Welkom!


Welkom op mijn logje! Ik ben Nienke en heb een fantastische man Rob en twee kids Mila (25-11-2004) en Nathan (24-8-2007). Mijn logjes gaan voornamelijk over mijn gezinnetje en Marco. Ik heb een flink Borsatovirus te pakken en dat schrijf ik hier van me af. Het is namelijk chronisch en ik ben blij dat ik het heb. Het maakt me tot wie ik ben!
Wat leuk dat je hier komt buurten. Ben je ook verslaafd, wil je je hart uitstorten? Dan is dit de juiste plek om dat te doen. Ik vind het leuk als je hier een berichtje achterlaat. Tot logs!

Kanjers!
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Foto album
Mijn gastenboek
Gezellig dat je er bent, klik om een bericht achter te laten!
Laatste foto's met Marco
TVOH

29-6-2013: Opnames TVOH blind auditions

Dansen met Marco
20-10-2012: Etentje FCD-vrijwilligers Almere

Fanclubdag 2012
14-10-2012: Fanclubdag hotel Papendal

Tour Dichtbij
25-6-2012: Tour Dichtbij - Ziggodome

#1MB
29-11-2011: Interview in #1MB

Dichtbij tour
28-11-2011: Tour Dichtbij - Den Haag


DWDD
11-11-2011: De Wereld Draait Door

Tour Dichtbij Utrecht
09-11-2011: Tour Dichtbij - Utrecht



6-11-2009: Etentje FCD-vrijwilligers Alkmaar


1-11-2009: Fanclubdag in de Eemhof


20-8-2009: Louis Hartlooper complex
Silent Army



29-5-2009: Opname commercial Univé
Weblog van week 28
Mila (3) zingt Dochters
Mila (2,5) zingt Rood
Ontmoeting met Derek Ogilvie
Profiel
Naam: Nienke Griffioen
Leeftijd: 42 jaar
Uitgebreid profiel
Dagboek voor de kids
Klokje
Archief
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 mopje ;
en 1 gast mopje .
Online geld verdienen!

Als je toch altijd meedoet aan enquetes of mailtjes leest of online veel dingen koopt, kun je er maar beter geld mee verdienen! Ik ben ook lid geworden en je hebt zo 10 euro bij elkaar! Toch leuk als je veel online koopt (reizen, kleding etc.) en kleine moeite om je aan te melden.
Nathan's eerste schooldag

Vandaag was het zover, de eerste schooldag van Nathan! Op 24 augustus wordt hij vier en het is tijd om hem te laten wennen op school. Er waren nog twee kindjes die voor het eerst kwamen, dus lekker druk voor de juf! Nathan is er al een hele tijd mee bezig dat hij naar de basisschool gaat. Hij gaat tig keer naar de wc van de spanning (ik heb hem zelfs op blaasontsteking laten testen bij de huisarts) en hij laat regelmatig vallen dat hij geen grote jongen wil worden en klein wil blijven. We hebben er maar zo luchtig mogelijk over gedaan en geprobeerd er een leuk feestje van te maken voor hem.


Mila wilde graag met Nathan mee naar zijn klasje en ze ging aan haar meester vragen of ze wat later naar haar klas mocht. Gelukkig vond haar meester het goed en al gauw nam grote zus haar broertje aan de hand. Nathan mocht zijn tien uurtje en drinkpakje in het grote krat zetten en Mila zocht zijn stoeltje vast op. Handig zo?n zus! Ze hield beschermend haar armpje om hem heen en Nathan hield haar arm weer vast. Fijn om te zien hoe ze er voor elkaar zijn. Nathan werd aan een tafeltje gezet op zijn stoeltje maar toen besefte hij zich ineens dat wij weg zouden gaan en hij zwaait ons dan altijd uit op het kinderdagverblijf? Daar kwam het knalrode gezichtje en opwellende tranen (en mijn moederhart deed mee). Ik zei hem dat hij ons best mocht uitzwaaien en we gaven hem nog een dikke kus. Zijn juf nam hem bij de hand toen hij op de gang ging zwaaien, maar hij is groot genoeg om zelf te zwaaien, dus hij ging zijn hand lostrekken. Op het kinderdagverblijf ging hij immers ook altijd zelfstandig bij het raam zwaaien en dan zelf de klas weer in. Ik weet niet hoe de juf zijn actie inschatte (driftbui op de loer of gaat hij wegrennen?) en ze zei, ik neem hem even mee naar binnen en trok Nathan de klas weer in. Dat wilde Nathan natuurlijk niet (en ik was het er ook niet mee eens). Gelukkig kwam ze even later met Nathan op de heup weer naar buiten om het uitwuif ritueel af te maken, want dat was nog niet klaar.

