Geheel wederzijds!
Voel je...

Afscheid nemen bestaat niet...
Twitter - nathaliethielen
Volg mij!
Follow me!
Volg me op Twitter!
Samen lachen!
Zijn favoriet!
Laat je horen!

Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 vrienden ;
en 2 gast vrienden .
Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Nieuws van Nathalie!
Leuk dat je mijn weblogje bezoekt! Vergeet je niet om een reactie achter te laten? Je kunt je ook aanmelden voor de e-mailalerts, dan mis je niets meer! Liefs, Nathalie
Mijn laatste reacties
Eric Bus, ik hou dus van...
13:19, 10 mrt 2017
Wat een super leuk...
11:23, 22 feb 2017
Wat een leuk en lief...
13:10, 10 feb 2017
Lieve Rianne, Ja, het is...
15:02, 1 feb 2017
Jeeeeetje ik ben overal...
15:00, 1 feb 2017
Dank je welllll <3
14:57, 1 feb 2017
Ik mis haar ook...
11:23, 6 jan 2017
Wat fijn Marco! Voelt zo...
09:58, 28 aug 2015
Dit soort logjes zijn...
01:07, 15 aug 2015
Oef. Een traumatische...
01:02, 15 aug 2015
Foto album
Wil je me wat vertellen?


Mail me!  *klik*
E-mail alert
Klokje
Zoeken
Thielen Tekst

Verba volant, scripta manent
Wat bezielt je?








Hij heeft geen hart en heeft geen ziel
Toch ben ik erg aan hem gehecht
Hij laat me zo maar in de steek
En dat valt tegen, eerlijk gezegd

We waren een heel jaar samen
Niet echt lang, maar zeker niet kort
Hij was iemand waarbij ik nog altijd
Heel graag mijn hart uitstort

Maar het heeft allemaal geen zin
Het einde nadert al snel
Ik zit in de ontkenningsfase
Maar eigenlijk weet ik het wel

Hij rinkelt niet meer voor me
En ook trillen doet hij niet meer
Foto?s maken weigert hij
Dat doet wel een beetje zeer

Hij schijnt een helder licht
Als iemand contact wil maken
Maar dat is dan ook alles
Zowel privé als voor zaken

Hij laat me keihard vallen
En hij moest nog zeker een jaar
Ik kan niet meer op hem rekenen
De waarheid is te naar

Ik moet afscheid nemen
Ik moet hem gaan vervangen
Zodat ik weer kan bellen
Wellicht weer op kan hangen

Dag lieve telefoon,
Dag maatje, vriend, makker
Het komt vast allemaal goed
?t Komt allemaal voor de bakker

Het doet vreselijk veel pijn
Vooral in mijn portemonnee
Maar als ik dat geaccepteerd heb
Zing ik luidkeels hoezeeeee!!!!

Want zeg nou zelf, het is best gaaf
maar gênant ook: want wat bezielt je?
Om zo opgewonden te zijn
Over een nieuw mobieltje!



 

Het eten, de zus en de rat.
Ik ben gezegend met een fijne familie. Ik vind dat ik met iedereen een goede band heb, maar wat ik met zusje Karen heb, is wel heel bijzonder. Eerder schreef ik al over haar in dit logje.  En terwijl ik dit net terug lees, weer heerlijk warm word, vraag ik me af wat ik daar nu nog aan kan toevoegen. Dat logje zegt al alles, toch?

Niet dus. Mooi niet! Dat logje zegt niet hoe leuk het maandag was. Het was namelijk zo fijn maandag! We spreken af en toe samen af om te gaan eten en dat doen we dan halverwege. Eigenlijk eten we al jaren regelmatig samen, maar altijd bij mij in de buurt of bij haar in de buurt. Paar weken terug gingen we boven de A4 bij Schiphol eten. Niet het meest sfeervolle of beste restaurant. Wel voor allebei maar een half uurtje rijden. Ideaal. En maandag zouden we dat weer een keertje doen. Eindelijk!
Dokter inruilen... *Update*
Om 9.15 moeten Arno en ik bij de huisarts zijn. Arno heeft een doorverwijzing en medicijnen nodig, en ik heb een mededeling.
Ik wil de huisarts vertellen dat ik een andere huisarts wil.

