Welkomsttekst


Deze maand staat mijn logje in het teken van "ROOD".
Weblog van de maand.... ik kan het nog niet geloven...
Heel veel plezier bij het lezen van mijn rode logjes.

 
Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Laatste Reacties
Via deze weg wil ik jou... 20:06
Je schrijft het zoals je... 19:45
Ai wat een narigheid met... 17:14
Jeetje wat een verhaal en... 22:31
Wat heb je er een... 22:00
Wauw wat een mooie logjes... 12:50
Wat een geweldige... 22:23
Hey moeke Anja, nu ga ik... 20:15
Oooh, heerlijk he.... 23:29
Hahaha! Fantastisch! Zo... 07:28
21:43
Wat ontzettend geweldig... 19:40
Heerlijk zulke kindjes!... 19:30
Haha Anja, het wordt echt... 19:17
Hahaha heerlijk! Zo leuk... 17:48
Wat fijn dat jullie zo'n... 18:13
Wat hebben we genoten van... 23:24
... 18:52
Wat een heerijke log en... 13:12
Wat heb je ervan genoten,... 21:06
Wat een gezellig logje... 19:05
Hallo Anja Wilde net aan... 13:55
Het lijkt mij inderdaad... 10:26
Kan ik mij voorstellen... 09:44
Wat ontzettend leuk dat... 12:37
Wat ontzettend leuk om te... 20:29
Lijkt me ook wel eens... 00:07
Wauw, wat een mooie fotos... 23:17
Wat heb je er heerlijk... 22:22
Zo ontzettend leuk Anja,... 21:52
Super leuk en heel... 15:14
Ik heb ook al enkele... 14:14
... 13:53
Zo'n leuk idee. Deze... 00:09
Erg leuk hoor ! Erg... 21:55
Ik zag af en toe al leuke... 21:29
Superleuk en heeeeerlijk... 11:17
... 10:58
Heel veel plezier Anja,... 19:38
Wat fijn om te lezen dat... 21:41
Jaaa het schiet nu zeker... 20:25
Wat schiet dat op zeg,... 19:22
Super leuk Anja, ga er... 07:36
Hoi Anja, Wat spannend... 07:34
Wat een leuke log Anja.... 21:59
Wat een mooie log,... 22:47
Geweldig logje van een... 12:31
Lieve schat, Wat mooi... 08:37
Hey Anja, leuk om te... 21:48
Zo leuk om te lezen wat... 21:11
 
Laatste 100
Kalender
Augustus 2018
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Profiel
Naam: anja1972
Leeftijd: 46 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Foto album
Mijn laatste reacties
mijn fanclubdag

Mijn verhaal van de fandag start eigenlijk al in augustus.
De morgen van 10 augustus. De laatste week van ons verlof. Plannen als een dagje naar zee, een dagje shoppen, een bezoek aan een plaatselijke markt stonden in de agenda gepland.
Maar dat veranderde van de ene minuut op de andere. Een krak in mijn nek en drie weken aan bed gekluisterd met een nekhernia.  Pijn met een schaal van 10 op 10, (had 11 bestaan ik zei het ook) en elke stofje op de grond wist ik te vinden. Want mijn hoofd kon niet meer omhoog.
Na drie weken bed vond ik eindelijk de juiste dokter en werd er een operatie gepland.
Daar gingen mijn plannen voor een feestje in september en de vraag… kon ik naar de fandag in oktober?
Ik kreeg een revalidatie van 4 weken strikte rust en daarna geleidelijk opstarten van aktiviteiten.
Het zou dus lukken als ik heel veel rust inplande.
En als je dan nog te horen krijgt dat je vrijwilliger mag zijn… dat gaf me een extra stimulans om rustig te blijven en heel goed te genezen.
En ja hoor… ik kreeg groen licht van de chirurg. Het weekend van het jaar kon doorgaan voor mij…
 