 
Broer en zus 
Traantjes
Tja en dan sta je weer buiten, het blijft een raar gevoel. Je jongste ook op school. Ik ben benieuwd naar alle verhalen vanmiddag.

Nu lekker een bakkie thee voor mama en het allemaal even van me afschrijven. Het is een weer zo?n prachtige mijlpaal in het leven! En wat is het stil in huis.

****Update**** Nathan is inmiddels weer thuis, de woensdag is gelukkig maar een korte dag. Hij zat vol verhalen en hij vertelde gelijk honderd uit. Ze hebben een prullenbak in de klas en hij was een paar keer naar de wc geweest. De juf vertelde dat hij het heel goed had gedaan voor een eerste wendag. Hij deed goed mee, kwam aan het eind helemaal los en had al wat praatjes. Hij had een tijd in de bouwhoek gezeten en met Anthony gespeeld (die kent hij uit de buurt). Thuis kroop Nathan lekker bij me op schoot en vertelde dat er toch nog wat traantjes kwamen toen wij weg waren. Hij mocht bij de juf op schoot en toen gingen de traantjes weer weg . Hij vertelde over de bouwhoek, de auto?s en de zandbak en ook over het speeltoestel op het plein. Hij was op de trap en durfde niet verder, dus toen ging hij weer naar beneden. Haha, heerlijk dat hij zoveel vertelt over zijn eerste schooldag. Er was ook getrakteerd, dus hij wil ook graag trakteren als hij jarig is. Oh en hij had zijn tien uurtje helemaal opgegeten en zijn pakje leeggedronken. Ook had hij een sticker op zijn hand gekregen omdat hij zo lief was geweest. Al met al heeft hij een prima eerste dag gehad en hij wil volgende week graag weer een keer wennen. Blij, blij!

Vaccinatie circus
Vandaag werden de kids ingeent tegen de Mexicaanse griep. Ik heb wel even getwijfeld of ik het moest laten doen. Ze zijn op zich goed gezond. Maar ze geven je wel de kans dat je kinderen niet ziek worden. Voorkomen is beter dan genezen en die griep wens ik mijn kids niet toe. Dus toch besloten van de gelegenheid gebruik te maken. Vanmorgen hebben we even doktertje gespeeld en werden oma en mama flink vaak geprikt en gevaccineerd. Alle mogelijke scenario's werden besproken en nagespeeld. Vooral Mila wilde weten waarom ze een prikje nodig had. Ze is nogal verkouden en niet helemaal fit, dus ze is vandaag afgemeld op school.

 

De knuffels gingen mee en ze waren er klaar voor. We verwachtten grote rijen en een heleboel huilende kinderen in de sporthal. Maar dat viel enorm mee, we konden gelijk doorlopen. Er waren wel aardig wat zielig huilende, krijsende en bange kids. Eerst moesten we onze vaccinatiekaarten inleveren en we kregen een kaartje met een stempel erop. Ik gaf Mila en Nathan ieder hun eigen kaartje en dat mochten ze zelf inleveren als ze klaar waren voor de prik. Nou daar gingen ze hoor, dappere dodo's.

 Net gevaccineerd

Ik nam Nathan op schoot, hij keek naar zijn blote armpje, naar de prikker en weer terug. Wat doe jij nou? Maar hij gaf geen kik. De dame achter de desk riep hard uit: Hij verblikt of verbloost niet! Waren ze allemaal maar zo! Mila zat bij opa op schoot en was net zo'n bikkel als haar broer. Geen traan gelaten. Het was zo voorbij, niks aan, zei ze. Hihi!

