Van Marco, speciaal voor mij!
Weblog van de maand!
mijn mugshot podium moment
Mijn momentje met Marco op het podium
fanclubdag 2009
special moment
Foto album
Mij creaties voor marco's mugshots
Deze kwam op de juiste dag op t juiste tijdstip. Even de glimlach die ik nodig had.


Op zijn verjaardag op zijn mugshot!


Leuke neus voor het begin van het nieuwe jaar!

gastenboek
Vlieg ook eens door mijn gastenboek!
    
Profiel
Naam: Rebecca
Leeftijd: 43 jaar
Uitgebreid profiel
Hoog bezoek!

Mijn favoriete bezoeker!
6 Juli 2009

19 nov 2014
Marco en ik bij clip BINNEN
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 stuiterballetje ;
en 1 gast stuiterballetje .
stoere foto
Deze foto kreeg ik van Marcha. Ik vind m echt supervet en heel stoer. Ik heb al aardig wat foto's met Marco, maar deze is uniek. Zo één had ik nog niet bij mijn verzameling. Superbedankt Marcha. Je liet deze foto zaterdagavond al op het kleine schermpje van je camera zien, maar in het groot issie nog leuker. Zo lief dat je mij zomaar vastgelegd hebt op het grote scherm en dan ook nog samen met Marco. SUPER!



WAUW!!!!!!

even terug naar 11 mei DDD
11 Mei , voor mij de tweede avond in het Gelredome. Deze avond was natuurlijk ook best spannend, want er werden net als op 10 mei opnames gemaakt voor de dvd. 

's Ochtends de kinderen naar school gebracht en daarna kwam Elles mij ophalen. Samen brachten we nog even haar zoontje naar oma en toen gingen we op weg naar Arnhem. Elles gooide mij er bij het Gelredome uit zodat ik alvast een mooi plekje bij de hekken kon zoeken en zij rustig de auto kon parkeren(zonder stresskip naast haar) Ik hoefde niet ver te zoeken, want er waren pas twee poortjes bezet. Petra en haar dochter waren er een half uurtje voor ons. We hebben samen met hen en later nog met andere webloggertjes een gezellige dag buiten bij ingang E gehad. Heel erg leuk om alle webloggertjes zo nog wat beter te leren kennen. Hoewel ik weer vooraan zat bij een poortje kwam toch in de loop van de dag de stress weer op. Wat is dat toch? Vandaag hadden we polsbandjes en konden we in het goldvak staan. Er werd ons gezegd dat we de polsbandjes wel moesten gebruiken als we ze gehaald hadden. De beveiliger bij mijn poortje had zin om lekker dwars te gaan doen vandaag. (waarom kies ik toch altijd de verkeerde poortjes, net zoals ik altijd in de verkeerde rij van de kassa ga staan? ) Mijn poortje zat nogal raar dicht, dus ik vroeg vlak voordat ze open gingen of hij het poortje zo wel open kreeg. Tuurlijk, was geen enkel probleem. En we gingen niet dringen, want dan deed hij extra lang over het scannen, zei hij er nog bij. Heb ik dat? Natuurlijk kon je al raden wat er gebeurde toen mijn poortje open ging..........JUIST!  Hij ging dus niet meteen open. En toen hij hem open kreeg ging meneer op z'n gemakje het deurtje nog even netjes open zetten en vastklemmen aan de andere kant. Pakte mijn kaartje aan en heel rustig haalde hij hem naar het scanapparaat. Ik lachte vriendelijk, maar dat stond vast erg raar als tegelijkertijd het stoom uit je oren komt. PIEP......Yes eindelijk. Er stond niemand bij de tassencontrole dus gaan met die banaan. Natuurlijk kwam ik binnen nog zo'n Niet rennen mannetje tegen maar in m'n ooghoeken zag ik elles gewoon om ons heen rennen, mooi dacht ik! We vonden een mooi plekje aan de catwalk bij Petra en Priscilla en nu kon het wachten, uithijgen en ontstressen (lees : dextro eten) weer beginnen.  Ik stond weer vooraan. Helemaal vooraan is toch de beste plek, je ziet Marco van heel dichtbij , en daar kun je tussendoor nog lekker hekhangen als je benen moe worden. De show begon en Petra en haar dochter hielden hun camera gericht op het podium. Toen ik zei dat Marco zo hier voorlangs ons hekje zou lopen en bij de B-stage opkwam, keken ze me aan alsof ze water zagen branden. Hij komt echt zo hier langs je lopen hoor, zei ik nog. Hun camera's werden naar het donkere hoekje gedraaid van waaruit Marco aan zou komen lopen. De lichten gingen uit en jahoor ineens was hij wel heel erg dichtbij. Al bukkend liep Marco voorbij. (ik had je lekker toch wel gezien
En toen begon die geweldige show weer. Zo aan de catwalk waren we dichterbij het grote podium en konden daar alles beter zien dan zaterdag, maar tijdens het optreden op de B-stage keken we steeds naar Marco's achterkant. Nu is daar natuurlijk op zich niets mis mee, maar wat ik wel jammer vond dat toen de hele band er zat we niet veel meer meekregen van wat daarvoor gebeurde. Nu miste ik wel wat van die Cubaanse dromen. Maar het moment dat Marco mij herkende en tijdens de Waarheid een (duikers)oke teken naar mij maakte, maakte dat allemaal weer goed. Wauw! Zo'n momentje is echt zo kickuhhhhh!!!!! Helemaal te gek. In het begin als je oogcontact hebt, dan denk je dat het toeval is, maar wanneer het vaker gebeurt en zoals nu zo overduidelijk naar mij, dan weet je, toeval bestaat niet! Je zag Marco ook echt mensen zoeken in het publiek en op mensen reageren. Heerlijk weer. 
Al leek hij deze avond toch wat serieuzer dan de eerste avond, had misschien toch wel iets met de dvd opnames te maken? De camera ging ook een flink aantal keren langs het podium en het publiek, dus wie weet belanden we straks met ons koppie op die 3d dvd. Zou wel leuk zijn!
Wat was het verder weer een waanzinnige avond. Wederom helemaal uit m'n dak gegaan en weer kwamen de tranen bij Als rennen geen zin meer heeft. Bedankt Elles voor je hand op de mijne. Even steun bij elkaar zoeken op bijzondere momenten maakt het moment nog mooier.

