Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Goede voornemens
Ik doe het niet graag, maar soms moet het gewoon weer even. Ik moet mijn gewicht weer eens onder handen nemen. Ik ben iemand die heel erg van lekker eten en drinken houd, dat graag en veel doet en bewegen behoort niet tot mijn hobbies. 
En daarnaast ben ik een emotie-mens. Ik troost mezelf met eten en kan dat erg goed.
Vanaf januari was het hier thuis best even pittig. Niet meer dan ik aankan, ik kan het 'prima' aan en 'red' mezelf goed en 'alles' loopt op rolletjes.

Op vetrolletjes, blijkt nu, hihi. Ik weet het van mezelf en ik wist het tijdens al, maar op dat moment kon ik het niet opbrengen er iets mee te doen. Het laatste half jaar ben ik dus weer meer aangekomen dan ik mezelf eigenlijk toestond. En dus moet er ingegrepen worden.
Vanmiddag heb ik een afspraak bij een consulente die me daarbij gaat coachen hoop ik, en vanaf morgen ga ik dus weer aan de slag. 

Ik hoop dat het een positieve dominoreactie tot gevolg heeft. Beter op mijn gewicht letten als eerste stap, voldoende slapen de volgende, meer frisse lucht is wenselijk, meer bewegen, meer zorgen voor mezelf. We gaan het proberen! 


Deze foto maakte ik toen ik bij Patricia op bezoek was. Op het eerste gezicht ziet die vogel er prima uit. Misschien iets ronder dan gemiddeld, maar alles in balans. Veren op zich okay, leuk koppie, staart functioneert prima. Maar als je kijkt naar het effect wat die vogel op de lantaarnpaal heeft... dan weet je, tijd voor actie!


xx N.
Zeebanket
Op de fanclubdag kreeg ik eerdere jaren heel veel dozen Merci-chocolade. Het fijne aan zo'n doos is dat er heel veel smaken bij zitten en er altijd wel een smaakje voor je bij zit. Zo vind ik marsepein het lekkerst en laat ik koffie zitten.

Dit jaar kreeg ik naast de Merci-chocola (wat fijn dat jij er bent) opeens ook een heleboel dozen met zeebanket of -vruchten. Ik kende die chocolaatjes niet heel goed, dat wil zeggen, ik was ze vergeten ofzo. Maar toen ik er eentje in mijn mond stak, kwam alles weer boven. Ik lust dus zeebanket. Heel graag. En het fijne is, ik lust ze allemaal. Er zitten geen slakjes, zeesterren of schelpen bij met koffiesmaak. Ze doen allemaal waar ze goed in zijn: chocoladerig zijn.

Zes dozen kreeg ik. De eerste week was ik er nog niet zo mee bezig omdat ik het nogal druk had met koorts enzo. Maar de tweede week dacht ik dat ik wel een doosje kon openen. De chocolaatjes zien er ook gewoon heel mooi uit. In een schaaltje. Op tafel bijvoorbeeld. Of op de rand van mijn bureau.

Dat denk ik tenminste. Alle zes de dozen zijn op. Alle zes! En het erge is, er heeft bijna niemand meegegeten. Asmara kreeg er af en toe eentje. En dat was het volgens mij.
Ik denk dat ik de weegschaal maar even moet ontlopen. De tandarts trouwens ook. En die pukkels, dat zal ook geen toeval zijn.
(Voorlopig dus nog geen mugshots )



Maar mensen mensen, wat waren ze lékker!!

Bedankt allemaal!

xx N.

PS: Rianne, ik heb jouw chocolade-pinguin bewaard, ik vind opeten zonde!
Zeer, zeer smakelijk!
Okay, het is een belachelijk tijdstip om te gaan loggen, zeker als je in ogenschouw neemt dat over enkele uren ik het kinderfeestje van Aron in goede banen moet gaan lijden leiden.
Maar ik ben er nog zo vol van! (En dan bedoel ik niet het eten!)
Vanavond was het etentje met de vrijwilliggers van de fanclubdag.
Het is inmiddels de vierde keer en een heerlijke traditie geworden.


