Welkomsttekst
Gezellig dat je er bent
Voor het geval dat je me niet kent

Ik (Petra) log sinds 2007
Verhalen, gedichten en nieuws uit mij leven

Fotos staan in mijn fotoboek
En reacties mag je plaatsen in mijn gastenboek

Dus veel leesplezier
En misschien zie ik je nog eens hier

Weblog van de maand!
Capre diem

' Maak je dus geen zorgen
 voor de dag van morgen,
 want de dag van morgen
 zorgt wel voor zichzelf.
 Elke dag heeft genoeg
 aan zijn eigen last. ‘

Matteus 6-34


-Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af
wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles weg groot is
begon ooit klein
Je hoeft niet meteen
een vlinder te zijn-

Marco Borsato




-Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt,
het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid,
jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt-

Marco Borsato
Foto album
Voor altijd in mijn hart


Het kaarsje brand voor ieder die we missen
Maar die niemand uit ons hart kan wissen
Nooit vergeten we iemand die zo dierbaar is
En die in ons hart en gedachten altijd bij ons is

Favo clipjes/nummers
Reacties van Marco op deze log
Titel: Ik kom er wel..
Reactie 7

Titel: Eehh ochtendhumeur???
Reactie 2

Mijn weblog in een prijsvraag
op borsato.nl
jaja kijk maar even

Titel: 26 weken
Reactie 5

Titel: Noah is geboren!
Reactie 17

In de schijnwerpers
Op 19-11-2014
Hier dus!


 
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Mijn laatste reacties
Heerlijk stuk om te lezen...
15:56, 31 aug 2018
Dat is aardig ! Dank je wel
10:10, 6 aug 2018
Dank je wel?
10:24, 4 aug 2018
Dank je wel Marleen
20:05, 3 aug 2018
Haha we kunnen weer...
16:39, 17 jun 2018
De mail rustig doorlezen...
16:33, 17 jun 2018
Heerlijk...
19:55, 16 jun 2018
Gaaf zeg, zo dicht bij...
08:39, 16 jun 2018
Haha Meppel..mijn...
16:25, 28 apr 2018
Nou ja ...wat aardig zeg!...
19:55, 23 apr 2018
Profiel
Naam: Petra
Leeftijd: 37 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Bezoeker ;
en 1 gast Bezoeker .
Zoeken
30 jaar
Het is zover...sinds vandaag ben ik een 30er!


3 is mijn geluksgetal, dus de komende 10 jaar ben ik een gelukkige 30er (anders ook wel hoor)

9 maanden
Een half jaar geleden ging onze kleine man na een lange ziekenhuisperiode mee naar huis ...(jaja dat is alweer een half jaar geleden)
We genieten van elk moment dat ons kleine vrolijke schat in ons midden is. Hij lacht veel en dat ons zo goed als je weet welke strijd hij gestreden heeft.

Een aantal weken geleden zag ik iets aparts bij hem en in eerste instantie dacht ik dat ik dat me inbeeldde ofzo. Maar ik ging er eens goed op letten en helaas gebeurde het vaker. Hij draaide een paar seconden met zijn ogen en hoofd weg en was ook even weg. En dat een paar keer achter mekaar. En het gebeurde steeds vaker.
We moesten voor controle bij de kinderarts zijn en ik gaf aan wat ik gezien had. En op dat moment deed hij het weer. De kinderarts dacht aan epilepsie. De volgende dag kreeg hij een EEG en daaruit bleek dat hij heel veel aanvalletjes had.
Hij moest blijven.......bij ons kwam er een schrikbeeld dat die kleine schat die al zoveel meegemaakt heeft weer zoveel moet meemaken en dat hij weer wekenlang hier moest blijven in het ziekenhuis.
Een paar uur later lag hij in een ziekenhuisbed met een infuus (medicijnen tegen epilepsie) in zijn handje (de enige keer dat hij gehuild heeft), drie plakkers op zijn buik (hart- en saturatiemeting enzo) en een saturatiemeting aan zijn teen. We gingen even een half jaar terug, want zo lag hij toen ook bij....Maar toen piepte het apparaat wat meer dan nu. Nu is hij ouder en piepen van het apparaat hoort er niet meer bij.
Gelukkig mocht ik de dagen dat hij in het ziekenhuis was bij hem slapen en gelukkig heeft hij maar van vrijdag t/m dinsdag hier gelegen....Ik zag verbetering door de medicijnen, want de aanvalletjes werden minder en korter. De medicijnen die hij nu krijgt moeten hun werk gaan doen en na verloop van tijd moet het gewoon veel minder zijn of niets meer zijn...
De aanvalletjes komen door de beschadiging die hij in zijn hersenen heeft. Een cel wordt geprikkeld door het litteken en daardoor zend hij signalen uit die op deze manier zichtbaar zijn. De littekens zullen voor altijd blijven en in de loop van de tijd zien we wat hij er dan aan overhoud.
Naar aanleiding van de epilepsie hebben ze een MRI scan laten doen en hieruit blijkt dat er geen veranderingen in zijn hersenen. Dus geen andere gekke dingen pppfff

Mede door zijn hersenbeschadiging, vroeggeboorte e.d.drinkt hij niet zoveel uit de fles. Met de sonde krijgt hij dus zijn voeding binnen. We deden dat door hevelen. De sonde aansluiten aan een buisje en daar steeds melk ingieten. Naarmate hij ouder wordt, krijgt hij ook meer melk en het duurde dan ook langer voordat hij alle melk binnenkreeg. Sinds een week hebben we een voedingspomp en dat gaat geweldig. Helaas is zijn drinkbehoefte afgenomen en drinkt hij helemaal niets meer uit de fles. We proberen wel steeds met de fles, zodat hij en wij er toch een beetje een leuk drinkmoment van maken i.p.v. alleen maar de pomp aan te sluiten.
Hapjes daarentegen gaat steeds beter. Hij heeft nu een tijdje rijstebloem gehad en banaan. En sinds gisteren heeft hij ook peer geproefd en dat ging goed.

Sinds een paar weken ligt hij in het grote ledikant en dat was in het begin wel wennen hoor. Zo groot bed voor onze kleine jongen.

Hij groeit lekker, want hij zit nu in maatje 68 en is 6,5 kilo !! En hij heeft al een romper aan van 74!
Hij houdt zijn hoofdje recht en gisteren draaide hij van zijn zij naar zijn buik toe en dat vind ik echt super. Hij babbelt en lacht de hele dag. Huilen doet hij niet zoveel gelukkig..
We zijn zielsgelukkig met zijn 3en
"Ik kan uren naar je kijken
Zonder dat je mij ooit ziet"