Wauw! Wat een energie krijg ik toch van die man. Hij presteert het iedere keer weer. Wat was het weer GENIETEN! Na afloop wilden we nog even op Marco wachten, maar helaas gooide een verloren lens en hoofdpijn bij Elles wat roet in het eten. Dus besloten we richting huis te gaan. Elles is echt een kei in invoegen in het verkeer, dus last van een file hadden we niet echt. En toen begon het nagenieten weer. Wat een heerlijk gevoel ook. Normaal ging ik altijd maar één keer en ik weet dat ik dan altijd onderweg naar huis in een soort dipje raakte en het zo jammer vond dat het gewoon alweer voorbij was, maar deze keer lekker niet, want ik ging nog 2x in Antwerpen genieten. Wat een luxe zeg!!


Marco, band, fanclub, medewebloggertjes, Petra en Priscilla en natuurlijk Elles, bedankt voor weer een te gekke avond! Kben heel benieuwd naar die DVD zeg!

Even terug naar 7 mei DDD
7 Mei, het lijkt alweer zo lang geleden. Eigenlijk begon het voor mij allemaal op 5 mei. Die dag werd ik zomaar ineens verrast met kaartjes voor het concert van Marco op 7 mei. Ik had zelf al kaartjes voor 11, 17 en 18 mei. Op zich al een grote verrassing om kaartjes te krijgen, maar dan ook nog eens van Marco zelf. WAUW! Ik heb de mail dan ook heel vaak terug gelezen. Ik vond het zo bijzonder. Een eerste concert meemaken is ook altijd wel heel spannend. Nu mocht ik zomaar ineens binnen twee dagen al naar het concert. Helemaal te gek natuurlijk. Snel Marjolein gebeld en gevraagd of ze zaterdag wat te doen had. Ze moest wel werken, maar zou proberen te regelen om eerder weg te kunnen. Haar baas maakte het haar niet zo makkelijk, maar een collega was meteen zo lief om aan te bieden de middag voor haar te werken, dus ze ging gezellig met mij mee. 

En zo gebeurde het dat ik zaterdag 7 mei al vroeg op weg ging naar het Gelredome. Om 11.30 uur zat ik dus lekker in het zonnetje voor een poortje te wachten tot het tijd zou zijn. Ik zat helemaal vooraan. Heel langzaam werd het steeds drukker en gezelliger. In de middag kwam dan ook eindelijk Marjolein aan. Zo konden we elkaar aflossen en kon ik m'n kaartjes voor die avond op gaan halen (ook niet onbelangrijk). Hoe later het werd hoe meer de kriebels in m'n buik opkwamen. Ik had van Tamara al gehoord hoe de catwalk en het podium eruit zouden zien, dus we bespraken waar we het liefst wilden staan. En toen de poortjes open gingen nam ik meteen een sprintje. Niet rennen, niet rennen......... Wat nou , niet rennen? Ik wil toch echt vooraan staan! Toen ik het Gelredome binnen kwam zag ik één donker groot gat. Jemig, waar was die catwalk en B-stage nou? Ik zag bijna niets. Ik bleef maar rennen en ineens zag ik Nathalie, Eric en Tamara staan en ik dacht waar zij staan, daar sta je vast goed dus ik ben naast hen gaan staan. Helemaal aan het hek. Ik stond gewoon vooraan, voor de B-stage. Yessssssssss!!! Blij, blij blij. Wat een geweldige plek zeg! Om ons heen verschenen allemaal bekende webloggertjes. Dat zou dus heel gezellig gaan worden. Ik bedankte Nathalie nog voor de kaartjes en toen was het tijd om bij te komen van de stress, na te hijgen van het harde rennen en hopen dat de trillende handjes snel tot rust zouden komen. Een aantal dextrootjes vonden hun weg naar binnen, hahaha.

