Welkom!


Welkom op mijn logje! Ik ben Nienke en heb een fantastische man Rob en twee kids Mila (25-11-2004) en Nathan (24-8-2007). Mijn logjes gaan voornamelijk over mijn gezinnetje en Marco. Ik heb een flink Borsatovirus te pakken en dat schrijf ik hier van me af. Het is namelijk chronisch en ik ben blij dat ik het heb. Het maakt me tot wie ik ben!
Wat leuk dat je hier komt buurten. Ben je ook verslaafd, wil je je hart uitstorten? Dan is dit de juiste plek om dat te doen. Ik vind het leuk als je hier een berichtje achterlaat. Tot logs!

Kanjers!
Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Foto album
Mijn gastenboek
Gezellig dat je er bent, klik om een bericht achter te laten!
Laatste foto's met Marco
TVOH

29-6-2013: Opnames TVOH blind auditions

Dansen met Marco
20-10-2012: Etentje FCD-vrijwilligers Almere

Fanclubdag 2012
14-10-2012: Fanclubdag hotel Papendal

Tour Dichtbij
25-6-2012: Tour Dichtbij - Ziggodome

#1MB
29-11-2011: Interview in #1MB

Dichtbij tour
28-11-2011: Tour Dichtbij - Den Haag


DWDD
11-11-2011: De Wereld Draait Door

Tour Dichtbij Utrecht
09-11-2011: Tour Dichtbij - Utrecht



6-11-2009: Etentje FCD-vrijwilligers Alkmaar


1-11-2009: Fanclubdag in de Eemhof


20-8-2009: Louis Hartlooper complex
Silent Army



29-5-2009: Opname commercial Univé
Weblog van week 28
Mila (3) zingt Dochters
Mila (2,5) zingt Rood
Ontmoeting met Derek Ogilvie
Profiel
Naam: Nienke Griffioen
Leeftijd: 42 jaar
Uitgebreid profiel
Dagboek voor de kids
Klokje
Archief
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 mopje ;
en 1 gast mopje .
Online geld verdienen!

Als je toch altijd meedoet aan enquetes of mailtjes leest of online veel dingen koopt, kun je er maar beter geld mee verdienen! Ik ben ook lid geworden en je hebt zo 10 euro bij elkaar! Toch leuk als je veel online koopt (reizen, kleding etc.) en kleine moeite om je aan te melden.
Locomotion, Lexion en nog meer feestjes
Ik begin weer een beetje bij te komen van het weekend... Mag ook wel he op donderdag?? Het waren heerlijke feestdagen. Helaas hadden mijn pc en punt ook wat kuren, dus ik hoop dat deze update er helemaal opkomt!
 
We gaan even terug naar vrijdag 24 november. Tijd voor feestje nummer 1. Inge was jarig geweest en zij had het geniale idee opgevat haar verjaardag te vieren in discotheek Locomotion. Daar organiseerde Radio 2 de finale van de stemronde van de Top 2000. En Marco zou ook een nummertje ten gehore brengen. Natuurlijk altijd leuk om je verjaardag te vieren met live muziek van Marco erbij!! Ik ben na het werk naar buum Martijn gesjeesd om hem op te halen. Samen zijn we doorgereden naar Inge waar we haar nieuwe met veel zweet en tranen opgebouwde badkamer mochten bewonderen. We waren al vrij laat en konden na een tijdje zoeken nog net mijn auto parkeren ergens in de berm...
 
Toen we binnenkwamen was het radio 2 feestje al begonnen en Inge wist de weg in Locomotion. Ze wilde via een trap naar boven om daar het optreden te bekijken. We vonden geen trap, want daar was het afgezet, maar wel Marco! Hij stond naast het podium en deed een heel leuk dansje op Ich bin wie du... Toen zag hij ons staan en kwam even gedag zeggen en een knuffel geven  Altijd fijn natuurlijk! Hij vroeg of we er zondag ook bij waren (uiteraard) en daarna kon hij gelijk het podium op om Marguerita te zingen. Wij zijn in de zaal gaan staan en niet lang daarna stond er een enorme camera op ons gericht. Vanuit meerdere hoeken hoorde ik later dat ik weer eens close-up in beeld was. Ine heeft er zelfs nog snapshots van gemaakt thuis. Thnx!! Leuk ter opvrolijking van dit logje! Hier sta ik zelfs half versmolten met Marco:
 

 
We hebben nog lekker staan dansen en swingen en rond half 12 was het laat genoeg om weer huiswaarts te keren.
 
