Van Marco, speciaal voor mij!
Weblog van de maand!
mijn mugshot podium moment
Mijn momentje met Marco op het podium
fanclubdag 2009
special moment
Foto album
Mij creaties voor marco's mugshots
Deze kwam op de juiste dag op t juiste tijdstip. Even de glimlach die ik nodig had.


Op zijn verjaardag op zijn mugshot!


Leuke neus voor het begin van het nieuwe jaar!

gastenboek
Vlieg ook eens door mijn gastenboek!
    
Profiel
Naam: Rebecca
Leeftijd: 43 jaar
Uitgebreid profiel
Hoog bezoek!

Mijn favoriete bezoeker!
6 Juli 2009

19 nov 2014
Marco en ik bij clip BINNEN
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 stuiterballetjes ;
en 3 gast stuiterballetjes .
gefeliciteerd Luca!
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Maak er een tof feest van!




Bedankt Jan!
Oke, nog 1 dan.............


Oh wauw! Hier krijg je toch nooit genoeg van.................


Heerlijke foto weer. Super bedankt Jan!
Jarig vandaag!
Vandaag ben ik jarig!!!! En zo voel ik mij ook.

Smsjes, telefoontjes, e-card, krabbeltjes, berichtjes op m'n weblog, lekkere luchtjes, chocolade en een kaart persoonlijk afgeleverd vanmorgen vroeg.........
En heel heel veel Marco! Ik krijg de meest leuke creaties en allemaal hebben ze één ding gemeen. Ik zie mijzelf er samen met Marco op staan. En daar word ik heel blij van
Bedankt allemaal!!

Deze heeft Kitty gemaakt!
Thanks
staken op m'n verjaardag?
Dat is helemaal wat zeg! Ben je morgen jarig, besluit TNT post te gaan staken. Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als e-cards. Deze leuke kaart kreeg ik net van m'n lieve neef, nicht en achternichtje. Supergaaf!  Thanks! Zouden ze weten dat ik fan ben van Marco of zo? Ben benieuwd hoe ze aan die foto komen? 

vrijwilligersetentje (lees:feest)
Oke, oke, ik weet het, ik ben erg, maar dan ook erg laat met mijn verhaaltje over het vrijwilligersetentje van 12 november. Ik had al wel wat logjes gemaakt met heerlijke foto's en een polonaisefilmpje, maar een verhaaltje moest ik nog steeds maken. Meerdere keren ben ik ervoor gaan zitten, maar steeds kon ik de woorden niet vinden die deze avond konden omschrijven. Zo bijzonder was het. Een hele tijd had ik ook echt het idee dat ik in een droom leefde. Toen ik Nathalie vrijdagavond bedankte dat ik dit mee mocht maken en ik zei dat het leek alsof ik droomde, begon ze te lachen en zei dat ik heerlijk verder moest blijven dromen. En geloof me, dat heb ik ook echt gedaan. Nog steeds als ik naar de foto's kijk, kan ik niet goed geloven dat het echt waar was. Nu ik een klein beetje terug op aarde ben gekeerd zal ik mijn verhaal vertellen:



Het begon natuurlijk allemaal op de fanclubdag die ik al uitgebreid besproken heb. We werden uitgenodigd voor een etentje. Hoewel ik wist dat dit andere jaren ook zo was, geloofde ik het pas toen ik de uitnodiging kreeg. Ik dacht dat het misschien dit jaar wel niet zou zijn, omdat de groep zo groot was, maar niets was minder waar.

Omdat we allebei uit de buurt van Rotterdam komen, hadden Kyra en ik afgesproken om samen naar Almere te rijden. Wel zo gezellig natuurlijk. Omdat ik bang was om bij Utrecht vast te komen staan in de file wilde ik echt op tijd weg. Het was wat geregel voor oppas, maar deze avond kon ik natuurlijk niet aan m'n neus voorbij laten gaan. De kids zouden gaan logeren bij hun tantes, dus dat kwam helemaal goed. Om 15.00uur ging ik op weg. Ik bracht nog even snel een bliksembezoekje aan m'n lieve vriendin Miranda die zich verwonderd afvroeg wat deze  kwam doen. Oh niets......alleen even een dikke halen en zien of alles oke was, zodat ik met een gerust hart kon vertrekken. Miranda grapte nog even dat ze wel een smsje zou sturen die ik aan Marco kon laten lezen. Hahaha ja hoor Miranda! De knuffel was gegeven, nu kon ik echt op pad om Kyra op te halen. Na een enthousiaste begroeting van drie blaffende hondjes en een korte kennismaking met Cees gingen we dan op pad. Heerlijk muziekje aan en lekker kletsen onderweg. Kyra liet via twitter nog even weten dat we eraan kwamen. We wilden nog een foto van het bord waar Blaricum op stond maken en doorsturen om te vragen of we daar soms iemand op moesten halen, maar helaas, de foto mislukte steeds.