En toen begon het voorprogramma met Krystel. Een leuke meid, maar eerlijk is eerlijk, ik kon nu tot echt niet meer wachten tot Marco zelf kwam. We dansten en klapten wel gezellig met haar mee. Meezingen was wat lastig, want ik kende de nummers niet. En toen........ Het werd donker en ineens zag ik daar Marco  de B-stage op komen. En in één seconde was hij ineens zoooooo dichtbij. Hij zong de eerste regels van dichtbij met z'n ogen dicht. Het hele publiek ging uit z'n dak en de lach die verscheen op marco's gezicht was zo bijzonder om van zo dichtbij te zien. Hij genoot, ik genoot, iedereen genoot. En toen ............z'n ogen gingen open, z'n armen wijd en dit was het begin van een onvergetelijke avond. Een bijzondere, ontroerende en fantastische avond zou het worden. 
Een avond om nooit meer te vergeten. Het mooie van zo vooraan staan zijn de vele oogcontacten die je hebt. Je kijkt niet alleen naar een geweldige show, je zit er middenin. Je ziet dat Marco fans herkent en op hen reageert. Dan weer een knipoog, dan weer een lach, dan even zwaaien. Tijdens zij keek hij mij ook aan en zong.........Zij is de zon op m'n huid en de regen.....  
Ik zwaaide met m'n armen heen en weer en Marco begon lachend mee te doen. Dit was zo'n moment dat ik nooit meer zal vergeten en gelukkig heb ik er zelfs filmpjes van terug gevonden. Later bleek ook nog dat ik en meer webloggertjes heel groot , close up, op het scherm te zien waren. M'n lieve Collega Elles die deze avond op de tribune zat heeft dit ook heel toevallig gefilmd. Zo leuk om terug te zien. (Ik zal de filmpjes binnenkort ook op m'n weblog zetten.)

Een ander geweldig moment was natuurlijk Marco's nieuwste versie van Dromen zijn bedrog. De Cubaanse versie met hoed en heerlijke heupbewegingen, wauw! Op een gegeven moment komt hij ook onze kant op en schudt met z'n borst. Hahaha, wat een lol hadden we. Bij iedere heupbeweging klonk een luid gejoel en iedereen kreeg het spontaan een graadje warmer (alsof het nog niet warm genoeg was).

Een ander bijzonder moment was voor mij toen Marco Als rennen geen zin meer heeft, zong. De tranen sprongen spontaan in m'n ogen en ik kreeg kippenvel over m'n hele lichaam. (Nog bedankt voor je lieve arm om mij heen, Marjolein) 

Ook de duetten met Ben en Frans en Krystel waren geweldig! 
We hebben deze avond gezongen, gedansd, gesprongen, maar vooral heel erg genoten. Om zoveel nieuwe nummers voor het eerst live te horen was heel gaaf! Ik heb maar weinig foto's gemaakt omdat ik echt wilde gaan genieten en dat heb ik ook gedaan. Ik voelde de marcomientjes opkomen. En na deze avond kon ik ook zo heerlijk nagenieten en hoefde ik niet bedroefd te zijn dat het er al weer opzat, want ik mocht gewoon nog 3x gaan genieten. Wauw!  Na afloop van dit geweldige concert heb ik marco nog kunnen bedanken voor de kaartjes zoals je in een eerder logje kon lezen. Wat was het gaaf en bijzonder.

Marco is terug, van nooit weggeweest!
                 

Lieve Marco, band, fanclub, webloggertjes, vrienden en natuurlijk Marjolein, bedankt voor deze fantastische avond!

ps. Marjolein, wat hebben we nog nagestuiterd op de parkeerplaats he!
Hahaha,wat was het een fantastische avond.