En wat een super fandag werd het…
Ik werd ingezet in het kraampje van de scheurlootjes. Samen met Annemarie en Karin. We vormden een topteam. De opbouw verliep heel relax. Een groot deel was al de dag ervoor gedaan voor de bingo. Alleen nog wat details als ballonnen opblazen, slingers ophangen en pizzadozen vouwen.
Al ooit eens 40 pizzadozen gevouwen? Eenmaal je weet hoe het moet, en je een pleister op je vinger hebt na een snijdende doos,  gaat dat heel vlot hoor…
Dan nog even inspringen bij het ophangen van de foto’s voor het perfecte plaatsje. Hé, die foto komt mij bekent voor… tot mijn grote verwondering werd mijn foto geselecteerd. Dit had ik niet verwacht. Heb namelijk nog maar in augustus mijn camera aangekocht. Toch wel wat fier op mezelf…


 
Al vlug was het 11 uur en gingen de deuren open. Nog vlug even bijspringen bij de kaartcontrole aan de deur en dan naar mijn lootjes.
 
Ja ja… lootjes voor twee euro en een half…. Oei, dat begrijpen ze daar in Nederland niet zo goed…
De spanning op het gezicht van de mensen bij het openen van die scheurlootjes, het zien van de teleurstelling bij “helaas, niet gewonnen” of die glinsterende oogjes bij het zien van de zin… pizza eten met Marco… Wat een prachtige taak heb ik gekregen.
En hoe fanatiek fans op “jacht” kunnen gaan naar het winnende lootje…
Van de activiteiten op het podium heb ik niet zoveel meegekregen. Maar wat in het kraampje de aandacht trok was toen het plots heel stil was in de zaal tijdens het spektakel met de zandtovenaar. Je kon een muis horen lopen… echt zo indrukwekkend. Prachtig werk…
Ook hebben we even meegeluisterd toen Marco zijn nieuwste liedje “18” voorstelde. Zeker 1 van mijn favorietjes….nu al…
 
De namiddag vloog voorbij. Op het einde van de dag mocht ik een mooie sticker uitdelen aan de uitgang. De eerste mensen liepen me zomaar voorbij… willen jullie geen sticker?
Begrepen ze me niet goed? Jawel hoor… een sticker was perfect Nederlands.
“Wil je graag een “afplakker” (je doet er iets af, en plakt, kleeft, het ergens op)… hé, plots kreeg ik wel de aandacht… een wat? Hi hi… even mijn vlaams kantje laten horen…
Na nog een hele mooie foto en groepsfoto was het jammer genoeg tijd om afscheid te nemen. Met een rugzak vol mooie herinneringen vatte we onze reis aan richting Opwijk. Zingend om ons wakker te houden… want het was toch wel een lange, vermoeiende maar oh zo super fijne dag (weekend) geweest…








#nieuwemensenontmoeten
#ervaringenopdoen
#pleziermaken
#mensenblijmaken
#marcozienstralen
 
