Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Met wat minder haar heb...
14:40, 7 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Opbloeien
'Niet alle zaden ontkiemen vanzelf,' las ik laatst ergens. Ik had het opgezocht omdat ik Marco over een Voice kandidaat hoorde zeggen dat ze aan het ontkiemen was en helemaal opbloeide. Ik ben gek op metaforen, gek op taaldingetjes en ik vroeg me af of er nog meer mooie kreten in de tuinwereld waren die van toepassing waren op kandidaten. Maar binnen enkele seconden zat ik helemaal in de materie en was ik die hele Voice vergeten.

'Sommige zaden hebben een zetje nodig,' stond er. Een zetje, dacht ik. Ik heb ook een soort zetje nodig, denk ik. En ik las verder.

Zo heb je zaden die het beste gedijen in de warmte. In een kas of binnen in huis komen ze het beste tot topprestaties. Harde zaden kun je het beste een tijd in water leggen, voor je ze in de grond stopt. Je hebt ook koude kiemers. Die dien je een paar dagen in je vriezer te bewaren. Ze schrikken zich dan het leplazerus en ontwaken uit hun kiemrust. Ook heb je zaden die zo gek op licht zijn, dan je ze het beste op de potgrond kunt zaaien, in plaats van erin.

Hallo? Ben je daar nog? Ik ga het nu over mezelf hebben.
Wat een mijlpaal: 21 jaar!
Weet jij nog wat je wilde worden toen je klein was? Ik wist het wel. Moeder zou ik worden. En ik zou daar ook een beetje bij werken. Ik zou juf worden. Of dokter voor zieke kindjes. Ik zou naar Afrika gaan om de mensen te eten te geven. Of andere zielige mensen verzorgen. Maar misschien zou ik ook nog prinses worden. Willem Alexander was wel veel ouder (twee hele jaren!) maar als ik een jongetje was geweest zou ik Alexander hebben geheten. Dat was geen toeval. En misschien wel het lot.

Het pakte ?gek genoeg- net iets anders uit. Ik werd gelukkig wel moeder. Van een kanjer en een prinsesje. Ik trouwde mijn eigen prins. En als je het heel zwart-wit ziet help ik soms best zielige mensjes. Ook niet-zielige mensjes trouwens, maar de strekking is dat ik soms iets kan betekenen voor een ander. En dat is fijn. In Afrika ben ik inmiddels ook geweest. Eigenlijk is mijn jeugddroom dus gewoon uitgekomen. Ik formuleer nog dagelijks nieuwe dromen en kan zo nu en dan wat afvinken. Heerlijk gevoel.
Dit is mijn verhaal. Een mooi verhaal!

Maar ik heb nog een verhaal.

Puur
Soms gebeurt er iets in je leven dat zo indrukwekkend en bijzonder is, dat je gewoon wil dat de hele wereld het weet. Maar tegelijkertijd is het zo mooi en heftig júist omdat niemand het weet. Als ik het voor me houd, blijft het een ervaring die ik nooit zal vergeten en die puur en echt zal zijn omdat het niet gedeeld wordt. Dat is mooi, heel mooi. Maar als ik het wel deel, voelen jullie een stukje mee van dat hele mooie moment, van die kostbare minuten die zoveel impact in een leven kunnen hebben. En ik vind het zonde om al dat moois voor mezelf te houden. Dus ik waag een poging en neem jullie mee naar afgelopen woensdag in de hoop dat jullie het voelen zoals het bedoeld is. Oprecht en uit het hart.

Al jaren neem ik de post met Marco door. Sommige brieven hebben dat niet nodig, iemand die informatie wil over optredens, lidmaatschap of voor een werkstuk kan door de fanclub beantwoord worden zonder dat we Marco daar in consulteren. Maar sommige brieven gaan wel via Marco. Dat valt niet altijd mee omdat wanneer je liedjes maakt als Afscheid Nemen Bestaat Niet en Niemand Weet, om maar een voorbeeld te noemen, je te maken krijgt met zoveel gevoel en emotie dat veel brieven erg zwaar zijn. Muziek kan je vreugde versterken en je steunen in verdrietige tijden. Dat merken we allemaal wel eens en door het lezen van de post die aan Marco gericht is word ik zeer geregeld met mijn neus op de feiten gedrukt. Als Marco aan alle brieven gehoor zou geven had hij elke dag een afspraak voor kraamvisite, een bruiloft en een afscheid. En natuurlijk jubilea, een pensioen en alle andere live events die men allemaal mee kan maken in een mensenleven. Het is niet te doen, het is gewoonweg niet te doen. Wel krijgt iedereen vanzelfsprekend een reactie.
Tikkie 'over the top'!
Maar wel leuk 

Men was op zoek naar Marco's grootste fan. Ik ben met mijn 1.67 zeker niet de grootste, maar qua omvang ben ik wel goed op weg...
 

