Welkom!


Welkom op mijn logje! Ik ben Nienke en heb een fantastische man Rob en twee kids Mila (25-11-2004) en Nathan (24-8-2007). Mijn logjes gaan voornamelijk over mijn gezinnetje en Marco. Ik heb een flink Borsatovirus te pakken en dat schrijf ik hier van me af. Het is namelijk chronisch en ik ben blij dat ik het heb. Het maakt me tot wie ik ben!
Wat leuk dat je hier komt buurten. Ben je ook verslaafd, wil je je hart uitstorten? Dan is dit de juiste plek om dat te doen. Ik vind het leuk als je hier een berichtje achterlaat. Tot logs!

Kanjers!
Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Foto album
Mijn gastenboek
Gezellig dat je er bent, klik om een bericht achter te laten!
Laatste foto's met Marco
TVOH

29-6-2013: Opnames TVOH blind auditions

Dansen met Marco
20-10-2012: Etentje FCD-vrijwilligers Almere

Fanclubdag 2012
14-10-2012: Fanclubdag hotel Papendal

Tour Dichtbij
25-6-2012: Tour Dichtbij - Ziggodome

#1MB
29-11-2011: Interview in #1MB

Dichtbij tour
28-11-2011: Tour Dichtbij - Den Haag


DWDD
11-11-2011: De Wereld Draait Door

Tour Dichtbij Utrecht
09-11-2011: Tour Dichtbij - Utrecht



6-11-2009: Etentje FCD-vrijwilligers Alkmaar


1-11-2009: Fanclubdag in de Eemhof


20-8-2009: Louis Hartlooper complex
Silent Army



29-5-2009: Opname commercial Univé
Weblog van week 28
Mila (3) zingt Dochters
Mila (2,5) zingt Rood
Ontmoeting met Derek Ogilvie
Profiel
Naam: Nienke Griffioen
Leeftijd: 42 jaar
Uitgebreid profiel
Dagboek voor de kids
Klokje
Archief
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 mopje ;
en 1 gast mopje .
Online geld verdienen!

Als je toch altijd meedoet aan enquetes of mailtjes leest of online veel dingen koopt, kun je er maar beter geld mee verdienen! Ik ben ook lid geworden en je hebt zo 10 euro bij elkaar! Toch leuk als je veel online koopt (reizen, kleding etc.) en kleine moeite om je aan te melden.
Dertig maakt je buurt weer prettig :-)
Zo, ik ben weer bijgekomen van mijn super-30-party op zondag. Het herstel gaat toch wel een stuk langzamer dan in je twintiger jaren, haha! Zaterdag was ik nog heerlijk naar de plaatselijke sauna gegaan met mijn ouders en mijn beste vriendin. Even rust inbouwen en genieten van mijn laatste momenten als twintiger. De volgende dag begon goed met een uit volle borst gezongen "lang zal ze leven" en een lekker ontbijtje. Daarna was het aanpoten geblazen; slepen met meubilair, laatste hand leggen aan de slingers, partysnacks klaarzetten en uiteraard bestekjes en glazen. s' Ochtends kwamen zes van onze ouders op bezoek. Rob en ik kregen een leuk hardhouten bankje voor in de tuin of voor het huis en een hardnodige grasmaaier. Ook kregen we geld en een dinerbon.
 
s' Middags was het tijd voor de grote vriendengroep. Wij wilden proberen een nieuwe trend te zetten en onze verjaardag eens in de middag te vieren i.p.v. op de gebruikelijke vrijdag- of zaterdagavond. Nu er meer kinderen in de groep geboren (gaan) worden, is het best leuk om die kleintjes af en toe eens te zien op verjaardagen. Sommige vrienden (zoals zij) hadden Mila net na haar geboorte voor het laatst gezien. Om de trend aantrekkelijk te maken hadden we ons flink ingezet voor lekkere zelfgemaakte hapjes en die vielen enorm in de smaak. Zelfgebakken en belegde pizza's, bladerdeeghapjes, vis en toastjes, voor iedereen was er wat. De hapjes vonden gretig aftrek. We hadden ingeslagen voor meer dan 50 man en met een opkomst van 45 vriend(inn)en, waren er echt geen restjes meer... We hadden een rustig hoekje met banken voor de mama's en papa's met kids en hangtafels voor de barliefhebbers verzonnen. Gelukkig ging het helemaal volgens plan. Zij wist ons bewoonde huis zowaar in 1x te vinden. Zij had in haar agenda de twaalfde op zaterdag staan, dus ze had per ongeluk toch al wat anders leuks gepland die dag. Zij nam naast Lotte ook nog wat leuke kleertjes mee voor haar.
 
De jarige jobjes
Kadootjes uitpakken!
Een echte geldboom!