De waarheid komt uit een kindermond
Elke maandagavond komt mijn metekindje samen met haar zus na school eten. Terwijl we aan tafel zaten vroeg ik geïnteresseerd hoe de dag op school was geweest. Mijn metertje vertelde dat er een mama en papa getrouwd waren. En ze samen een tekening hadden gemaakt. Daarop bleef het even stil en zag ik haar denken...wat zou er nog volgen... Mijn mama is niet getrouwd hè, zei ze plots. (Mama is alleenstaande mama) "neen" antwoorden ik. Het bleef weer even stil. "Jij bent wel getrouwd hè? " waarop ik wou antwoorden. Ja, met vake. (Want zo noemt ze mijn man) Maar voor ik het gezegd kon krijgen, zei ze zelf vlug. Ah ja, ik weet met wie. Met Makro Brossato.... We begonnen allemaal te lachen natuurlijk. . Waarop ze zelf heel serieus zegt... Het is toch waar... Op moeke haar kamer (ze bedoelt bureau ) hangen toch foto's van die meneer... Ik denk dat het hoogtijd wordt om eens een foto samen met mijn man omhoog te hangen...alleen lukken die nooit zo goed niet... Wat hebben we deze avond nog vaak moeten lachen bij de gedachte van mijn meterke... (slimme meid !!!!)
super feestje in Zottegem
Het is 1 dag na Rock Zottegem.
Ik loop nog altijd te zingen en kijk met een brede glimlach naar de foto's op mijn gsm.
Het begon zondagmiddag rond half twee. Het was mooi weer dus we beslisten om richting Zottegem te rijden. We zouden wel zien als we daar waren wat we nog gingen doen.
Toen we aankwamen zei de beveiliging dat we best vroeg waren. Nou vroeg?
Bij het eerste hek stond al 1 iemand te wachten. Het was Sonja. We maakten al vlug kennis met elkaar en raakten aan de babbel. Het was nog wel even wachten, maar dat kon de pret niet drukken.
Ondertussen waren ook Bianca en vriendin, Imke, nancy en Marc aangekomen.
Rond half vijf ging de ingang open. Alles verliep rustig en we konden op ons gemak plaatsnemen aan het hek. Intussen werd het groepje altijd maar groter. (sorry dames, ik onthou niet zo goed namen)
Na nog twee uurtjes wachten begon het optreden van Stan. Maar door een grote fout van de organisaitie werd het toch wel een tegenvaller. De bass stond veel te luid en we werden letterlijk uit onze kleren geblazen. Mijn hart maakte letterlijk bokkesprongen.
Jammer toch wel, want ik denk dat Stan echt een goede zanger is…
Na anderhalf uur ergernis aan die loeiharde muziek, werd het decor omgebouwd tot een Marco-podium.
Al van de eerste tonen voelde je de spanning in de tent toenemen en de druk in mijn rug iets groter.
(ah ja, van de harde bastonen was niets meer te merken hoor… prima technische ploeg achter Marco.. )
Er werd mee gezongen, mee gezwaaid, mee gesprongen…
Wat moet het een kick zijn om een mensenzee in beweging te zetten…(het lukt mij nog niet om 8 peuters tegelijk hun armpjes in de lucht te laten steken)
Hi hi… stiekem droom ik er wel eens van om een zaal mensen te doen zwaaien naar mij… (wat is je truckje Marco ?)
En zoals altijd duren mooie liedjes nooit lang. Dus ook hier kwam er een einde aan deze mooie avond.
Ik moest toch even slikken hoor tijdens het horen van de laatste muzieknoten.
Wat was het een mooie festivalzomer…met een super fantastisch megacool feestje in mijn geboortestad Zottegem !
 
Onder een daverende tent namen we afscheid van Marco.
 
 
 
Maar weet je wat… als we onze bikini en zonnecreme terug in de kast opbergen… zijn we vast al ergens in oktober…
 
Geniet van je zomer en vakantie Marco en tot in oktober…
 
de tofste werkdag van het jaar
Het begon allemaal met een mailtje naar de werkgroep Marco Meeting.
Omdat bij het organiseren van een ontmoeting met Marco toch wel veel werk komt kijken , had de werkgroep vrijwilligers nodig.
Ik stuurde dus een mailtje in naam van Johnny en mij.
En ja hoor, we werden uitgekozen. 


Na nog een paar dagen spanning was het zaterdag 17 juni.
We werden om 8.30 uur verwacht in Dock3. We werden letterlijk en figuurlijk opgewacht in een "warme" toffe groep. Eerst kregen we een rondleiding, zodat we elk hoekje en kantje van de zaal leerden kennen. (en er waren best veel hoekjes en kantjes )
Hoogtijd om de handen uit de mouwen te steken (hoewel mouwen... hadden we niet nodig, het was lekker warm binnen...)
Samen met Lunarda bouwde ik het lootjes kraam op. 


