*trots* testduik giovanni
filmpje marco

 
welkom op mama's logje


heel erg leuk dat je op mama's logje komt kijken.
er valt hier veel te lezen over van alles en nog wat.
er zullen ook veel verhalen over mij verteld worden
want ik ben een echt boef
maar kan ook ontzettend grappig en lief zijn hoor.
ik nodig je dan ook uit om regelmatig dit logje te bezoeken 
Een reactie op een berichtje is altijd welkom
Heel veel liefs, giovanni


 
Foto album
mijn marco moment















 
E-mail alert
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 oogje ;
en 1 gast oogje .
flauw maar wel grappig parodie op liedje marco borsato
wat ik nu toch weer vond.....luister zelf maar
 
 
 
mand voor nathalie,bennie en marco
een aantal maanden geleden kreeg ik een mailtje van dannielle met het idee om geld in te zamelen voor nathalie en bennie om een kaart te kopen als bedankje omdat ze zich ontzettend ingezet hebben om de fanclubdag tot een topdag te maken.dit vond ik een supergoed idee en heb gelijk een kleine bijdrage overgemaakt.vele deden met mij mee zodat het buiten een kaart ook een mand met allerlei lekkers werd,en niet alleen voor nathalie en bennie maar ook voor marco.Danielle is gister samen naar nathalie gegaan om de mand van nathalie aan te bieden.Ze was ontzettend blij met wat erin zat.en het viel haar op dat er dove badschuim inzat en maakte de opmerking dat ze die zelf ook gebruikte.  ja nathalie...wij hebben zo onze bronnen. de mand van bennie is op de post gegaan en de mand van marco met allerlei italiaanse lekkernijen geeft nathalie hem in januari  als hij met zijn gezin terug is uit het zonnige curacao.
 

pakket voor bennie

mand voor nathalie
 

mand voor marco
 
 
danielle en inge en nathalie bij nathalie thuis
 
Ondertussen heeft bennie ook zijn pakketje gevonden en stuurde de volgende leuke mail en 2 foto´s naar danielle:
 
Lieve Daniëlle,
 
Ik was blij verrast toen ik gisteren thuiskwam en een pakketje vond.
 
Uiteraard was ik erg nieuwsgierig en maakte deze meteen open. Als eerste zag ik de kaart en deze maakte ik open. Wat ontzettend lief!!
En dat was nog maar het begin want toen ik verder keek zag ik een heleboel lekkere dingen! Dove Waves, douchegel, cd-bon en nog veel meer.
 
Ik voel me zeer vereerd dat ik voor een topgozer als Marco mag werken en ook voel ik me enorm vereerd om met Nathalie samen te mogen werken. Maar een artiest staat en valt met de fans. Die zijn zo ontzettend belangrijk. En dan is er niks fijner om ontzettend leuke fans te hebben! En natuurlijk wist ik al dat de fans van Marco de beste fans zijn die je maar kunt hebben en dat blijkt nu nog maar eens dubbel en dwars.
 
Mag ik jullie allemaal heel hartelijk danken uit het diepst van mijn hart? En weet dat ik elke dag weer ontzettend mijn best voor jullie zal blijven doen!
 
Jullie zijn ontzettend lief allemaal, dank jullie wel!
 
Heel veel liefs,
Bennie
 
 


kaarten zijn binnen!!!
yes!!eindelijk.de postbode is geweest met de kaarten voor het concert van marco.we gaan 14 mei 2005 antwerpen eens even onveilig maken en dan 21 mei nog een keer.ANTWERPEN HERE WE COME!!!
 

jaren 90
het bewijs dat je in de jaren 90 hebt geleefd:
 

je probeert je magnetron op te starten met een password
· je speelt al jaren geen patience meer met echte kaarten
· je vraagt via e-mail aan je collega's naast je of ze meegaan wat drinken
· ze antwoorden:" ok, maar geef me 5 minuten"
· je hebt een lijst met 15 verschillende telefoonnummers om je familie te bellen die uit 3 personen bestaat
· je chat verschillende malen per dag met iemand uit Zuid-Amerika, maar dit jaar heb je je buurman nog niet gesproken
· je koopt een computer die een week later al niet meer "up to date is"
· de reden waarom je sommige vrienden niet meer spreekt is omdat ze geen email hebben
· voor jou betekent georganiseerd zijn dat je verschillende kleuren Post-its hebt
· de meeste moppen die je kent heb je via e-mail gelezen
· als je na een lange dag werken naar huis gaat neem je de telefoon op met de naam van het bedrijf
· als je van huis uit belt, druk je eerst een 0
· je zit al 4 jaar aan hetzelfde bureau maar je hebt voor 3 verschillende bedrijven gewerkt!!
· het ergste van een computercrash is dat je al je goede moppen kwijt bent
· het is donker als je naar je werk gaat en als je naar huis gaat ook (ook 's zomers)
· je weet precies hoeveel dagen je nog moet werken tot aan je pensioen
· je ziet een interessant, goed gekleed persoon en weet dus meteen dat het een gast is
· vakantiedagen schuif je door naar volgend jaar of staan op een cheque die je in januari krijgt
· je ouders omschrijven jou als "iemand die met computers werkt"
je herkent je kinderen aan de foto op je bureau

verkeersbordenmoraal
                              null ging uit wandelen
                            en zag null liggen.
 
                                  


                       en zijn bloed ging sneller stromen.                                  null stortte zich in het diepe.
                                 Ze praten over verre reizen,                                 
              haar liefde voor dieren,                                en over andere vrijetijdsbestedingen.
                                 null liet haar zijn huis zien,      

                                null zei dat ze aan de pil was                                en ze gingen samen naar bed.
                            null legde haar ene been opzij,                            daarna het andere,                            toen spreidde  null beide.          
 
