Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment is er 1 vriend ;
en 1 gast vriend .
Nieuws van Marco
Ga je ook naar de workshop op 20 mei nathalie? Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Wie is De Mol?
Vandaag Wie Is De Mol gespeeld in Haarlem. Ik was samen met een aantal vrienden en bekenden maanden geleden uitgenodigd door Ellen. En ik wilde wel een poging wagen...
Ik heb het programma nooit gezien maar dat belemmerde me natuurlijk niet om ons team glansrijk te laten winnen.

Grappig was dat onze Mol onze letterkaart met code kwijt had gemaakt. 
Maar met driftig puzzelen kon ik de geheimtaal toch ontcijferen. Ik vertelde dat de boodschap 'De moordenaar niet meer leeft' was en was heel trots op mijn gepuzzel. Tien seconden later kreeg Tamara een hint per sms: De moordenaar kwam uit de 17e eeuw. Dat de moordenaar dus niet meer leeft was eigenlijk een logisch gevolg, duh...

Omdat ik het programma dus niet ken, had ik geen verwachtingen en vond ik het dus gewoon leuk. Sommige groepsleden hadden meer opdrachten verwacht, waar het nu vooral kennisvragen waren. Ik vond dat juist wel leuk, haha. Alleen het eind vond ik iets minder, het moordwapen bleek een touw te zijn. Auw. Dingen die eerst leuk of grappig waren, zijn nu opeens confronterend. Ik hoop dat dat went want het gebeurt nu behoorlijk veel en dat gejank ben ik best wel zat.

Een warme chocomel met slagroom troost altijd. We hebben dus nog een kroegje opgezocht en  even nagepraat en toen was het tijd om te gaan. Ons team heeft dus gewonnen, nou ja, bijna heel ons team. Onze Mol was Martine, zij won dus niet *gniffel*

Xx N. 





Schouders eronder
In mijn vorige log gaf ik al aan dat ik zo met de volière in mijn maag zat. Het bouwwerk ademde 'Arno is er niet meer' uit en ik vond het pijnlijk om te zien.
En vandaag ben ik aan de gang gegaan.
Zo zag het er gisterochtend

uit:



"Zonder jou
Kom ik er nooit meer bovenop"