Een uur te vroeg (en na een extra rondje park waar de tomtom ons steeds een fietspad op wilde sturen ) kwamen we op de plaats van bestemming aan.  We waren niet eens de eerste. We bestelden wat te drinken en toen t steeds drukker werd mochten we al naar de aparte ruimte gaan die voor de vrijwilligers gereserveerd was. De deur ging open en ik schrok toch wel even van wat ik daar in de hoek zag staan. Stond daar echt het woord Karaoke???? Nee toch??? OHHHHHHHJEEEEE!!! Echt iets voor mij. Grote boxen met televisieschermen en veel installatie. OH OH! De zenuwen gierden door m'n keel. Was dat omdat ik zo weer heerlijk oog in oog zou staan met Marco of omdat ik dat karaokegebeuren helemaal niet zo zag zitten? Ik bestelde een ijsthee (om wat af te koelen) en begroette iedereen die binnen kwam druppelen. Het was superleuk om iedereen weer te zien. Hoewel ik op zulke momenten ineens wel heel verlegen kan worden.  En toen ineens maakte m'n hart een sprongetje van blijdschap. In m'n ooghoeken zag ik Marco binnenkomen en enthousiast begroette hij iedereen. Iedereen stond gezellig aan wat statafels te kletsen en Marco liep vrolijk rond en maakte overal n praatje. En toen ineens was ons tafeltje aan de beurt. Iedereen had wel wat te zeggen tegen Marco en het was heel gezellig, maar ik kon alleen maar lachen en hem aanstaren alsof ik niet geloofde dat hij daar echt zomaar stond en van zoveel oogcontact werd ik alleen maar nog onzekerder en heel erg verlegen. Toen hij heel even wegliep zei ik ook tegen Kyra hoe gaaf dit was dat Marco zomaar hier aan de tafel stond. Ja, en dan zeg je helemaal niets, zei Kyra ineens. Ja, daar had ze wel weer gelijk in. Marco kwam terug en begon weer gezellig te kletsen en toen hij daarna achter mij langs naar het volgende tafeltje wilde lopen keek ik m aan en zei dat ik dit echt zo raar vond allemaal. Echt waar? zei hij toen. Ik vertelde hem dat ik hem zoveel dingen wilde vragen, maar dat het er ineens helemaal niet meer uit kwam. Hij lachte en pakte m'n hand vast en zei dat dat wel goed zou komen. Toen stond Erik ineens voor ons met z'n camera en Marco sloeg z'n arm om mij heen voor een fotomomentje. Ik kreeg daarna een lieve lach van Marco en ik twijfelde geen seconde en zei: even een dikke knuffel. Dat moest natuurlijk ook op de foto en geloof me, het was echt heel vervelend om zo even te moeten blijven staan. Als ik nu naar die foto kijk, geloof ik nog niet dat ik hem zomaar een knuffel durfde te geven. 
Voor mij was het ijs nu gebroken en de spanning gleed van mij af. En vanaf dat moment was het genieten en dromen en genieten en nog eens dromen. Genieten van Marco die zomaar z'n demo cd bij zich had en we al wat nieuwe nummers mochten horen. Het was zo mooi en zo bijzonder om soms op nog geen twee meter afstand van hem te staan en voor het eerst een nieuw nummer te mogen beluisteren. Niet alleen wij genoten ervan, maar ook DJ Marco die daar heerlijk mee aan het zingen was met z'n eigen nummers. Er werden heel wat traantjes weggepinkt, maar er werd ook gedanst. We hebben heerlijk gelachen toen we enthousiast begonnen te  toen we dachten dat het nummer DDDD afgelopen was, maar er ineens nog n stukje achteraan kwam. Toen het nummer echt afgelopen was keken we vragend naar Marco of we nu dan wel mochten klappen. De heerlijke lach die daarop volgde, die kleine momentjes, zo bijzonder en ontuitwisbaar uit m'n geheugen. De sfeer was geweldig. Marco opende het buffet, maar nog voordat hij z'n zin afgemaakt had stond hij al als eerste bij het buffet. Hij was zo snel dat hij de frietjes had gemist, maar dat maakte hij helemaal goed door met de grote schaal bij iedereen langs te gaan om friet op te scheppen. En geloof me, frietjes smaken ineens heeeeeeel anders als ze door Marco op je bord geschept worden. Er werd gezellige muziek gedraaid en lekker veel Marco.  Heerlijk was het om helemaal uit je dak te gaan op Binnen of Rood terwijl Marco gewoon tussen ons in stond. Soms danste hij lekker mee en op andere momenten stond hij aan de kant te genieten. Heerlijk om te zien. Het etentje werd een compleet feestje met polonaises en al. Marco huppelde en danste vrolijk mee. Het filmpje dat ik gemaakt heb van die polonaise is wat aan de donkere kant, maar je voelt wel de sfeer die er de gehele avond hing. Zo ontspannen. Zo gaaf, Zo bijzonder.









