Nieuws van Marco
We zijn begonnen met de voorjaars Clubtour 'Thuis'! Ga ik jou ook zien tijdens de tour? Groetjes, Marco
Welkomsttekst
Hey,

Leuk dat je op mijn weblog komt kijken.

Kijk gerust rond en laat me weten wat je er van vindt. Dat kan in het kwebbelhoekje of bij een log.

Toedels,
Miriam
Dromen Durven Delen
Vier het leven om je heen
Hang de slingers op
en dans met iedereen
Het leven is al veel te kort
ja en alleen is maar alleen
dus droom, durf, doe en
deel met iedereen!
Foto album
E-mail alert
Profiel
Naam: Miriam
Leeftijd: 34 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Dromer ;
en 1 gast Dromer .
07/04/2010 @ Madame Tussauds
Zoeken
Mijn laatste reacties
Ben er vanaf 2007 elk...
11:18, 15 jul 2011
Wordt dan wel gezellig...
18:34, 24 mei 2011
Wat heb ik er ook zin in...
16:55, 7 mei 2011
Iedereen die gewonnen...
20:35, 27 apr 2011
Ik dacht dat mijn kamer...
19:42, 24 apr 2011
Gecondoleerd met het...
21:21, 21 apr 2011
kun je me die groepsfoto...
18:45, 12 apr 2011
Het was zeker een...
22:45, 11 apr 2011
Heel veel sterkte nog...
22:03, 26 feb 2011
Wat een heftig verhaal...
18:10, 16 feb 2011
Archief
3x scheepsrecht?? 4Daagse Nijmegen 2011
Zoals jullie konden lezen in mijn vorige log waar ik de laatste voorbereiding trof voor de 4daagse heb ik deze ook daadwerkelijk gelopen.

Het was mijn 3e poging om de Nijmeegse 4daagse (4 x 40km) eens een keer uit te lopen.

Om te weten hoe mijn beleving was en of ik het wel of wederom niet gehaald heb.....lees verder
De weersvoorspellingen waren niet zo gunstig dus eigenlijk had ik me ingesteld op 4 dagen in de regen lopen maar gelukkig hebben we maar 2 buien over ons heen gehad.
Samen met mijn moeder en haar loopmaatje stonden we met de vouwwagen op de 4daagse camping van Lent (2 km van de start af).

Zaterdags ervoor waren we daarheen gegaan want op een camping slaap ik de 1e nacht altijd slecht en om dat voor te zijn dan maar een paar dagen eerder weg. Zondag de startkaart opgehaald en 's maandags nog even naar de wedren gegaan om mensen te kijken die dan nog de kaart kwamen ophalen.

Op maandag op de wedren kreeg ik een sms binnen en ik stond te stuiteren....een sms met aanmoediging van Nathalie en Marco zo geweldig....ik direct mijn schoonzusje Ingeborg gebeld en die had het blijkbaar geregeld. Zo super geweldig was dat.
NOGMAALS BEDANKT INGEBORG, NATHALIE EN NATUURLIJK MARCO!!!

Dinsdag had ik een vroege start van de 40km en om 5.45 ging ik onderweg voor de dag van Elst. Het ging echt van een leien dakkie nergens last van en het liep lekker. Om 15.30 was ik binnen en toen direct naar de fiets om mijn schoenen uit te doen en mijn slippers aan en toen was het wachten op mijn moeder die kwamen om 16.30 binnen.

Woensdag had ik een late start en om 6.30 ging ik onderweg voor de dag van Wijchen. Het beloofde een zware dag te worden want het ontbijten ging niet echt super en daarnaast was ik de voorgaande 2 keren uitgevallen op deze dag. Dat zou me dit jaar niet gebeuren. Halverwege die dag stond het huilen me nader dan het lachen want ik kwam langs de plek waar ik 2 jaar terug zei tegen Ingeborg jij loopt door en ik haak af. Maar dat waren tranen van blijdschap. In Beuningen zou ik Mariska treffen alleen omdat we mekaar nooit eerder hadden gezien zou dat lastig worden en uiteindelijk hebben we mekaar ook gemist. Alleen later zat ik er wel door...mijn kuiten begonnen pijn te doen en ik hoorde nummers onderweg die me aan Alex deden denken en die zou ik niet eerder zien dan vrijdag bij de finish. Maar ik was een echte bikkel en dankzij de ondersteunende smsjes van het werk en ingeborg en mijn moeder heb ik mijn ene been voor het andere blijven zetten en doorgegaan. Om 16.30 was ik binnen en een kwartiertje later mijn moeder.

Donderdag had ik weer een vroege start en om 5.30 ging ik onderweg voor de dag van Groesbeek. Het ontbijten ging wederom weer bagger. Maar vol goede moed ging ik aan de wandel. Na een uurtje lopen voelde ik mijn kuiten alweer en het beloofde weer een dag op karakter lopen. Tegen een uurtje of 10 zat ik er compleet door en wilde eigenlijk iemand smssen maar dat toch maar niet gedaan en toen dacht ik als er nu 1 belt dan breek ik en op het moment dat ik dat dacht belde mijn schatje Alex en toen brak ik dus ook echt. Alles deed me pijn voornamelijk mijn kuiten....van de blaren had ik nog geen last (ondanks dat ik er toen al 7 had). Maar gelukkig liep ik niet alleen en werd ik door een onbekende aan de hand genomen om weer een beetje tempo te lopen want het schoot niet op met mij. Toen ging het wel weer eventjes. Verderop voor Groesbeek zat ik er wederom door en toen kreeg ik een oppepper van mensen want mijn eet- en drinkgedag deden het te wensen over (1 broodje per dag met moeite en max 1,5 liter vocht). Niet veel later heb ik een pauze genomen en met de benen een half uur omhoog gezeten om die pijn een beetje uit de kuiten te krijgen. De 7 heuvelen zaten er namelijk aan te komen en die wilde ik toch echt wel bedwingen. Helaas met nog 2 heuvels te gaan barstte er een hoosbui los en was het poncho aan en weer doorgaan. 1,5 uur later was de regen wat minder en om 16.30 was ik wederom binnen. Ik kon onderweg naar de VIA GLADIOLA!! eindelijk 3x is scheepsrechts!!! Enige smet was wel dat toen ik mijn slippers aan wilde doen dat die blijkbaar gejat waren uit mijn fietstassen

