Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment is er 1 vriend ;
en 1 gast vriend .
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij Borsato & Friends in Ziggo Dome, nathalie?
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Magisch!
Na de fanclubdag vorig jaar, hadden we een etentje met alle vrijwilligers. Ook Marco was daar vanzelfsprekend bij en het was een avond vol gezelligheid, met de primeur van een aantal Dromen Durven Delen liedjes en iedereen kreeg zijn portie aandacht van Marco.

Ook ik werd daar zeker niet in overgeslagen. Complimentjes over de fanclubdag waren mijn deel en Marco danste zelfs even met me! Wauw!


Los van die hele leuke avond en al die lieve woorden, kreeg ik nóg iets heel leuks! Marco gaf me een reisje cadeau, waarbij ik zelf mocht weten met wie en waarheen!
Superlief natuurlijk en ik nam zijn lieve woorden dan ook glunderend in ontvangst.

Maar eerlijk is eerlijk, ik deed er eigenlijk daarna niets meer mee. We weten allemaal hoe de afgelopen tijd voor Marco is geweest en zoals hij de gevolgen zelf omschrijft: 'Ik moet nog wel even aan de bak, maar wel met veel plezier!' maken dat de drempel hoog voor me is daar iets mee te doen. Ik vond het ook niet belangrijk. Het idee dat hij me zoiets liefs gaf, was eigenlijk gewoon al zo leuk. Net zo leuk als die hele avond was.



Maar afgelopen maart in Abcoude gebeurde er iets leuks. Iets heel grappigs ook.
Ik was als eerste op kantoor en was al een tijdje aan het werk toen Marco het pand in kwam. Hij had me onderweg al gebeld en we hadden het over het werk gehad, dus toen hij binnenkwam praatten we meteen door over dat waar we het net nog over gehad hadden.

Marco liep richting zijn kantoor en ik richting het koffie apparaat. Marco zette zijn tas neer en ik maakte een kopje koffie. Marco deed zijn jas uit en ik zette zijn koffie neer. Marco maakte ondertussen het in cadeaupapier verpakte cadeau wat hij in zijn handen hield open en ik keek nieuwsgierig toe. Marco zag me kijken, volgde mijn blik met zijn ogen, keek toen naar het cadeautje in zijn hand en vloekte verschrikt.
"Oh!! Ik maak nu jouw cadeautje open!"

Het duurde even voor ik door had wat hij zei, maar moest toen wel heel hard lachen. Hij had iets voor mij mee en zat het volkomen automatisch zelf open te maken!
Maar gelukkig kreeg ik alsnog een knuffel en het cadeau. Ik had geen idee waar dat voor nodig was, ik was niet jarig, had geen jubileum, niets van dat alles, maar hee, het was een cadeau en dat is altijd leuk!

Hoe leuk het was, bleek toen ik het openmaakte. Het was een bon, een bon voor een reis naar Disneyland Parijs! Hoe vét is dat! 
De dag na Pinksteren vertrekken Aron, Asmara, Kelly en ik naar Parijs om daar drie dagen lang het hele park op zijn kop te zetten! Wat een geweldig cadeau!! We zijn er allevier heel erg blij mee en tellen de nachtjes! 

Joehoeeeeee! Dank je wel, Marco!






"Het is moeilijk te begrijpen
Het is niet te verklaren"