Al vlug was het 11 uur en sijpelden de eerste fans binnen. Allemaal blije kopjes en de mooiste outfits uit de kast gehaald.
De lootjes gingen vlot over de toonbank en onze vass vulde goed aan.
Om 13.00 starte het programma en viel de verkoop even stil. (iedereen wou natuurlijk zo lang en zo veel mogelijk Marco zien...)
Her en der pinkte er iemand een traantje weg bij de fanmomenten of een wens die uitkwam.
Bij het zien van de mooie prijzen in ons kraampje kreeg ik ook wel zin om een gokje te wagen. Ik vroeg even of wij ook lootjes mochten kopen en dat bleek geen probleem.
Na het mooie en ontroerende optreden van Lisanne werden de lootjes getrokken.
De prijzen vlogen ons rond de oren. Van kalenders, over broodroosters, tot tramritjes en kaartjes van de Ziggo Dome.
Marco was de onschuldige hand van de dag en je raad het nooit....
Hij trok het nummertje dat ik gekocht had. 
Het enige wat ik nog weet dat het een geel lootje was. 
Ik kon geen woord meer uitbrengen. Helemaal van slag stapte ik het podium op. (dan sta je naast Marco op het podium en sta je helemaal te trillen)
Wat doet die man toch altijd met mij... telkens ik ernaast sta klap ik dicht en durf hem amper aan te kijken...
Gelukkig stelt Marco je dan op het gemak en heb je een prachtige foto te pakken...



Een ding weet ik nu al zeker... ik ga keihard genieten van mijn prijs...
Ook Johnny was van de partij als vrijwilliger.
In eerste instantie "bewaakte" hij de parking. (en ik moet bekennen : hij zal er "cool" uit zo met het gele fluojasje en de portofoon )
Daarna was hij verantwoordelijk voor de VIP-ruimtes en legde de VIP's in de watten.
Bij de opruim heb je dan weer sterke armen nodig om de vrachtwagen te vullen en daar komen mannen dan ook weer goed van pas...
Johnny genoot duidelijk van zijn dagje. En na afloop vertelde hij dat het één van de beste fandagen voor hem geweest was. Lekker bezig zijn en toch genieten...
Ja, dat is mijn schatje !
Na al het werken werden al de vrijwilligers bedankt met super lieve woorden van Marco, een prachtig geschenkje en een mooi fotomoment.


Het was een dag om nooit meer te vergeten. Vrijwilligen voor de fijnste fanclub van Nederland en Belgie. 
Dank je wel Marco, Nathalie, werkgroep Marco Meeting en alle andere vrijwilligers voor jullie vertrouwen en de fijne samenwerking.
Waren al mijn werkdagen zo gezellig... ik zou een super job hebben !!
#voorherhalingvatbaar 
dolle pret bij de photohunt
de maand mei heeft al een paar dagen haar deurtje dichtgedaan. Dat betekende ook dat de photohunt van mei voorbij was.
De voorbije maand heb ik echt plezier gehad bij het maken van de selfies.
Door mijn job in de kinderopvang was het een beetje moeilijk om mee te dingen naar de 10 punten. Maar om het toch een beetje plezant te maken, begon ik tekstballonnetjes te schrijven met mijn gedachten bij de te maken foto.
Gisteren werden de twee winnaars bekent gemaakt van de maand. En tot mijn grote verbazing won ik ook een prijs. De prijs van originaliteit. 
Dat ik super blij ben, hoef ik jullie waarschijnlijk niet te vertellen...
Bedankt Marco voor deze prijs. 

Hierbij enkele leuke foto's :








1 tekstballonnetje zal waarschijnlijk nooit gebruikt worden... (hoewel hij wel leuk zou staan bij mijn selfiecollectie...)
Maar deze gedachte speelt waarschijnlijk bij mening fans door het hoofd...



Aan iedereen nog veel photohunt plezier... ik blijf alvast tekstballonnetjes aan mijn muur plakken...

groetjes, Anja
jaaa.... het is JUNI
Jaaaaa.... het is juni....

Het leek een eeuwigheid te duren. Maar het is dan eindelijk zover. Het is juni.
Het begin van de astronomische zomer, nationale feestdag Italie, vaderdag... allemaal toffe feesten misschien...
Maar in mijn agenda staat er een groot rood hart op zaterdag 17 juni...
MARCO MEETING IN ANTWEREPN !!!

De spanning begint nu toch toe te nemen. Of eerder de nieuwsgierigheid...
Wie worden de vips op die dag, wie wordt er verrast door Marco, wie mag zijn of haar item laten handtekenen, wie zijn de vrijwilligers, wie ga ik allemaal ontmoeten, hoe zal Marco het doen bij de "kennis over Belgie-kwis", maar ook... welk kleedje doe ik best aan (want we gaan op de foto he) 
Ik vind deze dag nog spannender dan de fandag in Nederland. 

