Van Marco, speciaal voor mij!
Weblog van de maand!
mijn mugshot podium moment
Mijn momentje met Marco op het podium
fanclubdag 2009
special moment
Foto album
Mij creaties voor marco's mugshots
Deze kwam op de juiste dag op t juiste tijdstip. Even de glimlach die ik nodig had.


Op zijn verjaardag op zijn mugshot!


Leuke neus voor het begin van het nieuwe jaar!

gastenboek
Vlieg ook eens door mijn gastenboek!
    
Profiel
Naam: Rebecca
Leeftijd: 43 jaar
Uitgebreid profiel
Hoog bezoek!

Mijn favoriete bezoeker!
6 Juli 2009

19 nov 2014
Marco en ik bij clip BINNEN
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 stuiterballetjes ;
en 2 gast stuiterballetjes .
rode lol

  

Goeie actie van Marjolein. Gooit ze ineens op de valreep nog even al mijn logjes omhoog! Dit is wel heel veel rood. Hahaha

Sorry, we hadden even een melige bui. Maar het is wel een mooie afsluiter van een supermooie rode maand!
webshop voor hippe kinderkamers
Op mijn weblog heb ik al eens een logje geplaatst over de superleuke website voor hippe kinderkamers van mijn nicht en haar vriendin.  





Sinds kort hebben ze ook een eigen webshop. En nu ik toch een mooi opvallend kleurtje heb, mag ik natuurlijk wel even reclame voor ze maken.



Als ik jullie was zou ik snel eens een kijkje nemen want er staan superleuke ideetjes op hun website!

http://www.woonidee.nu/shop/

Rood


 

En toen werd het gewoon weer Juni en is MEI N Weblog van de maand gewoon alweer voorbij. Ik vond het heel bijzonder, maar dat had ik geloof ik al eerder gemeld.

Lieve Marco en Fanclub, bedankt dat ik deze titel en dit mooie kleurtje mocht dragen deze maand. Ik heb er steeds vol trots naar gekeken als ik op de Frontpage kwam.
En bedankt lieve webloggers voor al jullie leuke en lieve reacties.

Ik ben heel benieuwd wie volgende maand deze mooie kleur krijgt. Ik zal hem wel missen hoor!


Ik heb hem vol trots gedragen.


 

5 jaar borsatoweblog
Nog op de valreep is hier dan mijn logje over 5 jaar borsatoweblog.






Een logje maken over wat de borsatoweblogjes mij gebracht hebben....... Als ik erover nadenk, dan hebben ze mij heel erg veel gebracht. Nu nog onder woorden brengen, dat is toch nog moeilijker dan ik dacht. Maar ik ga een poging wagen.

Mijn eerste logje heb ik gemaakt op 17 november 2008. Al eerder wilde ik een weblog beginnen, want op fanclubdagen werd ik altijd erg nieuwsgierig gemaakt, maar computers en ik waren niet echt beste vrienden, zullen we maar zeggen. Ik wist zeker dat ik dat allemaal toch niet zou begrijpen. Maar die enthousiaste Marco heeft mij toch over de streep kunnen trekken. Als ik nu mijn eerste logjes terug lees, moet ik wel lachen en besef ik dat ik en mijn computer het toch steeds beter met elkaar kunnen vinden inmiddels. Zo was ik aan het begin heel erg aan het puzzelen hoe ik een profielfoto erop moest krijgen en nu maak ik zelfs nieuwe headers en lay out.

Er is altijd wel iemand bereid om je te helpen als je iets niet weet op de logjes. Het lijkt inderdaad wel een familie van Borsaties zoals dat vaak genoemd wordt. Natuurlijk is niet iedereen het altijd met elkaar eens, zijn er weleens meningsverschillen, maar hé, dat komt in de beste families voor. Maar als er echt iets is, dan is wel gebleken dat webloggers er voor elkaar zijn. Ik heb veel mensen inmiddels beter leren kennen, ik heb vriendschappen zien groeien, en niet in de laatste plaats bij mijzelf. Bijvoorbeeld mijn vriendschap met Kitty en Marjolein. Samen hebben we al heel wat leuke Marcomomenten meegemaakt. Dat ik nu zelfs vorige week speciale daggast op de trouwerij van Marjolein was, had ik toch niet kunnen denken toen ik haar mede door de weblogjes bij CAS leerde kennen. Inmiddels delen we lief en leed. Heel bijzonder.
 
