Welkom!


Welkom op mijn logje! Ik ben Nienke en heb een fantastische man Rob en twee kids Mila (25-11-2004) en Nathan (24-8-2007). Mijn logjes gaan voornamelijk over mijn gezinnetje en Marco. Ik heb een flink Borsatovirus te pakken en dat schrijf ik hier van me af. Het is namelijk chronisch en ik ben blij dat ik het heb. Het maakt me tot wie ik ben!
Wat leuk dat je hier komt buurten. Ben je ook verslaafd, wil je je hart uitstorten? Dan is dit de juiste plek om dat te doen. Ik vind het leuk als je hier een berichtje achterlaat. Tot logs!

Kanjers!
Nieuws van Marco
We zijn begonnen met de voorjaars Clubtour 'Thuis'! Ga ik jou ook zien tijdens de tour? Groetjes, Marco
Foto album
Mijn gastenboek
Gezellig dat je er bent, klik om een bericht achter te laten!
Laatste foto's met Marco
TVOH

29-6-2013: Opnames TVOH blind auditions

Dansen met Marco
20-10-2012: Etentje FCD-vrijwilligers Almere

Fanclubdag 2012
14-10-2012: Fanclubdag hotel Papendal

Tour Dichtbij
25-6-2012: Tour Dichtbij - Ziggodome

#1MB
29-11-2011: Interview in #1MB

Dichtbij tour
28-11-2011: Tour Dichtbij - Den Haag


DWDD
11-11-2011: De Wereld Draait Door

Tour Dichtbij Utrecht
09-11-2011: Tour Dichtbij - Utrecht



6-11-2009: Etentje FCD-vrijwilligers Alkmaar


1-11-2009: Fanclubdag in de Eemhof


20-8-2009: Louis Hartlooper complex
Silent Army



29-5-2009: Opname commercial Univť
Weblog van week 28
Mila (3) zingt Dochters
Mila (2,5) zingt Rood
Ontmoeting met Derek Ogilvie
Profiel
Naam: Nienke Griffioen
Leeftijd: 42 jaar
Uitgebreid profiel
Dagboek voor de kids
Klokje
Archief
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 mopje ;
en 1 gast mopje .
Online geld verdienen!

Als je toch altijd meedoet aan enquetes of mailtjes leest of online veel dingen koopt, kun je er maar beter geld mee verdienen! Ik ben ook lid geworden en je hebt zo 10 euro bij elkaar! Toch leuk als je veel online koopt (reizen, kleding etc.) en kleine moeite om je aan te melden.
Allermooiste rotdagen
Eind september vorig jaar kwam de nare uitslag dat er uitzaaiingen van de borstkanker waren gevonden bij mijn moeder. Het afgelopen halfjaar hebben we geprobeerd dat nieuws een plekje te geven en zo goed mogelijk door te gaan met ons leven. We stelden niets meer uit, gingen om de week naar mijn moeder toe en zij leek er goed vanaf te komen want ze had totaal geen klachten. Ook werd zij door het UMCG uitgenodigd mee te doen aan een onderzoek naar recent geconstateerde uitzaaiingen van borstkanker, waardoor ze een halfjaar goed gemonitord zou worden. Er volgden extra scans, bloedtesten en biopten. Daarbij ontdekten ze bij haar in een vroeg stadium een receptor die verantwoordelijk is voor extra snelle celdeling. Dat wijst erop dat deze kanker een agressieve en snelgroeiende soort is. Aan de ene kant niet zo fijn dat deze receptor is aangetroffen, want een agressieve soort heb je liever niet, maar aan de andere kant juist wel goed, want nu konden ze sneller met een gerichte therapie beginnen. Ze startte naast de nieuwe hormoonpillen met een immunotherapie die gelukkig wat minder zware bijwerkingen heeft dan chemo. En de bijwerkingen die ze wel voelt, die probeert ze anders te benaderen zodat ze geen slachtoffer wordt van de medicatie. Zo ging ze een boom omzagen of hard aan de slag in het beweegclubje voor 50-plussers zodat ze van die activiteiten stijf van was en zogenaamd niet van de bijwerkingen. De aderen van mijn moeder zijn na de vorige chemo erg verslechterd, een infuus werd pas na tientallen keren prikken succesvol aangebracht. Daarom hebben ze in haar borst een permanent infuus aangelegd zodat ze dat makkelijker kunnen aanprikken.

