Profiel
Naam: Sara
Leeftijd: 26 jaar
Uitgebreid profiel
Op de foto met Marco!

Borsato Bingo - 29 oktober 2016


Workshop - 20 mei 2017



Marco Meeting - 17 juni 2017
Weblog van de maand

In de schijnwerper


Mijn laatste reacties
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Gastenboek
Marco Meeting!
Lieve allemaal,
 
Gister was de laatste van de 4 Marco-activiteiten van de afgelopen maand, namelijk de Marco Meeting in Antwerpen! En wat was het genieten!!
De eerste Marco Meeting van de Tifosi, wij vonden het een groot succes! De Tifosi had aangegeven dat het qua programma en activiteiten wat minder groots werd opgezet dan de fanclubdag, maar daar heb ik eigenlijk niets van gemerkt. Het was een heerlijk programma, alleen dan met een minder grote groep (300 personen hoorde ik), en dat was te merken. Een heerlijk intieme setting, en mooie locatie met veel verschillende mogelijkheden en hoekjes om te staan en om het podium vanaf verschillende kanten te kunnen bekijken, het voelde persoonlijker door de kleinere club mensen. Heerlijk was het!






 
Bij binnenkomst konden we direct op de foto met Marco. Wietske had haar kleine mannetje van 1,5 jaar mee, dus die kon voor het eerst op de foto met Marco. En wat nam Marco lekker de tijd voor de foto’s! Dit was heel wat anders dan tijdens de andere 2 foto’s die ik met hem heb, en wat vond ik het fijn. We konden even een kort praatje maken (ik was opvallend ontspannen, dus er kwam een gewoon gesprekje uit mijn mond), konden zowel met elkaar als los van elkaar op de foto met Marco en ik was aan het genieten!
 




Altijd genieten zijn de fan-momenten en wensen die uitkomen, zo leuk en bijzonder om al die blije fans te zien en mooi om de ontroerende of grappige verhalen te horen. Ik werd erg ontroerd door het verhaal van de vrouw die 5 miskramen had gehad, was er stil van. En wat is het haar gegund dat ze 3 dagen geleden weer een positieve test in handen had. Marco werd ook aan de tand gevoeld over België, een erg grappige quiz. Hij wou tijdens de quiz bijna zeggen dat Fries geen echte taal is, oeiii. Gelukkig bedacht hij zich net op tijd. Als oorspronkelijk Fries had ik hem dat wel kwalijk genomen haha. Verder waren er weer optredens, hebben twee schattige Vlaamse kids - waar we afgelopen oktober mee aan de bingotafel zaten en die toen ook mee hadden gedaan met praatjesmakers - Marco geïnterviewd op het podium, en was er natuurlijk weer de enveloppenkraam en loterij.


 
Ik heb weer genoten van top tot teen van deze heerlijke dag, het blijft bijzonder hoe Marco met zijn fans om gaat en hoe ontspannen zo’n dag kan lopen. Petje af voor Marco en de Tifosi, top geregeld weer! Dankjulliewel.
 
Liefs, Sara
Live at Wantij
Lieve allemaal,
 
Vorige week was alweer zo’n leuke Marco activiteit, Live at Wantij in Dordrecht! Ik kon redelijk op tijd vertrekken vanaf mijn werk, ben naar huis gereden en toen samen met Wietske richting Dordrecht gegaan. Op de parkeerplaats kwamen we toevallig al Lisanne met haar moeder en zusje tegen in de auto. Het weer die middag en avond viel heel erg mee, in de ochtend regende het nog keihard, maar nu was het heerlijk warm weer met een strak blauwe lucht, wat een geluk!
 
Na op het festivalterrein even wat gegeten te hebben zijn we naar voren gelopen om bij Nielson lekker mee te zingen en dansen, heerlijk feestje. Ik pak om 19.54u mijn telefoon om een selfie te maken met Wietske in het zonnetje, en zie tot mijn schrik onderstaande sms!
 