Hoe dan ook, er werden vragen gesteld, ik gaf antwoorden en nu sta ik op de website van RTVNH. Eigenlijk vind ik het vooral heel grappig. Er worden vragen gesteld als: Hoe kijk je tegen Marco aan? Mijn antwoord is echter achter de vraag 'Stiekem een beetje verliefd?' geplakt. Dat heeft ze me helemaal niet gevraagd. Helaas. Want ik ben niet stiekem een beetje verliefd. Ik ben stiekem heel erg verliefd. Of niet zo stiekem
Hihi, allemaal onzin. Liefde, verliefdheid, houden van... ik ben gek op Marco en zijn muziek (maar ik ben blij dat ik voor hem werk want  anders kan ik niet meer naar de sauna lees ik).

Ik ben trots op mijn fan zijn. 
En als je daar vraagtekens bij zet heb ik maar één antwoord:

KOM MAAR OP! KOM MAAR OP!


*Klik hier om mijn diepzinnig interview te lezen*



xx N.
Signeersessies


Morgen gaat Marco voor de liefhebbers zijn album signeren in de Free Record Shop (11.00 uur, Oudegracht) in Utrecht en bij de V & D (13.00 uur) in Arnhem.
Hij had het erover dat hij de Twitteraars en loggers op de foto wil zetten om daar een soort collage van te maken.

Ik heb geen idee wat hij precies bedoelde, maar mijn geheugenkaartjes zijn leeg en mijn batterijen zijn opgeladen.

Wie mag ik morgen allemaal op de foto zetten?
Ik heb er zin in!

xx N.
Op en top fan!
Voor velen van jullie is Marco een zanger die weliswaar heel bereikbaar is en tegelijkertijd iets magisch heeft. Gewoon een man als alle anderen, maar een zanger die je weet te raken, die een lach op je gezicht tovert of je tranen kan laten verdampen. Zo gewoon en zo bijzonder.


Mijn baan is geweldig. Ik spreek Marco vaak meerdere keren per dag, zie hem een paar keer per week, is voor mij een echte vriend.

En toch hè, toch is het zo dat als ik tussen jullie in het publiek sta, ik net zo geniet als jullie. Letterlijk en figuurlijk. Ik zie dan niet de Marco waarbij ik net in de auto zat of waar ik net nog even thee voor zette. Op dat podium gebeurt er iets. Marco wordt magisch en toch zo dichtbij.

En vóór dat podium gebeurt ook iets. Ik ben opeens alleen nog maar fan. Ik spring en dans en zing mee. Ik zwaai en roep en lach en joel. En wat is dat toch heerlijk! Ik geniet heel erg van alle werkzaamheden achter de schermen, maar zou dit moment voor het podium ook niet willen missen. Ik ben fanatiek fan en daar beretrots op!




xx N.

PS Met dank aan Bernadette en 't AMC voor de foto's!

Rob
Je kunt het al op www.borsato.nl lezen, want daar staat al hoe leuk de dag vanmiddag was. Maar ja, zo heeft Marco hem ervaren en ik ben van mening dat hij een aantal belangrijke details weggelaten heeft!

De twitterveiling dus. Dat verhaal kennen we allemaal, je kon bieden op een Meet & Greet met Marco. Rob wilde Marco al heel lang erg graag ontmoeten. Rob heeft niet alleen veel steun aan de muziek van Marco wanneer hij zich extra ziek of rot voelt, ook heeft de muziek van Marco een grote rol gespeeld bij het verwerken van het verlies van zijn vader. Omdat Rob afhankelijk is van hoe zijn lijf zich voelt, 24 uur per dag beademd wordt en ook wanneer hij met de rolstoel op pad gaat er altijd rekening mee moet houden dat hij na niet al te lange tijd weer in een bed moet liggen, zijn uitstapjes maken bijzonder gecompliceerd voor hem en vergen een grote voorbereidingstijd. Rob mailde dus heel vriendelijk dat hij Marco's uitnodiging voor Borsato & Friends enorm waardeerde maar op dat moment niet binnen zijn mogelijkheden lag. Hoe graag hij Marco ook wilde ontmoeten, hij had meer tijd nodig om een dergelijk inspannend uitje voor te bereiden. Maar wanneer een tour zou beginnen, zouden we opnieuw naar de mogelijkheden kunnen kijken, hoopte Rob.



