Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment is er 1 vriend ;
en 1 gast vriend .
Nieuws van Marco
Ga je ook naar de workshop op 20 mei nathalie? Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Update: Vol van de fanclubdag!
De fanclubdag komt steeds dichterbij en mijn stress loopt op. Vergeet ik niets? Loopt alles wel goed? Ik maak lijstje na lijstje want dat geeft steun, maar als ik niets afstreep geeft zo'n lijstje vooral stress. Ik heb hartstikke veel hulp van diverse kanten maar soms moet ik dingen toch echt zelf doen. Er zit veel tijd in de voorbereiding van zo'n dag, maar de tussenkomst van de Borsato & Friends concerten en natuurlijk het faillissement van TEG hebben ook veel werk met zich meegenomen. Dan is de shoot van Kelly binnenkort, worden er aan alle kanten babietjes geboren, heb ik de dag na de fanclubdag een bruiloft (om 9.00 's morgens in Brabant...) en heb ik ook mijn 'gewone' werk nog.

Kortom, het is druk. Het is geweldig, maar druk. Het is helemaal te gek, maar druk.
En dat ik niet de enige ben die met de fanclubdag opstaat en naar bed gaat, bewijst dit korte filmpje!




xx N.



Jaaa! Filmpje doet het eindelijk! Alle zes de seconden!

Moeder Mishandeling
Beste juf Helma,

Graag even aandacht voor het volgende!
Gisteren kwam ik na een dag heeeeel lang en heeeeel hard werken thuis, en stapte een fijne, warme, gezellige woonkamer binnen die zalig geurde naar vers gebakken appeltaart. Mijn hart maakte een sprongetje en mijn speekselklieren begonnen spontaan actief te worden.

Maar wat blijkt nu? Het is een actie van de klas! De klas mag proeven! De klás!
Van de appeltaart! En nergens staat in de kleine lettertjes dat het gewenst is dat ook de moeders even proeven. Voor de zekerheid. De veiligheid ook. Voor de lol. Voor het harde werken.

De hele dag is mijn neus gevuld geweest met appeltaart. Maar mijn buik niet.
Ach en wee. Kommer en kwel. Arme ik.
Mijn verzoek is dan ook:
Volgende keer ook voor mij? Please?

Groetjes,
Nathalie Thielen

Appeltaartliefhebster


Dit briefje gaf ik vanmorgen aan Asmara mee naar school, samen met een verrukkelijk ruikende appeltaart. Er is sprake van een nieuw project in de klas, alle kinderen mogen, samen of alleen, om de beurt iets thuis maken, wat de hele klas dan mag proeven. De ingrediënten, de benodigdheden, de handelingen, alles wordt opgeschreven en met de klas gedeeld. En oh rampspoed, het eten ook.
Asmara was de eerste. En aangezien we alles in huis hadden voor appeltaart, was dat 'm geworden.

Vanmiddag kwam ze uit school. Met een oranje briefje. Kijk nou toch eens, volgens mij is hier ernstig sprake van MoederMishandeling!
Is er ergens een steunpunt waar ik me kan melden?


Voor wie moeite heeft met kleine lettertjes:

"Veel plezier met verhongeren!"  Rajab
"
De lekkerste taart die ik ooit heb gegeten!" Elyakim
"Jammer hè, dat U niets heeft gekregen?" Sarah
"Dat was nog eens een heerlijke appeltaart!" Amber
"Hij was heerlijk!" Raphael
"U weet niet wat U mist!" Nouri
"Jammer, hij was heerlijk en nu op!" 
Etc....





Bij Judith thuis!
Ik had laatst al een logje geplaatst met de foto van ons drietjes in het stro, met de belofte er nog op terug te komen. En ja hoor, dat moment is nu aangebroken! Wat kan het leven mooi zijn hè?

Samen met Kelly reed ik naar Berg en Dal waar Judith woont. Judith had me na haar shoot met Marco al een paar keer laten weten dat ik toch echt een keer moest komen en vandaag was het zo ver! Berg en Dal ligt bij Nijmegen en dat is nog best een stukje rijden, maar met zijn tweetjes klets je de tijd zo vol. Eerst gingen we Nijmegen nog even in, waar ik in sneltreinvaart nog kon laten zien waar in Nijmegen ik gewoond heb en waar ik Arno ook voor het allereerst ontmoet heb! Jemig wat een herinneringen kwamen er boven! Ik wilde niet een al te ernstig oud wijf klinken, dus toen ik me realiseerde dat ik nu herinneringen boven haalde aan een periode waarin Kelly zo'n beetje geboren werd, besefte ik dat dit een mooi moment was om het weer over het heden te hebben.



