Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik kijk zo uit naar de warme, gezellige en liefdevolle dagen die komen gaan. Ik wil jullie dan ook hele fijne kerstdagen toe wensen en een gelukkig, muzikaal en vooral gezond 2018. Groetjes, Marco xxx
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Met wat minder haar heb...
14:40, 7 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Jarig :-)
Tientallen kaarten op de deurmat, gesproken, gezongen en Whatsappjes met leuke plaatjes, ruim 100 mentions op Twitter en felicitaties op FaceBook én een lief filmpje.
Ik kan er echt niet omheen en dat wil ik ook helemaal niet.

IK BEN JARIG!

YES!




Verjaardag gevierd!
Oh oh, volgens mij weet ik nu al niet meer wat er die avond allemaal gebeurd is. Ik weet alleen nog dat ik de volgende dag overal spierpijn had. En daarvan kan ik alleen de spierpijn in mijn kaken verklaren...

Om zes uur waren Kelly en Patricia bij me, klaar om me te ontvoeren. Thuis was het niet erg gezellig geweest van te voren, dus in de auto was ik in eerste instantie nog een beetje aan het losweken van thuis. Maar dat was in een minuut of tien gebeurd en toen kwamen de eerste grapjes. Ik kan ze wel voor jullie herhalen, maar het waren typische van die 'daar had je bij moeten zijn' grapjes. 

Hoe dan ook, we reden naar Amsterdam. Al gauw had ik door dat we richting het Casino gingen en ik vond het te gek! Ik kom er helaas maar heel weinig, dat maakt het ook meteen zo speciaal natuurlijk, en als ik er weer ben geniet ik me helemaal binnenstebuiten. Door het gesprek van Patricia en Kelly had ik het vermoeden dat er in het Casino ook nog iemand op ons stond te wachten. Omdat ze enkelvoud gebruikt hadden, dacht ik dat het om één iemand ging. Ik nam aan dat het om Marcha zou gaan, we zijn wel vaker met zijn viertjes een 'groepje' zeg maar, dus dat lag het meest voor de hand.



Ze leidden me naar beneden, waar een restaurant zat. Ze gaven aan dat ze gereserveerd hadden en toen Kelly haar naam noemde vroeg de vrouwelijke ober (oberess? obster? oberin?) of dat die tafel van tien personen was. Tien? TIEN? Wauw! Mijn hart maakte een sprongetje. Wauw! Tien mensen die mijn verjaardag komen vieren, wat leuk! Nu bleek één stoel leeg te blijven omdat iemand toch andere plannen had, maar de andere stoelen zaten gewoon vol leuke mensen! Marcha dus, maar ook Martine, Esther, Linda, Eric en Tamara... Ik ben niet snel verlegen maar op zo'n moment weet ik me altijd even geen raad met mijn houding. Ik ging heel snel op een stoel zitten alsof ik daar al de hele avond zat  en mengde me vrolijk in het gesprek...

Jarig!!
Aan kaarsjes op de taart beginnen we maar niet meer, ze passen niet meer op een doorsnee taart en het uitblazen is een hels karwei. Maar jarig zijn, dat kost niks!
Het enige wat je daar voor hoeft te doen, is in leven blijven. Dan komt vanzelf de dag weer dat je jarig bent. Zo gaan die dingen. Vooralsnog is me dat erg goed gelukt.

Bijna alles aan me doet het ook nog. Ik begin natuurlijk wel wat af te takelen. Alles kraakt en piept als ik me beweeg. Daarom doe ik dat gewoon zo min mogelijk. Kleine lettertjes kosten me wat meer moeite maar dat is toeval, ik heb ab-so-luut geen bril nodig. Dat ik wat minder goed hoor komt gewoon van het masturberen. Mijn geheugen is ook prima in orde. Niet slechter dan het eerst was in ieder geval. Die grijze haren zijn verontrustend. Vorig jaar had ik er een stuk of zes. Beetje ŕ la Lambik. Drie rechts en drie links. Die aantallen zijn nu gewoon verdubbeld en daarnaast heb ik nu ook grijze haren bovenop mijn hoofd. Die zaten er eerst niet, ook niet toen ik nog gewoon scherp zag. En mijn geheugen is ook prima in orde. Ik val nooit in herhaling.

Guus Kuijer twitterde vanmorgen een mooie spreuk:



Dus ben ik jarig. Ik ben 43 jaar. Ik zie er nog uit als 33 (zonder bril) en ik voel me 63 (vooral 's morgens). Maar ik heb het nog steeds leuk. Het leven is nog altijd de moeite waard en ik ben ontzettend nieuwsgierig naar wat er allemaal nog gaat komen. Ik hoop iets met veel zon. En liefde. Liefde is zo lekker. Met genoeg liefde heb je eigenlijk helemaal geen zon nodig. Nou ja, minder. De zon is ook een soort liefde. Ze verwarmt gelijk liefde.