Wat is het geval, we hadden meegedaan met een actie van het goede doel ‘Voor Sara’, voor kinderen met een zeldzame spierziekte. Bij deze actie verlootten ze een on-stage-experience onder de deelnemers. Je kon de artiest aankruisen waarbij je on stage zou willen komen, wij hadden natuurlijk Marco aangekruist, maar om een of andere reden hadden we toch bij Nielson gewonnen. Normaal gesproken pak ik tijdens een optreden mijn telefoon er niet bij (ik maak foto’s met een camera), dus heel toevallig dat ik dit smsje op tijd zag! Wij lopen snel naar achter naar de stand, en vlak voor acht uur komen we daar aan en kunnen we met de andere winnaars richting backstage. Per tweetal konden we tijdens het optreden van Nielson even aan de zijkant van het podium meekijken en foto’s maken. Het was heel kort en ik voelde me echt een toerist, maar het was wel lachen zo, en sowieso erg grappig dat we hadden gewonnen! Daarna kregen we nog een drankje van de organisatie en konden we terug op het veld genieten van het laatste stukje van het optreden van Nielson.






 
Daarna was het optreden van Marco aan de beurt. Vooraf aan zijn optreden werd het voor het podium steeds drukker. Waar we bij Nielson nog lekker de ruimte hadden om te dansen, konden we nu geen stap meer zetten. Ik zat er die avond emotioneel gezien niet helemaal in waardoor ik iets minder gevoel had bij de nummers dan normaal, maar natuurlijk was het weer genieten.
Achteraf was het perfect dat we de on-stage-experience hadden gewonnen bij het optreden van Nielson, en niet tijdens Marco, omdat we op deze manier de grappige ervaring tijdens Nielson konden beleven, en we aan de voorkant van het podium van het hele optreden van Marco konden genieten.





Na deze heerlijke avond konden we alweer uitkijken naar de Marco Meeting, die een week erna al plaats vond, zin in!
 
Liefs, Sara
 
PS nog een update over de zwangerschap:
We hebben 1,5 week geleden de 20 weken echo gehad, en alles was goed! Heel erg fijn om te horen en opnieuw geweldig om ons kleine wondertje weer te mogen bewonderen. Drie dagen daarna hebben we een feestje gegeven voor familie en vrienden en hebben we onderstaande taart aangesneden, die van binnen roze was! Voor die tijd wisten wij het geslacht ook nog niet. Zo bijzonder dat het beeld van ons ukkie steeds concreter wordt, en heerlijk om dat op deze manier met familie en vrienden te kunnen delen.

Onder aan de berg!
Lieve allemaal,

Alweer een logje, want ik ben lekker aan het genieten van Marco-activiteiten! Gister stond Onder aan de berg op het programma. Het weer zat mee, en ik had geen afmelding van Marco gezien van tevoren. Daar hield ik wel rekening mee, omdat de begrafenis of crematie vast ergens deze dagen zou zijn. Maar net als afgelopen zaterdag stond hij er nu ook weer, jeetje wat een respect.
 
Ik ging met een vriendin naar het festival. Het was een stukje rijden, maar dat is het natuurlijk meer dan waard. Eerst heb ik mijn vriendin in haar woonplaats Deventer opgehaald en toen zijn we door gereden naar Hellendoorn. Er was in verband met de voetbalwedstrijd een actie dat iedereen iemand gratis mee kon nemen, leuke actie! Alleen niemand die we hadden gevraagd kon, dus we bleven gezellig met zijn 2en. Bij aankomst hebben we een hapje gegeten. Er was erg goed eten voor een festival, we hadden Surinaams, heerlijk en een goed vullende maaltijd. Dit konden we lekker op het gras in het zonnetje opeten, nu al genieten! Het festivalterrein was enorm sfeervol en zomers aangekleed met overal lampjes, grappige teksten op palen en veel kleur. Een beetje dezelfde sfeer als Strandfestival Zand, heerlijk dus!


 
Daarna hebben we met een (ik alcoholvrij) cocktailtje genoten van Caro Emerald, wat kan zij goed zingen zeg. Ze deed het maar wel even mooi met haar hoogzwangere buik. Na Caro even een rondje over het terrein gelopen en toen gaan staan voor Marco, we hoefden nog maar een half uurtje te wachten voor hij kwam. Om kwart voor 10 was het zo ver, jeeej!