                                      


                      de reactie van null liet niet lang op zich wachten
 
 
                       null ging naar binnen
                       en ging op en neer.
                         null was geen maagd meer.
null stelde nog een paar andere standjes voor...
                     Doch null verbood null dat,
 
 

     
 
    
 
 
                 schreeuwde  zij                                                                                               
 

                  dat ze gelogen had
         
 
 
                                       
                       en de pil niet slikte.                   
                  Gedreven door zijn hoge snelheid,                          
                   kon  null niet meer terug.                      
 

               9 maanden later hadden null en null 2 kinderen                        
 
 

             Moraal:                          
                                        
            Neem altijd voorzorgsmaatregelen.
wist je datjes

als je gedurende 8 jaar, 7 maanden en 6 dagen schreeuwt, produceer je genoeg geluidsgolven om een tas koffie op te warmen. (Dat is precies toch niet echt de moeite waard.)
als je aan één stuk winden laat, gedurende 6 jaar en 9 maanden, produceer je genoeg gas, voor de energie voor een atoombom. (Ah, dat is al beter.)
het orgasme bij een varken duurt 30 minuten. (In mijn volgend leven wil ik een varken zijn.)
je verbruikt 150 calorieën per uur door met je hoofd tegen de muur te bonken. (Ik kan dat van het varken nog altijd niet geloven.)
een mier kan 50 keer zijn gewicht opheffen, 30 keer zijn gewicht slepen en valt altijd op zijn rechterkant als hij vergiftigd is. (Ik kan dat van het varken nog steeds niet geloven, hoe hebben ze die statistieken genomen?)
een kakkerlak kan 9 dagen leven zonder zijn hoofd, voordat hij van de honger sterft. (Walgelijk!)
het mannetje van een bidsprinkhaan kan niet copuleren terwijl zijn hoofd nog aan zijn lichaam vastzit. Het vrouwtje begint de seks door het hoofd van het mannetje af te rukken. (Schat, ik ben thuis, aaaaaaaaahhh!)
bepaalde leeuwen seksen tot 50 keer per dag. (In mijn volgend leven wil ik toch nog een varken zijn...kwaliteit gaat boven kwantiteit.)
vlinders proeven met hun voeten. (Beurk! Dat wou ik niet echt weten.)
een vlo 350 keer zijn lichaamslengte ver kan springen. Vergelijk bij een mens, dan zou ik over 7 voetbalvelden kunnen springen. (30 minuten, dat is toch niet te geloven! En waarom een varken?)
olifanten zijn de enige dieren, die niet kunnen springen. (Maar goed ook.)
de urine van een kat, reflecteert onder een "black light". (Dat wou ik ook niet echt weten.)
het oog van een struisvogel is groter dan zijn hersenen. (Ik ken zo mensen, voor dat van de varkens weet ik nog niet.)
een zeester heeft geen hersenen. (Zo ken ik ook mensen.)
de poolberen zijn linkshandig. (Wie had dat gedacht? Hoe hebben ze dat ontdek? Hebben ze hen een potlood gegeven?)
de mensen en de dolfijnen (dus daarom lachtte Flipper altijd) zijn de enige wezens die seksen voor het plezier. (En het varken?)
Na dit gelezen te hebben, kan ik maar 1 ding zeggen...als u vrouw u een varken noemt is dat een groot compliment.

het onmogelijk is om aan uw elleboog te likken.
een krokodil zijn tong niet kan uitsteken.
het hart van een crevette zich in zijn kop bevindt.
bij het bestuderen van meer dan 20.000 struisvogel gedurende de laatste 80 jaar, er geen enkele geval is vastgesteld dat een struisvogel zijn kop in het zand stak.
een varken fysiek niet in staat is om naar de lucht te kijken.
meer dan 50% van de wereldbevolking nooit een telefoonoproep gedaan of ontvangen heeft.
ratten en paarden niet kunnen overgeven.
te hard niezen kan resulteren in een gebroken rib.
pogen het niezen te onderdrukken aanleiding kan geven tot een hersen- of halsbloeding met de dood tot gevolg.
als je je ogen poogt open te sperren bij het niezen deze de oogholtes kunnen verlaten.
ratten zich zo snel voortplanten dat ze in 18 maanden 1 miljoen nakomelingen kunnen hebben.
er in elke aflevering van de Amerikaanse televisiereeks SEINFELD er ergens een superman in voorkomt.
de aansteker al werd uitgevonden voor de lucifers.
35% van de mensen die een contactadvertentie plaatsen in de krant om een partner te vinden reeds gehuwd zijn.
wereldwijd, 23% van de defecten aan fotokopietoestellen te wijten zijn aan mensen die hun achterwerk probeerden te kopiëren.
gedurende de gemiddelde levensduur een slapend persoon ongeveer 70 insecten en 10 spinnen inslikt.
het merendeel van de rode lippenstiften visschubben bevatten.
net zoals de vingerafdruk ook de tongafdruk bij ieder mens uniek is.
95% van de mensen die dit lezen, gepoogd hebben hun elleboog te likken, dat de kans zeer groot is dat je nu glimlacht.

marco´s bandje
  marco kan het natuurlijk niet alleen,maar wie zitten er eigenlijk in marco´s bandje?
 