Vriendinnetjes

Volle bak


Drank aan de hangtafels na 1 uur feesten


 
Rob en ik zijn echt enorm verwend met kado's en knuffels. Ik heb een nieuwe mobiel gekregen, kleertjes voor Mila, een verwenpakket van Rituals (hhhmmmmm lekkerrrr), een heuse geldboom, voorleesboekjes, opruimbox, snoep en een plantje. Ik voelde me een rijk en blij mens kan ik je vertellen! De dag was gevuld met lieve gezellige mensen, lekkere meiden, zoenen, knuffels, lekkere hapjes, confetti (bedankt schoonmams...) en felicitatiekaartjes van degenen die er niet bij konden zijn of helaas veel te ver weg wonen (zoals zij). Hoewel het feestje officieel tot 17.30 uur duurde, hielden de meeste party-poepers het veel langer vol! De laatsten gingen weg om 23.00 uur.
 
Lekkere hapjes...
... en nog meer LEKKERE hapjes
En de kok, het lekkerste hapje

 
Ik heb een fantastische verjaardag gehad, precies wat ik ervan hoopte. Vandaag vielen er zelfs nog 2 kadootjes in de brievenbus... Een kaartje voor het Gala van het Nederlandse lied met veel moeite geregeld door haar en hem, wow echt helemaal te gek! En... mijn no-claimteruggave van... 229 euries!!! Nou dit noem ik goed nagenieten!! Genieten van dit jaar en op naar de volgende verjaardag!
 
Happy 30~hip & happening!
 

NIENKE
Feestelijke verjaardagslog ~30 and more to come~
30!! aargh!!30!! aargh!!30!! aargh!!
Jawel, ik kan er niet meer omheen. De dertigjarige grens wordt door mij vandaag gepasseerd! En ik heb er zin in. Rimpelcreme, uitstrijkjes elke 5 jaar, nooit meer studiefinanciering, De Libelle of toch Margriet, laat maar komen! Ik voel me goed en volgens mij wordt het alleen maar beter!!! Ik ben al blij dat ik de 30 gewoon heb mogen halen, een aantal dierbaren van mij redden deze leeftijd niet...
 
Bovendien zijn velen me al voorgegaan...
 
Donald Duck is de 30 ook al gepasseerd...
 
 
 
 
 
... en ik heb heel veel zin in de jaren die nog mogen komen!!!
 
Jaaaaaa ik word 30!De voorgaande jaren had ik nooit genoeg ruimte om mijn verjaardag groots te vieren en ik ben dol op een huis vol gezelligheid. Dus dit jaar pakken we even lekker uit. Nu ben ik 30 en heb ik een eigen woning met man en kind. "Net echt" roep ik altijd!
 
Vandaag is het hier in huis dus een enorme party!! Van 13.30-17.30 uur komen 40-50 van onze vrienden hier feesten en beesten. Gisteren hebben Rob, zijn moeder en ik een heleboel culinaire hoogstandjes gemaakt die hopelijk met smaak opgegeten gaan worden! Pizza, bladerdeeghapjes, het rook allemaal overheerlijk.
 
Dertig worden doet pijn? Nou volgens mij valt het wel mee! Mijn eerste dag als dertiger ga ik in elk geval met heel veel lieve mensen om me heen vieren. En dat voelt goed, dat hebben we mooi voor elkaar gekregen in die korte tijd
 
 
Dikke kus van de jarige job!
 
 

   
30!! aargh!!
30!! aargh!!30!! aargh!!

Gezichten en stemmen uit het verleden, reunie van College Leeuwenhorst
Mijn oude middelbare school Teylingen College, sector Leeuwenhorst in Noordwijkerhout wordt gesloopt! Mijn school met al zijn goede en slechte herinneringen is binnenkort niet tastbaar meer. Een gloednieuw gebouw van 4 verdiepingen en een gestapelde gymzaal verrijst op ons oude, vertrouwde sportveld. De sloop van de oude school en de komende opening van de nieuwe werd aangegrepen om een grootschalige reunie op te zetten voor alle oud-leerlingen en leraren van alle jaargangen om op gepaste wijze afscheid te kunnen nemen.
 
Gisteravond 4 maart was het zover; een groots opgezette feestavond in het NH congrescentrum Leeuwenhorst, gelegen naast de school. Ik heb Rob leren kennen op deze school en we kregen daar verkering toen ik 16 was. Het leek ons leuk om herinneringen uit die tijd op te halen. Helaas werd Rob vrijdagavond geveld door de griep, dus hij kon niet met me mee. Gelukkig is ook zuslief Maayke leerling geweest op dezelfde school en gezusterlijk reden wij richting onze oude scholengemeenschap. Na mij gemeld te hebben bij jaartal 1988 liepen we naar het gebouw waar we zoveel vreugde en leed hadden gedeeld.
 