De mensen uit het oosten moesten even los komen, maar dat kwam steeds meer naarmate Marco meer nummers deed. Toen hij na een aantal nummers vertelde dat hij vandaag afscheid had moeten nemen van zijn schoonmoeder en dat hij door alle emoties van deze week zijn stem aan het kwijt raken was, kreeg hij - zeer terecht - een ontzettend groot en oorverdovend applaus. De rest van de avond is dat grote respect en de waardering vanuit het publiek nog vaak duidelijk geworden door prachtige applauzen en toen het afgelopen was een oorverdovend gejoel en gegil. Fijn om te zien dat dat Marco goed deed en dat hij er van genoot. Hij was er zo van onder de indruk dat hij vergat met het hele bandje te buigen, terwijl de helft van zijn bandje er al klaar voor stond, haha.



Marco heeft deze avond wat betreft zijn stem op karakter gezongen. Hij kon steeds minder goed praten, maar bijzonder genoeg lukte het zingen nog wel. Het kostte hem zichtbaar meer moeite, maar hij kreeg de noten er wel uit. Hij zong zelfs nog ‘Mooi’, dat had ik niet verwacht. Ook zong hij ‘Ik kan het niet alleen’, wat genoot ik daar van! Volgens mij is het heel erg lang geleden dat hij die live deed. Marco zong het met volle overtuiging en ik zat er helemaal in. Het nummer heeft voor mij na de musical Sky een extra lading gekregen, zo mooi.
 


Kortom, ik heb weer ontzettend genoten van deze prachtige avond en zal dit niet snel vergeten, net als bijvoorbeeld Appelpop vorig jaar. Die kleinste concerten zijn toch wel heel erg speciaal! Marco, ik hoop dat je snel weer herstelt en dat je goed naar je eigen lichaam blijft luisteren, die moet nog langer mee en dat zal iedereen begrijpen.  
 
Nu hoef ik opnieuw maar heel kort te wachten op de volgende Marco-activiteit, namelijk Live at Wantij op 9 juni en daarna de Marco meeting op 17 juni. Wat een feest deze weken!
 
Veel liefs, Sara
Workshop!
Lieve allemaal,
 
Gister was de heerlijke Tifosi workshop! Het was voor mij de tweede keer dat ik mee deed, en wat was het weer leuk! Ik reed weer samen met Neske en Anjo, altijd gezellig en lachen.
 
Het begon om half 12, bij aankomst zagen we de Porsche van Marco al staan. Tegen onze verwachtingen in, ondanks het overlijden van zijn schoonmoeder de dag ervoor was hij dus wel aanwezig, wat een respect heb ik daarvoor. Het was heel begrijpelijk geweest als hij er niet bij was geweest. Ik hoop dat hij wat afleiding en positieve energie heeft gekregen van alle blije koppies bij de workshop.



Door Marco’s privésituatie zijn we begonnen met de foto met Marco buiten, zodat hij naar huis kon wanneer hij dat wou. Best gek dat het maken van een foto met Marco de tweede keer al een stuk 'normaler' is dan de eerste keer, toch zijn er absoluut zenuwen, en na de foto moest ik even bijkomen, haha. Helaas had ik die dag veel last van de eczeem dus heb ik een rood glimmend hoofd, maar ben toch blij met de foto. Nathalie zei daarna tijdens haar introductiepraatje zoiets als: ‘Het is fijn dat we van elkaar begrijpen wat de aanwezigheid van Marco doet. Want ja, iedereen vergeet zijn jas en tas na het maken van de foto met Marco.’ Hahaha, zo herkenbaar.




 
Daarna begonnen we met knutselen, wat was alles weer goed geregeld en voorbereid door de geweldige Tifosi en andere vrijwilligers. We hadden een erg gezellige tafel, dus het was lekker knutselen, kletsen, lachen en tussendoor nog een heerlijk lunchbuffet. Marco bleef nog bijzonder lang en liep heerlijk ontspannen de zaal door, zo fijn dat dat zo kan en dat hij daar zo relaxt mee om gaat. Wat heb ik hier weer van genoten! Zo fijn.