Nu ben ik best wel wat botte mailtjes gewend. Mailtjes zonder 'hallo' of 'groetjes', mailtjes van mensen die wel eens vergeten dat aan de andere kant van de kabel ook een echt mens zit en geen computer. Maar Rob was het tegenovergestelde  van dat. Hij was vriendelijk, beleefd, vol begrip en bijzonder geduldig. Het feit dat hij Marco ooit zou zien vond hij al geweldig. En hoe goed hij in elkaar steekt bewijst wel het feit dat toen hij de veiling won voor 1600 euro, hij 1750 euro overmaakte. Omdat hij het Afghanistan zo gunde en omdat hij gewoon zo blij was dat hij gewonnen had. Een bijzonder initiatief, een bijzondere man, dat was duidelijk.

Ik overlegde met Marco, wat zou een handige plek zijn om Rob te ontmoeten? Hij woont in het oosten van het land dus het zou fijn zijn als we een plek konden vinden waarvoor Rob niet al te ver hoefde te reizen. Maar Marco zag helemaal geen probleem. "Als het zo'n gedoe voor Rob is om te reizen, dan gaan we toch gewoon naar hém! Zet het maar in de agenda!" 

En zo geschiedde het dat we vandaag, in een overvolle agenda, een hele middag uitgetrokken hadden om in ruim anderhalf uur met een beetje file en een wegomlegging naar Vriezenveen te rijden en ook weer ruim anderhalf met een beetje file en een wegomlegging terug. En dat alles voor een kopje koffie en een bezoekje. En natuurlijk een ontmoeting met iemand waarvan je weet dat het heel veel voor hem betekent.

En ik moet zeggen: het was echt heel erg leuk! Enthousiaste mensen, no nonsens, lieve familie en een duidelijk enorm blije Rob. Grappige was dat hij zowel van mij als Marco erg veel wist, hij 'stalkte' ons zei hij zelf, haha. Hij wist wanneer we jarig zijn (ik ben voorlopig nog niet jarig ), wat we graag drinken en eten, dat we mac-liefhebbers zijn en nog veel meer. Marco was erg geïnteresseerd en betrokken, vroeg veel, was gewoon zijn eigen leuke zelf. Heel erg leuk. Heel erg zichzelf. Heel erg lief. Heel erg leuk. Heel, heel erg leuk.
Zo was dus ook de dag!

En dus is dit logje eigenlijk volkomen overbodig. Ik vertel niets nieuws. 


xx N.



Heerlijke tijd!
Wat een heerlijke periode weer! De spanning op de logjes, de mailtjes die mijn mailbox binnenstromen voorzien van een klein vleugje paniek, de nerveuze telefoontjes... Ik kan er enorm van genieten!

Vannacht is de presale begonnen en de leden van de fanclub hebben gelukkig prima besteld. Dat klinkt gek, maar stel dat we slechts honderd kaartjes kopen bijvoorbeeld, dan is zo?n presale een hoop werk voor veel betrokkenen maar levert het niet voldoende op. Zolang we goed gebruik maken van de presales kan ik blijven verkopen hoe belangrijk hij is!



Ook de lezers van de gewone nieuwsbrief hebben de mailing inmiddels gehad. Deze is vannacht verzonden dus de meeste mensen zullen na negenen op hun werk het mailtje openen en hopelijk bestellen. Het worden gewoon twee hele bijzondere concerten en ik gun het de fans zo om dit lekker te kunnen beleven!
De kans dat het mooi weer is, is in juli natuurlijk groot. Zelfs als het niet zonnig is, zal het vermoedelijk niet echt koud zijn. Lekker weinig aan dus, hangen en zonnen in het park, flesje water en lekkere hapjes bij de hand, je Borsatovrienden aan je zij, dansen, zingen, genieten... Misschien valt er een spatje water uit de lucht en dan doen we een Miss Wet T-shirt verkiezing (allemaal wit aan, leuk voor Marco). Misschien wordt het wat koeler en houden we elkaar warm in een grote groepsknuffel. En misschien wordt het zo?n heerlijke zwoele zomeravond met heldere sterrenhemel, waarbij je wanneer je naar boven kijkt terwijl Marco aan zijn serenade voor je bezig is en je de immense grootsheid van de eindeloze hemel ziet, je je afvraagt wat je nu precies gedaan hebt dat je dit verdient? Dat je bijna emotioneel wordt omdat je gewoon zo ontzettend geniet, zo vreselijk gelukkig bent! Ken je die momenten? Ik heb ze geregeld en als mijn gezin niet naast me staat op zo?n moment is de kans zeer groot dat het Marco (weer) is die deze gevoelens veroorzaakt. Marco Borsato LIVE at Westerpark worden zulke dagen, ik weet het zeker!

