Welkomsttekst
Gezellig dat je er bent
Voor het geval dat je me niet kent

Ik (Petra) log sinds 2007
Verhalen, gedichten en nieuws uit mij leven

Fotos staan in mijn fotoboek
En reacties mag je plaatsen in mijn gastenboek

Dus veel leesplezier
En misschien zie ik je nog eens hier

Weblog van de maand!
Capre diem

' Maak je dus geen zorgen
 voor de dag van morgen,
 want de dag van morgen
 zorgt wel voor zichzelf.
 Elke dag heeft genoeg
 aan zijn eigen last. ‘

Matteus 6-34


-Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af
wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles weg groot is
begon ooit klein
Je hoeft niet meteen
een vlinder te zijn-

Marco Borsato




-Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt,
het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid,
jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt-

Marco Borsato
Foto album
Voor altijd in mijn hart


Het kaarsje brand voor ieder die we missen
Maar die niemand uit ons hart kan wissen
Nooit vergeten we iemand die zo dierbaar is
En die in ons hart en gedachten altijd bij ons is

Favo clipjes/nummers
Reacties van Marco op deze log
Titel: Ik kom er wel..
Reactie 7

Titel: Eehh ochtendhumeur???
Reactie 2

Mijn weblog in een prijsvraag
op borsato.nl
jaja kijk maar even

Titel: 26 weken
Reactie 5

Titel: Noah is geboren!
Reactie 17

In de schijnwerpers
Op 19-11-2014
Hier dus!


 
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Mijn laatste reacties
Nou zeker heel warm...
14:41, 25 okt 2018
Jazeker dat heb ik al...
16:43, 21 okt 2018
Nou ja zeg, das...
21:47, 20 okt 2018
Ja, dat vond ik ook ?!...
21:45, 20 okt 2018
Heerlijk stuk om te lezen...
15:56, 31 aug 2018
Dat is aardig ! Dank je wel
10:10, 6 aug 2018
Dank je wel?
10:24, 4 aug 2018
Dank je wel Marleen
20:05, 3 aug 2018
Haha we kunnen weer...
16:39, 17 jun 2018
De mail rustig doorlezen...
16:33, 17 jun 2018
Profiel
Naam: Petra
Leeftijd: 38 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Bezoeker ;
en 1 gast Bezoeker .
Zoeken
2 weken oud!!
Het is alweer 2 weken geleden dat ons mannetje is geboren..(nu eigenlijk 28 weken of -12 weken)
Er is alweer een hoop gebeurt in die tussentijd.

Hij had vorige week een infectie opgelopen en daardoor stopte hij steeds met ademhalen..Hij moest weer aan de beademing en hij kreeg anti-biotica. Na het weekend kwam er verbetering en mocht hij van de beademing af. Hij knapte zienderogen op, gelukkig.
Ik zit nu in het Ronald Mc Donaldhuis dichtbij het ziekenhuis(5 min), zodat ik ook vaker heen kan dan 1 keer. Herstel gaat goed, maar lopen doe ik nog niet naar het ziekenhuis. Dat komt volgende week, denk ik. Het is hier lekker rustig en ik kan hier goed bijkomen enzo. Mijn vriend is thuis en hij werkt 's ochtends en 'smiddags komt hij deze kant op en dan gaan we 's middags en 's avonds naar de kleine man..

Gisteren was echt een hoogtepunt voor ons..
Ik mocht zijn ieniminie luiertje verschonen en temperaturen. Het ging bij mij vrij onzeker maar hij keek me aan en ik smolt helemaal weg. Wat een genot om het te doen..zzuuucchht
Ook moest hem troosten omdat zijn keeltje en neusje werd leeggezogen. Dus ik hield zijn armpjes en zijn hoofd vast en het was allemaal niet zo fijn gezicht, maar ik was blij dat ik erbij was om hem te troosten...
Het gaat nu goed met hem en dat doet ons heel goed
Ik ben zo trots op ons dappere kleine mannetje


Dit was na het verschonen..

Meer foto's volgen!!
Alweer 1 week oud!
Hij is alweer 1 week en het gaat 'goed' met ons mannetje...
We horen steeds weer dat hij een sterk kereltje is en dat hij het goed doet.
Hij heeft af en toe wat dipjes, maar die horen erbij..
Vandaag hebben we gezien hoe zijn keel werd uitgezogen en ik mocht hem gelukkig troosten.
Het was niet prettig, want je zag en hoorde hem huilen
Ook mocht ik hem optillen omdat er een ander dekentje onder werd gelegd en dat was toch wel een hoogtepunt..zzzzwwweeeiiimmmeell


Hieronder nog wat foto's

Mama is bij je!!

Dit deed me heel goed!!


Nu maar weer lekker slapen...
Foto's van ons mannetje
Gisteren ben ik weer thuisgekomen van 3 weken ziekenhuis..Er is ontzettend veel gebeurd en dat is allemaal te lezen in de voorbijgaande logjes!!
Met ons mannetje gaat het 'goed' en er zullen waarschijnlijk veel dipjes komen, maar hij heeft een goede basis!!
Hij is alweer 5 dagen oud en hij is een vechtertje!!

Ik vond het wel raar om thuis te komen..
Ik zat een tijd heel vreemd om me heen te kijken..het leek wel een vreemd huis, waar ik in terecht was gekomen..
Maar goed ik ben er weer en ik moet nog herstellen en op krachten komen en dan komt het helemaal goed.