De middag vloog om, voor we het wisten was het tijd om op te ruimen en een groepsfoto te maken. Diezelfde avond heb ik het boekje nog op mijn gemak afgemaakt, hij is voor een vriendin, ik ben blij met het resultaat en heb zin om het boekje vrijdag aan haar te kunnen geven.









Vandaag een heerlijk rustig dagje, dan drie daagjes werken en dan alweer naar Marco, woensdag begint zijn festivalseizoen met Onder aan de Berg in Hellendoorn! Zin in!
 
Liefs, Sara
In de schijnwerper!
Whaa wat leuk, ik sta in de schijnwerper! En ik had daarvoor ook al zoveel warme, lieve reacties van iedereen gehad op mijn logje, zo lief allemaal! Bedankt lieve Marco en lieve medeloggers .




Hier gaat het verder erg goed, ik merk dat de zwangerschapskwaaltjes afnemen, erg fijn. En vorig weekend, met pasen ben ik 5 dagen met 3 vriendinnen naar de Amalfi kust geweest in Italie. Wauw, wat een prachtige omgeving! Rotskusten en prachtige bergen met schattige witte en gekleurde dorpjes tegen de rotswanden, en als je over de baai keek had je zicht op de Vesuvius. Echt een aanrader om heen te gaan.





























Een heel korte samenvatting (ik denk namelijk dat de foto's meer zeggen). We vlogen op Napels, hebben die donderdag Sorrento te voet verkend, het plaatsje waar we ook ons appartement hadden. Vrijdag hebben we scooters gehuurd en zijn we langs de kust gaan scooteren, wat was dat geweldig! Zo'n vrijheid, zo'n indrukwekkende natuur. Zaterdag zijn we naar de ruines van Pompeii gegaan, zijn we de Vesuvius op gegaan en konden we in de krater van de Vesuvius kijken, heel bijzonder en bizar wat zo'n natuurverschijnsel kan veroorzaken. Zondag zijn we met de bus naar Amalfi gegaan, een dorpje verderop, zo ver waren we met de scooters niet gekomen. Maandag zijn we met de boot naar het eiland Capri gegaan en hebben we het eiland verkend te voet en met de boot, ook weer een geweldige omgeving! Dinsdag vlogen we weer naar huis.



Het was echt heerlijk, met zijn vieren is het altijd gezellig, we hadden enorm geluk met het weer, de omgeving is adembenemend mooi, we hebben lekker veel terrasjes gepakt naast alle activiteiten, hebben natuurlijk genoten van het heerlijke Italiaanse eten, de andere meiden hebben genoten van de Limoncello die daar vandaan komt, en we hebben ontzettend veel gelachen en veel mooie gesprekken gehad samen. Wat een waardevolle reis samen. En dan de dag daarna in de schijnwerpers komen, heerlijk toch! 

Liefs, Sara
Zwanger!
Ochtendschemer danst over je lichaam
En spiegelt in het raam,
Wat de liefde voor een vrouw kan doen.
En ik huil terwijl je lacht als ik je zachtjes streel
Op de plek waar onze toekomst langzaam groeit.

Nee, nee nooit heb ik geweten
Dat nieuw leven aan een man en een vrouw gegeven
zoveel kracht en zoveel schoonheid brengt
En je lacht als ik je zeg dat jij het mooiste bent
en het allermooiste draagt wat ik ooit heb gevoeld

Het komt steeds dichterbij
Nieuw leven maakt zich vrij
En het is van jou en mij
Een liefde voor het leven
En alles wat wij zijn is zij
Een liefde voor het leven uit de kracht van jou en mij

 
En je lichaam spreekt een taal
die ik nimmer heb gehoord
Maar ik versta het allemaal
Ik versta het woord voor woord
En we lachen en we huilen
Van dat leven diep in jou
De kracht die het ons geeft
Brengt ons meer dan ooit dichter bij elkaar
 
Lieve allemaal,
 
Wat heb ik hier lang op gewacht, eindelijk kan ik het ook op de weblog zetten. Ik ben in verwachting! Acht weken geleden zijn we erachter gekomen, ik ben nu twaalf weken zwanger. We hebben er helaas lang op moeten wachten, hebben heel veel ziekenhuisbezoeken gehad, en vooral ik vond dat emotioneel gezien behoorlijk pittig. Zo’n grote wens die niet uit mocht komen, de angst dat ik nooit zwanger zou raken was erg groot. Maar het mag gelukkig zo zijn dat ook wij ouders mogen worden en alle angst en verdriet is als sneeuw voor de zon verdwenen! Als alles goed gaat kunnen we onze kleine eind oktober verwelkomen. Nu is Peter vooral heel erg voorzichtig en zorgzaam en trots, zo lief!