Ferry van Leeuwen (Rotterdam, 17-9-1962)

 

Ferry Gijsbertus van Leeuwen werd geboren op 17 september 1962 te Rotterdam. Ferry, enig kind een arbeidersgezin, deed de Mavo in Rotterdam, maar de Havo maakte hij niet af. Hij zat op de Mavo toen vrienden van hem Ferry benaderden met de vraag of hij zanger in hun bandje wilde zijn. Ferry nam de uitdaging graag aan en besloot tevens  wat te stoeien op de gitaar. Het bleek hem goed af te gaan want ondanks dat hij geen lessen nam, beheerste hij na veel en veel oefenen het instrument volledig. In dit bandje, 'Messenger', waar Ferry als 17-jarige binnenstapte was iedereen familie van elkaar. Ondanks dat Ferry hierin de uitzondering was, was hij hierin geen buitenstaander. In 1997 maakte Ferry zijn entree in de Borsato-Band. Ton Dijkman tipte Marco toen deze aangaf een man in het achtergrondkoor te willen. Dat Ferry ook verdienstelijk gitaar speelt en een uitstekend liedjesschrijver bleek te zijn kwam de band alleen maar ten goede. Samen met Ton schreef Ferry prachtige liedjes als 'Jij Alleen' en 'Engel Van Mijn Hart'. Ook is Ferry verantwoordelijk voor het schitterende 'Hart Van Een Winnaar', wat niet alleen op Ferry's gelijknamige CD staat, maar ook op Marco's dubbelcd 'Onderweg' te beluisteren valt. Ferry is ook naast Borsato erg actief, zo kun je hem horen als de zanger van de Memoriesband en speelt hij bij The Little Criminals. Ferry is samengevat een echte gangmaker in de band, zorgt voor sfeer en humor, speelt heerlijk gitaar, heeft een prachtige warme stem en maakt schitterende liedjes. Iemand om in de gaten te houden! En... in februari 2004 is Ferry papa geworden van Lisanne!Ferry heeft ook een fansite, deze schitterende, door Bas gemaakte site kun je vinden op:http://www.ferryvanleeuwen.nl/

 

Ton Dijkman (Alkmaar, 22-8-1955)

 

Ton drumt al vanaf het prille begin bij Marco en is al meerdere jaren achtereen door zijn collega's uitgeroepen tot de beste rockdrummer van Nederland. 

 

De in Alkmaar geboren en getogen drummer werkte eerst voor de belastingdienst en was een talentvol voetballer. Na een incidentje met een scheidsrechter besloot Ton net als zijn vader zich op het drumstel te storten.

 

Ton heeft ook een eigen project (Street Legal) en werkt nauw samen met artiesten als Barry Hay, Anita Meyer en Angela Groothuizen. Ook in de band van Jan Akkerman 'In de Steen' draagt Ton een steentje (lees: flinke steen!) bij. 'Het leuke aan spelen bij Marco is met name de vrijheid die ik krijg,' vertelt Ton. 'John heeft een liedje en geeft dan aan op welke plekken hij iets speciaals of iets spannends wilt. Dan gaan we samen kijken wat er uit komt. Kijk, ik ben nu al vier jaar uitgeroepen tot de populairste rockdrummer. Nou stelt dat niet zoveel voor, maar het komt wel omdat John me die kans geeft.' Marco's muziek ligt Ton ook goed. 'Soul is wel mijn stijl,' geeft Ton toe, 'maar Marco's muziek kan ook heel avontuurlijk zijn. Dat is het leuke aan de muziek van Marco. Het is voor het publiek mooie, leuke muziek, maar het is voor de muzikanten ook leuke en interessante muziek, begrijp je? Het eind van 'De Bestemming' bijvoorbeeld. Dat is een voorbeeld van muzikaal leuk en voor het publiek leuk.'

Ook Ton is op het internet te vinden met een eigen site:

             

Rob speelt al vanaf heel jonge leeftijd in diverse bandjes. Zijn eerste echte band was de Howling Hurricane, waar hij o.a. met Angela Groothuizen speelde.

Toen Angela naar de Dolly Dots ging, betekende dat voor Rob ook nieuwe uitdagingen aannemen. Zo speelde hij o.a. bij Toontje Lager, Robby Valentine en ook bij Kayak. Rob zijn grote voorbeeld is Brian May, van Queen.

'Toen ik Brian May voor het eerst hoorde dacht ik 'Hey, dit is wat ik zoek!' Hij was de eerste gitarist die ik hoorde die laag op laag op laag deed. Wat je in principe ook met koortjes doet, met meerdere stemmen. May werkt heel veel met harmonieën, schitterend. Brian was de eerste die ik hoorde die zijn solo's begon met een ontzettend mooie TOON! En dan denk ik 'wauw'! Hij kan heel ingetogen spelen. Brian heeft wat ik altijd noem: 'de Zweedse Kok-sound'. Je weet wel, die kok uit de Muppetshow! Dat geluid! Brian heeft een luie timing en daar houd ik van.'

 

Rob is ook vaak te zien in programma's als Memories, Vrienden van Amstel, onlangs het Nationaal Songfestival en meer van dit soort dingen. Verder maakt hij jingles, schrijft hij liedjes ('Denk aan mij' - De Waarheid) en speelt hij veel platen van andere artiesten in, kortom, hij is dag en nacht met muziek bezig. Rob ontmoette Marco eerst een aantal keer bij Polydor, waar ze allebei bij zaten. Rob: 'Hij was toen echt altijd aardig en vriendelijk. En dat is hij nog! Hij is dus niks veranderd, haha!' Samenwerken met Marco vindt Rob erg leuk om te doen. 'Ik vind begeleidend spelen heel leuk, maar ook een solo spelen is natuurlijk gewoon heel leuk. Kijk, de aandacht gaat uiteraard altijd naar Marco. En om te voorkomen dat jij daar uitgebreid je solo staat te doen en iedereen alleen naar Marco kijkt, komt hij altijd bij je staan. Hij juicht, beweegt mee, is gewoon vreselijk enthousiast. Dan is een heel klein deeltje van die prachtige show even van jou, dat is natuurlijk heel leuk."

