Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ga je ook naar de workshop op 20 mei nathalie? Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Wat kan er mis gaan?
Wat kan er mis gaan, niets kan toch mis gaan?Soms heb je een liedje in je hoofd. Niet alleen in je hoofd eigenlijk, maar ook in je mond. In je hoofd is het irritant, want meestal herhaalt hetzelfde stukje zich eindeloos. Maar in je mond, mŠn, dat is pas irritant. Steeds datzelfde zinnetje zingen van een liedje wat je vaak niet eens echt leuk vindt.†Asmara heeft vrijdag een spreekbeurt. Je zou denken dat ze het over Dolfijnen wil houden, of Marco Borsato, of War Child of Paardrijden.

Maar nee, Asmara heeft een ander onderwerp gekozen, iets wat ze heel erg leuk en interessant vindt, dus dat maakt het meteen supergeschikt. Ze wil het hebben over GEVOELENS. De hoofdstukken die ze tijdens haar spreekbeurt wilde gebruiken waren zo bedacht. En hoofdstuk zes was muziek...
Stukje
Ja ik dacht, ik kan wel even een leuk logje schrijven over gisteravond.
Want dat was een leuke avond.
Maar toen ik ging typen, bleek dus gewoon dat ik er helemaal geen zin had.
In dat hele stukje typen niet.

En daarom staat dat stukje hier dus niet.
Ja ik dacht, ik leg het toch maar even uit.
Anders wachten jullie zo op dat stukje.
Maar dan kan je lang wachten.

Dus.

Net op tijd!
Ik ben er even niet. Dat was mijn leus van deze dag. Dat was wat ik wilde uitstralen. Ik had het helemaal voorbereid. Joggingsbroek. Haren ongewassen laten hangen. Symphonica vest aan (niet die leuke rode in Rosso, maar die oude zwarte van het jaar ervoor die beter bij mijn stemming paste). Geen make up.

En om het beeld compleet te maken, af te stylen, een duidelijk thema te willen meegeven, concentreerde ik me op mijn aura. Ik sloot mijn ogen, hmmm-de wat, bracht mijn vingers in een sierlijke houding wat nergens op slaat maar er in mijn visie heel spiritueel uit zou zien, en creŽerde een duidelijk voor iedereen zichtbare donderwolk boven mijn hoofd. Eentje die zou zeggen ?Ze is er even niet?.
Of: ?Laat haar maar even?.
Duidelijk. Helder. Geen misverstanden mogelijk.
"Ik zit bij jou achterop de fiets
We gaan steeds iets harder ik zie bijna niets"