 
Tot nu toe gaat alles erg goed. Wat kleine kwaaltjes, maar dat hoort er natuurlijk bij en het is met een goed doel. Door het hele ziekenhuistraject hadden we bij 7 weken al de eerste echo, waar we het hartje al konden zien kloppen, zo bijzonder! 31 maart hebben we onze tweede echo gehad bij ruim 10 weken, en wat was dat ook bijzonder! Hij/zij was lekker aan het bewegen en zwaaien, we konden heel duidelijk het hartje zien kloppen, de navelstreng, wervelkolom en hersenen zien, en zijn kaken, armen, handjes, benen en voetjes. En dat alles terwijl hij nog geen 4 cm groot was!
We zijn erg happy, zijn sinds eind februari lekker gesetteld in ons nieuwe huis dus de kleine is meer dan welkom. Wat een bijzondere en waardevolle periode.

 
Naast dit heerlijke nieuws komen er ook nog lekker wat Marco-momenten aan de komende maanden. De workshop, 2 festivals (Onder aan de Berg & Live at Wantij) en de Marco Meeting in België, met bij mij een buikje en al die leuke dingen binnen 1 maand! 17 juni 2017 is, naast de geweldige Marco Meeting, ook een extra speciale datum. Peter en ik zijn dan precies 10 jaar samen! 10 jaar geleden woonden we 150 km uit elkaar, hadden we elkaar als voorbereiding op ons World Servants project 1x eerder gezien en ondertussen heeeel erg veel geMSN’t (ja, dat deden we toen nog, haha). Dus ondanks dat ik hem pas 1x eerder had gezien, had ik door de vele gesprekken echt het gevoel dat ik hem goed kende. Naïef als ik toen was, zag ik het eerst vooral als vriendschap, terwijl Peter mij wel zag zitten als zijn vriendin. Bij mij groeide dat gevoel ook steeds meer en op 17 juni 2007 waren we weer bij elkaar en werd het ‘echt’. Nu, 10 jaar later, 8,5 jaar samenwonend, bijna 2 jaar getrouwd en nu in verwachting van ons eerste ukkie, kan ik nog steeds ontzettend genieten door terug te kijken naar onze beginperiode samen. Zoveel gebeurd in die 10 jaar, zoveel meegemaakt samen, mooie en minder mooie momenten. Wat is die 10 jaar snel gegaan. Ik kan me geen leven meer zonder Peter voorstellen. 17 juni 2017 is dus een heel bijzondere datum! Met weer een ontmoeting met Marco (mijn andere liefde, haha). Jeeej!
 
Ik hou jullie op de hoogte.
 
Veel liefs en een knuffel van een hele gelukkige Sara.
 
PS ik heb deze log al klaar staan vanaf de week dat we het zelf weten, ik wou het zo graag aan iedereen vertellen!
PS2, het enige nadeel, ik kan niet naar het FCW! Ik ben 23 oktober uitgerekend, dus dat lijkt me niet zo handig, haha.
In de schijnwerper!
Wat een leuk bericht kreeg ik gister ineens! Gister hebben we de hele dag in het nieuwe huis geklust, we hadden veel hulp, het was erg gezellig en we hebben veel gedaan met zijn allen. Heel erg leuk om alle veranderingen te zien! In de avond bekijk ik mijn mail, waar ik meerdere reacties op mijn log en een mailtje van Anja zie dat ik in de schijnwerper sta, ik begin direct helemaal te stralen! En extra leuk is de laatste zin, de bevestiging dat hij me inderdaad herkende Wat heerlijk en wat bijzonder!