Want op 25 november werd mijn lieve dochter Mila natuurlijk alweer 2 jaar oud! Ze was zo trots op haar slingers en ballonnen. Oma en Omi waren al een paar daagjes aanwezig en we genoten met zijn allen van Mila's enthousiasme en onophoudelijke gebabbel. Vrijdag had Mila haar verjaardag al mogen vieren op het kinderdagverblijf. Ze had een mooie muts gekregen met een twee erop. En trots dat ze daarop was! Zodra we thuis voor haar begonnen te zingen, rende ze naar haar muts om hem weer op te zetten. Dat koppie dat eronder vandaan kwam, was echt onbetaalbaar.
 
Op het KDV
 

 
We begonnen de dag uiteraard met "taart". Rob en ik hadden in gedachten om er zelf eentje in elkaar te zetten met cake en slagroom. Maar uiteindelijk had ik een ander idee, en dat was helemaal leuk. Allemaal plakjes cake met slagroom en versiersels erop. Mila's gebakje zag er superfeestelijk uit met een chocolade 2 en twee rode kaarsjes. Die brandende kaarsjes waren wel het mooiste als ik haar gezichtje mocht geloven.
 

 
Gedurende de dag is er heel veel familie langs geweest en ook de buurtjes en nog een stel vrienden met hun dochtertje. Al die aandacht was dolle pret. Ze werd enorm verwend met kadootjes en die wilde ze alleen maar uitpakken bij opa Henk. Opa Jeroen had nog een accordeon meegenomen en daarmee kreeg ze een hele verjaardagsserenade.
 

 
's Middags wilde ze uiteraard niet naar bed, want met al die gezelligheid beneden dan ga je toch niet slapen? En dan nog de spanning van al die kadootjes die ze de hele dag kreeg. Het uitpakken was natuurlijk de grootste hit. Wat erin zat, was eigenlijk van ondergeschikt belang. Ze is verschrikkelijk verwend met boekjes, kliederschortjes, verf, stiften, potloodjes van Nijntje, een setje kleertjes, een My little pony (die ik vroeger zoooo graag wilde hebben.. wat ben ik gelukkig nu, haha!) en wat spulletjes voor op haar grote meiden kamer.
 

 
Al met al een drukke en geslaagde verjaardag!! En... wat een verschil alweer met vorig jaar he...?
 

 
En toen was het zondag 26 november, de fanclubdag van Marco Borsato. Om 9.00 uur stonden we weer met alle vrijwilligers bij het Lexion in Westzaan paraat om de voorbereidingen voor deze dag te treffen. Eerst dachten we dat we de verkeerde dresscode hadden doorgekregen. Er liepen allemaal mensen rond in schaarse kleding. En die was ook nog eens van doorzichtig kant en strak leer. De afterparty van het Bitch feest bleek nog in volle gang. Inge, Tessa, Kelly en ik zouden de rest van de dag voornamelijk in de kinderhoek te vinden zijn. Wij hadden bijna geen voorbereidingen meer, want Marijke had tijdens haar zwangerschapsverlof flink zitten oefenen op het moederschap met knippen en plakken voor alle jonge Borsato-fans. Wij hoefden alleen nog maar de slingers op te hangen, de ballonnen op te blazen (had ik de dag ervoor allemaal nog geoefend) en we hadden Kelly die al bij het plafond kon met een klein opstapje. We hadden erg veel lol met het optuigen van de hoek. Bovendien was het er niet zo goor als het vorige jaar en stonden er al banken en tafels. Best prettig als ook de locatie alles een beetje op orde heeft. Marco kwam ook nog een paar keertjes kijken hoe het ging en hij feliciteerde me nog met Mila's verjaardag.
 
Toen de deuren open gingen, begon ik met de kaartcontrole. Na een uurtje waren er al 1150 mensen binnen en namen de lieve kassa-dames het van me over. Toen had ik even een momentje om iets te eten te halen en mijn hand te laten lezen door Professor Drabb. Ik was erg nieuwsgierig wat hij zou zeggen en als ik eerlijk ben, was ik erg onder de indruk. Want 9 van de 10 dingen die hij opnoemde, waren waar! Ik zal maar even voor me houden wat hij allemaal heeft gezegd, want het ging vooral over mijn libido, hahaha!
 