We kochten wel wat, maar niet echt veel, en toen het begon te miezeren besloten we snel een broodje te eten en naar Judith te rijden. Kelly smste met Judith waar ze precies woonde en Judith stuurde berichtjes als 'bij de derde koe rechts'. Je kunt grappen maken over het boerenmeisje en het gehucht en het feit dat je letterlijk een karrenspoor moet volgen om bij Judith aan te komen, maar de waarheid is dat Judith in een waar paradijs woont. Ruim veertig stallen met pensionpaarden, een fantastische boerderij, land en bos zo ver je kunt kijken en in het herfstige tafereel leek je zo in een schilderijtje te stappen! Voor Judith zal het met name vroeger heus niet altijd ideaal zijn geweest. Als je de deur opendoet sta je niet bepaald bij de buren voor het huis en spelen met andere kinderen is iets wat je echt moet afspreken, je komt niet spontaan bij elkaar aan de deur zoals ik bij mijn kinderen dagelijks zie gebeuren. Ook nu nog zal Judith als ze uit wil bij iemand moeten blijven slapen of opgehaald moeten worden. Geen meisje laat je zo door de bossen fietsen in het donker, dat mag duidelijk zijn. Maar als ze haar rijbewijs nu iets sneller haalt dan haar broer Ruud, dan kan dat misschien ook wel snel geen probleem meer zijn!

We maakten snel kennis met de ouders van Judith. Door Judith's log weet ik dat haar vader ernstig ziek is, maar de man die ik ontmoette wekte die indruk helemaal niet. Hij sprak levendig over zijn huis en haard, en iedere vraag die ik stelde werd uitgebreid beantwoord. Ik voelde me meteen op mijn gemak bij hem. Ik houd er heel erg van als mensen zich realiseren hoe rijk ze zijn met wat ze hebben, en dat merkte ik zowel bij  Theo als bij Loes. Beiden zijn enorm dankbaar dat ze wonen waar ze wonen en leven zoals ze leven! Daar kan ik erg van genieten! De moeder van Judith is een bijzonder mooie vrouw om te zien! Ze heeft een erg mooi gezicht, maar vooral ook een hele warme uitstraling.



Broer Thijs was er ook, hij was het erf zittend op een uh, machine aan het vegen (voor de barbecue de volgende dag, terwijl ik toch echt dacht dat hij voor mij...) maar kwam later bij ons in de keuken. Helder blauwe ogen en een gulle lach, je zou denken dat ik hem leuk zou vinden! Nou dan heb ik nieuws voor je: dat vond ik ook! Maar niet eens zo zeer om zijn leuke krulletjes of zijn ondeugende blik, maar vooral ook om zijn humor en eerlijkheid. Hun andere broer Ruud is eerlijk, maar op een manier die zo recht door zee is dat er ongetwijfeld mensen zijn die wel eens moeten huilen als Ruud zijn mening geeft. Ik niet natuurlijk, andere mensen. Broer Thijs geeft ook zijn mening volstrekt eerlijk, maar zo dat je het eigenlijk heel erg grappig vindt dat hij iets dus stom vindt. Ik weet even geen voorbeeld, maar ik weet zeker dat ik het hem zou hebben vergeven als hij voor mij geen sinterklaas surprise zou hebben gemaakt. Om stiekem toch maar een voorbeeld te noemen.

We hebben het hele terrein bekeken, door het bos gewandeld, een heerlijk kopje thee in de gezellige woonkeuken gedronken. Tegen vijven rook het fantastisch in de keuken en niet veel later mochten we aan tafel. We kregen een heerlijke macaronischotel uit de oven en zelfgemaakte appelmoes. Ja, dan heb je me hoor, zelfgemaakte appelmoes! Kan het nog knusser? Het eten was heerlijk, veel te veel natuurlijk, maar verrukkelijk en na het eten kregen we zelfs nog een chocolaatje bij de thee. Het was alsof ze uitgebreid research naar me hadden gedaan en toen een stappenplan hadden opgesteld. 



