinderen,kleinkinderen en dat hebben Peter en ik haar kado gegeven.
ik heb contact op genomen met Ellen ook een lieve Borsatie, en die heeft echt zulke prachtige foto's gemaakt !
het was een hele mooie maar ook inten emotionele dag ! en sommige foto's spreken dat ook echt uit, omdat we gewoon verdrietig waren, net hadden staan huilen en hup op de foto....mijn mams had het heel moeilijk en had die dag een hele slechte dag maar ondanks dat heeft ze intens genoten en is de dag zo mooi geworden
Er waren zoveel foto's zo mooi dat wij daar echt geen afgesproken aantal konden uit zoeken en toen hebben we met zn alle onze centjes bij elkaar gebracht en alle 114 foto's aan onze ouders kado gegeven !

hier een paar van de fotos














snorkelend redden
Maikel zemt heel graag, en naast het ABC zwemmen doet hij ook snorkelen.
maar dat ABC us toch wel een dingentje...want hij kan best goed zwemmen, en ook goed onder water zwemmen, maar dat gat.....dat gat lukt maar niet, hij kan het wel, maar het zit tussen zijn oren. maar intussen zo erg dat hij op een gegeven moment vlak voor het oefenen van zijn C gat huilend op schoot lag dat hij niet meer wilde zwemmen...en Maikel en niet meer willen zwemmen in 1 zin, dat bestaat niet. de reddingsbrigade waar hij zijn ABC bij doet kwam met het voorstel om zijn C diploma lekker te laten wat het is en hij gewoon door mocht naar zwemmend redden 1. ondanks dat Maikel het dood eng vond,stond hij gisteren met een hele grote lach op zijn gezicht bij de startblokken, en na een leuk welkom gehete door de badmeester was het goed zo en zwom hij alsof hij nooit anders gedaan heeft.
op een gegeven moment tegen het eind van de les, kwam 1 van de andere instructeurs naar me toe en zei dat ze een verrassing voor me had, Maikel deed het zo super goed, dat hij mocht in juni meteen af gaan zwemmen ! eerlijk, Maikel was zo intens blij en zo trots op zich zelf ! bij het naar bed gaan zei hij, mam ik ben zo blij dat ik bijna moet huilen,maar ik ben bang dat het allemaal maar een droom is,ik vertelde hem dat als hij de volgende ochtend wakker werd, het nog steeds waar is.
ik weet nog niet wanneer hij mag afzwemmen, maar het is al een feestje dat hij na 1 les al mag afzwemmen !
kerst in Disneyland
met de kerst waren wij in Disneyland !
het werd echt de 5 onvergeetelijkste dagen die ik tot nu heb gehad, en over die van Maikel nog maar te zwijgen !

1 van de mooiste dingen was toch wel dat Maikel als starwars fan mee mocht doen met de Jedi training op de Jedi academy.
en toen hij daar aan het trainen was Darth Vader op kwam dagen en hij daar tegen moest vechten ! 
dit alles speelde zich af op een podium terwijl heel mensen daar lekker zaten te eten en relaxen en dus Maiks optreden konden zien. overgetelijk gaaf !

ik heb zoooo veel foto's, en we zijn met zoveel disney figuren op de foto geweest !  van een plagende Pinokio die er met Maiks pen vandoor ging tot een onwijs lieve Mickey die met me wilde kroelen.

ik moet alles nog uitzoeken dus die foto's hou je nog even te goed.







 
onze Snow
bij Nathalie  op haar facebook verscheen een foto van een katje waar ik meteen dol verliefd op werd ! hem wilde ik hebben !
maar het lastige zou Peet zijn, die overhalen....maar een foto en de woordjes, ahhhhhh zo leuk voor Maik? en hij was ook verkocht.
paar dagen later zijn we onze kruimel op gaan halen en gaven hem de naam Snow, omdat hij zo wit was,vond Maikel, en ik omdat ik Jon Snow uit games of trones zooo lekker vervelend vind .
hij is dol op ons, en wij op hem. het is een kroelkip eerste klas en waar Maikel is, daar is Snow, savonds ligt hij in mijn nek. hij is onwijs lief en we hebben ons hart verloren aan deze kleine lieve ondeugende kruimel !
SIR GE-WEL-DIG
ohhhhh wat een geweldige dag heb ik gehad !!!!

samen met nog 7 lieve vriendinnen en 2 mannen ben ik afgelopen vrijdag naar Marco in het ziggo geweest !
Ik ben helemaal gebroken maar wat zit ik vreselijk na te genieten! Wat een top dag ,topshow en topmensen ! Wat hadden we een pracht plekken,wat was de show mooi,de kaarsen zal ik nooit vergeten ,zo ontzetten gelachen,gejankt en kippenvel ,gesprongen,geklapt en gezongen. Gewoon onvergetelijk !van iedereen wat foto's gekregen dus heb maar wat in elkaar geflanst ð lieve lieve vriendinnetjes dank jullie wel voor de geweldige dag!â¤van De hondenbrokjes man tot de belgen voor ons,zonder jullie had het nooit zo MOOI geweest ! Ik heb van A tot Leontineð genoten !









voor wie mijn vorige logje heeft gelezen zal begrijpen dat Marco's nieuwe nummer "Mooi " niet op een beter moment had kunnen komen. het kwam zo ontzettend bij me binnen en ik heb het vrijdag dan ook niet droog kunnen houden!