Helaas kreeg ze in februari last van haar rug en dit verbeterde niet. Een CT scan, foto’s en bloedonderzoeken volgden en daaruit bleek deze maand dat de uitzaaiingen groter waren geworden. Twee ruggenwervels zijn ernstig aangetast en veroorzaken enorme pijn. Morfinepleisters tegen de pijn en bestraling is hiervoor het behandelplan. Vandaag begint ze met de bestraling die ze vast ook weer stralend zal doorstaan. Ook werd duidelijk dat er nog een tweede soort kanker aan het woekeren is en deze zit nu ineens in haar lymfeklieren. Hiervoor is de enige remedie chemopillen. Eigenlijk wilde ze geen chemo meer, maar als je dan verteld wordt dat je anders niet lang meer hebt, dan neem je ze toch… Daarnaast krijgt ze bijvoeding omdat ze 17 kilo is afgevallen en haar maag kan door alle medicatie niet veel meer verdragen.


Deze berichten hebben onze wereld flink op zijn kop gezet, ze gaat ineens lichamelijk snel achteruit en afscheid nemen komt voelbaar angstig dichtbij. Het is alles tegelijk, veel emoties en veel dingen regelen. Het is een heel intense tijd en voel veel verbinding in ons gezin. Ik ben stevig in contact met mijn onderbuik gevoel en met mensen die er voor mij zoveel toe doen. De balans houden is voor mij erg belangrijk dus leuke dingen die me energie geven, blijf ik opzoeken en inplannen. Want soms wil je eigenlijk gewoon onder een deken gaan zitten en daar niet meer onder vandaan komen. Maar je kunt je niet verstoppen. Daarom ga ik zo goed en kwaad als het kan aan de slag met dit gevoel. Afgelopen weekend ben ik met mijn zus en haar partner naar mijn moeder en stiefvader gegaan. Vrijdag zijn ze in ondertrouw gegaan en 14-4-14 gaan ze hun partnerschap officieel regelen. We maken overal een feestje van, dus we haalden spontaan gebak, vroegen de andere getuigen langs te komen en maakten er een klein feestje van aan haar bed. De volgende dag besloten we de woonkamer wat op te frissen en knusser te maken. Onze emoties werden omgezet in een kleine metamorfose en alles klopte. De energie van het zoeken naar leuke spulletjes en de rake teksten die we tegenkwamen op kussens en schilderijen. Do small things with great love, dat soort dingen! Zo kun je tenminste iets betekenen en een goed gevoel overhouden aan je bezoek. Naast het mantelzorgen en schoonhouden van het huis, was dit toch wel een klein hoogtepunt. Het maakt het er niet makkelijker op dat ze 250 kilometer van ons vandaan woont. Nathan vroeg laatst aan mijn moeder of ze nog een keer bij ons thuis komt. Zoals ze er nu voor staat, gaat dat niet meer lukken zei ze tegen hem. Oh nou dan komen wij toch gewoon naar jou toe, was zijn antwoord. Daar kijk ik dan maar naar, de manier waarop kinderen ermee omgaan. Heerlijk nuchter! Wij gaan deze week nog freubelen aan een moed bord, voor moeders moed en een goede mood.

Mijn moeder gaat wel enorm goed met alles om, ze is zo dapper en sterk. Ze bekijkt de zware situatie toch positief, luchtig en met de nodige humor. Ze is een kei in omdenken, neemt bijvoorbeeld eerst de grote chemopillen in en dan pas de kleintjes, dan eindig je met het minst erge. Van dat soort uitspraken. Ze vindt het wel moeilijk om aan iedereen te moeten vertellen dat het nu minder gaat. Vandaar ook dat ik dit logje deels schrijf, om degenen die ze dit niet allemaal persoonlijk kan vertellen op de hoogte te brengen. De energie die ze nu heeft, wil ze positief gebruiken en daarmee zoveel mogelijk kwaliteit aan haar leven geven.