Thijs vertelde dat hij zo de paarden van het land zou gaan halen. Ik vroeg natuurlijk snel of we mochten helpen. Hallo, paarden, land, halen, Nathalie. Het is niet moeilijk om met deze woorden een geloofwaardige zin te maken! Judith keek angstig, bijna dezelfde blik als die we kregen toen we haar kamer wilden zien, maar liep toch mee. Wel met het fototoestel in haar hand. Want met fototoestel kun je geen paard vasthouden, redeneerde ze. Goed plan. Bij de eerste lading namen Thijs en Kelly ieder twee paarden en ik eentje. Het waren er namelijk maar vijf op dat specifieke stukje land en ik liep dus achteraan met een prachtig jong grijs paard, (niet) luisterend naar de naam Olijfje. Ze was enorm onrustig, trok en sprong, wiebelde en huppelde en ze trok bijna mijn schouder uit de kom. Ze maakte zelfs een keer een bokje en ik werd helemaal een beetje onzeker. Stel je toch eens voor dat ik er twee had gekregen die beiden waren zoals deze, dat was wat geweest! Maar later zei Kelly dat we over grond liepen waar blijkbaar een stroomlek was geweest, want ook haar paarden maakten een raar sprongetje op diezelfde plek. We hadden zelf rubberen zolen en voelden dus niks. Maar Olijfje was de hele weg gespannen als een veer. Veilig in de box was er niets aan de hand en we gingen een nieuwe lading paarden halen. Nu kreeg ik er wel twee en dat ging goed. Het was best even wennen, in iedere hand een paard, maar ook heel stoer. Toch wel erg western, cowgirl, How the west was won. Ik hoorde er nog net geen muziekje onder! Bij de derde lading kreeg ik een paard wat erg groot maar erg lief was. Maar wat voelde ik me nietig naast dat prachtige dier! En bij de laatste lading paarden mochten we Nena en haar veulen Floris halen. Thijs gaf me het touw voor Nena maar dat gaf ik snel door aan Kelly. Ik wilde Floris! Floris wilde ik! Zo schattig, zo energiek, zo beeldschoon! Het was helaas een klein stukje van het land tot de stal maar wat was het leuk! Thijs vertelde dat hij elke dag in een half uur alle paarden op het land zet, en elke avond een uur en drie kwartier bezig is ze weer te halen. Een pittige klus! Deze dag was het natuurlijk veeeeeel sneller met ons erbij! 


Ik heb deze dag gewoon het gevoel gehad dat ik op vakantie was. Even een dagje er helemaal tussenuit, letterlijk en figuurlijk in een andere wereld stappen en helemaal tot rust komen. En hoewel de paarden, het land, de boerderij en Judith en Kelly daar zeker toe hebben bijgedragen, was het eigenlijk het gezinnetje van de familie Peters wat me zo raakte. Ze houden daar dus gewoon allemaal van elkaar hè? Nou doet mijn gezin dat ook, maar ben ik onder andere omstandigheden opgegroeid. Dit was een waar warm nest, zo eentje waar ieder kind recht op heeft, waar je je welkom en bemind voelt. 
Heerlijk om mee te maken!



Ik heb echt een heerlijke dag gehad! Ik kwam natuurlijk volstrekt kapot thuis, helemaal gebroken en volledig uitgeput na al die gezonde zuurstof uit de buitenlucht. Maar het was een heerlijke dag! Hopelijk binnenkort weer! Judith, lieve schat, dank je wel! 


xx N.

Grensverleggend!
Hij is een fantastische zanger, niet alleen door zijn warme stem maar ook door de manier waarop hij de emoties van het liedje vertaalt in dat wat jij zelf lijkt te voelen. Hij is vol passie, hij is gedreven, hij is ambitieus, hij is betrokken, loyaal, hij is een echte vriend. Hij is liefdevol, warm, hij is empathisch. Hij is een uitstekend acteur, een betrouwbare vriend, hij is buitengewoon lief. Hij is open, hij is gul, hij is dankbaar. Hij is leuk en hij is grappig, hij is erg sterk. Hij is aantrekkelijk, stiekem zelfs opwindend, hij is goedlachs.
Hij is een fijne vriend.

En hij is grensverleggend!
Kijk maar in de Margriet van deze week!



xx N.
Juud Naat Kel
Mijn hele week zit vol afspraken en ze vallen allemaal in de categorie 'werk'. Maar als een fanclub runnen je werk is, zitten er soms wel héle leuke dagen tussen! Hoe leuk?
Nou, zó leuk! Ik hoop van het weekend uitgebreid(er) te kunnen vertellen, tot nu toe moet je het met deze foto doen

Judith, dank je wel voor je gastvrijheid, en zeker ook aan dat warme nestje wat jouw familie is! Kelly, gezellig dat je mee was!


xx N.




"Ik kan het niet geloven
Je gaf jezelf aan mij"