Van Marco, speciaal voor mij!
Weblog van de maand!
mijn mugshot podium moment
Mijn momentje met Marco op het podium
fanclubdag 2009
special moment
Foto album
Mij creaties voor marco's mugshots
Deze kwam op de juiste dag op t juiste tijdstip. Even de glimlach die ik nodig had.


Op zijn verjaardag op zijn mugshot!


Leuke neus voor het begin van het nieuwe jaar!

gastenboek
Vlieg ook eens door mijn gastenboek!
    
Profiel
Naam: Rebecca
Leeftijd: 43 jaar
Uitgebreid profiel
Hoog bezoek!

Mijn favoriete bezoeker!
6 Juli 2009

19 nov 2014
Marco en ik bij clip BINNEN
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 stuiterballetjes ;
en 2 gast stuiterballetjes .
gefeliciteerd,Marjolein

Lieve Marjolein,

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!


een bijzonder vrijwillig feest
Het loggen is er de afgelopen maanden een beetje bij ingeschoten, maar ik ben met een inhaalslag bezig. En als je dan favoriet bent deze week, dan is dat natuurlijk extra reden om weer meer te loggen. Mijn logjes over het fanclubweekend heb ik inmiddels gemaakt, maar nu moet ik natuurlijk ook nog een logje maken over dat geweldige en geheel vrijwillige feestje.

Marco had ons uitgenodigd voor een feestje in Almere. Het was dezelfde locatie waar we twee jaar geleden ook een vrijwillig feestje mochten vieren. Dit keer was het extra bijzonder, want ik mocht dit feestje samen met mijn lieve borsatovriendin Marjolein vieren.
Ik was al lekker op tijd bij Marjolein, want ik wilde natuurlijk niet te laat komen. We gingen vroeg op pad en waren dus ook veeeeeel te vroeg op de plek van bestemming. We namen alvast plaats in het restaurantje waar alle voorbereidingen nog in volle gang waren. We bestelden een kopje thee en nog een , hahaha. We hadden het al prima naar ons zin en de spanningen werden steeds iets groter. Het idee dat het vrijwilligersfeestje waar we ons zo op verheugd hadden steeds dichterbij kwam zorgde ervoor dat het meiden- giechel- gehalte omhoog ging. Uiteindelijk begonnen de andere vrijwilligers binnen te druppelen en mochten we alvast plaats gaan nemen in de speciaal voor ons gereserveerde ruimte. Ik had de karaoke apparatuur alweer zien staan, maar het voordeel was dat ik mij er dit keer wat meer op voorbereid had. Twee jaar geleden kreeg ik de schrik van mijn leven, maar nu zag ik de lol er meteen van in.

Toen we gezellig met een paar meiden stonden te kletsen, stapte Marco ineens binnen en we werden meteen enthousiast begroet. Hij vroeg hoe het ging en ik zei dat het nu meteen nog veel beter met mij ging. Hij herhaalde het lachend en wreef even over mijn rug. Oke, mijn avond was al geslaagd. Marco ging hier en daar een praatje maken. Het zou weer een heel bijzondere avond worden, dat was al snel duidelijk.

Marco nam op een gegeven moment het woord en bedankte ons voor onze hulp op de fanclubdag en hij zei dat hij zo blij was met ons en ons enthousiasme en noemde ons zijn eigen ambassadeurtjes. Dat was echt een superleuk compliment natuurlijk. Daarna werd het buffet geopend. Het eten was net als twee jaar geleden weer heerlijk!


          



Na het eten was het tijd voor het echte feest. Het karaoken kon beginnen! Wat hebben we weer gelachen. Ik stond tussendoor even naast Marco toen er vollop gezongen werd. Toen er hier en daar wat valse nootjes voorbij kwamen vroeg ik hem hoe hij het nou vond om ons hier zo lekker vals te horen zingen. Hij antwoorde dat hij het soms zelfs knap vond, hahaha!

Ook ik heb met een paar gezellige meiden gezongen. We kozen voor een lekker feestnummer. Ik krijg een heel apart gevoel van binnen. Bij de eerste noten werd meteen de polonaise al ingezet. Super! Halverwege het nummer deed Marco ook gezellig mee met de polonaise. Zo leuk, die ontspannen sfeer.

     



Ik heb Nathalie en Marco nog een cadeau kunnen geven en Marco heeft een verjaardagskaart voor Roman geschreven. Zo gaaf!
En natuurlijk heb ik hem de groeten gedaan van Kitty, zoals beloofd. Hij vertelde nog dat hij haar al heel lang kent.


















Ook Matthijs was op het feestje aanwezig en paste daar prima want hij is echt een feestbeest, hahaha. We hebben het nog over het warchild feast for peace etentje gehad waar hij vroeger ook bij was en waar ik hem nog van kende. Toen was hij nog gewoon een van de fans en nu een bekende tv kok. Hij is ontzettend aardig en kan geweldig karaoken.
Samen met een groepje meiden heb ik ook nog een borsatomedley gedaan. Het was vast zooooo vals, maar wat hadden we een lol. Ook Mathijs zong het laatste gedeelte met ons mee.
   