De kidskorner was gedurende de dag een groot succes. Er werd flink geknipt, geplakt en gekleurd. We moesten zelfs stroken bijknippen, maar ook daarbij kregen we hulp! De meeste ouders waren ook heel enthousiast aan het meeknutselen met hun kids. Wij konden ook nog even bij de Idols gaan kijken, want ik wilde de eerste 3 kandidaten wel erg graag zien. En dat is gelukt, hopelijk hebben ze ons gejuich nog gehoord. Bij ons in de zaal stond ook het beeld van Marco uit Madame Tussaud.
 
Om 16.15 uur was het tijd voor de kids meet & greet met Marco. Ik kwam amper de kindermenigte door die voor de deur stond te wachten. Gelukkig hielp het als ik mijn pasje omhoog hield en zei dat ik misschien die deur wel zou openmaken... Het waren een heleboel kindjes en wat kunnen die een hoop herrie maken zeg! We hebben ze allemaal naar binnen gelaten en ze gingen op kussens zitten op de grond. Het duurde even voordat Marco kwam, dus de kids hebben flink gezongen. De meeste dromen zijn bedrog en Rood en zelfs Sinterklaasje kom maar binnen... Het was een groot feest! Kindjes moesten plassen, wilden naar papa toe, renden rond en wilden niet op de grond zitten. Je komt ogen en oren te kort, maar het ging allemaal voorspoedig. Alle kinderen zijn met Marco op de foto geweest. Missie geslaagd.
 
Omdat deze meet & greet zo goed ging, werden we gevraagd ook de M&G met de minder validen/gehandicapten te begeleiden. Die had ik het jaar ervoor ook gedaan, dus die ervaring kwam goed van pas. Marco nam ook voor deze groep weer alle tijd. Het meest ontroerende vond ik het blinde meisje dat even mocht bevoelen hoe Marco er nou uitziet... Ze deed het zo voorzichtig en met ontzag. Marco hield haar handen op het eind nog even vast en nam daarna afscheid.
 
Toen eindelijk alle fans het pand uitgewerkt waren, voelde ik pas hoe enorm moe ik was. Kapot maar zo voldaan, zoals het hoort. Er was weer een fanclubdag voorbij die soepel was verlopen. Marco eindigde de dag met een foto van elke vrijwilliger. Toen ik aan de beurt was woelde hij even door mijn haar en zei, een brok spontaniteit, houden zo! Lief he... Daarna kregen de fanclubleiders, Marco en Armando nog een kado namens ons allen en hield Marco een speech van 5 minuten. Hij bedankte alle vrijwilligers en in het bijzonder Nathalie. Hij wilde erg graag naar huis, want Leontine was na een week afwezigheid weer thuis. Hij wilde zo graag weg dat we zelfs de groepsfoto helemaal vergeten zijn! Ik geef hem geen ongelijk!
 
Ik kan terugkijken op een fantastische dag. En we hebben nog een etentje met Marco tegoed. En dat gaat vast net zo gezellig worden als vorig jaar!!
 
Ik heb veel enthousiaste geluiden gehoord over deze geslaagde dag. Volgend jaar komt er weer zo'n professionele maar toch kneuterige fanclubdag, toch Marco?
 
x Still Happy Nienke
Gezelligheid met vier generaties
Zaterdag wordt Mila alweer 2 jaar. Mijn kleine bijdehandte meisje wordt groot! Het babyvet verdwijnt, de woordjes verschijnen en wij mogen elke dag van haar genieten. Vorig jaar bleef mijn oma een paar dagen logeren met haar verjaardag. En dit jaar hebben we besloten daar maar een traditie van te maken, zolang het ons nog gegeven is. De vier generaties zijn dus weer bij elkaar!!
 
Omi, oma, mama en Mila. Een lekker stelletje, voldoende blije gezichten om van te genieten dus! Tijd voor een korte foto-impressie!
 
Omi en Mila hebben alweer heel wat boekjes gelezen...