Vrijdagochtend brak aan. Helaas een late start en het ontbijt liet wederom te wensen over. Om 6.30 ging ik voor de laatste keer onderweg. Genieten zou het worden. Mijn kuiten waren pijnlijk en bleven dat ook de gehele dag. In het begin nog een regenbuitje over ons heen gekregen en dat was niet prettig als dat de hele dag zo zou doorgaan maar dankzij Renate1977 die de zon even stuurde klaarde het eigenlijk ook direct op en is het de rest van de dag droog gebleven. De dorpjes waren gezellig alleen de brug over de Maas naar Linden was geen pretje maar wel weer leuk dat de automobilisten toeterden! Voor Beers zat ik echt compleet doorheen en zat ik op het punt van opgeven maar dankzij een belletje van Ingeborg ben ik bij de rustpost van waar zij voor liep opgevangen en opgelapt. Even voelde ik me alleen omdat ik redelijk aan het einde van de 40km stoet liep maar flink de pas erin en toen had ik weer aansluiting. Ik zou niet meer opgeven en smsjes teruggelezen van aanmoedigingen gaven me de moed om gewoon door te bikkelen. Een collega van mij had ik al gezien en in Cuijk was het echt feest!! Ik heb geprobeerd te genieten maar door de pijn ging dat niet echt ik wilde springen maar de benen protesteerden. Na Cuijk was het echt een dood stuk weinig tot geen mensen langs de kant en werd het steeds zwaarder. In Malden mijn broer Ronald gebeld dat ik eraan kwam want die stond bij Malden 'uit' bij een rotonde (wat is het dan balen dat er vele rotondes zijn in Malden). Ik brak daar want mijn neefjes (3 en 8,5 jaar) stonden met de armen wijdt me op te wachten...Ingeborg, mijn moeder en het loopmaatje waren al langs geweest dus ik was de laatste van de 4...Ik kon niet stilstaan want als ik dat zou doen dan zou ik door mijn benen gaan en dan zou het einde verhaal zijn.....en dat wilde ik nu echt niet meer, dus ik bleef drentelen.
Vanaf Ronald was het nog een kilometer of 10 ofzo te gaan naar de finish....ik zag de banners al over de weg van de VIA GLADIOLA nu onderweg naar rechts Omroep Gelderland want links zou dan mijn vader, de man van mijn moeders loopmaatje en natuurlijk mijn schatje Alex staan en daar was ik zo aan toe....maar wat is die Via Gladiola dan nog lang....onderweg een paar gladiolen en rozen ontvangen....ik heb het niet drooggehouden de tranen biggelden over mijn wangen van de pijn in mijn kuiten en van blijdschap.

Eindelijk zag ik de SECL vlag van de Lettele kermis.....ik brak helemaal en knuffelde Alex en voor ik het wist stond er een SBS6 verslaggeefster met camera voor mijn neus en werd ik geļnterviewt. Alex is over de dranghekken geklommen en is de laatste halve kilometer meegelopen want ik kon niet meer....20 meter verder stond een van mijn beste vriendinnen er ook....en nog eens 100 meter verder geloof ik stond mijn oom met zijn vriendin.....en toen op naar de wedren en in de rij bij 40K en ik was om 16.59 binnen en op vrijdag moet je voor 18 uur binnen zijn en de andere 3 dagen voor 17 uur. Mijn moeder was al binnen en die ben ik ook in de armen gevallen en toen zitten en iedereen smssen dat ik hem gehaald had. Op de fiets naar de camping en daar heerlijk even nagenoten.

Dat interview van sbs6 is hier terug te zien http://www.sbs6.nl/web/show/id=985892/langid=43/media=298025/page=1 rond de 17 minuten ben ik in beeld 

Iedereen die me gesteund heeft tijdens deze zware dagen heel erg bedankt maar volgend jaar loop ik hem niet weer....misschien over een aantal nog wel een keer!

Nu een week later heb ik nog wel last van mijn linkerkuit maar dat is gelukkig een spierkwestie en met de dag gaat het beter.

Sorry voor de lap tekst maar ik heb geen foto's onderweg genomen omdat ik wilde genieten.

Toedels en tot een volgende log!

Miriam
1. Door: Ris op 30-07-2011 21:26:31
Super logje om te lezen Miriam, een flinke lap tekst is het geworden...
Maar ik kan me helemaal in leven, in jou ervaringen!!!

Vind het nog steeds jammer, dat we elkaar hebben
gemist in Beuningen!

& nogmaals vind ik 't super knap van je, dat je ondanks alles toch door hebt gezet! & je mag zeker trots zijn op jezelf!

Je hebt 4 dagen enorm mogen genieten, van jezelf (dat je 't toch maar even geflikt hebt!) & natuurlijk van alle lieve lopers/andere mensen om je heen!

liefs maris
Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
"Koud is mijn wereld, het sneeuwt in mijn hart
Er staat ijs op het wit van mijn ogen"