Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
  • Nathalie Thielen 01 september

    Hiep hiep hoera. Vandaag is Nathalie Thielen Tekst jarig. We bestaan 15 jaar. Ik ga mezelf ontzettend trakteren op een nieuwe pen.

  • Goedenavond, waar in MIJN REIS kan ik mijn factuur inzien? Ik moet hem printen maar kan het nergens vinden... Alvast bedankt!

  • Fijn dat het zo goed bevallen is!

  • Neem aan dat je voorzien bent over Feniks Talent, maar anders mag je me benaderen hoor :-)

Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment is er 1 vriend ;
en 1 gast vriend .
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Met wat minder haar heb...
14:40, 7 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Tof
Arno vertelde me vanmiddag dat hij twee 2-zitsbankjes op Marktplaats had gezien in de kleur van de kamer van Asmara. En aangezien dat een redelijk neutrale kleur is, de kinderen aangegeven hadden allebei graag een bankje te willen en de prijs acceptabel was, zou hij ze even ophalen. Dat vond ik een goed idee.

Ondertussen zat ik aan mijn pc en keek ik verlangend naar mijn Toffifees. Die had ik namelijk net opengemaakt en in mijn opruimwoede (kuch) had ik de verpakking meteen weggegooid. Ik was dus gedwongen ze allemaal op te eten en ik zag er echt vreselijk tegenop. Maar een grote hoeveelheid grommende PK's gaf aan dat hulp onderweg was. Nog voor de bel gerinkeld had had ik enthousiast de voordeur opengetrokken en realiseerde ik me meteen dat ik geen make up op had.
Nieuwe kamer Aron!
Vorig jaar knapte Arno tijdens onze vakantie de kamer van Asmara op. Ze had een prachtig kamertje hoor , maar heel roze en een hoog prinsessengehalte. En die fase was ze nu wel voorbij, ze wilde een grote-meisjes-kamer. Arno maakte daar een schitterende strand-kamer van.

Dit jaar was Aron aan de beurt. Dat wil zeggen, dat vonden wij. Sowieso was zijn bed en kast aan vervanging toe, maar het kamertje was ook erg donker met dat blauwe behang. Aron zelf had er echter geen moeite mee, hoefde niet zo nodig een andere kamer en als het dan toch zou gebeuren, dan wilde hij wel weer figuurtjes op het behang.

Nu is het zo dat Aron na de zomer naar groep 8 gaat, maar nog erg jong is voor zijn leeftijd. Iets wat ik overigens heerlijk vind, hij moet de rest van zijn leven nog volwassen zijn. Als ze buiten spelen op school, hangen de meeste jongens bij een muurtje of ze voetballen. Aron zoekt met een vergrootglas in de struiken naar insecten. Behang met figuurtjes past dus prima bij zijn belevingswereld op dit moment, maar ook is het zo dat die fase waarschijnlijk niet heel erg lang meer zal duren. En om nou volgend jaar weer te gaan behangen ging wat ver.

Arno dacht dat hij iets kon maken zonder figuurtjes wat Aron toch mooi zou vinden en Aron en ik besloten Arno daar in te vertrouwen. Waar ik tijdens onze gesprekken nog af en toe aarzelend vroeg of het lukte en hoe het werd, wilde Aron er niets over horen en zich laten verrassen. Ik heb helaas geen recente foto's van...

Tot zover was ik en toen belde Marco en ik klikte per ongeluk op publiceren...

Maar goed, ik heb helaas geen recente foto's van de oude kamer van Aron, alleen van drie jaar geleden toen we hier kwamen wonen. Daarin zie je wel zijn behang en zijn bed en burootje in ieder geval.


Het blauwe behang is verdwenen, de blauwe gordijnen en het dekbedovertrek is er nog. De muren zijn nu wit met bolletjes (twee muren wit/grijs en een muur wit/wit). Er hangen luxaflexjes voor het raam in plaats van de lamellen die iedere keer vielen. De kasten zijn vervangen en Arno heeft het tv'tje wat in mijn kantoor stond omgeruild met die van Aron zodat hij in een kast past. Hij heeft een nognetgeenhalfhoogslaper, zodat ik er nog lekker bij kan kruipen, want op dit moment vindt Aron dat nog heerlijk en ik al helemaal.
Het burootje is weg en er staat een grote tafel met mijn oude computer (met het oude beeldscherm van Marco, die Aron kreeg toen hij overstapte op Apple), waar ook nog een bordspel gespeeld kan worden. En overal hangen Star Wars dingetjes, waar Aron helemaal gek op is! Aron was superblij en heel tevreden, ik ben opnieuw opgelucht dat het zo mooi is geworden en voel me weer een tikkeltje schuldig omdat ik me af en toe zorgen maakte, hihi. Maar kijk nu eens wat een prachtige kamer!
Daarin kun je je toch rustig op Groep 8 voorbereiden!






Kamertje Asmara
Ik had het beloofd en ik wil het ook echt heel graag: een logje over de kamer van Asmara.
Ik had tegen Arno gezegd dat ik een beetje een strandthema wilde, maar niet geel (zand) met blauw (zee). Eerder beige tinten, mooi wit, schelpen dingetjes...
Ik had gezegd dat Manon de accessoires dan wel mocht doen. Maar Manon moest onverwachts op het huis van een goede vriend passen en logeerde dus elders.

Ik wist zeker dat Arno het leuk zou doen. Alleen ook dat ik het waarschijnlijk anders zou hebben gedaan. Maar Asmara had nog altijd Assepoester en Sneeuwwitje op haar behang en daar was ze gewoon te groot voor nu. Ook had ze allemaal gebruikte meubeltjes, op haar bed na. Een kledingkast die ik nog met mijn ex had gekocht, haar TV stond op een kastje wat Arno en ik in 1997 hadden aangeschaft en haar buro was een geverfd aanrechtblad...

Maar wat is het mooi geworden! Arno heeft het echt perfect gedaan!
Kijk maar even met me mee!
"Waar zou je zijn ben je nu heel ver hier vandaan
Denk je soms ook aan mij en hoe het anders was gegaan"