Ik zou ook graag een afscheid en leven-vier-dag met mijn moeder en haar vrienden/familie willen organiseren. Misschien zelfs groots aanpakken zodat iedereen afscheid van haar kan nemen bij leven en samen lunchen en een creatief werkstuk maken ofzo. Verhaaltjes en intense momenten creëren waar zij zo van houdt. Ik voel me zowel verlamd van angst als verliefd op het leven. Vreemde combi en het voelt alsof deze nachtmerrie niet waar is, het voelt heel onwerkelijk, heftig en intens. Ingrijpend en leven in zijn uiterste vorm. Ik hoop dat ons nog veel tijd met haar gegeven is, hoop doet leven. En mijn moeder verdient dat!!!

Toosten op het leven!
1. Door: Angela op 25-03-2014 13:07:01
Pff heftig, Nienke, heel veel sterkte en volgens mij als ik zo jouw log lees heb jij een hele lieve sterke moeder,waar je heel trots op kan zijn, hele dikke knuffel Nienke en keep the good memories  Xxx
2. Door: Annette op 25-03-2014 13:20:46
Wat heb je je de situatie en je gevoel weer mooi omschreven Nienke, zoals je dat in al je blogs doet........... Mooi om te zien dat jullie van de tijd die jullie nog samen gegeven is, zo intens genieten en er nog het mooiste van  maken wat er van te maken is. Bewondering voor jullie en voor je moeder die hier zo dapper mee omgaat! Ik wens jullie allen heel veel kracht en liefde toe! xxx
3. Door: Jet n.i. op 25-03-2014 13:24:19
Jemig wat heftig allemaal. Het is vaak zo oneerlijk, er zitten mensen met smart te wachten in een verpleegtehuis om gehaald te worden, en dan overkomt een vrouw, zoals je moeder, die nog midden in het leven staat zoiets. Lieve Nienke, heel veel sterkte gewenst ook voor  je moeder en de rest van de famillie.
Knufff Jet xx
4. Door: Cindy op 25-03-2014 15:04:00
Oh lieve Nien toch... Ik vind het niet eerlijk. Het IS niet eerlijk! Jouw moeder is er eentje uit duizenden, die hoort nog heel lang anderen te inspireren en lief te hebben...
Wat doe jij dat goed, dat intense genieten nu het nog kan. Down to earth maar met al je overtuiging en kracht. Je lieve mams kan trots op je zijn, schat, want wat lijk je op haar!

Nien, ik denk aan je! Aan jullie! Niet alleen nu maar dat doe ik vaker, wetende dat het moment er dit jaar aan zal komen. Ik schrik er van dat de ellende zich opstapelt. Het gaat veel te hard zo.
Heel, heel veel sterkte, warmte, liefde en mooie momenten gewenst. De 14e april moet een prachtige dag worden! En ik hoop dat er nog net zo'n prachtig afscheidsfeest zal komen. Je hebt gelijk; dat heeft ze verdiend!

Allerdikste knuffel, Cindy
5. Door: Inge van der Wal op 25-03-2014 15:05:11
Nienke wat heb je alles prachtig verwoord.... De liefde onderling spat ervan af en je omschrijft je lieve moesje zoals ik haar ook nog ken... Niet negatief met dingen omgaan, maar aanpakken, omdraaien en alles eruit halen. Wat gaan jullie met zijn allen prachtig om met de wijze die zij zo omarmt. Natuurlijk heb je een enorme angst, heel veel verdriet en kruip je het liefste weg, maar wat jullie nu doen is het kotste geschenk wat jullie haar kunnen geven.

geef je jezelf, je zus en bovenal je lieve moeder een hele dikke pakkerd van me? Nu rollen hier de tranen, maar straks zal ik enkel fijne gedachten over haar denken en naar haar sturen. Want zij gelooft daarin.