Later stonden we gezellig bij elkaar en werden er nummers van Marco gedraaid. Ik kreeg van de karaokemeneer(zijn naam kwijt) een microfoon in mijn handen samen met nog twee meiden. We zongen gezellig mee op zij. Daarna begon einde van de lijn en Marco kreeg ook ineens een microfoon in zijn handen en kwam tot mijn grote vreugde bij mij, Marjolein en Bernadette staan. Het werd een bijzonder momentje. Ten eerste is het ontzettend gaaf om Marco van zo dichtbij te horen zingen en ten tweede was het zo tof dat ik ook een microfoon had. Voor heel even was iedereen om mij heen weg en zong ik een duetje met Marco. Hahaha, was het maar waar. Grapje natuurlijk, want ik kan totaal niet zingen, maar iedereen zong nu mee, dus het viel vast helemaal niet op dat ik vals zong.

   
Niet kunnen zingen en dan toch samen met Marco zingen is zo'n once in a life time momentje.  Gelukkig heb ik er veel leuke foto's van dankzij fotograaf Eric en ook nog een minifilmpje dankzij Eric en Tamara. Ik ben er echt heel erg blij mee.


  

 We hebben daarna nog in een grote kring met elkaar gezongen. Oa Walk on. En toen kwam er toch echt een einde aan deze bijzondere en vrijwillige avond. Zo'n avond die je nooit, maar dan ook nooit meer vergeet. En wat vond ik het bijzonder om deze avond samen met mijn lieve vriendin te mogen beleven en natuurlijk alle andere lieve fans. Zo leuk dat je elkaar steeds beter leert kennen. Het is net een grote familie. Super!


Bedankt lieve Nathalie, Marco en fanclub dat ik hierbij aanwezig mocht zijn. Ik vond het een eer.


 
blij favorietje
Wat is het toch bijzonder om in dit rijtje te mogen staan. Dank je wel lieve Marco!
gefeliciteerd Marco!
Mijn weekendje Papendal deel 2
Na deel 1 moest natuurlijk ook nog een deel 2 komen. In mijn vorige logje heb ik verteld over onze aankomst in het hotel en de supergezellige Borsatobingo.


Na afloop van de Bingo nog gezellig wat nagekletst en daarna zijn we, Kitty, Marjolein en ik, richting onze hotelkamer gegaan.Ook daar ging het kletsen natuurlijk gewoon door. Toen we uiteindelijk besloten te gaan slapen, omdat we de volgende ochtend op tijd klaar moesten staan voor de fanclubdag, lukte het slapen natuurlijk helemaal niet. We zaten nog vol adrenaline en ik stuiterde nu al bijna mijn bed uit en het idee dat ook Marco nog in het Hotel aanwezig zou zijn, maakte het er niet beter op.

Na een veel te korte nachtrust ging de wekker weer op tijd. Hoewel ik absoluut geen moeite had om mijn bed uit te komen, dachten mijn wallen daar heel anders over. Uit protest waren ze na verschillende pogingen niet onder mijn ogen vandaan te krijgen. Ik las wat berichtjes op twitter en besloot daarna dat ik deze dag wel aandurfde. Het bleek namelijk dat iedereen in het hotel hetzelfde probleem had, dus het zou vast niet opvallen.


Helaas was Kitty niet uitgekozen om vrijwilliger te zijn en ik kan je vertellen dat dat best rot voelt als je met zijn drieën gekomen bent en er maar twee uitgekozen zijn. Ze zette de teleurstelling toch opzij en genoot gewoon met ons mee. Kitty vond het gezelliger om ook samen met ons te ontbijten en zo zaten we dus al vroeg in het restaurant. Het ontbijt was super verzorgd, ik kan niet anders zeggen. De spanningen zaten wel wat hoog, dus helaas kon ik van dit heerlijke ontbijt niet veel naar binnen krijgen.
 

 En toen we uitgecheckt hadden was het echt tijd om ons te melden bij de Tifosi. Marjolein en ik wachtten met spanning af. Dit was mijn tweede fanclubdag als vrijwilliger, maar net zo spannend als de eerste keer. Nadat alles uitgelegd was en we ons stoere pasje hadden kon de opbouw beginnen. Samen met Bernadette en Bianca waren Marjolein en ik ingedeeld bij de kinderhoek. De samenwerking verliep vanaf het begin al super. Ook Marco kwam af en toe even kijken of alles goed ging. Het zag er vast erg charmant uit, onze opgeblazen gezichten van het ballonnen blazen.
Jan hielp ook mee met blazen en na een tijdje zag de kinderhoek er supergezellig uit! Bianca zou glittertatoos zetten, Bernadette was Clown Beppie en vliegende kiep, Marjolein ging de cupcakes maken met de kinderen, er kwam ook nog iemand schminken en ik stond bij het buttons maken en de kleurplaten.
Tussendoor heb ik nog even geholpen met het ophangen van de enveloppen bij de kraampjes, dat bleek een hele klus. Wat was dat zwaar zeg!


