Welkom!


Welkom op mijn logje! Ik ben Nienke en heb een fantastische man Rob en twee kids Mila (25-11-2004) en Nathan (24-8-2007). Mijn logjes gaan voornamelijk over mijn gezinnetje en Marco. Ik heb een flink Borsatovirus te pakken en dat schrijf ik hier van me af. Het is namelijk chronisch en ik ben blij dat ik het heb. Het maakt me tot wie ik ben!
Wat leuk dat je hier komt buurten. Ben je ook verslaafd, wil je je hart uitstorten? Dan is dit de juiste plek om dat te doen. Ik vind het leuk als je hier een berichtje achterlaat. Tot logs!

Kanjers!
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Foto album
Mijn gastenboek
Gezellig dat je er bent, klik om een bericht achter te laten!
Laatste foto's met Marco
TVOH

29-6-2013: Opnames TVOH blind auditions

Dansen met Marco
20-10-2012: Etentje FCD-vrijwilligers Almere

Fanclubdag 2012
14-10-2012: Fanclubdag hotel Papendal

Tour Dichtbij
25-6-2012: Tour Dichtbij - Ziggodome

#1MB
29-11-2011: Interview in #1MB

Dichtbij tour
28-11-2011: Tour Dichtbij - Den Haag


DWDD
11-11-2011: De Wereld Draait Door

Tour Dichtbij Utrecht
09-11-2011: Tour Dichtbij - Utrecht



6-11-2009: Etentje FCD-vrijwilligers Alkmaar


1-11-2009: Fanclubdag in de Eemhof


20-8-2009: Louis Hartlooper complex
Silent Army



29-5-2009: Opname commercial Univé
Weblog van week 28
Mila (3) zingt Dochters
Mila (2,5) zingt Rood
Ontmoeting met Derek Ogilvie
Profiel
Naam: Nienke Griffioen
Leeftijd: 42 jaar
Uitgebreid profiel
Dagboek voor de kids
Klokje
Archief
E-mail alert
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 mopjes ;
en 2 gast mopjes .
Online geld verdienen!

Als je toch altijd meedoet aan enquetes of mailtjes leest of online veel dingen koopt, kun je er maar beter geld mee verdienen! Ik ben ook lid geworden en je hebt zo 10 euro bij elkaar! Toch leuk als je veel online koopt (reizen, kleding etc.) en kleine moeite om je aan te melden.
Onze vakantie eindigt in de ambulance…

Na een fantastische vakantie op Menorca kwamen we gisteravond toch een beetje vreemd terug op Schiphol? Tijdens het inzetten van de landing viel Nathan zomaar ineens weg! Ik schrok me echt kapot. Het ene moment zat hij nog vrolijk naar buiten te kijken en het andere moment viel hij ineens om en werd niet meer wakker. Het leek wel of hij was flauwgevallen en ik begon hem op zijn wangetjes te tikken en frisse lucht toe te wapperen, maar hij deed zijn oogjes niet open en reageerde nergens op. De purser kwam ongerust bij ons kijken en gaf ons wat natte gaasjes om hem koel te deppen, want hij begon enorm te zweten. We probeerden hem bij te krijgen door hem af te koelen, op gevoelige plekjes te knijpen maar we kregen geen enkele reactie. Rob checkte zijn hartslag en die was moeilijk te voelen. Het kabinepersoneel moest gaan zitten voor de landing en ze beloofden ons gelijk terug te komen met wat zuurstof zodra we aan de grond zouden staan. Ook gingen ze een ambulance waarschuwen om assistentie te verlenen bij de gate. We moesten eerst landen, de stewardessen gingen op hun plaatsen zitten en Mila zat enthousiast te roepen hoe alles groter werd vanaf de lucht. Voor mijn gevoel werd alles kleiner, want mijn mannetje lag daar doodstil bij papa op schoot. We keken elkaar bezorgd aan en ik voelde de adrenaline door me heen stromen. Gek genoeg voelde ik geen paniek, maar meer een alerte kalmte en ik hield me vast aan de gedachte dat hij nog bij ons was zolang hij een pols had en ademde.
Na de landing kwamen de stewardessen allemaal bezorgd weer terug en kreeg Nathan wat zuurstof toegediend. Een van hen informeerde de passagiers dat er wat reuring in de cabine was wegens een medische calamiteit. Ineens drong het tot me door, onze zoon was die medische calamiteit. Ze vroeg tevens of passagiers met medische ervaring zich wilden melden om assistentie te verlenen. Daarop kwam een doktersassistente naar voren om ons terzijde te staan. Nathan was nog steeds helemaal van de wereld en reageerde niet op onze prikkels om hem bij te brengen. Volgens de doktersassistente had hij een hele oppervlakkige ademhaling en een zwakke pols. Ik begon me steeds ongeruster te voelen, wat was er met ons lieve mannetje aan de hand?? Er waren ondertussen al meer dan 5 ellenlange minuten gepasseerd. We taxieden naar de gate en daar zou de ambulance naartoe komen. Onze gegevens werden opgenomen en we moesten onze paspoorten laten zien. Ondertussen vergaarde ik alle spullen zodat we gelijk konden vertrekken als we aangekomen waren bij de gate. Mila vroeg wat er nou met Nathan aan de hand was en ik probeerde haar uit te leggen wat er gaande was.