Ook is Rob met zijn eigen site online, je treft hem op  http://www.robwinter.nl/

 

             

Giovanni Caminita (Palermo (Italië), 29 november 1964)

Giovanni heeft de eerste achttien jaar van zijn leven in Italië gewoond, maar toen zijn muzikale vader in 1983 een contract kreeg aangeboden om drie maanden in Nederland te spelen vertrok het gezin naar Nederland. Door het succes werd deze periode langer, en verbleven ze een aantal jaar in Nederland. Na een tussenstop in 1989 van een jaar in Italië waarin Giovanni heimwee kreeg naar Nederland, besloot hij voorgoed in Nederland te blijven. Basgitaar speelt hij vanaf zijn vroege jeugd. Giovanni: 'Ik was negen toen ik piano begon te spelen.

 

Ik las (en lees!) geen noot, ik deed gewoon de vingers van mijn vader na. Mijn vader was in de 60-er jaren ook een bassist en op de kast stond een oude, kapotte basgitaar. Op een dag heb ik die gepakt en zelf gerepareerd. Zo begon ik te bassen op mijn zelfgerepareerde 1-snarige basgitaar! Ik vond het meteen een prachtig instrument en besloot om een echte basgitarist te worden. Alleen dan wel op een basgitaar met 4 snaren!' Giovanni, 'The Italian Stallion' in de band van Marco, vindt het heerlijk om in zo'n grote band te spelen. 'En dan nog wel met Marco!', vertelt hij. 'Voor mij was het in het begin heel moeilijk om hier in Nederland vrienden te maken. Maar de jongens van de band zijn echte vrienden geworden. Ik kan het natuurlijk ook goed met Marco vinden omdat we allebei Italiaans bloed hebben. Kunnen we dus lekker in het Italiaans met elkaar praten. Het leuke van Marco vind ik dat hij altijd weer enthousiast is als we een optreden hebben. Ook al is het zijn derde optreden van die avond! Marco, sei bravo...!'

Giovanni is tevens een succesvol producer/songwriter. Zijn laatste kunstwerkje is dat van zijn vrouw Linda (die ook bij Marco heeft gezongen). Het album 'Caminita', waar veel liedjes van zijn hand op staan, ligt binnenkort in de winkel en is een echte aanrader! De single 'Jennari' is buitengewoon mooi!

 

Kees ten Dam (Almelo, 1 april 1956)  

  Kees groeide samen met zijn twee broers en drie zussen op in Almelo, in een gezin waar muziek een deel van de opvoeding was. Na de lagere school en de HAVO ging hij op kamers om naar het Conservatorium te gaan. Inmiddels is Kees de vaste saxofonist van Marco, en werkt hij al met hem samen vanaf de allereerste (Italiaanse) CD. Altijd saxofoon willen spelen, Kees? 'Nou het liefste wilde ik drummen, maar mijn vader vond dat ik eerst maar eens een echt instrument moest leren! Maar wel is het zo, dat toen ik klein was, en ik soms iets uit mocht zoeken op de markt ofzo, ik altijd een speelgoedsaxofoontje nam. Het heeft gewoon zo moeten zijn denk ik!' Kees houdt echt van zijn instrument. Het vele oefenen wat je met een dergelijk instrument moet doen, is iets wat Kees juist als positief ervaart. Vind je zelf dat je een goede saxofonist bent, Kees? 'Ik denk dat ik in de stijl die ik speel redelijk goed ben, ja. Ik heb een eigen, herkenbaar geluid en ook mijn techniek is redelijk. Maar iedere saxofonist zal zich willen blijven verbeteren. Je techniek kan altijd beter, je embouchure (je mondtechniek, alles wat je met je mond doet tijdens het saxofoonspelen) kan altijd beter. Je moet blijven trainen. Ik vergelijk het wel eens met een hardloper. Als je een nieuw record wil halen, moet je blijven trainen. Als ik een week niet heb gespeeld, speel ik niet meer zo goed als een week geleden. Net als de hardloper, als die een week niet loopt, zal hij minder snel zijn. Als ik op vakantie ga, en ik heb na de vakantie een optreden, dan zal ik minstens vijf dagen voor het optreden naar huis moeten om te oefenen. Maar dat blijven trainen, blijven ontwikkelen is wel iets wat ik juist leuk vind.' Kees heeft gespeeld met o.a. Spargo, The Dolly Dots, Toots Tielemans, Rob de Nijs en ook met Five Star, die een grote hit in Amerika scoorden. Kees heeft tevens een eigen album uitgebracht (Getiteld: 'KTD'). Grace, de vriendin van Kees, is in augustus 2001 bevallen van een gezonde dochter: Sunny!    

Sandra Sahupala (Almelo, 23-1-1962)

Sandra is opgegroeid in de Zaanstreek, in een heel warm gezin. Haar vader is een Molukker en haar moeder is Indonesisch, dat verklaart ook meteen het prachtige kleurtje van Sandra en haar mooie haar. Sandra heeft een broer en ook een zusje. Haar broer Danny ken je misschien wel, dat is de man van Marlayne, die Nederland vertegenwoordige tijdens het Eurovisie songfestival in 1999 en inmiddels een eigen album uit heeft.

 