Nou ja, dat wil ik hem helemaal niet vertellen.
Het liefst wil ik helemaal niks zeggen en gewoon stiekem een nieuwe huisarts zoeken. Niet meer op komen dagen. Maar mijn opvoeding, normen & waarden en principes houden me tegen. Shit.
Wat kan er mis gaan?
Wat kan er mis gaan, niets kan toch mis gaan?Soms heb je een liedje in je hoofd. Niet alleen in je hoofd eigenlijk, maar ook in je mond. In je hoofd is het irritant, want meestal herhaalt hetzelfde stukje zich eindeloos. Maar in je mond, mán, dat is pas irritant. Steeds datzelfde zinnetje zingen van een liedje wat je vaak niet eens echt leuk vindt. Asmara heeft vrijdag een spreekbeurt. Je zou denken dat ze het over Dolfijnen wil houden, of Marco Borsato, of War Child of Paardrijden.

Maar nee, Asmara heeft een ander onderwerp gekozen, iets wat ze heel erg leuk en interessant vindt, dus dat maakt het meteen supergeschikt. Ze wil het hebben over GEVOELENS. De hoofdstukken die ze tijdens haar spreekbeurt wilde gebruiken waren zo bedacht. En hoofdstuk zes was muziek...
Of ze genoten heeft?
Ik kan daar heel uitvoerig over vertellen. Over de kinderen die kwamen. Over hoe lekker ze gesmuld hebben van al de bakjes met chips, nootjes en snoep. Over het spelletje wat ze deden waarbij Asmara de kadootjes moest zoeken. Over de make up die ze mochten gebruiken. Over de sieraden die ze mochten uitkiezen en daarna mochten houden. Hoe ze elkaar of zichzelf opmaakten. Hoe ze als professionele modellen op de foto gingen daarna. Hoe te gek de DJ's waren. Hoe heerlijk ze gedanst hebben. Hoe Asmara de sterren van de hemel zong. Hoe gezellig de meiden samen zongen. Hoe er gelachen werd. Hoe er gefluisterd werd wie er op wie is. Dat Aron zei dat hij op de Wii was. Hoe grappig dat was. Hoe ze genoten hebben van de pizza. Hoe jammer iedereen het vond dat het afgelopen was. Hoe lief Asmara 's avonds haar armen om mijn nek sloeg om me te bedanken voor het superfeestje. Dat ik om 21.00 in een soort comateuze toestand in bed belandde. Ik heel tevreden ben over de dag.
Asmara het er nog steeds over heeft.

Maar beter kan ik gewoon wat foto's plaatsen, dat zegt genoeg volgens mij!
Claudia de Breij
Normaal is de titel van mijn logje wat minder to the point, maar ik verdenk Claudia ervan dat ze een Google alert op haar eigen naam heeft ingesteld en de dag na een voorstelling als een bezetene gaat kijken wie er allemaal een logje heeft aangemaakt over haar show.
Ikke, Claudia! Want ik heb van je genoten.


(Claudia, je kunt nu gerust even naar onderen scrollen, want nu komt wat er aan vooraf ging?)
Kwaliteit
Je kijkt me aan
Maar ziet me niet echt
Je luistert wel
Maar hoort niet wat er wordt gezegd

De dagen zijn zwaar
Je weet niet waar te beginnen
Je bent er wel
Maar ik kom niet bij je binnen

Ik raak je aan
Soms zie je me even
Je bent niet dood
Maar het is eigenlijk ook geen leven
Sauna perikelen
Nathalie: Ga jij nog een logje schrijven over de sauna?
Marlies: Uhh. Nou niet nu. Ik ben nog te relaxed.
Nathalie: Ik ben ook nog niet begonnen.
Marlies: Ik ben eigenlijk gewoon alweer moe.
Nathalie: Het was ook zwaar.
Marlies: Hmm, ja.
Nathalie: Die pedicure dan.
Marlies: Ze heette ook Nathalie.
Nathalie: Ze was een SM - Meesteres, ik weet het zeker.
Marlies: En je bent niet onderdanig genoeg.
Nathalie: Nee, dat ben ik niet.
Marlies: Ik ook niet.
Nathalie: Jawel, jij wel.
Marlies: Nietus.
Nathalie: Wellus.
Marlies: Oke, als jij het zegt.