Op de fanclubdag werken we met meer dan 50 vrijwilligers, en meer dan de helft heeft een dubbele of driedubbele taak op zo'n dag. Er zijn gewoon erg veel werkzaamheden en dat vereist veel mankracht. Zonder de vrijwilligers zou deze dag gewoon niet mogelijk zijn. Aan het eind van de dag sta ik met mijn meiden op het podium, en krijgen we een dankwoord, een dikke zoen van Marco, prachtige bloemen en een oorverdovend applaus. En dat is geweldig, dat is heerlijk! Maar al die andere mensen die de benen uit het lijf hebben gelopen en vermoedelijk op datzelfde ogenblik terwijl ik nog nageniet van die warme zoen en die Italiaanse armen om me heen de kraampjes afbreken, de dozen naar de bus brengen en met zware spullen sjouwen, die krijgen geen bloemen, voor hen geen applaus. En ze verdienen het meer dan ik onder woorden kan brengen!


Marco realiseert zich dat heel goed en neemt na de fanclubdag de tijd om met deze mensen op de foto te gaan. Hij bedankt ze uitvoerig, kust en knuffelt, masseert hier en daar, lacht en schudt handen. Maar echt een gesprekje met hem voeren, dat zit er niet in. Sinds vier jaar nodigt Marco deze mensen dus uit voor een etentje in Alkmaar. Bij zijn vriend Peter Visser van Henry's zijn we meer dan welkom voor een zalig diner en een heerlijk drankje!
En vanavond was het weer zover!


Ik wilde persé alle files voor zijn en was samen met Myrna dus al erg vroeg in Alkmaar. Maar we dronken, kletsten en voor we het wisten kwamen de eerste bekenden al binnen. Niet veel later zaten we in 'Kleine Henry's', dat voor ons gereserveerd was, met een klein groepje. Marco was er ook al voor zessen en begroette iedereen vrolijk. Marco nam nog heel even de nieuwsbrief met me door en ondertussen druppelden de meesten al naar binnen.


Tegen zevenen misten we Martine die in een andere wijk aan het rondneuzen was, en ook Ine bekeek de files nog even van dichtbij. We hebben keurig op ze gewacht en toen als laatste ook Ine binnen was, verwelkomde Marco ons allemaal. Lieve woorden voor lieve mensen, echt te gek! Ook Peter nam het woord even, vertelde hoe hij een andere groep eruit had gezet omdat wij kwamen en trok gul de champagneflessen open! Helemaal leuk!

Het eten was dit keer in buffetvorm en was overheerlijk! Salades, carpaccio, lekkere broodjes, diverse kazen, wraps, garnalen, burrito's... het was smullen!
Helaas konden een aantal mensen niet komen, en vooral Marlies miste ik erg, maar er was daardoor wel iets meer bewegingsvrijheid. We konden makkelijk rondlopen, naar Marco kijken, aan Marco zitten, aan Marco snuffelen. Jawel, dat kon gewoon.
Voor Marlies: hij zag er heerlijk uit, voelde verrukkelijk en rook vreselijk lekker.
Maar er was geen bezemkast, dat heb ik even gecheckt.

Marco was ontspannen en gezellig, vrolijk en ad rem. Hij maakte met iedereen wel even een praatje en ging met iedereen minstens vier keer op de foto. Soms nog wel veel meer keren en voor iedereen die dat zielig voor Marco vindt: hij glunderde en nam zelf het initiatief voor diverse standjes.
Voor Marlies: Ik heb gezegd dat jij nog recht op al deze standjes hebt. En ik heb hem niet samen met iemand anders gekust.



 Ik heb gelachen, met Marco geknuffeld, ik heb meegezongen met de muziek, met Marco geknuffeld, ik heb gedanst, met Marco geknuffeld, heerlijk gegeten en gedronken en met Marco geknuffeld. Eigenlijk waren alle ingrediënten voor een perfecte avond aanwezig!
Alleen Marlies miste...

Nu ga ik gauw naar bed en droom ik verder van deze heerlijke avond voor ik morgen ruw uit deze droom word gehaald voor een kinderfeestje (auw).
Eén troost: Marlies is er dan ook!

Marco, dank je wel voor deze heerlijke avond! Je hoeft dit niet te doen en je doet het wel. 
Je hoeft dit niet te doen en je doet het wel!!!! 
Ik heb ongelofelijk genoten en ben ontzettend blij met je! Hou heel veel van je!
(Even knuffelen?)



P.S. Erik & Angelique, dank jullie wel voor de foto's! Er komen vermoedelijk nog meer foto's en dus meer logjes... 


Zondagmiddag recept!
Benodigdheden voor een heerlijke citroentaart:

6 plakjes bladerdeeg
3 citroenen
4 eieren
100 gram witte basterdsuiker 
4 eetlepels bloem
4 deciliter melk
0,5 eetlepel boter om in te vetten
1 taartvorm
bakpapier
3 pakken spliterwten

"Het is moeilijk te begrijpen
Het is niet te verklaren"