 
Omi kent het liedje ook, 1-2-3-4 hoedje van papier. Mila is sinterklaas kapoentje, zo zegt ze wijs.

 
Een spelletje doen met oma Loesie:

 
En ik heb eventjes creatief gefreubeld voor de kindertractatie voor morgen... Het zijn muizen van eierkoeken geworden. Lekker makkelijk en leuk om te maken en hopelijk smaken ze de kids van 2 jaar!

 

 
Nou nog een taart maken en dan zaterdag: FEEST!!!!
 
xx Nienke
Baby Mischa
Zondag 12 november hebben Marijke en Jeroen een prachtige zoon gekregen. Hij heet Mischa en ik ben al de hele week aan het buurten op internet om de laatste nieuwtjes en fotos te bewonderen. Gelukkig mochten we van Marijke en Jeroen gauw langskomen. Uiteraard liet ik me dat geen twee keer zeggen en toen Marijke en Mischa dinsdag weer thuis waren, hebben we gelijk voor donderdag afgesproken. Het leek me een leuk idee om voor het kersverse gezinnetje een maaltijd te koken. Dan konden we gelijk iets langer blijven en dan konden Mila en Rob ook mee. En het bleek een geslaagd idee.

We hebben lekker kunnen tutten, vasthouden, snuffelen, kusje geven, krampjeshouding laten zien, meegenieten en meebewonderen. Ik vond het super en heel bijzonder. Mila vond baby Mischa ook heel interessant. Ze wilde hem heel graag vasthouden en kusjes geven. Ze begon met een heel hoog stemmetje tegen Mischa te praten en hij leek het wel interessant te vinden. Al aaiend riep ze tegen hem: lieve baby Mischa, kijk voetje, baby Mischa lieffie! We hebben ook nog een paar leuke fotos gemaakt.
 
Voorzichtig aaien met een vingertje:




Kusje geven, lief stelletje he?

 
Mischa kijkt met grote ogen toe, wat een lieffie he?

 
Saampjes baby Mischa vasthouden:


Ik vond het fantastisch om weer zon kleintje in mijn armen te hebben. Mischa is een prachtig ventje en zo heerlijk ontspannen. Hij liet zich makkelijk troosten en het was duidelijk wat er dwars zat als hij ging huilen. Marijke en Jeroen genieten met volle teugen en zeg nou zelf, hoe kun je ook anders??

X Nienke
Voor engeltje Jamie
Het is vandaag alweer een jaar geleden dat kleine Jamie veel te vroeg werd weggenomen.
Lieve Iris, Barry en Esmee, heel veel sterkte op deze bijzondere en heftige dag!!!
  
Alles waar je echt van houdt,
zal je warmte blijven geven.
Ook al is het niet gebleven
of geworden wat jij wou.
Het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven.

  
xx Nienke
Rood met een goud randje: Symphonica in Rosso
De afgelopen week heb ik ondergedoken gezeten in het Gelredome in Arnhem. De thuisbasis van de favoriete club van mijn ventje, dus ik mocht er wel een paar keer heen... de concerten van Marco Borsato!! Uiteindelijk ben ik vier van de vijf avonden bij het concert geweest afgelopen week... Beetje veel, maar wel overheerlijk!!!
 
Cindy en ik in de tribuneWoensdagavond 25-10 mocht ik met mijn vriendin Cindy promotiewerkzaamheden doen. Van 17.45 tot 21.00 uur mochten we sleutels uitdelen waarmee de fans een auto kunnen winnen. Een heuse mutsiebutsie Gold haha! We kregen best leuke reacties en af en toe kwamen we nog een bekende tegen. Je moet er wel zelf wat van maken, want je staat toch ruim 3 uur in de kou! Om 21.0 uur kregen we 2 kaarten voor zitplaatsen en we renden heel hard het halve Gelredome rond om bij de juiste ingang te komen. Onder DJ La Ona kwamen we de trappen afstuiteren. Helaas bleken onze plekken al in bezit genomen door andere mensen, met goede kaartjes. Wij mochten in de uitbreiding gaan zitten, maar werden daar al gauw vandaan geplukt. We hadden verkeerde kaarten... voor de donderdag!! En we moesten het stadion meteen verlaten.. Even werden we bijna behandeld als halve criminelen en ons verhaal van de promotiewerkzaamheden geloofden ze niet! Ik heb maar even snel die promoknakker opgebeld om te vragen waar de goede kaarten waren. We moesten weer terug naar de hoofdingang en een steward liep met ons mee. Maar toen we beneden bij de uitgang waren, werd de steward gebeld dat we toch in de uitbreiding mochten plaatsnemen... Het bleek dus al geregeld. Gelukkig was de uitbreiding nog dichter bij het podium en konden we na Rood gaan genieten van de show.
 