De vader van Sandra is ook muzikant geweest. Toen Sandra zestien was, kreeg ze de konga's van haar vader. Sandra's ouders gingen scheiden toen Sandra een jaar of acht was, en haar vader vertrok meteen voor optredens e.d. naar Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Italië. Hij zat bij de Tielman Brothers, een bandje dat in die tijd erg bekend was binnen de Indorock. Dit is in de Indonesische cultuur dé muziek. Beetje rock & roll, beetje ballads. Hij was multi-instrumentalist, hij speelde gitaar, saxofoon, konga's en hij zong... Ze kan zich nog goed herinneren dat een paar jaar na de scheiding ze voor het eerst naar hem toe gingen. 'Hij zat toen in een bandje met allemaal Indo's. We kwamen 's middags aan en ging kijken naar een repetitie van hem. Ik hoorde ze daar samen zingen... en kreeg echt een brok in mijn keel! Toen dacht ik: dat wil ik ook! Dat wil ik ook doen later!' Inmiddels heeft Sandra in diverse bandjes gezeten, zowel als zangeres als als percussioniste. Sinds een paar jaar speelt ze de sterren van de hemel bij Marco. 'Bij Marco spelen is erg leuk,' vertelt Sandra. 'Ik had van te voren al redelijk wat gedaan, en bij Marco heb ik echt een uitgebreide plek, zowel wat percussie als zang betreft en dat vind ik een uitdaging. Het koren is ook erg leuk. Dan zaten we bijvoorbeeld in de repetitie fase met de band, en dan werd er gezegd: 'Sandra, je moet die en die stem zingen,' en die was dan heel hoog! En dan zei ik dat ik dat helemaal niet kon maar op de terugweg in de auto kon ik dat niet uitstaan, dan wilde ik dat kunnen! En dan ging ik het oefenen! Tot ik het haalde natuurlijk. En wat percussie betreft heb ik echt een fijne rol, dat komt ook door Ton natuurlijk, maar ik hoef niet alleen tamboerijntje te spelen, ik mag echt meedenken in de liedjes, welke percussie er in past. Op de platen doe ik namelijk niet mee, dat wordt ingespeeld door een andere percussionist, ik heb dan wel zoiets dat ik dan mijn eigen ding moet kunnen doen, dat ik niet een ander na moet gaan doen. Maar ik heb absoluut de vrijheid. Dat is fijn.'

Eric van de Bovenkamp (Veenendaal, 30-9-1968)

 

Eric speelt natuurlijk prachtig piano, maar hij is begonnen als drummer, vertelde hij. 'Op mijn elfde jaar begon ik met muziek maken. In het begin heb ik in een bandje gezeten waar ik op de emmers van mijn moeder zat te rammen, als drummer dus. Al gauw was er een bandje die een pianist zocht en toen ben ik piano gaan spelen. Gewoon een beetje uitproberen en bij mijn zus, die ook piano speelde, afgekeken hoe het moest. Daarna heb ik, op elfjarige leeftijd, les genomen.'

 

Mocht je denken dat Eric dan vast wel uit een zeer muzikaal gezin komt, dan vergis je je. 'Ik heb het absoluut niet van mijn vader! Die kan echt geen ritme slaan en geen noot zingen! Mijn moeder kan redelijk zingen, maar gewoon onder de douche, verder niet. Het komt meer van mijn moeders, dan van mijn vaders kant. Een oom speelt piano, zo iemand die gaat zitten en speelt. Daar heb ik het wel het meeste van. Mijn opa speelt klarinet en dat soort instrumenten.' Eric houdt van verschillende soorten muziek. Als het maar swingt, klinkt en natuurlijk goed gespeeld is, vindt Eric. Swingt en klinkt het bij Marco, Eric? 'Jazeker! En de samenwerking met Marco is ook erg leuk. Hij is, zoals ik het zou willen noemen, één van de weinige artiesten die echt 'straight and down to earth is'. Heel erg zichzelf. Hij is ook niet te beroerd om je even te helpen met sjouwen. Als je aan komt rijden met spullen, komt hij naar buiten rennen om je te helpen. Hij heeft geen ster-allures, doet zoals hij normaal ook zou doen. Ik kan niets anders zeggen dan dat onze samenwerking heel plezierig is.' Eric is de trotse vader van een dochter, Sam Noëlle. Wil je pretlichtjes in Eric's ogen zien, vraag dan eens naar Sam!

Tessa Boomkamp (Borne, 7-5-1977)

Tessa Christina Boomkamp is geboren en getogen in Borne bij Almelo. Tessa was nog maar een jaar of zes toen ze al interesse toonde in de muziek. Ze vond alles leuk en kreeg dan als kadootje vaak instrumenten. Op haar elfde ontwikkelde ze een sterke voorkeur voor drums. Tessa deed de muziekschool (en Havo) en ging naar het conservatorium.

 

Hier studeerde ze af in drummen, maar op het conservatorium krijg je ook altijd pianoles, dus ook dat heeft ze twee jaar gedaan. Ze studeerde af en momenteel is ze bezig met de tweede fase. Naast drummen is ze ook koortjes gaan zingen, en omdat dat zo mooi klonk mocht ze ook de leadzang op zich nemen in de bandjes waar ze in speelde. 'Maar,' licht Tessa toe, 'dat vond ik eigenlijk niet zo leuk, zingen vanachter mijn drumstel. Dus op een gegeven moment bleef ik gewoon maar zingen als leadzangeres. Gitaar heb ik er eigenlijk altijd gewoon bijgedaan. Nee, geen les gehad, gewoon veel doen. Ook wel handig te combineren met zang, vind ik, heb je wat in je handen! Piano zou ik ook nog graag willen uitbreiden en saxofoon spelen lijkt me ook het einde!' 'De Waarheid' en 'Luid en Duidelijk' prijkten al in haar CD-collectie en inmiddels heeft ze ze natuurlijk allemaal..! Het mooiste liedje vindt ze 'Vreemde handen', misschien ook wel omdat het in die tijd de tekst zo toepasselijk was. Marco vindt ze aardig, maar ze geeft toe hem eigenlijk niet te kennen, omdat het allemaal nog zo pril is. Muziek maken met hem vindt ze erg leuk. 'Hij zingt live ook beter dan ik had verwacht! Echt wel goed hoor!' Wat ze een leuk liedje om te spelen vindt is 'Ik leef niet meer voor jou'. En haar grote voorbeelden zijn Ton Dijkman, van wie ze drumles heeft en die haar in de band heeft geintroduceerd, en Jef Pacaro, de drummer van Toto. Ook Tessa heeft inmiddels een plekje gevonden op het web: http://www.tessamusic.com

 

  Jeroen Rietbergen (Vlissingen, 19-4-1971)  