Vandaag moet ik werken, maar aangezien ik een leuke baan heb is dat helemaal niet erg.
Eén van de dingen die ik ga doen is lunchen met Marco en zijn prijswinnaar van Serious Request.
Hoewel zij een paar duizend  euro heeft betaald voor deze lunch, doe ik stiekem in gedachten net alsof ik gewoon uit eten ben met Marco omdat ik jarig ben. Niet vergeten haar te vragen een foto van mij met Marco te maken... 
:p

Toen ik me hardop af vroeg of ik mijn verjaardag nou wel of niet zou vieren dit weekend, werd Kelly heel erg rood en begon ze te stotteren. Dat we vrijdag toch samen The Voice Kids zouden kijken enzo. Dat ik echt geen tijd heb om het te vieren.

Dus ik vermoed dat ik het vrijdag vier 
Ik ben wel oud maar niet gek.

(Nog niet. Maar het kan nu echt elk moment gebeuren )

xx N.

Verrassing!
Heeee kadootje! Wat een verrassing! Wat zou er in zitten?
Best veel troep! Misschien onderin?
Ja... ik heb iets! En het ruikt goed! Chocola! Chocola! HET IS CHOCOLA! Taart nog wel!
Even een hapje proeven... It tastes goooood!
Nog een hapje dan... *Schrok* *Schrans*
Mhnbgoggg... *Schggrrrfffggg*
*Slurp* *smak* Om je vingers bij af te likken!
Oh. Op... Hier zit nog een kruimeltje...
Volkomen bevredigd!

Dank je wel, lieve Linda!
Daar heb ik toch even twee en een halve minuut ontzettend veel plezier aan beleefd 


Jarig!
Marco 20 jaar in het vak!
Het is alweer een tijdje terug dat ik een logje maakte en dat heeft vele redenen gehad, zowel leuk als minder leuk. Dit logje heeft echter maar één reden en die is alleen maar leuk!

Vandaag is het precies twintig jaar geleden dat Marco de Soundmixshow won. Ook ik heb me in die tijd door de overbezette telefoonlijnen heen geworsteld om die leuke, tikkeltje verlegen jongen uit Alkmaar mijn stem te geven. Ik woonde niet alleen tien kilometer verder, zoiets schept meteen een band haha, maar ook vond ik hem prachtig zingen. Iedereen lacht nu een beetje om die hoed en die staart, die lange jas en die maniertjes, maar ik vond het allemaal geweldig! Als ik nu kijk, zie ik een zorgvuldig ingestudeerde act. Maar dat zag ik toen niet, ik vond hem een echte artiest, met een heel warm geluid en hij zong zo vol emotie. Ik volgde hem in zijn Italiaanse periode met een half oog, het Alkmaarse oog zeg maar, want de albums die hij maakten raakten me toen niet echt. Ik val vaak voor een cominatie van muziek, teksten en stem, en het Italiaans begreep ik niet. ?Dromen zijn bedrog? maakte ik echter weer bewust mee, kocht het singletje, ontdekte daarop de naam van mijn broer bij de gitaarpartijen en Marco was bij me binnen. Een paar maanden later hoorde ik van Rob dat Marco hulp nodig had bij het beantwoorden van zijn post en nu werk ik alweer vijftien jaar voor Marco. In die vijftien jaar heb ik zoveel mooie momenten mogen meemaken! Vaak naast of achter Marco, soms in de zaal of backstage, vaak op locatie of gewoon thuis. In die vijftien jaar hebben we één keer een woordenwisseling gehad waar ik echt wel even van slag door was. Uiteraard is dat uitgesproken en voorbij en weet ik daardoor nog beter: het is vriendschap in voor- en tegenspoed.


Weet dat ik achter je sta!


Ik denk dat ik de enige persoon ben die voor de volle omvang beseft wat Marco met mensen doet. Marco weet dat zelf natuurlijk ook. Hij leest ook fanmail, leest de logjes, spreekt mensen na een optreden en ziet het publiek in de zaal.Maar ik lees álle mail, álle brieven. En daarnaast sta ik tússen de mensen in de zaal. Ik zie, voel en proef wat het met de mensen om me heen doet. Ik zie hun blijdschap en opwinding, ik zie hun vreugde en hun tranen. Ik vergezel Marco wanneer we op bezoek gaan bij zieke kinderen, bij mensen met een traumatische ervaring of wanneer ze juist een prachtig moment delen. Ik maak de foto?s, wissel de foto?s uit, hou vaak ook contact. Soms jaren later nog hoor en lees ik opnieuw wat die ene ontmoeting of dat ene regeltje tekst wat Marco zo oprecht zong, voor hun betekent heeft. Ik weet heel veel van heel veel fans. Namen, maar ook hun geschiedenis, soms hun angsten of geheimen, hun passies en hun dromen. En ik weet ook in hoeveel van die dromen en passies Marco voorkomt. Wat een gesprekje, een mail of een filmpje kan betekenen. Ik vind het geweldig dat Marco dat niet alleen voor mensen kan betekenen, maar er in heel veel gevallen ook echt iets mee doet.