Nathalie: De gezichtsbehandeling was heerlijk.
Marlies: De gezichtsbehandeling was zalig.
Nathalie: De gezichtsbehandeling was verrukkelijk.
Marlies: De gezichtsbehandeling was... ik weet niks meer.
Nathalie: Ik ook niet.
Marlies: Ik ook niet.
Nathalie: Ik ook niet.
Marlies: De hamman was heerlijk.
Nathalie: De hamman was zalig.
Marlies: De hamman was verrukkelijk.
Nathalie: De hamman was? ik weet niks meer.
Marlies: Ik ook niet.
Nathalie: Ik ook niet.
Marlies: Ik ook niet.
Nathalie: Zeg, zal ik schrijven dat we dachten dat we Mathijs Vrieze zagen en dat ik me ging verstoppen?
Marlies: Ja, dat was echt ontzettend grappig!
Nathalie: Is dat niet lullig?
Marlies: Je doet toch wel vaker grappige dingen?
Nathalie: Ik bedoel voor Mathijs.
Marlies: Ja dat is bijzonder lullig voor Mathijs.
Nathalie: Ja maar het is niet dat we meteen naar huis gingen, door Mathijs.
Marlies: Dat kwam alleen omdat het Mathijs niet was.
Nathalie: Nou ja, dat lag niet aan Mathijs verder.
Marlies: Nee, ik wilde naar huis als ik wie dan ook tegen was gekomen.
Nathalie: Ik wilde in het begin eigenlijk sowieso wel naar huis.
Marlies: Omdat dat blondje onaardig deed?
Nathalie: Ze deed echt stom!
Marlies: Dat viel best mee, je bent gewoon gestressed en dan voel je je snel aangevallen.
Nathalie: Ik! Voel! Me! Helemaal! Niet! Snel! Aangevallen!
Marlies: Dan niet.
Nathalie: Dan niet nee.
Marlies: Dan niet nee.
Nathalie: Je reed nog verkeerd ook, in het begin, ondanks Miep.
Marlies: Jij zat gewoon tegen me te praten!
Nathalie: Het was anders wel toevallig tijdens een liedje van Bløf.
Marlies: Dat had er niets mee te maken.
Nathalie: Je vindt Paskal harstikke geil!
Marlies: Dat is waar.
Nathalie: Precies.
Marlies: We zijn er anders wel gekomen. Jij zag het pas toen ik al geparkeerd had.
Nathalie: Maar ik reed ook niet.
Marlies: Wel tegen mijn been in het bubbelbad.
Nathalie: Oeps.
Marlies: Het geef niet.
Nathalie: Dank je.
Marlies: Het was er wel erg groot.
Nathalie: Het gaat niet om de grootte.
Marlies: Echt wel!
Nathalie: Ohja, dat is wel zo.
Marlies: En om de lengte ook.
Nathalie: De lengte van de gezichtsbehandeling was prima!
Marlies: Je snurkte.
Nathalie: Ik verslikte me!
Marlies: Nee, je snurkte tien minuten lang en toen je dat merkte deed je alsof je je verslikte.
Nathalie: Oh. Had je dat door?
Marlies: Ik heb alles door.
Nathalie: Ook dat ik stiekem een scheet liet op de bank?
Marlies: Nee dat niet.
Nathalie: Dan heb ik die ook niet gelaten.
Marlies: Natuurlijk niet.
Nathalie: Dat zou ik nooit doen.
Marlies: Nooit.
Nathalie: Maar je vond het een leuke dag?
Marlies: Ik vond het een leuke dag.
Nathalie: En je hebt lekker gegeten?
Marlies: Het eten was heerlijk!
Nathalie: Het eten was zalig!
Marlies: Ja, kappen nu.
Nathalie: Oke.
Marlies: Oke.
Nathalie: Maar de sauna was groot. De behandelingen lekker. Het eten goed.
Marlies: Klopt.
Nathalie: Dus je wilt volgende keer weer naar de Zwaluwhoeve?
Marlies: Nooit meer. En jij?
Nathalie: Nooit meer. En jij?
Marlies: Ik had het al gezegd.
Nathalie: Ohja.
Marlies: Volgende keer weer van Egmond in Haarlem?
Nathalie: Volgende keer weer van Egmond in Haarlem!
Marlies: Mooi zo.
Nathalie: Of een andere, waar we ook nog niet geweest zijn.
Marlies: Ja. Of niet dus.

Twee filmpjes...
... zeggen soms meer dan duizend woorden.
(En soms ook niet. Gelukkig maar, anders had ik een waardeloos beroep gekozen.)





Stukje
Ja ik dacht, ik kan wel even een leuk logje schrijven over gisteravond.
Want dat was een leuke avond.
Maar toen ik ging typen, bleek dus gewoon dat ik er helemaal geen zin had.
In dat hele stukje typen niet.

En daarom staat dat stukje hier dus niet.
Ja ik dacht, ik leg het toch maar even uit.
Anders wachten jullie zo op dat stukje.
Maar dan kan je lang wachten.

Dus.

"Was je held of heldin van je eigen verhalen
Al was het dan maar voor een dag"