Jeroen Rietbergen was tien toen hij graag op pianoles wilde en na de 'havo voor muziek en dans' is hij naar het conservatorium gegaan. Hoewel veel muzikanten hier gillend vandaan rennen, pakte Jeroen het anders aan. Hij werd van het conservatorium gestuurd omdat hij te veel speelde en te weinig studeerde. Aii, dat schijnt niet te mogen. Toch heeft het weinig schade aangericht, want Jeroen heeft vanaf zijn zestiende in verschillende bandjes gezeten, waaronder Jan Akkerman maar de afgelopen jaren ook twee jaar bij Ruth Jacqot en twee jaar bij Candy Dulfer. En nu, ook door Ton Dijkman, bij Borsato. Ook heeft hij samen met DJ Roland Molendijk een bandje genaamd Soulvation, waar een hij een plaat mee heeft gemaakt. De single, die in mei uitkomt heet 'I just can't stop' en het album komt waarschijnlijk na de zomer. Oh jee Jeroen, wat nou als dit een klapper wordt en je volgeboekt bent met Soulvation terwijl Marco je nodig heeft? 'Haha, nou, ik heb hele goede afspraken met Will Maas hoor. Dus mocht het een keer voorkomen dan weet ik zeker dat Will en ik er uitkomen. Daarnaast zijn de DJ-dingen meestal 's nachts. We spelen dan met een bandje en zangeressen en (kijkend naar Ton) misschien met een drummer? We hebben ongeveer acht muzikanten en we spelen met draaitafels. Heel ambitieus en erg leuk!' Jeroen had de plaat 'Als geen ander' al in huis, wat hij overigens nog steeds het beste album vindt. 'Een te gekke plaat!' De muziek van Borsato ligt binnen zijn smaak, al heeft hij een vrij makkelijke rol, vindt hij. 'Nee, ik kom niet echt uit de verf, want ik ben puur begeleidend bezig, maar dat vind ik absoluut niet erg. Dit is ook leuk. Soleren doe ik wel weer bij Jan Akkerman. Het past ook helemaal niet, als ik in dit soort liedjes zou soleren. Mijn favoriete liedje..? Dat is die van onderweg zijn en zo. Je weet wel, hotel uit en in? Hoe heet ie nou? Dan zit je in de auto na een optreden op weg naar huis en dan dat liedje draaien. Oh ja, 'Als jij maar naar me lacht' heet ie.' Verder heeftt Jeroen  de marathon gelopen en wilde dat graag even vermeld zien. Bij deze Jeroen! Ook wilde hij me alles vertellen over zijn voorkeuren in de Formule 1, maar toen heb ik snel de memorecorder uitgezet Wel nieuwsgierig voor wie Jeroen is? Vraag het hem gerust!

Ook Jeroen is met zijn Soulvation op het internet te bewonderen  http://www.soulvation.com/

   

                Lo van Gorp (Monster, 11 december 1973)
 
Lodewijk van Gorp zong als kind al de hele dag door. Zonder er bij te hoeven nadenken zong hij alles wat los en vast zat. Zijn vader draaide graag klassieke muziek en zijn moeder zong ook de hele dag, waardoor Lo eigenlijk altijd wel muziek om zich heen had. Verder had de familie van Gorp geen muzikale achtergrond, dus de keuze van Lo om op zijn dertiende saxofoon te gaan spelen kwam eigenlijk uit het niets. Lo nam les op de muziekschool in Leiden en al snel begon muziek een steeds grotere rol in zijn leven te spelen. 

Natuurlijk zat hij in verschillende bandjes, eerst puur voor de hobby, maar later ook professioneel, en na het behalen van zijn middelbare schooldiploma werd het tijd om een keuze te maken. Wat nu? Een carrière in de muziek is niet voor iedereen weggelegd, maar Lo wist dat als hij het niet zou proberen hij zijn hele leven spijt zou krijgen. Op het conservatorium koos Lo voor de saxofoon, een instrument waarvan hij nu de meeste soorten uitstekend bespeelt. Hoewel hij het conservatorium niet heeft afgemaakt, is het hem wel duidelijk dat hij destijds de juiste beslissing heeft gemaakt, want inmiddels is hij acht jaar actief in de muziekwereld en bijzonder succesvol. Bij Marco is zijn rol die van achtergrondzanger, we zagen hem voor het eerst in de band tijdens de tour van De Bestemming. Ook tijdens de Luid en Duidelijk tour zagen we Lo in het achtergrondkoor. 

In 2001 is Lo zijn eigen weg gegaan en heeft allerlei verschillende dingen gedaan. Zo werkte Lo onder andere samen met De Jody Singers, Het Metropole Orkest, Candy Dulfer en Gordon. Als studiomuzikant heeft Lo gewerkt met onder andere Kane, Golden Earring en René Froger. Saxofoon speelde Lo o.a. bij Trijntje Oosterhuis en Xander de Buisonjé. Lo heeft als droom de piano te beheersen zodat hij zichzelf kan begeleiden tijdens het zingen, met de saxofoon wil dat namelijk maar moeilijk lukken :-)
Lo vindt De Wens een prachtig liedje om naar te luisteren en ook Vlinder kan hem diep raken. Live geniet Lo met name van De Verliezer, mede omdat daar hele mooie koortjes in zitten.
 
geen bandleden maar wel erg populair:
armando borsato 9-12-1967

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     
Luca Borsato 30-11-1998

 
                        Senna Borsato 23-09-2001

   

     

 

 

 

  John Ewbank 6-12-1968
 

     

     

                                                                                                                                             
Jada Borsato 3-12-2002
 


       

   

 

 

 

 

 

 

   

     

 

 

 

   

 

 

 

 

     

   

 

 

 

 

                                                                                                                                 

 

 

 

   

 

 

 

   

 

   

     

     

     

                                               

                                                  

 

   
 

biografie marco borsato
Marco borsato:van toen tot nu.
 