Toen de deuren bijna open gingen werd er gevraagd wie er kon helpen bij de deur om kaartjes te controleren. Ik bood aan om te helpen en na een korte uitleg mocht ik plaats nemen bij één van de twee ingangen. Wauw! Dat was superstoer. Normaal bij concerten stonden er bij deze deuren van die grote klerenkasten die controleerden of je kaartje wel klopte en of je toch echt wel rustig naar binnen zou lopen ipv rennen. Ik stond vlak naast de EHBO, dat stelde mij gerust. Mocht ik omver gelopen worden dan besloten ze mij direct te helpen, boden ze aan, hahaha. Ik kreeg de opdracht niemand binnen te laten zonder kaartje met krabbel erop. Deze taak nam ik natuurlijk heel serieus. Ik stond nog maar net bij de deuropening toen Armando aan kwam lopen. Hij lachte lief, maar daar zou ik niet in trappen natuurlijk. Ik vroeg hem om zijn kaartje met krabbel. Die had hij niet en weetje wat hij deed? Hij pakte me vast en zette me zomaar opzij. Nouja zeg! Oke hij deed het wel met een nog veel lievere lach als daarnet op zijn gezicht, dus ik zag het maar door de vingers.


Toen gingen de deuren echt open. Op de een of andere manier liep iedereen meteen op de andere ingang af. Ik riep en gebaarde wat dat ze ook naar mij konden komen. Ik zag heel wat bekende koppies voorbij komen. Zo leuk! Het werd steeds drukker en ik keek zo naar alle kaarten dat ik niet eens in de gaten had dat mijn twee collega's Elles en Vanessa ineens voor mij stonden. Verrassing!!! Wauw! Wat superleuk om hen hier te zien. Geen tijd natuurlijk om te kletsen want er kwamen nog veel mensen binnen. Toen het rustiger werd kon ik terug naar de kinderhoek.
Bij de eerste buttons moest ik nog even goed nadenken, maar al snel ging het vanzelf. De kinderen hadden het prima naar hun zin en maakten prachtige buttons en kleurplaten. Een jongetje was zo verbaasd dat ik van een rond papiertje zomaar een button kon maken dat hij aan zijn moeder ging vertellen hoe knap ik was, hahaha. Op de kleurplaten stond Marco, maar er waren er ook van Armando en Leontine. Bij het zien van de kleurplaat van Leontine riep een kindje heel hard, kijk nou, Marco met meisjeskleren aan! Hahaha, geweldig die kinderuitspraken!
Tussendoor mochten we nog heel snel even bij de fotoshoot stand op de foto, maar verder hadden we onze handen vol aan de activiteiten in de kinderhoek. Als het wat rustiger was bij de buttons hielp ik nog wat mee met de cupcakes. Die liepen als een trein! Elles en Vanessa kwamen tussendoor nog even een kijkje nemen en vertelden vol trots dat het Vanessa gelukt was haar eerste foto met Marco te scoren. Zo gaaf! Hoewel we wel zicht hadden op het podium heb ik eigenlijk bijna niets meegekregen van wat er daar gebeurde. Maar toch heb ik op en top vrijwillig genoten van deze fanclubdag.

Toen het concert begon gingen we al zingend de kinderhoek opruimen. Toen we klaar waren konden we ook nog even op afstand genieten van het concert. En toen was de fanclubdag alweer voorbij. Elles en Vanessa kwamen nog even gedag zeggen en daarna werden ze eruit geveegd, hahaha. Marjolein en ik brachten onze eigen spullen van de cupcakes e.d. nog naar de auto en ik hielp vervolgens mee om alle dranghekken  te verplaatsen en de laatste spullen op te ruimen. We kwamen nog even bij elkaar en Marco bedankte ons voor onze inzet en nodigde ons uit voor het vrijwilligersfeestje de week erna. En toen mochten we allemaal nog met hem op de foto en werd er nog een groepsfoto gemaakt. Ook werden onze cadeaus voor Marco en de Tifosi meiden en heer overhandigd. Daarna was het echt tijd om afscheid te nemen. Wat een geweldig einde van dit onvergetelijke weekend. Het is inmiddels al weer even geleden, maar ik denk er nog met heel veel plezier aan terug.
De terugweg naar huis was erg zwaar. In de auto voelde ik pas echt hoe moe en kapot ik was, maar ik had het voor geen goud willen missen.
gefeliciteerd Jada
Lieve Jada, nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

En vandaag kreeg je nog even een extra cadeau, de Gouden Pepernoot! Gefeliciteerd, meid! Je hebt het dik verdiend. Ik heb de Film Sint &Diego in de Bioscoop gezien met mijn jongste zoontje en we hebben allebei genoten. Je was geweldig! Wat kun je ook prachtig zingen. Echt een talentje! Geniet van je mooie prijs!
"Ik zal er altijd voor je zijn
Waar je ook denkt aan mij"