Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 vrienden ;
en 3 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Fan
Ooh Márcooooo....Deze foto heeft fotograaf Maarten Ligtenberg van me gemaakt tijdens een concert van Marco in Antwerpen. Oh mijn God, kijk ik altijd zo wazig naar hem op?
 
Staat hij avond aan avond op dat podium en ziet hij mij dan met die glimmende oogjes en die vage glimlach naar hem staren?
 

Joh! Dat ik nog niet ontslagen ben...
 
Als een journalist me vraagt of ik, als voorzitter van de fanclub, Marco's grootste fan ben, grap ik wel eens dat ik met mijn 1.67 vast de grootste niet ben.
 
Maar als ik naar deze foto kijk, kom ik wel aardig in de buurt volgens mij...
 
 
 
Naar het strand

  
Daar komt een golf  
Het is een kleine 
Ik zie hem over 
Mijn rode laarsjes verdwijnen   

 
Daar komt er nog één 
Dansend en vrij 
Spoelt mijn laarsjes nat 
En maakt mij blij  
 
 
Ik kan nog wel een stapje verder
Deze golfjes zijn zo klein
Ik kan zelfs wel wat stampen
Stampen in de golven is fijn!

 
Mama, kijk eens hoe leuk dit is! 
Zie je het schuim van de koppen? 
Oei, dit was een hele grote 
Nu sta ik in mijn laarsjes te soppen!
 
 
 
 


Vandaag maak ik een zandkasteel  
Zo mooi zag je hem nog niet
Met torentjes van ijsstokjes
En een prachtig hek van riet   

 
Vandaag graaf ik een grote kuil 
Zo diep zag je hem nog niet
Ik graaf en schep en ploeter door
Tot je bijna China ziet  

 
 
Vandaag bouw ik een echte dam 
Zo stevig zag je hem nog niet
Pas als ik er een gat in prik
Lekt-ie als een vergiet
 
Vandaag bouw ik een luchtkasteel 
Vol met de mooiste dromen
En van één speciale droom weet ik
Dat hij vandaag is uitgekomen  

 
Populair...
Ik heb de leukste baan die er bestaat.
Dat wil zeggen, als je Marco Borsato net als ik, zo'n leuke vent vindt! Ik ben stapelgek op zijn liedjes, enorm gecharmeerd van zijn stemgeluid, wordt overdonderd door zijn energie, ben onder de indruk van zijn manier met mensen omgaan (waaronder zijn fans, maar ook bv zijn werknemers), heb bewondering voor zijn doorzettingsvermogen, zijn positieve manier van in het leven staan, zijn betrokkenheid bij maatschappelijke problemen maar ook met de probleempjes van de mensen om hem heen, zijn liefde voor zijn gezin, maar bovenal is hij mijn beste vriend en hou ik heel veel van hem.
 
 
Naar Karel
Zo zag mijn bank er de afgelopen week uit...Het is vakantie. De hele week zijn de kinderen vrij, en maandag ook nog. Normaal betekent dat voor mij wel een beetje meer stress, want ik werk tijdens de schooluren en in de vakantie, afijn, dat snapt U ook. Ik werk dan dus 's nachts en mijn lontje wordt dan vaak wel wat korter.
De tour van Marco begint vandaag. Ik zit dit nu schaarsgekleed te typen omdat ik zo onder de douche spring en dan richting Antwerpen zal vertrekken. De kinderen moesten dus opgevangen worden. De opties zijn dan een oppas (Denise of Opa) of bij een vriendje spelen.
Moederdag
De avond ervoor waren we laat gaan slapen. Vrijgezellenfeestje van onze vrienden was vrijgezellig geëindigd. Gelukkig paste mijn vader op, waardoor we het niet al te laat konden maken. Dat was de redding van Moederdag, denk ik. Ik hoorde Arno niet opstaan, zo heerlijk sliep ik die zondag nog. Ik voelde wel hoe hij later op de ochtend dicht tegen me aankroop en me wakker kuste. Heerlijk! "Nu je wakker bent, zal ik de kinderen vertellen dat ze je wakker mogen maken..." fluisterde hij. Werelds plan! Als je zo vast slaapt en er komen twee belhamels op je bed jojoën word je toch minder lekker wakker, hoe liefdevol de sprongen ook zijn bedoeld.
Hare Majesteit...
Naat & TienPoeh, wat is het lang geleden dat ik een update heb gedaan. En wat een lullige reden heb ik ook. Ik wilde namelijk eerst India netjes afsluiten. Ik heb nog zoveel te vertellen! Maar het is moeilijk te bekijken wat ik wel en niet wil plaatsen, wil niet het gras onder Leontine haar mooie voetjes wegmaaien :-)
 
Haar verhaal komt immers in het September Nummer van Kinderen. En aangezien we naast elkaar in de modder stonden, hebben we hetzelfde meegemaakt, gezien en ervaren. Ik moet dus zorgvuldig omgaan met het vertellen wat ik te vertellen heb. En dat kost tijd.
 
Hoe dan ook, we zijn alweer een paar weken verder en mijn log staat stil. Dus India is een lange-termijn-update geworden, en ik ga weer verder met mijn gewone leven.
 
En wat doe ik zoal in het gewone leven?
Juist, ik ontmoet de Koningin. Niets bijzonders.
 
 
"Want er is iets moois gebeurd
Ze heeft m’n leven ingekleurd"