Hieronder een paar foto's van onze kleine man


Op de operatietafel zag ik ons mannetje voor de 1e keer!!


Zijn duim is net zo groot als mijn duimnagel


Dit vindt hij fijn


Lekker relaxen, maar op zijn buik ligt hij beter
Onze zoon is geboren

Ik wilde woensdagavond gaan slapen, maar ik kreeg een onaangenaam gevoel in mijn buik. Het leek wel iets met mijn blaas. Het bleek niet zo te zijn, want het kwam steeds weer terug. Het bleken weeen te zijn. De hele nacht had ik weeen en de weeenremmers die ze me gaven bleken niet goed te werken bij me.
Ze besloten een keizersnee te doen en gelukkig was mijn vriend net op tijd in de OK

14 januari om 4.49 is David geboren met een keizersnee. Hij is met 26 weken wel heel klein en kwetsbaar. Hij is 680 gram en hij is rond de 30 cm en ligt in een couveuze..
Hij is een vechter en we zijn positief gestemd.. 

De foto's volgen nog...

Al 2 weken@ziekenhuis
En toen waren er alweer 2 weken voorbij..

Ik vind het op zich wel snel gaan en gelukkig maar, want ik mag alleen maar 24uur  liggen. Zitten en staan dat mag absoluut niet.

Ik ben dus verhuist naar een gespecialiseerde afdeling voor geboortes vanaf 25 weken en ze verzorgen me goed en houden me goed in de gaten.
Met de baby gaat het goed. Hij/zij beweegt veel in mijn warme buik, heeft een goede hartslag en groeit goed en met mij gaat het ook redelijk goed
Helaas hangt er in de vruchtzak die buiten de baarmoedermond hangt nog steeds een stukje navelstreng en dat is zorgwekkend als de vliezen knappen. De baby kan de navelstreng in de vernauwing brengen en dat is gevaarlijk. Dus hebben ze deze week besloten als het zover is dat ze dan een keizersnee doen..
Ze hebben ook een plaskatheter bij me ingebracht, waardoor ik geen capriolen meer hoef uit te halen op de po.. En als de vliezen knappen ze een ballonnetje opblazen in mijn buik zodat het hoofdje niet verder gaat en de navelstreng niet in verdrukking komt..Het is een irritant ding, maar goed hij is ergens goed voor..
Ook hebben ze weer een standbyinfuus in mijn hand geplaatst, zodat dat niet meer hoeft als er wat gebeurt..OOOH wat is dat irritant zo'n jens in je hand (ik haat naalden), maar daar wen ik ook wel weer aan

Morgen ben ik 26 weken...weer een mijlpaal en dan gaan we gewoon verder!! 
Elke dag is er eentje...
Onzekerheid....

Het begon allemaal 30 december..een dag dat onze wereld op de kop zette.

Die ochtend had ik een beetje bloedverlies en ik dacht er niet bij na en ging gewoon naar mijn werk. Naarmate de dag vorderde werd het bloeden meer en ik had een raar gevoel in mijn buik. Het leek of mijn buik van steen was...ofzo
Ik werd naar huis gebracht en ik had mijn moeder gebeld of zij met mij naar de Verloskundige wou gaan. De Verloskundige stuurde me direct naar het ziekenhuis hier in de buurt. Ik moest op bed liggen en er niet meer vanaf komen.

De volgende dag ging ik naar de Gyneacoloog, die een echo bij me maakte. Hij kwam met slecht nieuws. Ik had 1 cm ontsluiting en het vruchtwaterzakje was een klein stukje gezakt uit mijn baarmoedermond. Ik was 24 weken en ik was al eigenlijk aan het bevallen..Dat is veel te vroeg! Ik moest totale bedrust nemen!! Ik mocht er dus niet uit en ook niet zitten..
Mijn vriend was ook van slag en die kwam 's avonds bij me en die mocht tot na 12 uur blijven. We hebben vuurwerk zitten kijken vanaf het ziekenhuisbed!!

Een paar dagen later (maandag) ging ik met de ambulance met spoed naar een ziekenhuis met een gespecialiseerde afdeling  (neonatologie) voor dit soort gevallen.. Ik vond het een verschikkelijke rit, want het ging zo hard en stel als er wat gebeurde konden ze niets doen. Ze maakte direct een echo en de ontsluiting was 3,5 cm geworden....

Gisteren heb ik weer een echo gehad en toen bleek dat een klein stukje van de navelstreng ook bij het uitpuilende zakje zit, dus dat is nog meer risico

Op dit moment is het donderdag en ik ben nu 25 weken. Die mijlpaal hebben we tenminste bereikt. Hoe langer hij/zij binnenblijft, hoe beter!!! Het enige wat ik moet doen is blijven liggen(totale bedrust) en me rustig houden. Ik blijf nog wel ff in het ziekenhuis. Er gaan heel veel emoties door ons heen en gelukkig kunnen mijn vriend en ik er goed over praten en ik krijg heel veel steun van iedereen.

Ik blijf hoop, vertrouwen en geloof  houden en dat is het beste wat we kunnen doen....

"Ik ben bij je ieder ogenblik
De engel van mijn hart ben ik"