Pleistertje erop! Goed gedaan!!

Ik voel me helemaal ubertrots op ze. Een klein beetje uitleg en relaxt ermee omgaan is volgens mij een hele goede manier. Hoe gingen de inentingen bij jullie kids?

** UPDATE** Hadden jullie kinderen bijwerkingen van de prik? Mila stortte echt helemaal in na de vaccinatie. Ze kreeg 38.6 graden koorts en viel na het eten zo in slaap op schoot. Niet helemaal des Mila's. Ook had ze erg last van een stijve arm. Nathan wilde de deur open maken met zijn linkerarm, zei auw en keek wat bedenkelijk. De volgende dag waren de meeste klachtjes al weg, behalve de stijve armpjes. Erg lastig met de hieperdepiep hoeraaaa bewegingen vandaag haha!
Herken jij jezelf?
Kijk nou waar Mila net mee aankwam... Voor Marco gemaakt, zei ze met trots. Of ik dat aan hem wil geven met de fanclubdag. Ik vind Marco sprekend lijken, vooral die uitgestrekte armen en zijn krullebol.

En zeg eens eerlijk, herken jij jezelf in het superblije publiek? Whahahaha!

Klein poepie
Mijn kleine poepie doet sinds kort een poepie op het potje.

Heerlijk die verwondering. Ik ben zo trots op mijn zoon! We laten hem nu rondrennen in zijn blote billen en dat is natuurlijk reuze interessant. Het potje staat prominent in de woonkamer en hij kan elk moment erop gaan zitten. En met resultaat dus, hij is al 3 dagen achtereen droog gebleven.



Sinds Pasen laten we Nathan telkens op het potje plassen voordat hij in bad gaat. Zijn zus gaat dan op de wc zitten en hij doet haar graag na. Toen bleek hij dondersgoed door te hebben wat hij moest doen en elke keer verscheen er een klein geel plasje in het potje.

De eerste keer dat we hem zonder luier lieten rondlopen in de huiskamer, eindigde er wel een plasje op de grond. Maar daar was hij zo van onder de indruk dat hij het daarna niet meer heeft gedaan. Even later stond hij bij zijn autootjes aan het tafeltje, zijn bekende ff-een-poepie-doen-plekje. Ineens zei hij: Titten, nee. Vrij vertaald is dat "zitten, nee" en dat zegt hij als hij zijn broek vol heeft. Vervolgens voelde hij aan zijn billen en ontdekte verschrikt dat er geen luier aan zijn kontje zat. Hij rende naar zijn potje en zie daar? Uiteraard hebben we hem enthousiast toegejuicht.

Wat een mijlpaal weer!

Klein mannetje
Mijn kleine mannetje in de grote wereld. Nathan is zo lekker op ontdekkingstocht. Daar moeten natuurlijk foto?s van geschoten worden met de nieuwe camera. En deze plaatjes ontroerden me.




Oh jee, daar heb je die meid die je doodknuffelt, wegwezen!
Mila in groep 1
Mila's eerste schoolweek is inmiddels voorbij. Maandag bracht ik haar weg samen met papa Rob. Ze voelde zich zo trots als een pauw dat wij haar gezamenlijk naar school brachten. Rob start vroeg met werken waardoor hij meestal de kinderen niet kan wegbrengen. Maar dit was een bijzondere dag! We stapten de school binnen en werden verwelkomd door het schoolhoofd. Mila was helemaal blij met haar eigen kapstokje voor haar jas. Er zaten leuke stickertjes op!

Voor het eerst op school

Mila liep voorop de klas in en bekeek alles eens goed. Ze was als een vis in het water met alle nieuwe speeldingen. Mila mocht kiezen uit drie dingen: met lego bouwen, tekenen of een boekje lezen. Normaal kan ze niet kiezen, maar nu was ze vastbesloten, ze wilde tekenen! Al gauw zat ze driftig te kleuren, een vierkantje, een regenboog en het was alsof ze daar al jaren zat. Toen ik wegging zwaaide ze vrolijk naar me. Geen drama's, geen gehuil, gewoon zwaaien en klaar. Ik vond het super! Liever zo dan dat ze me niet wil laten gaan!