publiek Marco 25-10Ik vond de show helemaal geweldig! Vanaf de tribune kon je de graphics goed bewonderen. Het meest geniale vond ik nog de spermacellen op het scherm tijdens het nummer "Binnen"... Hoe verzin je het!! Marco was waanzinnig goed bij stem en over alle details was nagedacht. Er was zoveel te zien, grafische effecten, dansers, acrobatische taferelen aan doeken of hoepels in de lucht, een overweldigende lichtshow, super orkest.. En natuurlijk supergasten als Ilse de Lange, Lucie Silvas, Ali B en Yes-R. Heerlijk om 2 uur lang je favoriete muziek met extra power en impact te horen en het publiek zo enthousiast te zien. Tot boven in de ring deed iedereen mee!! Het geluid was prima op de tribunes, maar ik sta toch het allerliefste lekker vooraan!! Midden in de menigte en dichtbij waar het gebeurt!
 
IngangDe volgende dag was het wederom showtime. Dit keer ging ik met Inge mee naar Arnhem. Om kwart voor 3 waren we bij de Gold-ingang M en zijn we samen met wat prikborders de tijd gaan doden tot 18.00 uur. Ik vond het erg gezellig en het weer werkte prima mee. De ingang was bovendien overdekt, wat erg aangenaam was. Inge en ik hebben een prima plekje aan de catwalk kunnen bemachtigen, al was het behoorlijk duwen, trekken en stressen bij het binnenlaten. Maar goed, het was het waard! Marco zag tijdens de show Linda en Delphine bij ons aan het hek staan en hij maakte een diepe buiging en een chapeau-gebaar naar hen. En terecht! We waren blij dat het gelukt was voor hen een plekje vooraan te bemachtigen! Uiteindelijk had ik ook nog een heerlijk flirtmomentje met Marco tijdens Je hoeft niet naar huis vannacht. Want ieder woord dat verstoort, mijn lichaam heeft jouw vraag allang gehoord... je kent het wel, hahaha! Na de show zijn we vrijwel meteen naar huis gegaan. Helaas stonden we nog een uur vast op de P-plaats en daarna nog naar de A12. Maar dat hadden we er graag voor over. Rond 2.00 uur waren we weer thuis.
 
Vrijdag had ik lekker een relax dagje, effe bijkomen... Om zaterdag weer aan de bak te gaan haha! De DVD werd opgenomen en ik stond met een paar lieve dinnetjes vooraan op de kop van de catwalk. We waren op de grond gaan zitten en daardoor hadden we best veel ruimte die ook bleef. Daardoor konden we lekker dansen en swingen. Ook deze show was weer fantastisch! Marco was duidelijk geconcentreerd bezig en had ietsje minder oog voor het publiek, maar dat is logisch en kon de pret absoluut niet drukken. Ik had mensen genoeg om me mee bezig te houden haha! En als verrassing was ook Andrea Boccelli aanwezig. Wat was het bijzonder om die twee hun duet Because we believe te horen zingen. Kippenvel, hoe warm het ook was!!! Na de show ben ik met Mies, Daan en Annemarie een aantal reacties op de camera van Nathalie gaan vastleggen. Het leek me wel leuk om ook nog wat BN'ers om een reactie te vragen, maar we durfden eigenlijk niet goed, ze waren zo snel weer vertrokken.. We zagen Wendy van Dijk, Tim van Direct, Rene Froger, Danny de Munk, Floortje en nog wat anderen. Uiteindelijk is het me nog gelukt om Herman den Blijker op de film te zetten. Toen deze taak erop zat en alles gefilmd was, ben ik naar mijn tante in Dieren gereden om daar te blijven slapen. Ze zat heel lief op de bank op me te wachten tot ik thuiskwam. Lekker nog een theetje gedronken want we hadden die nacht toch een uurtje extra!
 