 
Het programma begon met een aantal mini-lessen door (oud) leraren en Maayke en ik besloten aan te schuiven bij Hans Ter Mors, onze leraar Nederlands. Hij kon altijd prachtige verhalen vertellen en zo heerlijk zich verkneukelend voor de klas staan als hij met zijn vaktik weer een grammaticaal verkeerde zin of pleonasme in een tekst tegenkwam. Met gevleugelde passie probeerde hij ons klaar te stomen voor de literaire wereld. De mini-les was dus een grote flashback en een feest der herkenning. Maayke zag ik al meteen weer die semiverveelde starende blik krijgen als zijn verhaal te lang werd en ik zette ter plekke mijn krakende piepstoel (of is dat een pleonasme of tautologie of hoe noem je dat ook alweer??) in de wipstand en keette met mijn achterburen...
 
Al lopend door de lange gangen, kwamen we veel oude bekenden tegen. Ook een aantal leraren zaten in hun oude lokaal. Zo ging ik langs bij mijn biologieleraar die me wist te vertellen dat hij nog een examenwerkstuk van me had liggen. Hij wist zelfs het onderwerp nog, want het onderzoek dat ik had uitgevoerd, had zowaar indruk op hem gemaakt. Het cijfer moest volgens hem toch wel een 9 of 10 geweest zijn (dat gaan we dus nog even checken, haha!). Het schoolgebouw leek veel kleiner dan het in mijn gedachten was. En die geuren die er hingen, brachten me onmiddellijk 12 jaar terug in de tijd! Vooral die lucht in de taallokalen met die ranzige koptelefoons waar de luistertoetsen altijd waren.
 
Daarna liepen we door naar het tekenlokaal waar ik wat glorieuze jaren heb doorgebracht. Meester Ritou had er een handje van om de beste tekeningen te bewaren en op te hangen in de klas. Met als gevolg dat ik dus haast geen enkel werkstuk meer in mijn bezit heb. Mijn vreugde was groot toen ik een van mijn tekeningen tegenkwam op een tafel. Ik herkende hem meteen, want het materiaal waarmee we moesten werken was dat lastige vetkrijt. Je kunt niets meer uitgummen of wegmoffelen. Meester Ritou vertelde dat het een van zijn favoriete tekeningen was en hij vond hem bijzonder mooi gelukt. Toen ik vertelde dat ik de kunstenaar van die tekening was en mijn werkstuk graag wilde meenemen, moest ik alles uit de kast halen om dat voor elkaar te krijgen. Vervolgens heb ik op zijn culturele en artistieke kant ingepraat met als resultaat dat ik mijn gouden kunstwerk mocht ontvoeren! Ik ben er heel blij mee want je legt toch een deel van je ziel en zaligheid in zo'n tekening (in mijn geval dan!). Het is echt heel bijzonder dat mijn tekening 14 jaar bewaard is gebleven. Meestal verknipte hij de tekeningen om ze te recycelen als kladblaadjes en verfmengblaadjes...
 
 
Ik hoopte deze avond op een weerzien van mijn vaste clubje vriendinnen waarmee ik 6 jaar optrok. De zussen van mijn vriendinnen hadden we al gespot en uiteindelijk kwam ik ook mijn vriendinnen tegen. Wat een vreemde gewaarwording als je mensen tegenkomt die je ruim 12 jaar niet hebt gezien. Een van de meiden bleek net 10 weken geleden moeder te zijn geworden en ze komt binnenkort weer in de buurt wonen. Ik heb deze avond ook korte metten gemaakt met een paar spoken uit het verleden. Het was een verademing om opmerkingen die ik in het verleden niet kon of durfde te beantwoorden met gemak te retourneren. Wat vreselijk als je na 12 jaar nog steeds dezelfde denigrerende opmerkingen moet maken ten koste van anderen en even lullig bent. Dan ben je echt niet volwassener geworden.
 

 
Daarna was het tijd het gedruis van de feestavond op te zoeken. Binnen hebben we de fotocollages bekeken en ik kwam zowaar een aantal foto's tegen van mijn toneeloptredens onder leiding van Kees Thielen. De lerarenband trad op en ook een aantal oudleerlingen, waaronder mijn nepbroer met zijn band The Heights. Ik heb heerlijk bijgekletst en mailadressen uitgewisseld met mensen die ik totaal uit het oog was verloren. Leuk om te zien dat sommigen het lulletjes rozenwater stadium ontgroeid zijn en dat sommigen erin zijn blijven hangen. Sommige popi jopie's blijken vatzig en vastgeroest te zijn geworden, sommigen zijn nog steeds de lekkerste. Ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden om naar een reunie te gaan. Heel veel dingen uit het verleden zijn nu afgerond en klaar. Vragen zijn beantwoord en ik ben erg blij dat ik geen middelbare scholier meer ben...
 
xx Nienke
"Je leefde altijd al met de dag
Maar de laatste tijd als ik je zag"