Nog 15 keer slapen... oh, wat ben ik aan het aftellen zeg...

groetjes, Anja
de weblog betekent voor mij...
Een sprong in het onbekende...

We gaan terug even in de tijd. Naar het jaar 2013. 
Het was 12 oktober en we gingen voor de allereerste keer naar de fandag.
We hadden een hoteltje geboekt in de nabijheid. De ochtend van de fandag gingen Johnny en ik gezellig ontbijten. Aan een tafeltje zaten nog fans na te genieten van de bingoavond. Ze hoorden ons praten over hoe fijn het was geweest de avond ervoor en wat een speciale verjaardag Johnny gehad had. Bij het voorbijgaan aan hun tafel, sprak iemand me aan. 
"Hallo, we hebben jullie gezien gisteren bij de bingo. Jullie zijn uit Belgie zeker? (Hoe konden ze dat nu raden? )
Heb jij soms een weblog?"

"Een wat ?" vroeg ik mij al af... (oei, één of andere moeilijke computertermen flitsten door mijn hoofd )
"Wel, je moet het echt proberen. zo leer je vast meer fans kennen"
Met deze info in het achterhoofd trok ik deze avond terug huiswaarts.
Mijn nieuwsgierigheid was getrokken en een paar dagen later ging ik toch eens op zoek naar het reilen en zeilen van "een weblog".
Ik plaatste mijn eerste logje en al vlug kreeg ik vriendschapsverzoeken van mensen die ik nog nooit gezien of gehoord had. 
Al vlug kwam er een tweede, derde, vierde logje... en kreeg ik meer en meer reacties op wat ik schreef. 
En hoewel ik helemaal geen computercrack ben, ik kon er toch best mee weg. En had ik ergens een probleem... daar stond een hele lieve "moderator" al ter hulp.
Wat voor mij een sprong in het onbekende was... is nu een brug naar hele lieve mensen. Want als "belgi" in een grote groep nederlandse fans is het toch altijd even spannend of ze je wel "leuk" gaan vinden. 


Nu 4 jaar later betekent de weblog voor mij een uitlaatklep na een zware werkdag, een leesboek voor het slapen gaan, een infoblad over het leven van Marco, een inkijkdoos achter de schermen van de fanclub, een vriendenboek van vele lieve fans-vrienden, een informatieve reisfolder en een fotoboek over de liefste, prachtigste en sympatiekste zanger van de lage landen. "ONZE MARCO"

Ik wens iedereen nog heel veel lees en schrijfplezier op jullie weblog...



Doe er gerust nog 10 jaar bij...

Anja
photohunt weekend
April was nog nooit zo druk. Nieuwe kindjes in de opvang, die best wel wat extra aandacht nodig hadden. Manlief die af en toe een bezoekje aan dokter moest brengen (problemen met de knie) en vergaderingen en opleidingen voor het werk. 
En dat betekende dus dat er maar geen tijd was om mee te doen aan de photohunt. 
Maar nu de maand op zijn einde liep, begon het toch te knagen. Het laatste weekend van april leek toch een beetje rustiger te verlopen. En ja, ik kon het echt niet meer laten... 
Op zaterdag was ik een avondje alleen thuis... het ideale moment om een inhaalmaneuver te starten. Ik vind het super leuk om mijn gedachten neer te schrijven in een tekstballon bij elke foto. Het werd een gezellig avondje fotootjes maken...
maar natuurlijk vindt een mens geen paarden, lammetjes, brievenbussen, molens... in zijn living.
Dus kreeg ik het prachtige idee om op zondagvoormiddag met de tandem op pad te gaan. We organiseerden een photo-zoektocht.
En wat een pret hebben Johnny en ik gehad. 
En als je dacht dat er op de "Schaapsheuzel" schaapjes lopen, heb je het fout... hi hi
Op een bepaald moment begonnen we zelf ideeen voor foto's uit te vinden. "he, een foto met een vlinder zou ook wel leuk zijn... " en dan je inbeelden hoe je zo een foto zou kunnen nemen... 
Langs het water zat een man te vissen... "ja, een foto met een vis aan de vislijn..." Onze fantasie sloeg op hol, en we lachten erop los bij de gedachten aan het maken van de foto's. 
Ondertussen ben ik terug bijgebeend op een paar foto's na (de molen en de tandarts heb ik nog niet).
Aan de agenda te zien is mei niet veel rustiger dan april. maar wat een mooie vooruitzichten zie ik staan op zaterdag 20 mei...
Wie wil er met mij meeknutselen? 