Maandag was ik natuurlijk een soort van jarig en ik heb een heerlijke dag gehad. Eerst in Abcoude gewerkt en aansluitend naar de studio. Daar heeft Marco prachtige foto?s van de jongens van zijn bandje gemaakt, hij heeft tevens beloofd een dagboekje te maken van die dagen in de studio dus ik heb weer een paar pagina?s Tifosi erbij als het goed is! Aangezien er geen taart was, (hoe dat komt lees je hier) moesten de mannen het met mijn stralende aanwezigheid doen en ik moet zeggen, ze waren allemaal heel erg lief! Marco hoeft nog niet in te zingen en had dus alle tijd en aandacht en we volgden het proces van de band. Heel boeiend en interessant en vooral heel veelbelovend!



Bij thuiskomst lagen er vele superlieve kaarten maar ook kadootjes op me te wachten! Chocola, oh vreugde!, een grappig magneetje met zeer ware tekst, knuffeltjes, een prachtig setje pinguïnoorbellen in mijn favo kleur van het moment, bloemen van Rianne en nog veel meer. De kaarten waren zorgvuldig uitgekozen, van lieve teksten voorzien en het was al een feest om naar te kijken! ?s Avonds kwamen Daantje, Marlies en Kelly langs, die thee dronken en zelfmeegebrachte taart aten. Dit hebben we er meteen weer afgewiid. Of is het afgewiit? Ik wii, jij wiit, wij wiiden? Wiidewiidewii! Het was gezellig maar aangezien ik geen achttien meer ben, zelfs geen veertig meer, zei ik tegen half elf dat ik naar bed wilde. Ik stortte volledig in en met het oog op de drukke week die komen zou wilde ik het niet te laat maken.

Dinsdag was een hele drukke dag. Zo druk dat ik na het eten in slaap viel en ik, toen ik wakker werd, zag dat ik een smsje van Myrna had. Ik was gewoon door mijn paardrijdles heen geslapen en ze hadden nog wel gesprongen! Ik was de rest van de avond een beetje van slag, dat je systeem even niet weet of het nu gisteren of morgen is. Terwijl het natuurlijk vandaag is. Veel te laat naar bed, dat is logisch.

Ooooooh wat ben ik... jarig!!!

En dan woensdag, de dag van de presale. Wachten op de linkjes, teksten met Marco doornemen, Q & A?s aanvullen. En ?s avonds gespannen mailen. Loopt alles goed? Doen alle servers wat ze moeten doen? Wordt er besteld?Het was kwart over twee toen ik vannacht mijn matras raakte en ik ben nu dan ook een beetje gaar. Maar: heel happy!
Marco at Westerpark, dat gaat me toch een potje leuk worden, dat wil je niet weten!
Ik hoop jullie daar allemaal te zien!

Xx N.
Ik heb je gemist...


Heb je mij ook gemist?



xx N.
Zoveel te vertellen!
...en dan niet de energie hebben om het op te schrijven, dat is heel pijnlijk voor een schrijfster! Ik heb een fantastisch fanclubweekend gehad, enorm genoten van alle blije mensen en activiteiten, maar heb het op de fanclubdag heel zwaar gehad. Moest veel overgeven, ook tijdens het Ik Hou Van Marco-spel, gewoon achter het podium op de grond oepsss, maar merkte ook dat veel dingen gelukkig makkelijk over te dragen zijn. De foto's van de kinder Meet & Greet liet ik spontaan aan Erik over. De loterij mocht Marlies doen. En de vijf minuutjes alleen met Marco in de kleedkamer waren voor Marcha ook écht alleen omdat ik weer moest rennen. Toch is me niet ontgaan hoe mensen op de dag gereageerd hebben en ben ik vervuld van blijdschap en trots dat we dit met elkaar weer voor elkaar gebokst hebben! Ik heb al veel ideeën voor volgend jaar, zo inspirerend was het!
De afgelopen week was ik zo slap als een vaatdoek en veel dingen zijn langs me heen gegaan. Maar gisteren wilde ik erg graag naar het etentje en met behulp van wat pijnstillers heb ik dat ook heel goed volgehouden. Om tien uur (22.00!) kreeg ik een gaapaanval en ik heb het dus ook niet laat gemaakt. Ik heb wel een heerlijke avond gehad en alle lieve woorden van Marco ongegeneerd over me heen laten komen!
Dank je wel, lieve lieve Marco!

Lieve fans & vrijwilligers, bedankt voor jullie inzet, vrolijke gezichten en enthousiasme, bedankt voor jullie begrip en geduld en vooral bedankt dat jullie hebben laten zien hoe sterk onze Borsato-band met zijn allen is! Velen van ons hebben heel veel overeenkomsten, maar eentje torent overal bovenuit: de liefde voor Marco en zijn muziek! En dat maakt ons gewoon een beetje familie!



xx N.
"Ik zal er altijd voor je zijn
Waar je ook denkt aan mij"