Rob en ikOm 10.30 uur stond ik weer naast mijn bed. Vandaag mijn laatste concert en niet zomaar eentje! Vandaag zou Rob met me meegaan!! Marco's muziek is in de loop van de tijd steeds meer voor hem gaan betekenen. En nu hij in zijn Vitesse stadion zou optreden, kon hij er niet meer omheen! Hij ging met me mee. We zijn lekker vroeg bij de Gold-ingang gaan zitten. Toen de deuren open gingen, hadden ze de deur naar het Gold vak nog niet geopend... Iedereen rende dus het rolstoelersplatform op! Ik wist waar ik heen moest en riep dat we daar naar beneden moesten. Uiteindelijk rende ik als eerste het vak in en Ferry en ikhadden wederom de superplek aan het eind van de catwalk bemachtigd. Helaas werden er vooraan nogal wat mensen tussen gedrongen en stonden we bijna niet meer aan het hek, maar het mocht de pret niet drukken. Marco gaf ons nog een duim omhoog en het was heerlijk om hem te zien genieten. Ik vond het heel bijzonder om samen met Rob bij zijn concert te zijn. Zijn armen om mijn middel, af en toe een kusje en... Rob heeft Zij voor me gezongen, foutloos en met zoveel passie! Ik was ter plekke vergeten dat Marco er ook nog was, tot hij achter mijn ventje opdook op de catwalk haha! Helemaal genoten... Na het concert hebben we nog even gewacht tot de ergste files weg waren. Daardoor kon ik nog even met Ferry op de foto (bedankt Erik).
 
De concertreeks zit er eigenlijk al op. Zaterdag gaan we nog 1x als toetje. Dan zitten we ergens in de ring. Het laatste concert van een bijzondere show!! Ik heb genoten en heb enorm veel energie opgedaan. Het was een prachtige show, echt rood met een goud randje! Hoewel ik liever iets te kiezen heb, vind ik rood toch wel een hele mooie kleur haha! Bedankt, het was het waard!!!!
 
Zo dit was een boekwerk, enjoy haha! Maar goed, vier concerten van Marco kan ik ook niet kort samenvatten. En het was toch wel weer tijd voor een grote update...
 
x Nienke
Ontmoeting met Roxette
In een vorig logje schreef ik al dat de zangeres van Roxette, Marie Fredriksson sinds mijn jonge jeugdjaren mijn grote idool is. Toen ze vier jaar geleden een kwaadaardige hersentumor kreeg, dacht ik haar niet meer levend te kunnen zien. Ze had dan ook maar 50% kans om het te halen. Dit jaar viert Roxette hun 20e verjaardag met een grote compilatiebox waarop twee nieuwe nummers staan en dat was al een enorme verrassing. Marie is op haar weg terug en dat is geen gemakkelijke. Ze is een vrouw met karakter, een enorme doorzetter met heel veel zelfvertrouwen.
 
Roxette @ Bravo GalaVorige maand kwamen mijn Roxettevriendinnen en ik erachter dat Roxette in Duitsland zou optreden tijdens het Bravo 50-jaar gala. Na wat overleg besloten we naar de show toe te gaan. Door Marie's onzekere toestand werd door de manager besloten alles van tevoren op te nemen. Maar door nogal wat geharrewar werden de afspraken telkens gewijzigd. Wel pre-recordings, niet, toch wel live on stage, maar misschien toch niet.. Uiteindelijk besloten we toch naar ons buurland af te reizen in de hoop Roxette te kunnen ontmoeten. 
 
Marie @ airport HamburgIk heb Roxette in het verleden al meerdere keren ontmoet en heb een bijzondere band met Marie. Zij weet hoe ziek ik in het verleden ben geweest en was altijd erg begaan met me. Toen zij ziek werd, heb ik dan ook alles gedaan wat in mijn macht lag om haar te steunen en moed in te praten. Nu ze helemaal beter is verklaard, had ik ook echt de behoefte om een nare periode af te sluiten, behoefte om haar zelf in de ogen te kijken en een dikke knuffel te geven. Met die droom reisde ik met 3 vriendinnen per auto af naar Hamburg.
 