kus mop
6. Door: Daantje n.i op 25-03-2014 16:15:07
Wat een onwijs dappere mooie moedige vrouw is jou moeder toch. Hoe veel liefde komt er uit dit logje. Ik weet nog dat ik het hoorde. Wat gaat het allemaal snel.Veel te snel.. Zo oneerlijk. Jou moeder. Zo een lieve moeder. Zo een lieve oma. Heel veel kracht aan haar en heel veel liefs. Al heb ik haar nooit ontmoeit. Ook aan jullie allemaal veel sterkte en kracht en liefs. Denk aan jullie allemaal xxxxx 
7. Door: Laura op 25-03-2014 17:02:46
Toen ik het logje las en volg jou ook op fb, moest ik opeens denken aan het liedje "inspiratie". Ze inspireert jullie in heel jullie leven tot nu toe en zij is echt de bron van jullie gezin. Jij bent zelf een persoon die dit nu ook weer doet en het doorgeeft. Mooi & probeer te genieten de tijd die jullie nu nog gegeven is. Ik heb het zelf met mijn vader meegemaakt en die is 56 geworden & tot mijn verdriet ging het binnen ons gezin heel anders. Koesteren, genieten, knuffelen, lachen en huilen. Heel veel sterkte meis! X

8. Door: sandra op 25-03-2014 18:06:06
Wat een heftig verhaal. Ik kan je alleen maar heel sterkte wensen.
9. Door: Marlies op 25-03-2014 18:13:42
Het is gewoon een kutziekte. Je moet doorgaan totdat je niet meer kan doorgaan en dan nog denk je : Moet ik doorgaan?
Ik weet hoe close je bent met je moeder, hoeveel jullie altijd samen zijn geweest. Je beschrijft jullie liefde prachtig en het liefst zou je natuurlijk altijd samen zijn, maar dat gaat helaas niet meer.
Helaas kan ze niet naar jullie toekomen, maar jullie nog wel zoveel mogelijk naar haar.
Een groot afscheidsfeest zou heel mooi zijn, het is het allermooiste om je eigen afscheid mee te mogen maken. 
Maar dan maak je het ook weer zo definitief. Wacht niet te lang.

Ik weet verder niet wat ik moet zeggen, verdriet heb je toch en zwaar is het toch. Maar ik denk geregeld aan je/jullie. Dikke knuffel voor je mams, mooi mens.

10. Door: Marjo op 25-03-2014 18:23:54
Wat is dit ontzettend heftig voor jullie allemaal.
Kan dan ook niets anders zeggen: Sterkte, heel heel veel sterkte.....

xxx
11. Door: Peanuts n.i op 25-03-2014 18:25:32

Lieve Nien,

Ik wens jullie nog heel veel mooie en fijne momenten toe met zn allen..
Wat een sterke vrouw is je moeder..daar zul jij je kracht uit halen op de momenten dat het jou even zwaar valt..

Heel veel liefs,
met een dikke knuffel van 
Cindy/Suetje 
12. Door: Titia op 25-03-2014 18:48:56
Wat een heftig verhaal, maar wat heb je het mooi opgeschreven. Ik herken er zoveel in. Ook mijn moeder heeft voor de tweede keer borstkanker met uitzaaiingen in haar botten. Dit is stopgezet met 5 bestralingen. Na 4 maanden op bed te hebben gelegen, scharrelt ze nu weer met een rollater rond. Ze is niet zo positief als jou moeder, maar slaat zich er doorheen. Ik heb respect voor je moeder, maar ook voor jou en je gezin.

Lieve groeten van Titia
13. Door: Kyra n.i. op 25-03-2014 19:59:22
Alles doen wat nog kan en mooie herinneringen maken dat is zo mooi en zo goed meis.
Het gaat je namelijk zo helpen als het onvermijdelijke gebeurt is.
Koester elk moment en heel veel sterkte, liefde en kracht wens ik jullie allen toe.
Heel veel liefs, Kyra 
14. Door: Support op 25-03-2014 20:03:42
Pffffff heb je log met kippenvel zitten lezen lieve Nienke.
Wát heftig zeg.
Ik hoop dat jullie nog vele mooie momenten zijn gegund en veel van elkaar kunnen genieten. Zoals je het zo mooi zegt, je moeder verdient het!

Hele dikke knufffel in deze o zo moeilijke tijd van ons allemaal!

