Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Hij staat me goed!
Echte vrienden zijn als sterretjes.
Je kunt ze niet altijd zien, maar je weet dat ze er zijn!
 
Ik heb verschillende 'soorten' vrienden gekregen, de afgelopen jaren. Sommige vergen meer onderhoud dan anderen. Want aan vriendschap moet je, net als aan een huwelijk, hard werken. Vriendschap, liefde, respect en waardering, krijg je niet zomaar. Daar moet je wat voor doen. Vriendschap krijg je door het in eerste instantie te bieden...
 
 
 
Kwak...
Sinds ik mijn dorp heb verruild voor de grote stad, heb ik meer natuurschoon in mijn omgeving dan ooit. Vele vogelsoorten bezoeken onze tuin, we hebben vlinders en lieveheersbeestjes, het is een gezellige boel.
 
Sinds een maand of twee hebben we ook elke dag een eendenkoppeltje in de achtertuin. Wij vinden dat wel knus en voeren ze dapper oud brood. Vorige week kwam ik net thuis toen ze in de achtertuin al ongeduldig zaten te wachten. Ze hadden honger, hoe durfde ik zo lang weg te blijven!
 
 
 
 
Gooi de loper uit!
Nog voor de single met Andrea Bocelli uit kwam, stond de nieuwe single van Marco al in de planning. Er zouden namelijk concerten komen in het najaar en om iedereen een voorproefje te geven van dat wat men kan verwachten, zou er een single komen die de sfeer van Symphonica in Rosso zou moeten samenvatten. Marco gaf aan wat dat volgens hem inhield. Hij wilde energie uitstralen, dynamiek en passie. Hij wilde dichtbij zichzelf blijven en volledig vernieuwend zijn. Hij wilde de hooggespannen verwachtingen waar maken, maar tevens alle verwachtingen overtreffen. Vanaf de zijlijn kon ik het traject volgen en realiseerde ik me opnieuw, wat komt er toch ongelofelijk veel bij kijken!
 
Heerlijk weekendje!
De laatste weken gaat alles een beetje stroef. Ik wijt het aan Arno (sowieso altijd makkelijk!), die zich bij vlagen steeds een beetje beter voelt. Alle opgekropte spanning gaat er nu geleidelijk bij me uit. Ik ben vaak moe, heb veel last van mijn buik, en werken kost me veel meer moeite dan anders. Ik werk voor meerdere opdrachtgevers, niet alleen Marco, zoals veel mensen denken. En als schrijfster ben je zonder inspiratie nergens. En ik vond dat ik een lang weekend vrij verdiend had! Vrijdag tot en met maandag was ik niet beschikbaar! Mijn pc is zelfs een hele dag en nacht UIT geweest! Wauw...
 
Schoolopdracht!
'Iets wat je moet doen of juist niet mag doen, noemen we een 'regel'. Voor het verkeer staan de regels opgeschreven in een wet. Als je door rood rijdt, kun je straf krijgen. Dat staat ook in de regels van de wet.'
 
Zo luidt de inleiding van de schoolopdracht van Aron. Ze hebben het over regels, wetten, afspraken die je samen maakt. En daar zitten ook een paar vragen bij over het kind zelf. Dit is wat Aron ingevuld had...
 
 
 
 
Niet vergeten...

Aron is erg chaotisch. Hij heeft vaak goede bedoelingen, maar vergeet alles. En ik geef toe: ik erger me er vaak enorm aan. Als hij thuis komt gooit hij zijn jas op de grond, schopt zijn schoenen ergens uit, laat de deur open staan, zijn tas op school liggen en als hij een TV onderweg tegen komt, vergeet hij alles waar hij mee bezig was. Elke dag roep ik wel twintig keer "Aron, je jas/schoenen/deur/brood!" Ik geef hem zijn pakje drinken met koek voor in de klas, hij pakt het aan, en twintig seconden later staan we buiten en is hij zijn pakje en koek vergeten. In een recordtempo is hij het kwijt. Gék word ik ervan.
 
Vandaag is het gisteren...
"Nathalie, wakker worden! Het is zeven uur, de kinderen hebben gegeten, en ik ga nu!"
 
Verwarring alom. Hoezo zeven uur? Ik sta altijd om half acht op. Hoezo de kinderen hebben gegeten? Ik regel het ontbijt altijd! En hoezo ik ga nu? Je gaat al in geen maanden naar je werk!
Arno staat over me heen gebogen, volledig aangekleed, akelig wakker en lief lachend.
 
 
Wie ben ik?
Geen identiteitscrisis hier, geen gespleten persoonlijkheid, geen waanbeelden. Maar toen ik via via een een lijstje vragen onder ogen kreeg die je naar je vrienden kon sturen om te zien hoe ze jou bekijken, kon ik de verleiding niet weerstaan.
 
Ik weet het, zulke lijstjes moeten invullen is vreselijk. Maar ze terugkrijgen, dat is dan wel weer héél erg leuk!
Ik stuurde hem naar een aantal mensen en heb er geen moment spijt van gehad. Lachen, verbazen en zelfs janken moest ik. Bij deze een best of...
 
Wie ben ik?
Geen identiteitscrisis hier, geen gespleten persoonlijkheid, geen waanbeelden. Maar toen ik via via een een lijstje vragen onder ogen kreeg die je naar je vrienden kon sturen om te zien hoe ze jou bekijken, kon ik de verleiding niet weerstaan.
 
Ik weet het, zulke lijstjes moeten invullen is vreselijk. Maar ze terugkrijgen, dat is dan wel weer héél erg leuk!
Ik stuurde hem naar een aantal mensen en heb er geen moment spijt van gehad. Lachen, verbazen en zelfs janken moest ik. Bij deze een best of...
 
"Kijk me eens aan
We hebben samen zo vaak in de storm gestaan"