Het karaoke bleek echt geweldig leuk te zijn. Zelfs ik heb samen met wat leuke meiden gezongen. Wie had dat verwacht? Ik in ieder geval niet. Als je aan het begin van de avond had verteld tegen mij dat ik zou gaan karaoken met o.a Marco als toeschouwer, dan had ik je waarschijnljk hard uitgelachen.
We hebben It's raining men gezongen. Gelukkig zijn daar nog geen beelden van teruggevonden op youtube. Wel hilarische foto's.








Tussendoor hadden we allemaal nog een heerlijk fotomomentje met Marco waar ik hem ook nog n cadeautje heb gegeven om hem te bedanken dat ik dit allemaal mee mocht maken. Voor ik er erg in had had ik zomaar drie zoenen te pakken. Erik riep mij hierna en zei kijk eens. Op t schermpje van z'n camera zag ik gewoon een close up zoen van Marco op m'n wang. AAAAAAAAHHHHHHH GAAF!!!! Vastgelegd voor altijd en eeuwig. Die wil ik wel hebben hoor! zei ik nog.

Ik had ook nog iets bij mij voor Nathalie en Armando. Helaas was hij er niet bij. Daar heeft hij vast achteraf erg veel spijt van......
Tussendoor heb ik nog even naar Miranda gebeld om haar even op de hoogte te houden van alles wat hier gaande was. Ik vroeg ook nog waar het smsje voor Marco bleef. Ze stuurde er snel één en ik zei dat ik m zo zou laten lezen. Ze dacht vast dat ik niet helemaal goed wijs was en een grapje maakte. Maar het smsje heb ik echt laten lezen. Het werd een bijzonder momentje. Marco herinnerde zich de fotocollage die ik voor haar gemaakt had en door hem heb laten signeren. We bespraken dat het nieuwe nummer  Als rennen geen zin meer heeft waarschijnlijk een heel bijzonder nummer voor ons zou worden. Toen hij merkte dat het mij raakte pakte hij mij even vast en even, heel even legde ik m'n hoofd tegen hem aan. Weer zo'n onuitwisbaar en bijzonder moment. Hierna belde ik Miranda en vertelde dat ik m echt had laten lezen. Ik voelde een brok in m'n keel. Hoe bijzonder was dit eigenlijk? Voor mij in ieder geval heel speciaal. 
Daarna gingen we weer heerlijk verder met feesten. Om half twaalf hield Marco nog een heerlijk praatje en toen ging hij echt weg. Hij vond het echt super super super leuk, om maar bij zijn woorden te blijven. Daarom was hij ook niet eerder weggegaan. Hij hoopte dat wij ook genoten hadden, maar meteen erachteraan zei hij dat dat wel goed zou zitten omdat het aan ons af te lezen was. Nou het was inderdaad super super super leuk. Maar er is eigenlijk geen woord, geen zin, helemaal niets dat kan omschrijven wat dit voor avond was. Zo bijzonder was het. Nu ik dit zo na lees merk ik dat er nog veel meer bijzondere momenten waren, maar het valt allemaal met geen pen te beschrijven. Het is te veel en te bijzonder. Had ik al gezegd dat het een bijzondere avond was?

Het was een avond om nooit, maar dan ook echt nooit meer te vergeten.!!