Ik stuiter nog even verder

Liefs, Sara
Vrienden van Amstel Live!
Lieve allemaal,
 
Daar ben ik weer met een logje. We zijn druk bezig met alle voorbereidingen voor ons nieuwe huis, deze wordt maandag namelijk opgeleverd! We hebben er enorm veel zin in. Eindelijk! Hoe snel ze ook hebben gebouwd (ze zijn in september begonnen), toch voelt het als eindelijk, meer dan een jaar geleden hebben we ons ingeschreven voor dit huis. Vanaf morgen kunnen we het huis in lopen wanneer we willen. En straks, na het klussen, hebben we een heerlijk eigen nieuwbouwhuis met tuin en een prachtige keuken en badkamer die we zelf hebben uitgezocht. Wat een luxe! Zo ontzettend fijn.

Eerst afgelopen maandag nog een heel ander hoogtepunt: Vrienden van Amstel Live! Vorig jaar al kaartjes gekocht, zo lang geleden dat één van de meiden waar ik mee ging niet meer precies wist of ze echt kaartjes had en met wie ze ging. Ze appte eind december: ‘Haha grap van het jaar! Ik zag dus idd 23 januari Vrienden van Amstel Live in mijn agenda staan… En ik wist toch niet meer of dit wel klopte en zo ja met wie ik daar naartoe zou gaan. Hahaha. Sjors (haar vriend) wist het ook niet. Met jullie dus!’ Geniaal, des te leuker om te gaan als het al zo lang gepland staat, helemaal als je begin januari hoort dat Marco ook weer komt!! Yeah wat een feest!



Het is mijn vierde keer VvAL, en nu de eerste keer staanplaatsen. Ik heb altijd sterk de voorkeur voor staanplaatsen bij concerten. De sfeer vooraan in de zaal is nog veel intenser en uitbundiger en je beleeft het niet van de schermen maar echt van dichtbij, heerlijk. Tot nu toe waren de staanplaatsen helaas al steeds uitverkocht toen ik kaarten ging kopen. Vorig jaar was ik er dus wel goed op tijd bij, staanplaatsen voor het weekend waren er niet meer, maar maandag nog wel, dus we gingen maandag!



Ik was die dag gewoon aan het werk in Rotterdam, daarna heb ik de auto bij mijn werk laten staan en ben ik met de tram en metro richting centrum gegaan. Ook al kom ik bijna dagelijks in Rotterdam voor mijn werk, het reizen met de metro voelt direct als een grote stad in het buitenland. Praktisch naast het station hebben we een hotel geregeld, ik check in en Elise en Jolijn komen ook direct daarna aan, zij hebben al een lange reis achter de rug die dag. Even opfrissen en dan lopen we naar een winkelstraat tegenover het hotel. We komen een gezellig restaurantje tegen, eten en kletsen gezellig en voor we het weten is het half 8, hoog tijd om richting Ahoy te gaan. Weer in de metro terug richting Zuidplein, aangekomen in Ahoy even geduld hebben bij de garderobe, waar ze net toen wij vooraan stonden van tactiek veranderden waardoor we 15 minuten later nog niet aan de beurt waren, maar dat liet de pret niet drukken. Ondertussen toch een beetje stress want netjes om kwart over 8 beginnen de drums. Wij lopen even daarna met zijn 3en de zaal in, natuurlijk heel druk bij de ingang, dus we lopen een stukje door. We lopen nog een stukje verder want het is nog steeds overal erg druk en we voelen ons ook niet prettig om ons ergens tussen te proppen. Iets verder krijgen we iets meer ruimte en blijven we staan, we kunnen ook bijna niet verder want zien even verderop een podiumdeel. We bedenken ons dat we nagenoeg tegen de uitloop van het podium staan. We staan 2 stappen van de bar in het midden van Ahoy verwijderd, de bar waar alle artiesten ook overheen lopen, en waarboven de VvAL-kroonluchter hangt. Jeetje wat een perfecte plekken!!! Het duurt even voor we ons dat beseffen. Beter kan gewoon niet, juist omdat de optredens tijdens VvAL echt van alle kanten komen. Zijn we nu heel asociaal bezig?? Dat gevoel heb ik helemaal niet, we hebben juist naar plekjes gezocht waar iets meer ruimte was dan bij de overvolle ingang. Maar het voelt wel gek om zo relatief laat aan te komen en zulke perfecte plekken te hebben. Ik besluit me er maar niet meer druk om te maken en begin te genieten van alles om me heen.