Maar er zijn nog veel meer weblogggers waar ik inmiddels goed contact mee heb. Vroeger moest ik altijd maar kijken wie er nu weer met mij mee wilde naar Marco en had ik altijd zitplaatsen. Nu sta ik gezellig vooraan bij het podium tussen allemaal medefans en loggertjes. Super gezellig vind ik dat. Ik ben zelf nogal verlegen en kijk eerst de kat uit de boom, maar inmiddels heeft zelfs Marco opgemerkt dat ik steeds enthousiaster en losser word.  Dit bleek wel uit het stukje uit de nieuwsbrief waarin Marco uitlegt waarom mijn weblog deze maand rood gekleurd is.

Het is bijzonder om samen met mede(diehard)fans concerten van Marco bij te wonen. Samen feesten, samen genieten en dankzij deze weblogjes herkent Marco nu ook zijn fans en wat is er leuker dan herkend te worden door Marco. Ik kan je melden dat tussen 30.000 man(of hoeveel er ook in het gelredome passen) even een oketeken krijgen van Marco wel heel vetgaaf is, of even dat oogcontact, die glimlach van herkenning. Dat is toch megacool! En dat allemaal mede dankzij de weblogjes.

En dan word je ook nog eens weblog van de week en dan krijg je een persoonlijk filmpje van Marco waarvan hij misschien zelf niet eens beseft hoeveel dit voor een fan betekent, hoe bijzonder dit voor ons is. En geloof mij, dat stuiteren duurt echt wel langer dan een week. Mijn filmpje is inmiddels al een aardige tijd geleden gemaakt, maar ik kijk hem nog heel vaak terug. En dan nu deze maand zelfs Weblog van de maand! Zo geweldig.
En niet te vergeten alle leuke reacties die ik al een aantal keren op logjes heb gekregen van Marco. Het fan zijn is door de weblogjes echt veranderd. Het is nog leuker geworden! Je wordt door de weblogjes ook op de hoogte gehouden van leuke evenementen en optredens waar Marco is, en dus heb je veel meer gelegeheid om hierbij aanwezig te kunnen zijn. Ook heb ik al een aantal keren prijzen gewonnen.
Van te voren wist ik niet dat borsatoweblog zo'n grote verslaving zou worden.
Het is heerlijk om je ei ergens kwijt te kunnen, foto's en filmpjes met anderen te delen en doordat je elkaar herkend door de logjes worden er ook foto's van elkaar gemaakt. Als je op de foto gaat met Marco word je nu vaak van verschillende kanten gefotografeerd en het is natuurlijk superleuk om die foto's de volgende dag je mailbox binnen te zien komen.
De logjes gaan niet alleen over Marco (wel heel veel natuurlijk), maar ook bijvoorbeeld over uitjes met het gezin, leuke voorvallen, maar soms ook dingen die mij juist dwars zitten. Schrijven lucht op.Het is fijn als je soms dingen met anderen kunt delen. Reacties krijgen is natuurlijk erg leuk en daarom vind ik het zelf ook leuk om reacties bij anderen te plaatsen.
Als ik niet lekker in mijn vel zet, dan duik ik mijn weblogarchief in, lees oude logjes en dan is die lach alweer snel terug op mijn gezicht

Het is inmiddels een heel verhaal geworden en ik kan nog heel lang doorgaan, maar ik zal het nu maar afronden. Ik moet vaak uitleg geven over mijn fan zijn en vaak wordt er heel lacherig over gedaan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben en in de pubertijd ben blijven hangen. Alsof ik Marco tot vervelends toe stalk en hij hier vast knettergek van wordt. Hier op de weblogjes ben ik niemand verantwoording schuldig, hoef ik geen uitleg te geven. Dat is fijn. We delen dezelfde liefde voor een bijzondere man, een held voor mij met het hart op de juiste plaats. Een steun en toeverlaat in moeilijke tijden, mijn batterijoplader en (marco)mientjesaanvuller. 


