Tien dingen die ik zeker weet
1. Ik heb dit lijstje al eerder geschreven, maar omdat mijn computer het niet nodig vond om het op te slaan als concept kon ik weer opnieuw beginnen.
2. De gitaar en ik zullen nooit goede vrienden worden.
3. Eigenlijk wacht ik altijd net een week of twee of drie te lang met naar de kapper gaan. En dat is stiekem nu ook weer het geval.
4. Wanneer ik mezelf zingend opneem onder het mom van: ‘ik ga een cover online gooien!‘, ik het terugluister en het dan zo snel mogelijk weer verwijder.
5. Ik kom er bij de ontknoping van Wie is de Mol achter dat ik weer de verkeerde kandidaat als Mol heb gekozen.
6. Soms vergeet ik hoeveel ik van schrijven houd.
7. Zangles maakt me blij en daarom ga ik weer lessen volgen bij Marjon van Iwaarden.
8. Mijn afwas op het aanrecht kan ik niet laten verdwijnen met mijn geest!
9. Een rooster maken met wie wanneer en hoe laat moet werken is vervelend werk. Heel vervelend werk.
10. Het duurde verrassend lang om deze lijst te maken (ook dankzij het eerste punt!) en dat bewijst maar weer hoe weinig ik eigenlijk weet.
100 VRAGEN DIE NIEMAND OOIT STELT
100 VRAGEN DIE NIEMAND OOIT STELT. 
Na het lezen van deze blog ben je 100 - nutteloze - weetjes rijker over mij. Joepie. 

# Slaap je met je raam open of dicht?
Ik slaap met mijn raam dicht, want ik houd niet van kou! 

# Neem jij de shampoo/conditioner flesjes uit een hotel mee?
Nee.
(On)handigheid
Af en toe vraag ik me wel eens af waar toch die blauwe plekken op mijn knie, scheenbeen, bovenbeen of die blauwe plekken op mijn pols, bovenarm of waar dan ook vandaan komen maar ik denk dat ik het weet. Ik ben gewoonweg - met vlagen! - niet zo handig.

Om te beginnen struikelde ik gisteren, terwijl ik een vol krat met flesjes Bitter Lemon in mijn handen had, over iets - mijn eigen voeten? - in de koelcel. Dat krat met flesjes kletterde dus op de grond, ik lag er half naast en/of half op en met nog een ander deel van mijn lichaam lag ik een soort van tussen de mosselen. Uit dat krat waren 3 flesjes Bitter Lemon kapot dus dat lag ook nog ergens op de grond - incl. wat glasscherven - en de Bitter Lemon zat in mijn haar en in mijn nek. Omdat ik zo (on)handig was, heb ik de 'klap' opgevangen met 1 hand. Nu heb ik dus serieus een blauwe plek op mijn handpalm. - Hoe dan? Een blauwe plek op je handpalm?! - 

Vandaag pak ik een flesje Fristi uit de koeling en automatisch schud ik het flesje even heen en weer want zo doe ik dat altijd. Maar het (on)handige vandaag was dat blijkbaar het dopje al van het flesje was. Drie keer raden? Fristi all over the place! Nog net niet in mijn haar waar de Bitter Lemon van de vorige dag nog in te vinden was - NB; ik heb gisteren gewoon onder de douche gestaan. - En omdat dat nog niet genoeg gestuntel was, deed ik er nog een schepje bovenop. 

Ik wilde van zolder wat extra glazen hebben, omdat we wat te kort kwamen. Nu moet je weten dat onze zolder op het werk niet bepaald een zolder is waar je graag komt. Een bende eersteklas, het is ook gewoon logisch dat je daar bijna je nek breekt. Gelukkig wist ik waar ik ongeveer moest zoeken en met de juiste doos in mijn handen verlies ik mijn evenwicht - of stuikel ik opnieuw over mijn eigen voeten? - en zit ik daar. Gelukkig viel de doos met glaswerk in een andere doos waar een paar vlaggen in zaten dus de glazen vielen zacht en waren nog heel! Ik gelukkig ook hoor; ik had alleen een been in mijn nek. 

Handigheid is niet te koop, zullen we maar zeggen. 

En om het feest helemaal compleet te maken bevindt zich nu midden op mijn kin de Mount Everest - lees: een dikke, grote, lelijke puist. Ook niet bepaald handig, want ik word er niet charmanter op! Misschien moet ik morgen maar gewoon in bed blijven liggen.. 
The (wo)man in the glass
Geen retweet op Twitter of een repost op Instagram,
maar een reblog van Sanny Verhoeven. Deze dame deelt alles in haar zoektocht naar geluk en inspireert mij en waarschijnlijk vele anderen met mij.

Het geheim van geluk in een gedicht.
De grootste competitie in het leven komt van jezelf.
Cry hysterically
And I suppose you just expect me to go weak at the knees, and fall into your arms, and cry hysterically. And say we'll just figure this whole thing out. A bi-continental relationship with our daughters being raised here and there. And. And, you and I just picking up where we left off and growing old together. And... and... c'mon, Nick, what do you expect? To live happily ever after?

Yes. To all of the above. Except you don't have to cry hysterically.

Oh, yes I do.
Waarom ik geen boodschappen doe bij de Aldi
Over het algemeen ga ik nooit naar de Aldi. Omdat ik de Aldi echt de meest verschrikkelijke winkel vind die je je maar kunt bedenken.

Ik heb het idee dat de regel bij de Aldi de volgende is: 'Niet de hele winkel in de rij? Absoluut geen kassa er bij!'
Happy new year
Proost!
Op het nieuwe jaar.
Dat 2016 voor ieder van jullie een prachtig jaar mag worden.

Veel liefs,
Sharon

Goede voornemens?
Elke dag is een dag om het om te gooien. Al gaan je goede voornemens op 1 januari de mist in of lijkt alles compleet verkeerd te gaan: morgen kan het allemaal anders zijn.
De Geluks TAG
Jelle Derckx, bekend als minimalist en de man achter Lijstjes.info, en Sanny Verhoeven van het (online) programma Sanny zoekt Geluk hebben een tag gecreëerd. De Geluks TAG.
Zingen en YouTube
Mensen vinden dat ik er echt meer mee moet gaan doen, met dat zingen.

.. dat is toch veel te spannend?
En wat is er meer mee doen? Jezelf op internet zetten?
Wanneer besluit je om jezelf op YouTube te zetten? Ik ben helemaal niemand op YouTube. Ik bedoel: ik heb twee abonnees. En waar die vandaan komen? Ik heb geen idee, maar hé .. leuk dat jullie er zijn.
En ik heb een URL die niet eens uit mijn eigen naam bestaat, maar uit een rare lettercombinatie zoals UCvSxZ .. nog iets!
Blijkbaar kun je je URL pas aanpassen wanneer je de 500 abonnees hebt bereikt. En wanneer bereik ik nu die 500 abonnees?
"Ik zie de sterren weer
Want er zijn geen wolken meer"