Ik merk al snel dat de andere meiden veel foto’s aan het maken zijn, waardoor ik besluit vooral niet teveel foto’s te maken tijdens het concert en nóg meer te genieten. Meestal ben ik degene die de meeste foto’s maakt, en dat vind ik ook leuk, maar tijdens een concert blijft dan ook de hele tijd de drang aanwezig om een mooie foto te maken. Nu heb ik het uit handen gegeven, en dat was eigenlijk best fijn!



De show gaat verder, wat een feest, wat een spektakel, al snel merk ik het als Marco’s bandje klaar staat en kan ik me extra verheugen op het volgende optreden, en dan komt Jeroen. Marco staat ondertussen dicht bij ons in het midden van de zaal klaar om ook het podium op te lopen en met Jeroen mee te doen met Wit licht, heerlijk! Ook de rest van de show is erg leuk om van zo dichtbij de centrale bar mee te maken, je ziet de crew voorbereidingen maken voor wat er komen gaat, de voorwerpen die ze klaar zetten, de artiesten die op gaan komen vanuit het midden, de dansers die zo op komen, het barpersoneel dat moet bukken als er weer een deel van de kroonluchter naar beneden komt, grappig om te volgen!



Ik geniet weer ontzettend van alle optredens, bijzondere samenwerkingen en prachtige show-effecten. Het meest ben ik onder de indruk van Paskal, naast natuurlijk Marco. Ik heb een beetje een zwak voor die man, wat een mooie vent, wat een stem, wat een uitstraling, wat een warmte, wat een prachtige liedjes. Heerlijk. Marco komt gelukkig tijdens het gehele concert geregeld voorbij, en komt ook zeer regelmatig in het midden van de zaal, wat fijn!!! Richting het eind heb ik een keer drankjes gehaald en sta ik daarom toevallig nog dichter bij de bar dan eerst, als Marco langs komt. Elise houdt mijn linker arm omhoog als Marco eraan komt, ik zelf zou dat initiatief niet zo snel nemen, maar ben blij dat ze dat doet. Ik reik uit naar Marco, en hij pakt me bij mijn pols en geeft me vervolgens een hand. Even denk ik in zijn blik te zien dat hij mij herkende. Zou het?! Stuiter stuiter. Direct daarna denk ik, het zal wel aan mij liggen. Maar na de show zei Elise, zonder dat ik er eerst over begon: ‘ik dacht te zien dat hij je herkende!’. Oké, dan lag het toch vast niet aan mij, wat ontzettend fijn en leuk en fantastisch! Ze zei ook: ‘helaas heb ik er geen foto van, want ik hield je arm omhoog’. Haha. Dat is zeker jammer, maar ik ben blij met dit prachtige onverwachte moment. Thanks Marco voor je lieve blik met herkenning, het maakte mijn avond extra bijzonder.



Na dit bijzondere moment volgt er nog een spectaculair einde van de show en sluit Marco prachtig af met Paskal en Nicky Romero op piano met het nummer Mooi, een betere afsluiter kun je niet hebben. Ik geef een dikke knuffel aan mijn lieve vriendinnen, wat hebben we samen genoten. Dankjulliewel lieve meiden!



Wauw, wauw, wauw, is het enige wat ik nog over deze avond kan zeggen. Ook nu zit ik weer met een grote glimlach op mijn gezicht, terugdenkend aan afgelopen maandagavond, een hele bijzondere maandagavond.
 
Veel liefs, Sara
Gefeliciteerd Marco!
Lieve Marco,

Van harte gefeliciteerd met je 50e verjaardag! Je zei dat je het heerlijk klein gaat vieren met familie en vrienden, je hebt helemaal gelijk. Ga daar lekker van genieten! Je gezin is het allerbelangrijkste, even geen werk, geen andere verplichtingen, genieten van elkaar en vieren dat je gezond bent en hopelijk nog lang gezond mag blijven. Proost, op nog heel veel gezonde en gelukkige jaren!





Liefs, Sara
"Ik ben tevreden
Met helemaal niets"