Boarden met paps Samen voor het raampje

Eindelijk kwamen we 8 minuten later bij de gate aan en mochten wij als eerste het vliegtuig verlaten. Er was nog iemand zo bijdehand om te vragen of hij niet eerst mocht, want hij had haast? Hij werd gelijk terug naar zijn plek gesommeerd. De ambulance broeders kwamen het vliegtuig in en een van hen pakte Nathan van Rob over. Nathan hield zich helemaal slap en zag heel bleek. Ik liep snel achter de broeder aan en Rob nam Mila mee. Dat beeld van mijn kleine roerloze ventje in de armen van die broeder staat nog op mijn netvlies gebrand. Snel liepen we via een trap aan de zijkant van de slurf naar beneden, vergezeld door iemand van de marechaussee en politie? Nou dit zag er allemaal wel heel ernstig officieel uit. Ik liep de trap af en zag bovenin de vertrekhal allemaal ramptoeristen naar ons staren. Een rare gewaarwording.
De broeder legde Nathan in de ambulance neer en op dat moment kwam Nathan eindelijk weer bij na meer dan 10 minuten. Hij riep heel hard mama en dook gelijk in mijn armen. Oh, wat was ik opgelucht op dat moment. Nathan herkende ook zijn zus en papa die buiten de ambulance stonden en was gelijk weer helder en alert. De broeder stelde wat vragen over Nathan en kwam tot de conclusie dat Nathan was flauwgevallen of misschien zelfs in slaap was gevallen. Zelf geloof ik niet dat hij in slaap is gevallen, want hij zat niet in zijn ogen te wrijven of te knikkebollen. Hij viel echt van het ene op het andere moment weg. Maar goed, volgens de broeder vertoonde hij geen tekenen van een ernstige ziekte. Ook had hij geen insult of koortsstuip gehad en de broeder zag gelukkig geen reden hem naar het ziekenhuis af te voeren. Hij vroeg ik er gerust op was om naar huis door te gaan.

Menorca vanuit de lucht Menorca

Zelf heb ik het gevoel dat Nathan is flauwgevallen en wellicht hebben de omstandigheden van een ijle lucht, spanning voor het vliegen, anders eten en geen middagslaapje meegespeeld. Ik had niet het gevoel dat er nog iets ernstigs aan de hand was en die moederintuïtie heb ik maar gevolgd. We zijn enorm geschrokken en er gaat heel wat door je gedachten. Dat was weer eens een andere afsluiting van de vakantie, heel beangstigend alleen. We besloten naar huis dMet vriendinnetje uit het hoteloor te gaan. Toen we de luchthaven binnen kwamen, gingen we eerst even zitten om bij te komen. Nathan rende alweer rond en riep enthousiast dat hij een groot tietuig (je weet wel, vliegtuig voor een 2-jarige) zag. De doktersassistente kwam nog even vragen hoe het met hem ging en wat er aan de hand was. Ook het kabinepersoneel kwamen we op de loopband nog tegen en Nathan kletste weer honderduit tegen ze. Ze waren blij zijn mooie blauwe ogen weer te zien.

Gelukkig is alles goed afgelopen en zijn we prima opgevangen. Rob kreeg buiten nog assistentie van een flight attendant voor de bagage. We houden Nathan de komende tijd even goed in de gaten. Maar we denken zelf dat hij misschien net als zijn zus en papa last heeft van flauwvallen. Hopelijk doet hij dit niet al te vaak! Gelukkig hebben we ook nog een supervakantie achter de rug. Ik zal me binnenkort eens wagen aan een vakantieverslag met bijbehorende vakantiekiekjes!

X Nienke
1. Door: Nathalie1992 op 03-09-2009 16:36:45
Jeetje Nienke wat heftig zeg!
Gelukkig dat Nathan al gauw weer vrolijk rondhuppelde, maar toch blijft het eng, zo in de lucht flauwvallen!

Hopelijk gebeurd het niet weer!

Liefs,
Nathalie
2. Door: Marianne op 03-09-2009 16:37:45
Jeetje buuf wat een schokkend logje zeg en heb het met angst en beven zitten lezen maar gelukkig is het goed afgelopen met Nathan maar wat was het schrikken zeg voor jullie....nou hou hem maar goed in de peiling de komende tijd....
Wel eng hoor als ze zomaar opeens gaan flauwvallen maar als Rob en Mila er ook last van hebben is het toch erfelijk maar toch blijft het doodeng om je kind zo te zien...