Lieve Marco, Nathalie, fanclub, alle vrijwilligers en natuurlijk onze fotograaf. Bedankt voor een super, super, super leuke, bijzondere en onvergetelijke avond. En Kyra, jij natuurlijk ook bedankt voor de gezelligheid. Deze avond was een droom die nog mooier was dan ik ooit had durven dromen.

Marco en Leontine,gefeliciteerd!



lieve Marco en Leontine,

Van harte gefeliciteerd met jullie 12, 5 jarig huwelijk. Maak er een gezellige dag van! Als je na zo'n moeilijk jaar nog zoveel van elkaar houdt en er voor elkaar bent, dan is dat pas echte liefde! Geniet van elkaar!

Liefs Rebecca
xxx

heerlijke foto

Afgelopen vrijdag zijn er heel wat leuke foto's van mij en Marco gemaakt, maar deze is wel heel erg leuk geworden. Marco beloofde dat er vrijdag flink geknuffeld zou worden, nou ik geloof dat dat inderdaad het geval was


wat een album!
Wat een album!   

Vanmorgen toen de FRS winkel hier in de buurt open ging ben ik meteen het album gaan halen. Misschien had ik een risico genomen door niet vooraf te bestellen (hoewel ik nu alleen maar narigheid met bestellingen lees), maar ik dacht het moet wel echt gek lopen als ze 's morgens al meteen uitverkocht zouden zijn nog voordat de winkel open was. Wachten op de postbode, daar had ik geen zin in, die komt hier namelijk altijd erg laat. In de winkel stonden flink wat albums, dus het bleek geen enkel probleem. En het boekje kreeg ik er ook meteen bij. Helemaal blij wist ik niet hoe snel ik naar m'n auto terug moest keren om vervolgens de cd-speler eens flink hard aan te zetten. Op de heenweg naar de winkel had ik nog een vrolijke piraten cd aangezet op verzoek van Mareno. Toen ik m'n nieuwe cd aan zette kreeg ik eerst een luid protest vanaf de achterbank. "Mama, Mareno wil PIRATEN!" "Sorry Knul, maar Mama wil nu even MARCO!" Er klonk een diep zucht. 

Wat was dit genieten.........Ik dacht meteen weer terug aan vrijdag, toen ik al wat moois had gehoord. Al bij het tweede nummer rolden de tranen over m'n wangen. Zo mooi, zo speciaal, zo diep....... Vrijdag had ik dit nummer al mogen beluisteren en ook toen hield ik het niet droog. Een prachtig nummer waar ik het met Marco ook nog even over gehad heb vrijdag. Dit nummer krijgt een heel speciaal plekje in mijn hart. Voor ik weer opnieuw begin met snotteren..................het was een heerlijke autorit. Gelukkig duurde de rit vrij lang, omdat ik meteen onderweg ging naar het zwembad. Mareno was de hele autorit erg stil. Oke, hij zingt vaak mee met  Marconummers, maar deze kende hij niet en dus was het niet echt interessant voor hem, maar toen ineens...........de eerste klanken van Waterkant waren te horen en meneertje riep vanaf de achterbank : He, Mama, de OVERKANT!" Heerlijk zongen we dit nummer samen mee. 

Inmiddels heb ik de cd al een aantal keren gehoord en ik blijf genieten. Droom, durf, doe en deel vind ik super en ook Dichtbij, Niemand weet en Vrij vind ik heel bijzonder. Meestal zijn er wel nummers op een cd van Marco waar ik in het begin even aan moet wennen, maar dat heb ik nu helemaal niet. Ik vind het album prachtig. Ik geniet, soms met een lach, soms met een traan. Marco is weer terug, maar voor mij is hij nooit weggeweest......

weer zo'n leuke foto met Marco

Jemig zeg! Heb ik gewoon weer zo'n heerlijke foto met Marco gekregen.



Ik ben zo blijZe zijn allemaal zo leuk................en ze doen me weer denken aan dat heerlijke avondjeLaat mij maar drooooooooooooomen!!

Marco en ik(2)
Maakte ik eerder nog een logje met gave foto's van mij en Marco. Er komen er steeds meer bij. Nu ook al wat foto's van de "fotograaf" Erik gehad. Hij had me al aan het stuiteren gekregen toen hij me foto's liet zien op t kleine schermpje, maar in het echie zijn ze nog leuker
 


 


WIE VANGT MIJ OP???????


Super bedankt voor de toffe foto's Erik!!
"Ik zal er altijd voor je zijn
Waar je ook denkt aan mij"