Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
  • Nathalie Thielen 01 september

    Hiep hiep hoera. Vandaag is Nathalie Thielen Tekst jarig. We bestaan 15 jaar. Ik ga mezelf ontzettend trakteren op een nieuwe pen.

  • Goedenavond, waar in MIJN REIS kan ik mijn factuur inzien? Ik moet hem printen maar kan het nergens vinden... Alvast bedankt!

  • Fijn dat het zo goed bevallen is!

  • Neem aan dat je voorzien bent over Feniks Talent, maar anders mag je me benaderen hoor :-)

Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 vrienden ;
en 3 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour nathalie? Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Met wat minder haar heb...
14:40, 7 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Alvast een paar foto's!
Van de week had ik het er nog over met een paar mede-loggers. Hoe vervelend het kan zijn als er wel al een geweldige log staat, maar er nog geen foto's bij zijn om het verhaal te illustreren. Of: wel al foto's en geen verhaal. Moet ik zelf gaan bedenken hoe leuk, aangenaam of bijzonder de ervaring was. Liever kom ik op een log waar ik alles voorgeschoteld krijg. Het verhaal, de details, de sappige foto's, alles. Alles!

Maar ik doe het nu ook niet. Donderdag was The Silent Army in Utrecht. Vrijdag was het feestje van Daantje die veertig werd en gisteren was Delfsail. Hieronder vind je een paar foto's, het verhaal komt later. Veel later. Of misschien zelfs wel niet. We wachten het maar af... Maar vandaag is voor mijn gezin, ik heb mijn liefjes gemist!














P.S.  Heb ik je op de foto gezet tijdens de premiere van The Silent Army en wil je die foto graag ontvangen? Mail me dan! Het is voor mij veel meer werk om alle namen bij de foto's te zoeken en de bijbehorende emailadressen dan voor jou om één mailtje te sturen naar dit adres: nathalie@borsato-fanclub.nl 
Te ver heen!
Te ver terug ook trouwens. Zeker als de A2 gedeeltelijk is afgesloten en het bij Venlo, maar ook op de A1 en de A6 gewoon vast zit. Dan is een ritje Maasbracht-Almere eigenlijk niet te doen. Niet binnen de drie-en-een-half uur in ieder geval. Het is dat het altijd zo leuk in Maasbracht is, anders piekerde ik er niet over om die kant op te rijden. Maar ook al was de terugweg dus een hel, het was de moeite meer dan waard...

Zaterdag ging ik richting Tegelen, zoals veel andere loggers hier. Marco trad op in de Doolhof en dat is een prachtige sfeervolle locatie. Het zou droog blijven en ik zou bij Angelique slapen. Dus dat was bij voorbaat al een geslaagd weekend. De band had de vorige dag ook al opgetreden en aangezien alles dus al klaar stond hoefde niemand er voor achten te zijn. Ik wilde er wel voor achten zijn, maar had geen kaartje. Dus dat was nog even behelpen hoe ik dat zou doen, maar dat wees zich ter plekke wel. Luidkeels zingend reed ik dus naar Tegelen, parkeerde mijn auto bij de kerk en belde Rob. Ik vroeg me af of hij ergens rondliep/zat/at maar hij stond te pingelen op het podium. Hij adviseerde me gewoon door het hek te rijden, en bij de rest te parkeren. "Ja maar daar zitten de fans toch?" Die zouden vanzelf opzij gaan, vertelde hij me. Ik geloofde er niets van, ik had tientallen mensen daar gezien! Maar wat denk je? Ik ben ergens familie van Mozes, het kan niet anders. Want ik kwam aan en de mensenmassa spleet open als de Rode Zee. Wauw!

Heel voorzichtig om niet over tenen te rijden reed ik tussen de mensen door, het inmiddels geopende hek door. Ik zag er zeker heel betrouwbaar uit want ik mocht inderdaad gewoon doorrijden. Ik parkeerde mijn auto tussen de andere auto's en liep naar het podium. Daar stond Rob lekker in zijn uppie te spelen. Beetje jeugdsentiment, met dat verschil dat Rob thuis in zijn uppie meestal op het toilet speelde. Gelukkig hadden we boven nog een tweede toilet, want anders was ik misschien wel minder supportive geweest!