3. Door: Danielle Dubel op 03-09-2009 16:37:51
Jeeeemig wat wat is dat schrikken.Eng zeg. Jullie mannetje. Fijn dat het weer goed met hem gaat.Maar dit blijft je bij. Het gevoel en de beelden.

Fijn om te lezen dat de vakantie verder top was.Ben benieuwd naar het verslag.
xxxxxxxxx
4. Door: Bea van Rumpt op 03-09-2009 16:40:10
Jeetje dat is even schrikken zeg. Gelukkig is het goed afgelopen en is het waarschijnlijk een flauwte geweest.

Sterkte!!
5. Door: PeetJ op 03-09-2009 16:43:19
Jeetje, wat zijn jullie geschrokken! Wat vreselijk eng!
Gelukkig is er verder niets ernstigs aan de hand. Dit gevoel en die beelden op je netvlies ga je niet snel vergeten denk ik.
Hopelijk overheerst toch een beetje het gevoel dat jullie een fijne vakantie hebben gehad.
Knuf! Peet
6. Door: Donna Sassen op 03-09-2009 16:43:57
jemig, dat moet echt schrikken zijn geweest,
kreeg wel even kippenvel hoor!
Gelukkig dat het weer goed is met je mannetje !!

Wel fijn dat jullie een fijne vakantie gehad hebben!

Liefs Donna.
7. Door: Shirley op 03-09-2009 16:44:01
wat een heftig verhaal...dat is schrikken!

gelukkig was jullie vakantie top, maar dit zal je niet snel vergeten....

liefs,
8. Door: J op 03-09-2009 16:46:42
Meid, wat is dat schrikken zeg. Die minuten leken wel uren. Gelukkig gaat het nu goed. Groetjes, Jacqueline
9. Door: Juul op 03-09-2009 16:48:10
Dat is schrikken zeg, gelukkig is alles goed afgelopen
10. Door: jessica op 03-09-2009 16:52:10
jeetje, dat was flink schrikken zeg. gelukkig is het goed afgelopen.

fijn dat jullie een leuke vakanie gehad hebben!
11. Door: Isabel op 03-09-2009 16:55:32
Nienke toch. Wat een verhaal. Van moment op moment je eigen zoon zien wegvallen, moet zeker héél erg schrikken zijn. Vooral ook omdat het zo ongelegen komt tijdens een landing, je denkt er gewoon niet aan en toch gebeurt het. Heftig hoor.
Wel fijn dat er gelijk wat assistentie kwam door een medereiziger, want kan me goed voorstellen dat als je zoontje op niets reageert, je ontzettend ongerust bent. Het is al bij al gelukkig goedgekomen, maar de schrik hebben jullie in ieder geval wel gehad. Niet leuk, helemaal niet leuk, maar net zoals bij een film onthouden we maar gewoon het einde en dat is dat kleine Nathan er terug is doorgekomen en samen met jullie een fantastische vakantie heeft gehad. 'k Ben benieuwd naar je vakantieverslag. Aan deze foto's al te zien, wordt dat veelbelovend.

Isa XXX
12. Door: GJeetje op 03-09-2009 17:09:36
Woh, heftig verhaal! Wat een angst zullen jullie gehad hebben, bah.Gelukkig is alles goed gekomen. Nu maar hopen dat ie er niet vaker last van krijgt....
13. Door: Anno op 03-09-2009 17:12:14
Jullie zullie inderdaad geschokken zijn, vervelend dat jullie vakantie zo moest eindigen, maar gelukkig gaat het weer goed met Nathan
14. Door: Angelique op 03-09-2009 17:16:33
Pfff wat is dat schrikken! Denk je 'gewoon' te kunnen landen.. gebeurd er zoiets! Iets wat zeker wel even bij je blijft!

Liefsss
15. Door: Yaiza Vosbeek - Kessels op 03-09-2009 17:19:38
Jeetje, dan zakt de grond toch even weg onder je voeten. Schrikken zeg. gelukkig gaat het nu weer goed met jullie mannetje. Maar dat Blijft toch door je hoofd spoken. Hopelijk kunnen jullie toch met plezier terug denken aan de vakantie.
16. Door: kristel op 03-09-2009 17:20:58
jeetje ik schrik me wezenloos, en even kwamen de tranen al op zetten... gelukkig kwam hij weer bij, die kerel die als 1e het vliegtuig uit wilde moesten ze meteen als laatst eruit hebben laten sturen...

gelukkig aat alles weer goed, hou hem maar goed in de gaten ..

x
17. Door: Sinds1971 op 03-09-2009 17:22:29
Jemig meid wat een schrik moet je hebben gehad en wat duren 10 minuten dan ontzettend lang.
Gelukkig is het goed afgelopen, warschijnlijk kom je er nooit achter wat het nu precies was.