 

Lieve Marco en fanclub, bedankt voor al het moois dat deze weblogjes mij gebracht hebben.
 



 

mooi kleurtje
Nog heel even genieten van mijn mooie rode kleurtje. De maand mei is alweer bijna voorbij.



En dan ook nog naast mijn lieve vriendinnetje!
Het staat me toch wel erg leuk dat rood!

Clipopname Binnen
Pas geleden twitterde ik met Lunarda over de clipopname van Binnen waar ik bij aanwezig was. Ze was erg benieuwd hoe dat was en ik beloofde om er een logje over te maken, want die dag kan ik nog zo voor mij halen. Het was echt heel erg gaaf om mee te maken. Dus, Lunarda, dit logje is speciaal voor jou!

Ik weet het nog heel goed. Begin november 1999. Ik was aan het werk op het kinderdagverblijf toen de telefoon ging. Nee, het was geen ouder met een vraag over hun kind, geen mensen die een rondleiding wilden, geen ouder die meldde dat hij iets later kwam. Het was Nathalie, voor mij.......... Voor mij? Nathalie? Ja, in die tijd, 1999 werd je nog gewoon gebeld door Nathalie. Niets geen mailtjes. Ze vroeg mij of ik wilde figureren in de nieuwe clip van Marco. Whaaaaaaaaaaa wat gaaf!! Tuurlijk wilde ik dat. Meteen schrok ik, want ik ging een paar dagen later al op vakantie. Dat zou vast precies met de clipopname valen. Maar nee hoor, de opnames waren twee dagen voor mijn vertrekdatum! Yess!

En toen kwam dus de vraag wie ik zo gek zou krijgen om met mij mee te gaan. Ja, geloof het of niet, in die tijd moest ik altijd veel moeite doen om iemand te vinden die met mij naar Marco toe wilde. Dat is sinds de weblogjes wel anders. Twee oude schoolvriendinnen wilden met mij mee en zo stonden we dus een paar dagen later in Rotterdam vlak bij hotel New York. Marco bleek al druk bezig te zijn met de opnames waar nog geen figuranten bij nodig waren. We meldden ons in een groot oud gebouw. Het was er donker en muf!
We verzamelden in een grote hal. Na de uitleg moesten we mee naar buiten. Marco begon op het dak te zingen en wij moesten aan komen lopen, rennen, gillen, juichen , marco roepen,en ga zo maar door. Het was echt heel leuk om te doen. Marco pakte op een gegeven moment een megafoon van iemand en  moedigde ons vanaf het dak aan en zei dat hij blij met ons was. Dat zijn momenten die ik nooit meer zal vergeten.


Tussendoor moest Marco ook nog binnenopnames maken en waren we even vrij. We zongen gezellig met elkaar het lied Binnen, zonder muziek. We kenden de complete tekst van het liedje al. Het nummer was net een of twee dagen ervoor op de radio geweest, dus de mensen die ons die dag begeleidden waren stomverbaasd dat we het lied al mee konden zingen. We hadden het nummer opgenomen van de radio en wel honderd keer achter elkaar gedraaid voor deze dag natuurlijk. Je moet wel goed voorbereid zijn, nietwaar?
Tussendoor kwam Marco ook nog gezellig even kletsen met fans en was er tijd voor fotomomentjes. Ik was toen net zwanger en wilde heel graag de tekst van een nummer van Marco op het geboortekaartje, dus ik vroeg Marco of dat mocht. "Tuurlijk" zei hij, terwijl hij meteen weer met iemand anders op de foto ging, maar diegene heeft nu vast een foto met de zijkant van Marco erop, want hij draaide zich ineens naar mij toe en zei dat het wel op één voorwaarde was, dat ik hem een geboortekaartje zou sturen. Dat beloofde ik hem.