Lieve Marco, Bedankt ! ik heb zo ontzettend van je genoten, en ook al log ik niet zo veel meer,ik ben het wel weer van plan , ik hoop dat je weer gezellig op mijn logje komt kijken en je mag begroeten. want 1 ding is nooit veranderd, je bent nog steeds mijn toppertje 
dank je wel voor alles !
x Mo 
mijn liefste is erg ziek....
dit is een tekst die ik gekopieerd en geplakt heb van mijn faceboek pagina.
als ik het opnieuw zou schrijven zou ik het opnieuw beleven en daar wil ik even niet aan. dus daarom maar even op deze manier...

Nu iedereen het weet die het moest weten,zoals ouders,broer,zus en naaste vrienden waar we een regelmatig/dagelijks contact hebben, kan ik eindelijk mijn hart luchten en mijn zorgen delen... Het gaat namelijk niet goed met mijn allerliefste man. Al maanden zit hij slecht in zijn vel. Zelfs zo erg dat mensen na het zien van Peet op Maikels verjaardag begin aug.mij berichten stuurde met de vraag of alles wel goed was met hem.de meesten merkte en zagen aan hem dat er wat was. Ik heb toen ook met hen mijn zorgen gedeeld,(ik vond het erg fijn dat het andere mensen ook opviel dat hij zichzelf niet was).Ik wist intussen zelf door wat ik met hem meemaakte in Kroatië  (2 x bijna tegen de vlakte),zijn gedrag en zijn klachten dat er iets was...noem het intuïtie ,maar ik gooide het in eerste instantie toch op de warmte en de vermoeidheid door zijn 60 urige werkweken. Maar t bleef knagen.Peet ,zo ontzettende koppig, kreeg ik uiteindelijk zover dat hij maar de huisarts ging. Het werd uiteindelijk vandaag een afspraak bij de cardioloog,waar we  niet zulk goed nieuws hoorde. Peet heeft hoogst waarschijnlijk een hart infarct gehad(blijkt uit hartfilmpje en arts is er eigenlijk zeker van ) Morgen moet hij met spoed een hart echo laten maken om uit te sluiten of er iets met zijn hart zelf is en om te zien of er idd een infarct is geweest . Dan krijgt hij meteen na de echo bij de cardio te horen of er een cathererisatie moet plaats vinden en /of wat de verdere behandeling(en) zullen  gaan zijn. Hij heeft ontzettend veel medicijnen en een noodspray voor onder de tong. Al met al zijn we ontzettend geschrokken en wacht ik met buikpijn de hart echo en afspraak bij cardio af morgen .

UPDATE :
Sorry allemaal voor de late reatie ,aller eerst ontzettend bedankt voor alle lieve berichtjes hier , priveberichtjes  en via whatsup ! Ik zal vast mensen vergeten zijn pesoonlijk in te lichten naar onze wereld stond compleet op zijn kop dus sorry hiervoor. Maar jullie medeleven is geweldig  dank jullie wel ! 
Maar nu het volgende...We hebben best een beetje goed nieuws !  !Peet heeft godzijdank nog geen infarct gehad ! Maar het is niet  zo dat het goed gaat.hij heeft namelijk nog steeds een vernauwing. hij moet nu 3 mnd aan de medicijnen dan schijnt het 70 a 80% te verbeteren.  Met lijntje/ballonnetje naar binnen zou  80 a 90% verbeteren en daarnaast zou hij toch diezelfde medicijnen moeten blijven slikken  maar er zit wel groter risico aan vast.Dus arts wil eerst alleen met medicijnen gaan proberen of de vernauwing  verbeterd..mocht er geen of weinig verbetering brengen word er alsnog een cathererisatie gedaan . Het blijft dus voorlopig spannend maar de angst dat hij al een infarct heeft gehad is Gelukkig weg. We gaan uit van het positieve en dat hij niet alsnog een cathererisatie hoeft te ondergaan. We zijn in elk geval een klein beetje blijer en een klein beetje opgeluchter ! â¤

Update van vandaag,26-10

we zijn inmiddels 2 weken verder en Peet voelt zich nog steeds niet goed.
we weten dat het weken kan duren eer de medicijnen werken dus we houden nog steeds positieve hoop !
"Schieten landen aan flarden
En iedere dag vallen er doden"