http://yaiza.borsatoweblog.nl http://yaiza.borsatoweblog.nl

(c) http://yaiza.borsatoweblog.nl 

Niet veel later zaten we lekker buiten te eten. Ton zat er al, Lo en wat crewleden zoals Ger en Barak kwamen ook. Iwan, de roadie van Rob, had vandaag andere verplichtingen en dus was René er weer een keertje bij. Lang niet gezien, altijd weer leuk. Ik nam een heerlijke salade en Rob nam de champignonloze pasta. Toen ik drinken wilde halen, stond er niemand achter het barretje, maar al snel kwam een bekend gezicht even helpen. Ik kon hem zo gauw niet plaatsen, maar toen vertelde hij me dat ik zijn moeder wel kende, Hilda. Jazeker ken ik Jan en Hilda, en jou ook hoor Bas 
Hij was daar aan het werk, eigenlijk podiumopbouw, maar hij pakte drinken voor me en twee glazen. Hij kan ook alles! 


Zodoende was de inwendige mens weer verwend en ik liep naar het hek. Heel veel bekende gezichten daar en ik voel me dan altijd een beetje opgelaten. Het liefst zou ik gewoon in de groep verdwijnen en dan onopgemerkt iedereen begroeten. Nu zie ik heel veel mensen bij elkaar en ik sta in mijn eentje aan de andere kant van het hek. Ik weet bijna niet waar ik moet kijken en ben als de dood dat ik iemand over het hoofd zie en diegene zich genegeerd voelt. Maar volgens mij heb ik niemand ernstige gekwetst en met mijn zakken vol met camera's om naar binnen te smokkelen en een lolly voor Marco liep ik terug naar de kleedkamer. Daar gaf ik Marco zijn presentje en na een kort gesprekje liep ik richting podium. Daar stond ik met angst en beven te wachten op de fans. Niet veel later hoorde ik gegil en geschreeuw en jawel, daar kwamen ze. Levensgevaarlijk met al die trappen en hekken maar op een enkeling na, (ik noem geen namen maar Mieke bekeek de vloer even van heel dichtbij, ze had zich laten vertellen dat er normaal water daar onder stroomt, dus dat wilde ze even checken) kwam iedereen zonder vallen in de 'zaal' aan. Sommigen kozen voor een luxe zitplaats, anderen voor een hangmuurtje en velen voor het hek. Met Mieke en Angelique aan mijn ene kant, Hilda aan mijn andere kant en Lunarda en haar vriendin Inge veilig achter me, zat ik daar op rozen, dat snap je!

http://yaiza.borsatoweblog.nl

(c) http://yaiza.borsatoweblog.nl 

Het voorprogramma was heel, nou ja, bijzonder. Een soort André Hazes als eerste, hij deed zijn stinkende best en kreeg het publiek redelijk mee. Daarna kwam, uhhm, laat ik nou zijn naam bijna zijn vergeten maar helaas nog niet helemaal, Marcello. Zijn website heet singermarcello, maar eigenlijk is het een beetje een acteur. Zijn gebaartjes waren me net even te ingestudeerd, net te voorspelbaar en van zijn zang kreeg ik ook geen orgasme. Maar we hebben wel ontzettend veel plezier gehad, juist door wie hij was en hoe hij zong en aangezien het voorprogramma bedoeld is om je op te warmen, was hij daar meer dan in geslaagd! Dan Ruud en Bram. Ze waren de winnaars van een liedjesfestival rondom Carnaval (Klopt dat, Hilda? Jij bent mijn bron!) en zongen dan ook in het Limburgs. Helaas verstond ik er helemaal niets van, alhoewel, niet overdrijven, ik durf te zweren dat ik Hallekiedallekie langs hoorde komen. De helft van de gasten zongen uit volle borst mee. Dat waren de rechtmatige bezoekers van dit feest. De andere helft bestond uit Borsatofans en die voelden zich een beetje betrapt want dat we niet uit de regio kwamen was nu wel pijnlijk duidelijk. Gelukkig zong Hilda voor ons mee en ook Jan en volgens mij Luna en Inge riedelden lekker mee. Ik heb vooral van de cultuurshock genoten. Had ik me even daarvoor nog verbaasd over Marcello Froger met zijn typische gebaartjes, Bram en Ruud of Ruud en Bram, daar wil ik vanaf wezen, hadden ook hun eigen gebaartjes. Als het geluid uitgestaan had had je aan de manier van zingen kunnen zien dat het hier om carnaval ging. Een tikkie vroeg trouwens, meestal is dat rond februari, haha. 