Ik vind het echt ongelofelijk dat iemand het lef heeft te vragen om eerst naar buiten te mogen, die zou ik als ik stewardess was als laatste laten gaan.

Ik zie wel al mooie kiekjes dus kom maar gauw met je verslag.
Liefs Kyra
18. Door: Dian op 03-09-2009 17:23:39
Jeetje ik heb met spanning je log gelezen. Wat zullen jullie geschrokken zijn. Gelukkig bleek 't achteraf mee te vallen. Hopelijk gaat Nathan dit niet te vaak doen.

Voor Nathan
19. Door: Djona op 03-09-2009 17:26:48
Jéminee, dat is wel schrikken zeg! Je had al een beetje op msn verteld. maar 't is niet fijn om mee te maken. Gelukkig gaat nu weer alles goed en zie ik jullie op de familiedag als het goed is?

Dikke kus voor jullie alle 4,
je nichtje.
20. Door: manderijntje op 03-09-2009 17:27:44
zooooooooo dat is heftig.
Zit op het puntje van mijn stoel hier.
Gelukkig is alles goed
21. Door: Maestà (Regina) op 03-09-2009 17:29:23
Wat een schrik! Ik weet niet of ik zo koelbloedig zou zijn als mijn kind zo weg zou zakken. Tjonge, niet te geloven. Zomaar? Dit moet toch een oorzaak hebben?
Gelukkig is het goed afgelopen...
Fijn dat je weer terug bent en het fijn hebt gehad. Ben benieuwd naar je foto's en je verslag. Maar eerst ben ik nu nog even geschrokken en bezorgd om je kleine mannetje....
22. Door: Sonja van de Velde op 03-09-2009 17:51:07
jeetje zeg, dat is zeker schrikken, ik kreeg kippenvel bij het lezen van je verslag, verschrikkelijk maar gelukkig is alles goed gekomen.
Nu nog een leuek vakantieverslag schrijven, dan vergeten we deze nare dingen snel, sterkte
23. Door: Kokkie op 03-09-2009 17:54:03
Poeh....
... maar wat een geluk dat het goed is afgelopen!!
24. Door: Wilma Bakx op 03-09-2009 17:59:03
Jeetje Nienke..dat is wel schrikken zeg...als je kindje ineens wegvalt...en je weet niet wat het is..
Gelukkig is het allemaal weer goed gekomen...en hopelijk gaat het niet te vaak voorkomen...

25. Door: Ireen op 03-09-2009 17:59:31
Je hebt me heel erg laten schrikken hoor, maar gelukkig is alles goed afgelopen. Wel heel fijn dat iedereen (op die ene gek na die natuurlijk weer eerst moest) zo behulpzaam was. Meid, dat je zo kalm gebleven bent.... Ik zou gek zijn geworden denk ik.
26. Door: Manja op 03-09-2009 18:04:34
Pff meiske, wat een verhaal, Getverderrie, gelukkig is hij bijgekomen en weer normaal meteen. Zou begod ook niet weten wat ik zou moeten doen. Tsja je hebt altijd ramptoeristen en gekken die asociaal zijn maar gelukkig zijn veel mensen heel behulpzaam bij dit soort dingen, gelukkig wel !
27. Door: Martine op 03-09-2009 18:13:16
Jeetje, daar schrik je wel van zeg! Dacht idd ook aan flauwvallen toen ik je verhaal las, 'gelukkig' was dat het ook en waren jullie bijna aan de grond toen het gebeurde. Jullie zijn idd goed opgevangen door de mensen daar
28. Door: Inge van der Wal op 03-09-2009 18:19:07
Jemig mop wat zal je geschrokken zijn, nou beter jullie... je mooie kleine mannetje ineens zo slap en onaanspreekbaar!

Gelukkig lijkt alles goed met hem, en is er nog steeds niks mis met je intuitie!!!

Kus
29. Door: thealuna op 03-09-2009 18:26:02
je nienke

Dat is schrikken, ik geloof het best dat je schrok,gelukkig is het allemaal weer goed gekomen met je mannetje,ja zou hem gewoon even in de gaten houden, Maar ik las dat je man en dochter ook wel flauwvielen, zou het heir ook mee te maken hebben.

sterkte
groetjes liefs thea de wilde
30. Door: K3lly op 03-09-2009 18:29:01
Ik zit het echt met kippenvel te lezen! Wat moet jij geschrokken zijn zeg! Jeetje! Gelukkig huppelt ie nou weer rond, maar hou 'm maar even goed in de gaten!

Liefssxx
Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
Problemen? Zet de javascripts uit
"Als er nooit meer een morgen zou zijn
En de zon viel in slaap met de maan"