Zaterdag gingen we naar het hotel waar Roxette zou verblijven. Met knikkende knieen hebben we de manager gevraagd of het mogelijk was Per en Marie wat kado's te overhandigen en hen te bedanken voor de afgelopen 20 jaar. De manager zei dat ze niet veel tijd hadden, maar een minuutje moest wel kunnen. Om 17.00 uur mochten we op hen wachten in de lobby van het hotel. Zo zie je maar dat je met beleefd vragen een heel eind komt! Om dit nieuws te vieren, hebben we een high tea in de lounge besteld.
 
 
Dikke knuffel met MarieOm 17.00 uur kwam Per naar ons toe en maakte een praatje. Hij kreeg van ons een fles Jenever en alcohol doet het altijd goed bij Zweden. Per had nog wat tijd voor een foto met ons allen apart. Marie kwam even later ook naar beneden en ze kwam op ons aflopen. Mijn hart stond heel even stil. Wat was het fijn om haar na zo'n lange tijd weer even te kunnen zien!! Ze liep wat onzeker en leek zich moeilijk te kunnen orienteren in de grote lobby. Maar toen ze ons ontdekte, lichtte haar gezicht helemaal op. Ze herkende ons nog!! "Ohh it's such a long time ago!" zei ze. "It's been so tough, but it's all over now." Het was zo fantastisch om die woorden van haarzelf te mogen horen. Daarna gaven wij haar wat bloemen en bier en kregen we een voorzichtige knuffel van haar. Ze voelde zo fragiel en kwetsbaar. In mijn oor fluisterde ze: "It's so good to see you again". Daarna was het alweer tijd om te gaan, want ze moesten naar het optreden toe. Marie zei ons nog: "We will meet again, won't we?" Wij aanvaardden dat maar als een belofte voor de toekomst. Hopelijk mag ze nog lang van haar leven en haar fans genieten!!
 
Roxette lobby hotelDe Bravo show was niet echt veel om naar huis te schrijven. Veel Duitse artiesten en ongein. Het optreden van Roxette was super. Marie leek nog wat onstabiel, maar ze waren zo blij om weer samen op te kunnen treden. Dit was een hele grote stap in de goede richting.
 
De dag erna zijn we nog naar de luchthaven gegaan om ze uit te zwaaien, samen met een aantal andere oude bekende fans. Marie nam weer alle tijd om met iedereen even een praatje te maken. Ze vroeg mij eerst in het Zweeds: "ar du bra?" en pakte daarbij mijn arm vast. Ik weet wat het betekent en zei ja, maar wist niks terug te zeggen, want ik spreek niet echt goed Zweeds. Vervolgens zei ze: "Are you ok?" Wat hetzelfde is haha! Ik vertelde haar dat het goed met me gaat en dat ik zelf moeder ben geworden. Vervolgens wist zij me dus te vertellen dat ze mijn foto's had gezien. Een half jaar geleden heb ik haar geschreven dat ik een dochter gekregen had en wat foto's erin gezet. Dat wist ze zich dus nog te herinneren. Een belangrijk feit, want haar korte termijngeheugen kan nogal slecht zijn. Daarna gaf ze me nog een dikke knuffel en zei "Take care". Het is waarschijnlijk onnodig te vertellen dat deze korte ontmoetingen een hele diepe indruk op mij en mijn vriendinnen hebben gemaakt. Het was heel fijn met eigen ogen te kunnen aanschouwen dat het weer goed met haar gaat. Ze heeft nog een lange weg te gaan, maar ze is dapper en vechtlustig. Het kan een tijd duren, maar ze heeft de sterke wil om terug te komen!
 
Marie @ airport Hamburg
 
Met Per in de lobby
 
Mijn Roxette-fan zijn, is voor mij op een tweede plan komen te staan. Maar een fan ben ik in mijn hart voor het leven. Dat gaat nooit meer over. Ik kan er vrede mee hebben als ze besluiten te stoppen. Na deze bijzondere ontmoeting weet ik dat het nooit meer hetzelfde zal zijn en heb ik afscheid genomen van een speciale periode.
 
x Nienke
 
@Daan & Sarah, tnx voor jullie foto's!!
"Veel te lang heb ik gedacht
Dat jij het was, bestemd voor mij"