Overigens heb ik een keer carnaval in Venlo gevierd. Ik kom uit Noord Holland en bij ons duurt carnaval zaterdagmiddag van 14.00 tot 17.00 zeg maar. Maar in het Zuiden duurt het vier en soms wel vijf dagen, dus een vriend van ons uit die regio vond dat we dat echt een keer mee moesten maken. Ik ging dus verkleed als iets, geen idee meer wat, maar op dinsdag was het Boerenbruiloft (?) en dus viel ik nogal uit de toon naast alleen maar boerenkielen. Had ik de klassiekers thuis nog even geoefend (Bij Ons Staat Op De Keukendeur en Er Staat Een Paard In De Gang), hebben ze in Venlo dus gewoon hun eigen carnavalskrakers. Kortom, ze waren anders verkleed dan ik, dansten dansjes die ik niet kende, zongen liedjes die ik niet verstond en ik drink ook al geen bier. Geen carnaval meer voor mij, haha!


Gelukkig kwam er ook aan deze marte... eh, situatie een eind. De presentator kwam op en sprak in zijn dialect het publiek weer toe. Ook daar verstond ik niks van, maar zodra ik de naam Marco hoorde begon ik automatisch te juichen, net als de rest, dus dat viel niet op. Een half uurtje konden we de inhoud van onze neus nog inspecteren en toen was het eindelijk zover, Wit Licht! Een bak licht kwam het publiek binnen en Luna haalde opgelucht adem. Haar angst of Marco haar wel zou zien staan in het donkere publiek was geheel verdwenen want ze stond meteen in de spotlights, haha.

Marco was heerlijk op dreef, zong geweldig, maakte er een feestje van, schonk heel veel mensen wat extra aandacht en ook de band maakte overduidelijk weer heel veel plezier. Kees toeterde zijn solo in de Bestemming met zijn microfoon op de vloer, die was gevallen en dat had hij niet gezien. Erg korte solo werd dat toen haha...Stop De Tijd was geweldig, en de tekst meer waarheid dan ooit, Je Hoeft Niet Naar Huis Vannacht was geweldig, en ook van Rood heb ik erg genoten. 
Vandaag staat Rood weer voor de liefde, tussen jou en mij!


Veel te snel was het voorbij. Veel en veel te snel. Gelukkig duurt het feestje in het Gelredome niet alleen langer, maar zijn er ook meerdere feestjes! Daar kan ik me nu al vreselijk op verheugen! We bleven nog even napraten, waarbij het enthousiasme van Luna aanstekelijk werkte. Toen ik naar achteren zou lopen, vroeg Luna me even naar het oog van Marco te kijken, of het daar wel goed mee ging? Ik vroeg me net af wat er dan met dat oog was, aangezien ik niets gemerkt had, toen ze gelukzalig zei dat Marco haar zó'n vette knipoog had gegeven dat hij daar wel last van moest hebben!
Ook Marco kon er hartelijk om lachen!



Marco liep nog even naar het hek om de mensen te begroeten en iedereen wilde wel even op de foto. Zulke dingen gaan echter heel snel en het aantal mensen werd groter en groter. Marco nam de tijd, begroette de fans die hij al wat langer kent enthousiast, poseerde geduldig voor de foto's en maakte met een aantal fans een praatje, heel leuk!
Angelique duwde me zachtjes naar voren, om ook op de foto te gaan. Dat voelt altijd een beetje gek, ik spreek Marco bijna elke dag, zie hem bijna elke week en soms drie keer in de week, maar op de foto gaan we bijna nooit. Ik denk er vaak ook niet aan, maar baal achteraf soms wel als het niet is gebeurd. Vooral bij speciale momenten, vind ik dat echt jammer. Zes keer de Kuip. Ik heb foto's gemaakt van Marco met Lee Towers, Veldhuis en Kemper, Edwin Evers, Boris, Ali B. en Do. Maar geen foto van ons samen. Tien keer Gelredome, ik heb Marco op de foto gezet met tientallen fans en ontelbare bekende Nederlanders, maar heb helaas geen fotootje van ons samen gemaakt. Dat vind ik echt jammer. Zaterdag was geen Gelredome maar wel een heerlijke avond die ik me nog lang zal heugen. Geweldig dat ik daar een foto van heb! En zeg eens eerlijk, is het geen lief plaatje geworden? Dank je wel, Liekie!!

