Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ga je ook naar de workshop op 20 mei nathalie? Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Tien jaar geleden
'Now I can't keep you mama
but I know you're always there
you listen, you teach me mama
and I know inside you care'


MAMA - Tony Banks/Phil Collins/Mike Rutherford

 
Tien jaar geleden is het, dat mijn moeder overleed. Vandaag precies tien jaar. De eerste jaren waren het moeilijkst. Hoe vaak ik de telefoon niet in mijn handen heb gehad om haar te bellen zijn niet te tellen. Na vijf jaar waren de scherpe randjes er wel af. Ik kon zeggen dat ik er vrede mee heb. Doodeng om te zeggen, want het maakt me een vreselijke dochter, maar het is de waarheid. Mijn moeder en ik hebben veel gebotst, maar de laatste jaren samen waren ronduit goed te noemen. Weinig stress, weinig ruzie, veel wederzijds begrip en acceptatie.
 
Zonnetje
Lief zonnetje,

Wat ben je welkom en wat heb ik je gemist!
Je kleurt alles een beetje warmer, ik ben zo blij dat je er bent! 
Ik hoop dat je lang bij ons zult blijven.
We hebben je nodig, zo eenvoudig is het.
Met jou is alles gewoon net even fijner, makkelijker, beter.

Ik hou van je, lief zonnetje.


Bleh!
We hebben het allemaal wel eens. Zo'n dag. Of een paar van die dagen. Van die dagen waarop alles stom is. Je kleren. Je kop. Je werk. Zelfs je vrienden zijn niet meer zo leuk als vorige week. Dat meen je helemaal niet, en dat weet je ook wel, maar het lijkt wel of je niet in staat bent te genieten van de dingen die je eigenlijk normaal heel erg leuk vindt.

Voor Arno is deze periode (januari, februari, maart) vaak moeilijk. Wanneer je een depressie hebt zijn de wintermaanden vaak het meest lastig en duurt de komst van de lente vaak net iets te lang. Inmiddels weten we dat, we bereiden ons er op voor, maar als het dan zover is, nou ja, dan is het nog altijd niet leuk. Arno doet ontzettend zijn best, dat merk ik aan alles. Het wordt ook door me gewaardeerd, wat ik ook weer laat merken. Dus eigenlijk zit het wel goed. Maar, als je het even zwart wit bekijkt, is het dan nog steeds niet echt leuk. 

Meestal slalom ik wel redelijk door alle stemmingen heen. Maar af en toe krijg ik het vol voor mijn kiezen. Dan sta ik op, soms nog redelijk enthousiast en vol goede bedoelingen, en dan gebeurt er één klein dingetje, iets onbenulligs vaak, en dan slaat mijn stemming om. Bleh.

Ik ga elke maand naar een psycholoog en ik had met haar al eens besproken wat ik in zo'n geval kan doen. Het gebeurt niet heel vaak, maar als het gebeurt is het zo stom allemaal, dat ik me nergens toe kan zetten. Laat staan iets kan bedenken om het terug te draaien.
Ze adviseerde me op een 'goede' dag een doosje of kistje te pakken en deze te vullen met kleine papiertjes waarop dingen staan die me energie geven, die ik leuk vind, waar ik blij van word. Als ik me dan niet zo lekker voel, kan ik me daardoor laten inspireren.

Geweldig idee! Ik vertelde het een aantal mensen en was helemaal blij. Volgens mij is het iets wat kan werken, zie je. Vervolgens gaan er zes weken voorbij, of tien, geen idee, maar een doosje met papiertjes vullen, ho maar. En als ik dan zo'n dip heb, heb ik nog een extra reden om te dippen. Wat ben ik toch ook stóm. Waarom heb ik dat doosje niet gemaakt?


Nou. En toen was ik jarig enzo. En kwamen mijn vriendinnen voor een dagje casino. Ik kreeg cadeautjes. Liefde. Aandacht. En één speciaal, bijzonder cadeautje wat ik niet verwacht had. Patricia had een doosje bij zich. Feestelijk ingepakt met transparant papier en krulletjes eraan. Helemaal leuk. En wat zat er in dat doosje? Papiertjes. Met goede tips. Ik opende het pas de volgende dag, toen iedereen weg was, en moest spontaan de tranen uit mijn kop vegen van emotie. Wat ontzettend lief! Wat ontzettend fijn ook! Mijn eerste hulp bij dipjes-doos.