Later werden er nog meer opnames buiten gemaakt, er vloog zelfs een helicopter rondjes om het gebouw heen. Soms kwam hij zo laag dat je de cameraman kon zien zitten.
Best stoer dat ik hier gewoon bij aanwezig mocht zijn.
We kregen ook nog allemaal eten. Het was super verzorgd. Helaas werd ik van al die etensluchten binnen in het gebouw heel erg misselijk. (zwangerschapskwaaltje)
Voor mij dus geen pasta, maar een boterham die ik zelf meegenomen had.
Het werd inmiddels donker en er moesten weer buiten opnames gemaakt worden. Dit keer zou Marco niet meer op het dak staan, maar we moesten een haag maken waar hij doorheen moest lopen. We begonnen aan de straatkant. Natuurlijk wilde ik wel vooraan staan. Heerlijk dat Marco zo steeds langs mij heen kwam lopen. Het werd een paar keer overgedaan, maar naar mijn idee niet vaak genoeg.  Toen deze opnames klaar waren moest er een haag komen bij de ingang van de deur waar Marco op het laatst van de clip naarbinnen gaat. Ik wist niet hoe snel ik richting die deur moest rennen. En weer stond ik vooraan en moest Marco opnieuw langs mij heen lopen. Echt zo rot voor mij.
En na een aantal keren stond echt alles erop en kwam er aan deze lange en te gekke dag een einde. Ik stond nog wat na te kletsen met fans toen er een auto voor onze neus stopte. Er stapte iemand uit. Het was gewoon Marco die zomaar ineens voor ons stond. We gingen nog een keer met hem op de foto en toen nam hij echt afscheid. Voor hem was deze dag erg lang en vermoeiend geweest. Hij was ook niet zo lekker zei hij. Dat hij nog even de tijd nam en speciaal voor ons nog even uitstapte vond ik heel bijzonder.
Het was een hele toffe dag die ik nooit zal vergeten. In de clip zelf ben ik helaas niet echt duidelijk in beeld, maar aan het einde als Marco de deur binnenloopt zie ik mijzelf rechts staan. De beelden gaan zo snel dat het heel moeilijk zoeken is naar jezelf.
Iedere keer als ik het nummer Binnen hoor denk ik weer terug aan deze superleuke dag!


nog een foto uit de oude doos
En dit is de allereerste foto die ik zelf van Marco heb gemaakt tijdens het eerste live optreden waar ik bij was. Het was in Middelharnis. Ik was toen 16 jaar. Op een gegeven moment stond Marco weer op het podium(pje) en liep het publiek naar voren, tegen het podium aan. Ik stond helemaal vooraan.Toen Marco un po bambino zong, liep hij naar mij toe, knielde voor mij neer, pakte mijn hand en gaf er een kus op en toen.................sloeg de vonk over en is niet meer weggegaan..........zoals Marco dat zo mooi  verwoord in mijn weblogvandeweek filmpje!

foto uit de oude doos
Zo leuk om af en toe weer eens oude foto's voor de dag te halen. Mijn aller, aller, allereerste foto met Marco! Hij is gemaakt na afloop van de koninginnedagloterij 1999. Ik was toen al heel wat jaren fan, maar een fotomoment was tot dan toe nog niet gelukt. Inmiddels ben ik de tel kwijtgeraakt hoe vaak ik met Marco op de foto ben geweest.



 

weblog gepimpt




Als je weblog van de maand bent , moet je natuurlijk wel mooi voor de dag komen!

 

gefeliciteerd Marco&Leontine

14 jaar getrouwd! Van harte gefeliciteerd!


Vanmorgen vroeg voordat ik naar mijn werk ging heb ik jullie al via twitter gefeliciteerd, maar ook via deze weg wil ik jullie nog heel veel gelukkige jaren samen wensen. Ik hoop dat jullie vandaag een extra mooie en liefdevolle dag gehad hebben.

"Ik zal er altijd voor je zijn
Waar je ook denkt aan mij"