Liefs,
Marja 
Team Moderators
15. Door: Hillie n.i. op 25-03-2014 20:20:29
Pfffff heftig! Respect voor hoe jullie hier mee omgaan. Je wilt niet denken aan afscheid en toch bedenken jullie een manier om er alles uit te halen wat er in zit. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen en ik hoop dat jullie nog veel mooie momenten gegeven zijn en je nog veel herinneringen samen mag maken.

x Hillie 
16. Door: Marjan(pukjem) op 26-03-2014 07:37:21
Wat heftig allemaal zeg, ik wil jou en je familie, met name je moeder uiteraard, heel veel sterkte wensen en hoop dat ze nog lang bij jullie mag blijven

Liefs Puk xxx
17. Door: Bea van Rumpt op 26-03-2014 11:08:09
Heftig meid, en met regelmaat denk ik aan jullie. En als ik dit lees, lees ik dat jullie als gezin een mooi, liefdevol en zeer sterk gezin zijn. En dat is een goed medicijn om dit aan te gaan.

Heel veel sterkte meid, en carpe diem!!! Ieder dag is een feestje en maakt die zo mooi mogelijk.

xxx
18. Door: kimberley n.i. op 26-03-2014 20:59:58
Pffft jeetje....stil ben ik er van.
Niet alleen van het verschrikkelijke nieuws wat jullie gehoord hebben maar vooral van de manier waarop je log geschreven is. Het vedriet schemert er doorheen maar vooral lees ik positiviteit. Wat een kracht komt er vanaf. Wat zijn jullie een dappere familie

Maak een feestje van iedere dag dat het nog kan en pluk de dag! Ik hoop dat jullie nog veel mooie dagen zullen hebben.

Sterkte en dikke knuffel.
19. Door: MariŽlle op 26-03-2014 22:34:59
Jeeetje, wat een ontzettend heftig verhaal! Wat een verdrietig nieuws. Ik kan alleen maar sterkte wensen en geniet van elke seconde dat jullie nog samen zijn, met elkaar. Je wordt zo met de neus op de feiten gedrukt en de wereld staat stil, terwijl die van anderen gewoon doorgaan. Pluk de dag!

Liefs, marielle
20. Door: TIne LABEUR op 28-03-2014 14:12:43
Nienke


Jullie zorgen zijn hartverwarmend. 
Elk klein gebaar en elke kleine knuffel zullen een troost zijn. 
Leef mee maar verzwelg niet in je medlijden, dat is voor Loes ook moeiilijk. Mededogen is zoveel rijker!
Ik zit ook in hetzelfde schuitje (ander verhaal) en ben in deze wereld jammergenoeg niet alleen.
Zeg Loes stilletjes dat ik meedenk met haar en haar mentaal kracht probeer te geven

Vrouwen laat naar je borsten kijken!

Jullie nichtje Tine

21. Door: Ness op 28-03-2014 16:58:32
Heel erg hoor wat ik hier allemaal leest. Veel sterkte toegewenst. 
Liefs Neske 
22. Door: Kelly op 29-03-2014 11:16:37
Lieve Nienke,

Een log waar het verdriet maar tegelijkertijd de kracht vanaf spat. Wat gaan jullie dapper  en realistisch met deze intens verdrietige situatie om.  Respect! 

Ik hoop dat het van je af schrijven je helpt in dit moeilijke verwerkingsproces.Geniet zoveel mogelijk van elkaar en voeg nog prachtige herinneringen toe aan de reeds bestaande...Heel veel sterkte.

Liefs, X Kelly
23. Door: Annemarie op 29-03-2014 12:33:00
Lieve Nienke,
Wat heftig... Ik kan me voorstellen dat je je af en toe geen raad weet met je gevoelens en gedachten.. Het van je af schrijven kan helpen..
Je hebt het heel mooi verwoord.. Brok in mn keel tijdens het lezen..
Ik wil jullie heel veel kracht en sterkte toewensen voor de komende tijd..!
Een hele dikke knuffel..
Liefs,
Annemarie

Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
Problemen? Zet de javascripts uit
"Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen
Ja, toch op een dag vlieg je weg"