En nu heb ik zo'n dag. Alles, nou ja, bijna alles is nogal stom. In ieder geval ben ik zelf echt heel erg stom. Stommer dan dit, zo komen ze eigenlijk niet. Arno zit in de volière te werken. Hij voelt zich ook niet goed, maar zet wel door. Maar ik heb creatief werk. Ik moet me over een persbericht buigen. Nou, ik kan je vertellen dat dat een heel stom persbericht is.
Woensdag mogen we een heel leuke nieuwsbrief versturen. Maar morgen heb ik een superdrukke dag met Marco, dus kan ik niet veel doen. Slim zou zijn om vandaag... nou ja, je begrijpt wel, die nieuwsbrief is dus ook echt heel stom. 

Dit vraagt om drastische methoden. Dus ik pak Patricia d'r doos. Dat klinkt spannender dan het is, al is het wel serieus spannend. Ik graai er in en trek een briefje. Hoe stom dat briefje ook mag zijn, ik heb me voorgenomen dat ten uitvoer te brengen.

'Je eigen log terug lezen' staat er. Nou, dat moet niet al te moeilijk zijn, denk ik. En ik duik mijn archief in. Een half uur later ben ik zelf dan weliswaar nog altijd redelijk tot zwaar stom, mijn log blijkt toch wel erg leuke verhaaltjes te bevatten. Vooral ook van de kinderen, toen ze kleiner waren. Veel van mijn logjes komen van .punt.nl, voordat Borsatoweglog er was. De logjes zijn geimporteerd naar BW, maar de reacties konden niet mee. Hoe men het vond, tja, dat weet ik dus niet meer. Maar teruglezen blijkt wel echt heel leuk te zijn.
Ik weet niet hoe jouw dag is, maar als je ook een Bleh-dag hebt, lees dan je eigen log eens terug. Of, als het echt diep gaat, neem dan de mijne...
 

Een paar voorstellen:

Op wie lijken mijn kinderen?
Autorijden
Blunder geschikt voor 18+




Patricia, namens mij en de rest van de mensheid, dank je wel!!! 


xx N.
Postcrossing
Er zat wel een kern van waarheid in, toen Tamara me liet weten dat het geen kwaad kon als ik een hobby zou zoeken. Een hobby die ik kon doen wanneer ik wil, die niet teveel tijd kost per keer en die me even los zou rukken van mijn computer. Met gezonde tegenzin liet ik me overhalen tot Postcrossing.



Postcrossing is het versturen en ontvangen van ansichtkaarten aan en van mensen vanuit de hele wereld. Het is gratis in die zin dat het kopen van de kaart en de postzegel natuurlijk geld kost, maar je daar ook weer een kaart (met postzegel) voor terug krijgt. Je verstuurt eenmalig een kaart naar een persoon, de volgende keer weer naar een ander etc. Het is dus niet zo dat je blijft corresponderen met één en dezelfde persoon.

Inmiddels zijn drie van mijn kaarten aangekomen. Postcrossers uit Duitsland, Finland en Amerika hebben mijn kaartjes inmiddels ontvangen. Kaarten naar Rusland, China, Ukraïne, Polen en België zijn nog onderweg.
En ik vind het leuk! 



Het uitzoeken van een kaartje dat past bij het profiel van de ontvanger, het verzinnen van een tekstje in eenvoudig Engels (bijvoorbeeld over het weer, wat er op de kaart staat, hobbies of muziek), het bijhouden hoe lang een kaart onderweg is en de reacties van de ontvangers lezen, ik vind het allemaal heel erg leuk! En dan heb ik zelf nog geen kaart ontvangen. Er zullen er nu ook drie onderweg zijn. Maar waar komen ze vandaan en hoe lang gaan ze er over doen? Geen idee, dat maakt het ook zo leuk!

Onder loggers zitten ook een aantal postcrossers, weet ik. De enthousiaste verhalen van Marcel bijvoorbeeld gaven me net dat zetje in de rug dat ik nodig had.
Kortom, ik heb er een nieuwe hobby bij! 

xx N.
"Zie je dan niet door je tranen heen
Hoeveel ik van je hou"