  Marco kwam ter wereld op 21 december 1966, in het Wilhelmina Ziekenhuis in Alkmaar. Zijn moeder, Mary de Graaf had ruim een jaar eerder zijn vader Roberto Borsato leren kennen in Heiloo. Het was liefde op het eerste gezicht Elf maanden na Marco kwam Armando ter wereld en Sylvana maakte het gezin compleet. Met zijn allen verhuisden ze na een paar jaar naar Italië, waar Roberto een restaurant aan het Gardameer ging runnen. Het was de bedoeling dat het gezin in de zomermaanden in Italië zou wonen en de winter in Nederland door zou brengen, maar het huwelijk van Mary en Roberto hield geen stand. Mary verhuisde met de kinderen terug naar Nederland waar ze met verschillende baantjes brood op de plank wist te brengen. Het gezin had weinig geld, maar Marco kijkt met heel veel plezier terug naar zijn jeugd. Veel zomers werden doorgebracht in Italië, waardoor Marco, Armando en Sylvana vloeiend Italiaans spreken. Als kind was Marco verlegen. Als er op school ergens deelnemers voor werden gevraagd ging hij achteraan staan, in de hoop niet uitgekozen te worden. Waar Armando er op los kon timmeren als hem onrecht werd aangedaan, vocht Marco niet mee. Nog steeds kiest Marco liever voor de harmonie dan voor het conflict, al kan dat soms niet voorkomen worden. Op zijn twaalfde besloot Marco dat hij kok wilde worden. In een etalage had hij een kokspak gezien en vond dat zo prachtig, dat hij net zo lang een zelf gecomponeerd lied voor zijn moeder zong tot hij het kreeg. "Ik wil een kokspak, ik wil een kokspak, ik wil een kokspak en wel meteen!" Op de LTS in Alkmaar specialiseerde hij zich in 'consumptieve technieken' en in het weekend werkte hij in een restaurant. Aansluitend volgde hij een opleiding in Amsterdam aan de Brood- en Banketbakkersvakschool Sint Hubertus. In 1987 werd Marco opgeroepen voor militaire dienst. Hoewel hij er niet veel zin in had was hij al lang blij dat hij niet in Italië hoefde te dienen.
Zijn dienstperiode bleek een leuke en leerzame tijd te zijn. Want hoewel hij de voorkeur had gegeven aan een plekje in de keuken (overal moet immers gegeten worden en daar was hij voor opgeleid) werd hij lader op een Leopardtank.