Met papa!

Oma Loes heeft haar om 12.00 uur weer opgehaald en ze heeft een superdag gehad. Volgens de juf was ze in eerste instantie wat stil en luisterde goed. Als ze dan wat aan haar vroeg, vertelde ze aardig wat. Ik heb haar woensdag en vrijdag ook ?s ochtends naar school gebracht. Woensdag kreeg ze haar werkje mee naar huis, want het was nog niet af? Nu al huiswerk? Mila bleek het moeilijkste werkje gekozen te hebben dat eigenlijk voor de oudste kinderen bedoeld is. Maar ze was vastbesloten om juist dat werkje te doen. Ze mocht namelijk krijten en niet zomaar krijten, nee met wasco! Kleine vakjes in kleur naast elkaar maken en dan over alles heen met zwarte wasco. Daarna mocht ze met een satéprikker figuurtjes tekenen, dat was vuurwerk. Eenmaal thuis ging ze gelijk verder met haar tekening en ze had haar ?huiswerk? binnen een uur helemaal af. Daar denk ik vast in de toekomst nog met weemoed aan terug.

Mila's huiswerk

Op donderdag zijn we even gaan kijken bij de BSO. Mila gaat op dinsdag naar de korte opvang bij haar op school van 14.45-17.45 uur en op vrijdag met een taxi naar een andere locatie, haar oude schooltje, voor de lange opvang vanaf 12.00 uur. Mila gaat voor het eerst naar de BSO als ze een volledige week naar school gaat. We namen een kijkje in de groep bij de school en ik kreeg wat uitleg over de gang van zaken. Mila bekeek al het speelgoed en de kinderen eens goed en plakte aan oma?s been. Oma gaat haar binnenkort daar ophalen, dus die ging gelijk even mee. Nathan stortte zich tussen de kinderen en dook de legobak in, rauste een paar playmobil mannetjes mee en verstoorde een leuk groot spel van foam. De kinderen vonden dat alleen maar heel erg lollig en doken achter hem aan. Hij pakte fiches van hen aan, rende ermee weg en gaf ze weer terug. De kinderen lagen in een deuk en het hek ging van de dam toen hij ze in zijn mond stopte. Eeeeewwwwwwww riepen ze hard! De kinderen dromden om hem heen en Mila liep met hem mee om hem te beschermen. Er zitten gelukkig ook een aantal bekende kinderen uit Mila?s klas en uit de buurt bij de BSO. Ook kent ze een van de juffies die als invalster op haar creche werkte. Ik ben blij dat we alles even rustig kunnen bekijken zodat de overstap voor Mila makkelijk kan verlopen. Ze is een meisje dat eerst de kat uit de boom kijkt en graag weet waar ze aan toe is. En ik herken die eigenschap wel.Er staan zoveel veranderingen op stapel en zo blijft het overzichtelijk.

Lekker kleuren!

Overigens doet Nathan het ook goed in zijn nieuwe groep. Volgens de juf (die Mila ook in haar groep heeft gehad) doet hij lekker mee met de grotere jongens en meiden. Ze weet dat hij de kleinste is maar dat zou ze zo vergeten. Hij komt makkelijk mee en is behoorlijk vaardig. Hij is duidelijk gewend aan een grote zus!

Fotoshoot bij Bellphoto
Half december was er een professioneel kinderfotograaf van Bellphoto in de supermarkt aan het werk. Je kon je kinderen gratis laten fotograferen en je kreeg sowieso een gratis foto. Ik ben dol op foto's (vooral van de kids) en op gratis, dus dat ging wel samen! Nu weet ik alleen dondersgoed dat ik de foto's niet kan laten liggen als voor me liggen... Dus ik had alvast allerlei excuses verzonnen om ze allemaal mee te nemen. En... die excuses waren allemaal niet nodig, ze zijn namelijk gewoon heel erg leuk geworden! Te leuk om er ook maar eentje te laten vernietigen... Wij kunnen binnenkort weer aan de slag met het verwisselen van onze fotowand en dit komt er dan o.a. te hangen:

Afscheid
Mila nam gisteren afscheid van haar klas en de juffies van het kinderdagverblijf. Er stond al een grote muts voor haar klaar met handjes erop en de tekst, dag Mila we zullen je gaan missen. Samen met Mila nam ook haar vriendje Floris en vriendinnetje Feline afscheid. Haar andere vriendinnetje Noortje was gisteren voor het laatst. Afscheid nemen en loslaten. Voor de moeders is het volgens mij nog het lastigste, want er stonden een paar snotterende mama's in haar klas. Ik heb het droog gehouden, het is toch een onvermijdelijk proces en je kunt niet meer terug. Ach ik schrijf het wel van me af in mijn logje, haha! *snik, slik*
Naar de basisschool!

Wennen
Volgens van Dale: gewoon worden

Donderdagochtend 06.25 uur:
Mama, ik ben wakker...
Gaan we aankleden?
Ik ga toch naar de basisschool vandaag?

Mam, gaan we al?
 

Mila is eind november vier jaar geworden en dat betekent dat ze naar de basisschool mag! Ze vindt het allemaal reuzespannend en ik eerlijk gezegd ook wel. Je kinderen groeien snel groter en elke keer leer je ze weer een stapje los te laten. De tijd vliegt voorbij! Dinsdag 30 december gaat Mila voor het laatst naar het kinderdagverblijf en neemt ze afscheid van haar vertrouwde juffies. 

Ik heb een klein afscheidskado gemaakt voor aan de muur van haar oude klasje. Een leuk overzicht van hoe ze opgroeide op het KDV, haar eerste schoolfoto tot de laatste:


Ik heb met het KDV afgesproken dat ze begin januari overgaat naar groep 1 van de basisschool en dan beginnen we ook met wennen. Bovendien zouden ze op de basisschool haar groep gaan splitsen per januari, maar dat wordt nu februari. Dan zit ze nog een maandje met 29 kinderen in een klas en daarna met de helft. Ook vond ik de kerst- en sintperiode druk genoeg voor Mila, nu kan ze in een rustigere tijd wennen aan haar nieuwe schoolomgeving.

Ik vind het zelf ook erg spannend allemaal. Hoe zal ze het vinden op haar nieuwe school met grote kinderen? Hoe gaat ze zich voelen en gedragen in de groep? Hoe gaat de logistiek met het brengen en halen van zowel Nathan als Mila? Hoe is het om twee ochtenden thuis maar een kind te hebben?

Mila's oude klasjeLaatst had ik contact met de school en ik vertelde dat Mila het best veel over de basisschool heeft. Toen stelde ze voor Mila alvast een keertje een uurtje met mij te laten kijken als ze dat leuk vond. Nou dat hoefde ik geen 2x te vragen. Ik belde woensdag op om een afspraak te maken om even te kijken. Woensdag was het net kerstviering op school dus donderdagochtend om 9.00 uur waren we welkom. Mila keek wel even boos dat ze niet meteen naar school mocht, maar 1 nachtje slapen was ook wel te overzien.

Op donderdagochtend hebben we haar ?grote meiden? kleren aangedaan. Snel de boterhammen naar binnengewerkt op ?basisschoolsnelheid?, de jassen aan en Nathan in de kinderwagen gedropt. We konden vertrekken. Mila huppelde voor me uit naar school, ik weet wel waar het is mama! We kwamen in de klas en we maakten kennis met haar juf. Een lieve kleuterjuf die lekker duidelijk is naar de kinderen. En ze wist goed hoe Mila en ik ons voelden en speelde daar prima op in. Ze wees Mila haar eigen kapstokje. Er hing al een naamplaatje klaar met een gele luizencape. Precies haar lievelingskleur! De juf stelde Mila aan de klas voor. Eerst moesten alle kinderen stil zijn en even naar juf luisteren: Dit is Mila en zij komt bij ons in de klas na de vakantie! Alle kinderen riepen braaf Hallo Mila! Ik vertelde dat haar buurmeisje ook in de klas zat. De juf zorgde dat ze bij haar aan het tafeltje kon kleuren. Mila liep eigenlijk heel vlot de klas in. Mijn verlegen meid was ineens niet meer verlegen. Ze was zo nieuwsgierig naar alles! Overal kleine tafeltjes met stoeltjes, leuke kleurdingen en een speelhoek, ze vermaakte zich prima!