Moe maar voldaan liepen Mieke, Angelique en ik naar mijn auto. We werden even tegen gehouden door de beveiliging maar toen ik zei dat ze bij mij hoorden en mijn bandje liet zien mochten we doorlopen. Ik weet dat ik die bevoegdheid heb, maar aangezien ik daar helemaal niet aan het werk was maar gewoon voor mijn plezier, voelde het best een beetje stom. Rob kwam nog even een praatje met ons maken, altijd leuk, en toen stapten we in de auto en reden we naar de auto van Angelique. De meiden stapten over in de andere auto en ik volgde naar Maasbracht. Daar aangekomen deden we extra zachtjes, want Roel lag al in bed. Angelique liet me weten waar ik allemaal wakker van kon worden. De schreeuwende krekels bijvoorbeeld. Roel moest er om zes uur uit en ook Angelique zou dan opstaan. Roel zou opgehaald worden en er moest van alles in de auto gesleept worden, dus dat zou ook niet geruisloos gaan. De sproeiers zouden vanzelf aanspringen. Ze zou de honden uitlaten. Kortom, er stond me een korte nacht te wachten. Het duurde heel even voor ik in slaap viel. Meestal heb ik nog geen vijf minuten nodig en nu waren het er bijna tien, maar dat lag aan Marco. De adrenaline spurtte nog door mijn lijf en ik lag nog lekker na te stuiteren. Uiteindelijk vielen Marco en ik samen in slaap. Ik sliep gewoon een gat in de dag en het opstaan van Roel, de krekels, de sproeiers, ik heb er niets van meegekregen!


De catering in huize Winters is uitstekend te noemen, want ik kreeg een heerlijke omelet met vers brood, thee en melk en de laptop om de logjes te bekijken. Zo konden we nog even nagenieten van de leuke avond! Overigens hebben we dat de rest van de dag ook gedaan. We zijn de deur niet uit geweest en hebben alleen maar gelachen en genoten. Angelique heeft veel leuke eigenschappen, maar ik vind het toch ook eigenlijk wel heel erg lekker dat ze geen kinderen heeft! Ik had de mijne niet mee en zo kinderloos heb je opeens zo'n gevoel van vrijheid! We kunnen overal naar toe, we kunnen alles doen wat we willen! En dus hebben we de hele dag binnen gezeten en gekletst. De dag vloog voorbij! 

Die terugreis, daar wil ik het niet meer over hebben. Ik had mijn kids graag zelf naar bed gebracht, maar ik belde onderweg dat het er niet naar uit zag dat ik dat zou redden. Zodra ik thuis kwam (tegen tienen) hoorde ik boven echter zachtjes twee deuren opengaan. Ha, kon ik mooi nog even napraten en knuffelen met mijn schatjes!

Mijn andere schatje lag total loss op de bank voetbal te kijken. Alles was goed gegaan maar een Nathalieloos weekend kost hem veel energie. Wen er maar aan, lieffie! Want komend weekend ga ik paardrijden op Vlieland en daarna begint het Gelredomefeest!

Ik kijk terug op een heerlijk weekend! Heerlijk, zalig, verrukkelijk!

































Sticky & Sweet
Normaal ben ik wel van het snelle loggen zeg maar. Ik ga naar een feestje en waar iedereen diep in de nacht lallend het bed in tuimelt zit ik fris en fruitig de allerleukste logjes te maken. Marlies zei gisteren nog dat als ze ergens met mij heen gaat het de makkelijkste logjes worden omdat ze alleen maar naar mij hoeft te linken om iedereen te laten weten hoe het was.

Zo niet gisteren. Ik ging met Marlies naar Madonna. En bij thuiskomst was ik moe. Kapot. Uitgeput. Ik kon geen eens een logje maken.

Madonna is vijftig. Ze kan zingen en touwtje springen tegelijkertijd. Gitaarspelen, dansen, de show stelen. Ze kan alles. Ik ga een avondje uit en ik moet nog drie dagen herstellen.

En ik moet nog veertig worden...
Gratis naar Idols?
Voor de LIVE show van Idols a.s. heb ik nog een paar kaartjes over.
Wie wil ze (gratis) hebben?

Mail me je naam/adres/plaats en hoeveel kaarten je wilt!
Wie het eerst komt...
Ik wil ze VANDAAG nog posten i.v.m. de kerstdrukte bij de post.

De uitzending vindt plaats op het Mediapark in Hilversum en men moet rond 19.30 aanwezig zijn. Kinderen vanaf 12 jaar mogen ook mee. Hier wordt echter niet op gecontroleerd, dus vanaf een jaar of 9 kan ook!

Later deze cyclus zal ik misschien vaker kaartjes hebben (niet voor de finale).
Hoor graag of je interesse hebt!












"Mijn sterkte en mijn zwakte
Je krijgt ze allebei"