Ik ken Marco nu al zóveel jaar. Ik ken de zanger Marco, de performer, de mens Marco. Ik ken hem als liefhebbende echtgenoot van Leontine en als geduldige vader voor zijn kinderen. Bovenal ken ik hem als maatje, als vriend. Ik zou graag willen zeggen dat hij de kers op de taart is. Maar dan jok ik. Hij is de kers, de taart, de slagroom, de vulling en ook die grappige marsepeinen figuurtjes rondom!

Al twintig jaar is Marco succesvol. Al twintig jaar behoort hij tot de absolute Nederlandse top en er is geen artiest ooit meer succesvol in Nederland geweest. Niet alleen in nummer 1 hits, aantal weken op 1 of onderscheidingen. Maar vooral ook in populariteit, in toegankelijkheid en in wat hij voor mensen betekent.

Ik heb de afgelopen twintig jaar ongelofelijk van hem genoten. Ik ben ontzettend dankbaar voor alle mooie momenten die ik door hem heb meegemaakt.
Vooral hoop ik dat er nog heel, heel veel mooie momenten komen. Minstens twintig jaar zou heerlijk zijn!

Marco, lieve, lieve Marco, dank je wel! Dank je wel!


Xx N.

Jarig... alweer!
Volgens mij was ik laatst nog jarig. Echt, het kan niet lang geleden zijn geweest. Vorige week misschien niet, maar het kan nooit langer geleden zijn geweest dan een paar maandjes. Hooguit een jaar, zeker niet meer.

Maar het is vandaag 1 februari en dat betekent dat ik toch echt weer jarig ben. En hoewel ik het niet heb gevierd of ga vieren (al komen er vanavond toch een paar meiden die zich niet weg laten sturen heb ik begrepen ) en ga ik vandaag ook gewoon naar het werk, toch voelt het wel iets anders dan anders. 

Net alsof het al een beetje lente is (maar dat is het niet).
Net alsof ik op vakantie ga (maar dat ga ik nog niet).
Net alsof ik jarig ben (en dat ben ik ook).

Ontkennen heeft geen zin. En ik ga er dan ook vol voor!


Kom maar op met die felicitaties!
Wens me maar veel gezonde en gelukkige jaren toe!
Kus me maar!
Desnoods plat op de bek!
Ik kan het hebben!
Ik ben jarig!


Jaaaa! Ik ben járig!

Asmara is 11 :-)
Wat is ze mooi... en wat staat de tijd haar goed!

Feliciteren jullie Asmara ook even?





xx N. (trotse mama)
Geinen, wassen, zingen en feesten!
Het maakt niet uit of je al in juni begint of ik januari, een paar dagen voor Sinterklaas kom je er altijd achter dat je een heleboel dingen niet in huis hebt die je eigenlijk toch wel zou moeten hebben. Sint wordt ook een dagje ouder, dat is duidelijk.
De kinderen hadden allebei een surprise gemaakt. Aron had voor zijn klasgenootje die graag uitvinder wil worden, een gloeilamp, oftewel idee gemaakt. Het gedicht maakte hij helemaal alleen en vond ik geweldig (?Pas als de lamp stopt met schijnen, kan jij beginnen met geinen...? -> Hij kreeg fopartikelen).
Waarschuwing: Karaoke!
Wanneer je een hele avond in een Karaokebar doorbrengt met 7 meiden die allemaal om de beurt wel een keer wat willen zingen, (alleen dan wel in een groepje), op ééntje na, dan heb je dus altijd wel iemand die een filmpje kan maken. 

Inge, Marijke, Nienke, Kelly, Dymphna, Danielle, Marlies en ik, acht vrouwen waarvan een deel de nodige alcohol al achter de kiezen had (Marlies en Daniëlle), een deel door hormonen de weg volledig kwijt is (Inge en Marijke), een deel alles leuk en gezellig vindt (Kelly en Nienke) en een deel nooit echt normaal geweest is (Dymphna en ondergetekende). Zet ze bij elkaar in een Karaoke-bar en je hebt uren aan beeldmateriaal waarvan je hoopt dat het nooit op Youtube terecht komt. Tja.




Maar een kleine waarschuwing is alvast op zijn plaats...


Los van onze hoeveelheid talent, kan een compact cameraatje zoveel decibel natuurlijk nooit goed verwerken.
Daar ligt het dus aan. Dan weet U dat.
Oh, en Marco, sorry voor 'Dromen Zijn Bedrog'. Het spijt me echt heel, heel erg.



"Ik gaf je al je vleugels terug
Ik ben het zat, ik wil nu ook die van m"