Filmpje Marco en Ben 18 mei sportpaleis
Na 3x te hebben gestaan, gesprongen en genoten aan de catwalk en B-stage had ik 18 mei zitplaatsen in het sportpaleis in Antwerpen. Ik moet zeggen dat ik erg aan het idee moest wennen om niet daar tussen de andere webloggers te staan. Heel raar eigenlijk, want vroeger had ik altijd zitplaatsen. (wat bezielde mij toen?) Maar ik had nu wel hele mooie zitplaatsen. Kijk maar naar dit filmpje dat ik afgelopen woensdag heb gemaakt. Zitten heeft soms z'n voordelen. Volgende keer wel m'n camera wat stiller houden, hahaha


Cubaanse dromen op 17 mei
Helaas is het beeld niet helemaal scherp, maar je kunt toch even nagenieten van de Cubaanse dromen van 17 mei in Antwerpen. 




Binnenkort een uitgebreide log over mijn concertbezoekjes. 
Bedankt Marco!
Na afloop van een overweldigende, bijzondere, geweldige, fantastische, emotionele, maar vooral onvergetelijke avond in het Gelredome op zaterdag 7 mei was er zomaar nog even dit extra momentje voor mij:

Ik (terwijl ik z'n hand vast pak, voordat hij weer weggetrokken wordt) :  "Nog bedankt voor de kaartjes die ik van je gekregen heb."

Marco (die zich ineens naar mij omdraait en een lach op z'n gezicht tovert die m'n knieën doet trillen) : "Graag gedaan hoor! Wat was het gaaf he!"

Ik (even totaal de kluts kwijt) ; JAAAAA


En toen werd hij weer meegesleurd in een mierenhoop van mensen.

Zo bijzonder dat hij nog even de tijd nam en zomaar ineens weer uit de auto stapte. 
Zo bijzonder dat ik naast Nathalie ook Marco zelf nog heb kunnen bedanken voor deze onvergetelijke avond.

De eerste avond in het Gelredome. Het was fantastisch! Ik heb echt genoten van m'n tenen tot m'n kruin. In één seconde was hij ineens zo dichtbij. Zong de eerste regels met z'n ogen dicht, maar toch kon je zien dat hij meteen genoot van het enthousiasme van het publiek, de lach rond z'n mond. Ik stond echt helemaal vooraan en heb hiervan genoten. En toen gingen z'n ogen open en keek hij de zaal in en vanaf dat moment was het al duidelijk. Dit word een bijzondere avond. En dat werd het zeker. Het mooie van vooraan staan is het vele oogcontact. En toen dat bij ZIJ ineens wat langer duurde, vergat ik spontaan even al die duizenden mensen om mij heen en leek het net of hij even, heel even alleen voor mij zong.............
Ik ga niet teveel verklappen over de show voor degene die nog gaan, maar dat jullie gaan genieten is zeker! 
Ik heb deze avond maar weinig foto's gemaakt, want ik wilde echt alleen maar volop GENIETEN! En het mooie is dat ik dat gewoon nog 3 x mag gaan doen! Woensdag ben ik er weer bij! Kan niet wachten! KOM MAAR OP!

Dit zijn mijn twee mooiste foto's vind ik.


 

Nog wat foto's


 

Is het al woensdag???????


Lieve Marco, nogmaals bedankt dat ik ook getuige mocht zijn van deze bijzondere eerste avond. Een avond met een dikke vette gouden rand! En natuurlijk ook die geweldige band en de gasten niet te vergeten!
Ennuhhhh Marco, dat hoedje en die heupbewegingen hou je er wel in he!

En Marjolein, meiden en heer van de fanclub en alle lieve webloggers die ik tegen ben gekomen, het was supergezellig! 
aftellen naar concerten gaat ineens wel heel snel!

Eerst waren het nog maanden,
toen weken,
toen een week
en nu sinds vanmiddag ineens al binnen twee dagen!! 

Zo bijzonder, zo dankbaar, zo blij!

zomaar 3e
Vandaag zijn we teruggekomen van een lang weekendje België. Samen met m'n schoonmoeder, schoonzussen en m'n gezinnetje ben ik naar Vakantiepark De Hengelhoef geweest. Hoe het daar was en wat we allemaal gedaan hebben, daar vertel ik binnenkort over, wanneer ik alle foto's erbij kan plaatsen. Maar toen ik nietsvermoedend in de speeltuin in Bokrijk was met m'n kids kreeg ik ineens een smsje waar ik erg blij van werd. Marjolein smste mij namelijk dat ik deze week bij Marco's favorietenlijst sta. Welke plaats vertelde ze niet. Helaas had ik daar geen internet, dus ik moest even wachten, maar het was het wachten waard. Zomaar een derde plaats voor mij. Heel stiekem vind ik dat toch wel weer heel erg bijzonder en leuk. Heerlijk! Bedankt voor deze mooie plaats in je favorietenlijst, Marco!  



"Hij had het willen zeggen
Hoeveel hij van haar houdt"