knuf, Anja

 
dromen vangen...
dromen vangen over de Marco meeting in Belgie...

~plots stond Marco naast me... en ja... zelfs in mijn slaap krijg ik amper een woord over mijn lippen de eerste minuut. En toen het plots wat vlotter begon te lopen... TUUT TUUT TUUT... stomme wekker~

En natuurlijk wil je verder dromen he..

"hoe is het" de openingszin die al een hele dag in mijn hoofd speelt...
Het eerste uur van de dag liep ik rond als een kip zonder kop...
En maar denken... Misschien komt het ooit eens uit he...

En wat lees je dan op de facebookpagina van tifosi? 
Marco nodigt fans uit als vip...
Bestaat toeval of niet?

17 juni wordt nu al de mooiste dag van de zomer. Al begint die pas officieel op 21 juni zeker. Wel dit jaar begint de zomer voor mij op 17 juni.



uitkijken naar 17 juni...
GEOCACHE-FAMILIEWEEKEND
Vorige week was het eindelijk zo ver.
Met nieuwjaar hadden we besloten om dit jaar geen afzonderlijke cadeautjes te kopen voor de 4 kinderen en hun partners.
Het is altijd zo zoeken naar iets wat ze echt kunnen gebruiken en nog mooi vinden ook. Dus dit jaar geen zoektocht. Ook de kinderen moesten niet op zoektocht... Jullie vragen zich vast af... wat een saaie familie zeg...
Niets van waar natuurlijk. 
Dit jaar hadden we een spaardoos gemaakt. Iedereen stak het geld dat we aan cadeautjes wilden spenderen in de doos. En met dit geld gingen we vorige week op familieweekend. 
Een prachtig huisje aan het drielandenpunt in Nederland. In een prachtig vakantiepark Landal. Het was de eerste keer in Landal... maar nu staat al vast dat het niet de laatste keer werd.
Een super prachtig huis met ieder gezin een eigen kamer, een bubbelbad, een sauna, een prachtige keuken... echt waar, wat een luxe zeg.
Ook voor ons kleinkindje was alles voorzien. 
En wat hebben we genoten. 
Op vrijdagavond kwamen we aan. Iedereen vertrok op zijn eigen tempo.
Tegen half negen was iedereen geinstalleerd. 
Johnny had spaghetti gemaakt en dat liet iedereen zich wel smaken.
s'avonds was het tijd voor een gezelschapsspelletje. 
De eerste nacht verliep vlekkenloos. zelfs onze kleine man van 6 maand, voor de eerste keer mee op vakantie, sliep de hele nacht door.
Op zaterdag stond een mooie wandeling op het programma. Het was geen gewone wandeling. We gingen op "geocache". Een wandeling die bepaald wordt door coordinaten die je moet zoeken. Je vertrekt dus van een punt en daar vindt je de eerste coordinaten, verstopt in een kokertje. En zo doe je altijd verder. Natuurlijk heb je wel een goede wandel-gps nodig he.
In de namiddag ging de jeugd zwemmen. 
Op zondag was het weer iets minder, maar voor nog een zoekwandeling zeker goed genoeg. 
Het werd een super gezellig weekend. Wij hebben echt genoten van onze kinderen en kleinkind. 
Het is zeker iets dat wel eens een jaarlijks terugkomend idee kan worden.



dikke knuf, Anja
"O ja ik weet wel dat jij niet vrij bent
Maar ik heb geduld en ik zal wachten tot jij van mij bent"