Mila op haar nieuwe basisschoolVervolgens zei de juf dat Mila mocht blijven als ze zin had. Ik had gerekend op een uurtje in de klas kijken, maar ik mocht haar om 12.00 uur weer komen ophalen... Mila vond het prima, ze vond het allemaal prachtig. Toen de meeste kinderen binnen waren, gingen ze met zijn allen in de kring zitten om te vertellen over de kerstviering de vorige dag en Mila voor te stellen. Ik mocht weer naar huis toe. Best vreemd zo zonder Mila in huis. Nathan vond het ook maar een beetje raar. Hij kon zijn draai niet echt vinden. Normaal gaat hij lekker zijn gang, want dan is Mila ook altijd in de buurt om mee te spelen. Nu trok hij veel meer naar mij toe. Hij wilde lekker stoeien en bovenop me zitten. Zelf spelen, nee dat was er even niet bij. Hij nam het ervan, haha!

Om 11.40 uur liep ik weer richting school en ik zag haar klasje buiten op het schoolplein spelen. Mila was binnen. Ze was naar de wc met de stagiaire. Mooi, dan heeft ze dat dus ook uit zichzelf gevraagd! De juf vertelde dat het heel goed was gegaan voor een eerste keer. Ze had lekker zitten knutselen met 5 andere jongens aan een tafel, haha! Ze wist precies wat ze graag wilde doen en had enthousiast meegedaan. Haar knutselwerkje mocht ze mee naar huis nemen, een beplakte kerstbal met snippers en sterretjes. Ook had ze een bakje gemaakt met zelfgeknipte snippers en die moesten ook mee. Mila huppelde mee terug naar huis, ze leek wel een meter langer en een jaar wijzer geworden. Ze wordt groot en ze is echt toe aan deze stap naar de basisschool.

Eenmaal thuis wilde ze uiteraard verder met haar knutsel en plakpraktijken. We gingen gelijk maar even aan de slag voor haar juffies op het KDV. Ze gaat nu nog 1 dinsdag naar het KDV en dan is het echt voorbij. Onder het knutselen zei ze ineens: Mama, ik weet wat ik later wil worden... JUF! Kijk, dat zie ik als bevestiging dat ze het leuk vond. Ik zie de overgang naar de basisschool met vertrouwen tegemoet. Het zal best hard gaan als ze eenmaal 5 dagen in de week op school zit. Vanaf 5 januari gaat ze drie ochtenden om de dag wennen. De 2e week gaat ze alle ochtenden en daarna waarschijnlijk volledig, afhankelijk van hoe het gaat. In februari proberen we ook te starten met de naschoolse opvang. Het zal allemaal best vermoeiend zijn, dus de BSO laten we de eerste maand nog even achterwege. Ik ben benieuwd hoe het gaat vanaf 5 januari.

Grappig, ik kwam van de week mijn eerste schoolfoto uit 1980 tegen. Hier was ik 4 jaar, de wereld lag aan mijn voeten in mijn favoriete appeltjesjurkje... Leuk om je kleuterfoto met je eigen kleuterkind te vergelijken. Zien jullie de overeenkomsten?
 

x Nienke
Mila (3) zingt Dochters
Persoonlijk vind ik Dochters een van de mooiste nummers van het album Wit Licht. Het raakt me telkens weer en de tekst is zo gevoelig en zo waar.
 
Mila zingt het liedje ook graag en als ze dan aan me vraagt, mag dat ene liedje weer een keertje aan, dan kan ik het haar niet weigeren.

Ze houdt erg van zingen en entertaint ons graag met haar eigen teksten gezongen in haar "echo-microfoon" en haar prachtige dansjes. Heerlijk dat enthousiasme en die vrolijkheid.
"Wat is jouw woord
Als het kil, als het stil, als het hard en berekend is"