Zijn dienstmaten bleken echter geschikte jongens te zijn, en er werd heel wat afgelachen. Zijn diensttijd sloot hij op een leuke manier af. Tijdens de bonte avond waar alle ouders voor uitgenodigd waren zong hij met het hele peleton een zelfgeschreven lied. Ook zong hij vervolgens in zijn eentje 'My Way'. Het was de eerste keer dat hij voor een volle zaal zong en het voelde goed! Mary Borsato, die inmiddels de Bruidsmodezaak 'De Witte Markies' in Alkmaar bezat, vond het fijn dat haar zoon af en toe in de winkel wilde helpen. 's Avonds stond Marco in de keuken van een restaurant in Zandvoort. En tussen de bedrijven door deed hij mee aan talentenjachten. Op zo'n avond gaf hij zich voor de volle 100%. Hij kocht een rookmachine, een bellenblaasmachine en meer van dat soort apparaten om de avond extra allure te geven. Hij stak met kop en schouders boven de andere kandidaten uit, en natuurlijk gaf winnen een kick. Maar de grootste kick was niet het winnen, maar het zien van de mensen in de zaal die het naar hun zin hadden als hij zijn liedjes zong. Mary gaf regelmatig bruidsmodeshows in diverse plaatsen in Nederland. Op een van deze avonden waar Marco meestal bij was als dressman, belde de zanger wegens ziekte af. Mary vond het echter wel belangrijk dat er muziek was tijdens de shows, en ze vroeg aan Marco of hij bereid was te zingen. Natuurlijk wilde hij dat, en hij zong vol overgave 'My Way'. Toevallig bleek er een organisatrice van talentenjachten in de zaal te zitten, en ze was zo onder de indruk van Marco dat ze hem voorstelde zangles te nemen bij haar man, Tom de Graaf. Deze had al les gegeven aan Gerard Joling en Karin Bloemen en ze dacht dat Marco het minstens zo ver kon brengen. Begin 1989 ging Marco naar de winkel Sound Express in Beverwijk. Dit was een speciaalzaak in voorbespeelde orkestbanden en Marco wilde graag een aantal banden aanschaffen waarmee hij zijn repetoire uit kon breiden. Bij Jan Kannegieter, de directeur van deze winkel, kocht hij wat banden. In de winkel zong hij een beetje mee, om te kijken hoe de band beviel. Jan vond hem een leuke, spontane jongen. Enige tijd later, bleek een kandidaat van de voorronde van de Henny Huisman's Soundmixshow te zijn uitgevallen. Er werd op stel en sprong een vervanger gezocht. Hans van Eijk, die als jurylid in de Soundmixshow zat, belde Jan Kannegieter op met de vraag of hij een geschikte invaller wist. Jan adviseerde Hans contact op te nemen met Marco Borsato. Marco vond het een bijzondere uitdaging. Alleen hij had geen act! Hij wilde niet als de zoveelste Michael Jackson of Lee Towers meedoen, dus reed hij haastig naar de winkel van Jan Kannegieter en luisterde ontelbare orkestbanden af. Toen hij de band 'At this moment' hoorde, wist hij dat hij zijn lied had gevonden. De zanger was Billy Vera, maar wie was dat in hemelsnaam? Gelukkig vond hij via een fan van Billy een videoband. Daarop zag hij hoe Billy eruit zag, wat voor kleding hij aanhad en hoe hij zich bewoog. Hij kocht de CD en sloot zich op in het kledingatelier van zijn moeder. Daar zette hij het liedje 'At this moment' op repeat en begon zijn kleding te maken. Na enige uren kende hij het liedje volledig uit zijn hoofd, en was de lange 'Billy Vera-jas' klaar. Hij had nog een paar uur om te slapen voor de voorronde zou beginnen Omdat het allemaal zo kort dag was, deed Marco mee aan deze voorronde zonder aanhangers in de zaal. Maar dat bleek niks uit te maken, want Marco won de voorronde glansrijk. Ook aan de finale mocht hij meedoen. Met zijn vader en moeder, broer, zus en zijn Italiaanse Oma (Nonna) in de zaal, gaf hij alles wat hij had. Op 7 april 1990, won Marco met zijn vertolking van Billy Vera glansrijk de Soundmix Show. Er brak een nieuwe periode aan. Opeens waren platenmaatschappijen wel geïnteresseerd en Marco bracht een single uit: At this moment/ Emozioni. Samen met zijn neef Remco had hij het winnende lied vertaald naar het Italiaans. Ook maakte hij een CD die dezelfde titel Emozioni kreeg. Op deze plaat stonden Italiaanse en Engelse liedjes, en zelfs een duet. De CD deed het heel aardig en er volgde een tweede (Sento) en derde plaat (Giorno per giorno). Bijna alle nummers kwamen van zijn eigen hand. Hoewel de verkopen niet tegenvielen en Marco's agenda vol optredens stond, kreeg hij steeds meer moeite met het voor het publiek onverstaanbare Italiaans. "Mensen zeiden tegen me dat ze het een prachtig lied vonden, maar niet begrepen waar het over ging," vertelt Marco. "Dat heeft er toe bijgedragen dat ik in 1994 mijn eerste Nederlandse album maakte, Marco genaamd." Marco vond in John Ewbank een nieuwe producer en ging ook met tekstdichters in zee. 'Dromen zijn bedrog' kwam als eerste single uit. Na een moeizame start vloog hij plotseling de hitlijsten in en op 1 oktober haalde hij zelfs de eerste plaats in de top 40! John Ewbank herinnert zich die periode nog goed: "Ik hoopte vurig dat het in de tipparade zou komen! En toen hij daar in stond, hoopte ik dat hij de top 40 zou halen. En toen hij in de top 40 stond, dacht ik hoe mooi het zou zijn als het een top 20 hit zou worden. Te gek voor Marco, Polydor tevreden, dat zou wel gaaf zijn. Ook voor het album. Nou, dan komt de ene euforie na de ander. Je raakt alles kwijt! Er zijn 45.000 singles in een week verkocht! Dat is toch waanzinnig? De CD goud, de single goud, dan platina en dan dubbel platina. Toen ik die uitgereikt kreeg was ik zo ontzettend blij! Ik ging echt compleet uit mijn dak!" Dertien weken lang stond 'Dromen' op de felbegeerde eerste plaats. De tweede single van het album, 'Waarom nou jij' haalt ook de eerste plaats. En dan is het even tijd voor rust. 'Ik wilde geen single meer van dit album halen,' legt Marco uit. 'Er zijn twee nummer 1 hits van gekomen, en mooier kan het niet. Aan zo'n album kom je dan niet meer.' Er werd keihard gewerkt aan het nieuwe album, wat in 1995 verschijnt. Van 'Als Geen Ander' komen maar liefst vier singles die het allemaal goed doen. De single Vrij zijn/ Margherita is heel bijzonder omdat het lied Vrij zijn speciaal voor 5 mei, bevrijdingsdag, werd aangepast. En ik schreeuw wat ik vind, niemand stoort me daarbij, maar zij zwijgt, misschien komt ze dan ooit nog eens vrij... Marco gaat vervolgens in zee met Chips-fabrikant Smith. Hij maakt een aantal grappige reclamefilmpjes met als thema No more Mr. Nice Guy, daarmee doelend op zijn imago van de ideale schoonzoon. Met Daphne Deckers maakt hij de eerste, en de prettige samenwerking doet hem besluiten later met haar een videoclipje te maken. Ook 'De Waarheid' die in januari 1997 verschijnt, doet het buitengewoon goed. Marco is dan al geruime tijd het beste wat Nederland te bieden heeft Er ontstaat een werkelijke Marco-gekte, waarbij alles wat door Marco wordt gedaan of gezegd door de fans wordt gevolgd. Radiostations, televisieprogrammas, iedereen wil Marco hebben en er wordt zelfs tijdelijk een informatie-stop ingelast om even op adem te kunnen komen. De single De Waarheid wordt begeleid door een videoclipje, de eerste die Marco maakt. Het prachtige clipje kent een leuke parodie van Andre van Duin, die samen met Marco een clipje opneemt waarbij Andre de rol van Daphne op zich neemt. Ook de single Wereld zonder jou doet het goed, een duet met Trijntje Oosterhuis. Het clipje wat hierbij te zien was, met een jonge Marco en een jonge Trijntje die afscheid van elkaar moeten nemen, werd erg vaak uitgezonden door diverse tv-stations. In 1997 gaat Marco ook voor het eerst op tournee. Waar hij eerst discotheken en kleine zalen afging met een orkestband pakte hij het nu groots aan. Met een fantastische band, de top van Nederland, gingen ze enkele maanden lang de concertzalen van Nederland af. Met een anderhalf uur durende show, kreeg hij het voor elkaar iedere uitverkochte zaal volledig op zijn kop te zetten. De afsluiter van deze tour bestond uit een heel rijtje Ahoy, met gasten als Trijntje Oosterhuis, Riccardo Cocciante en Paul de Leeuw.   Het jaar van 'De Waarheid' was voor hem prettig begonnen. Na een gebroken hart door het beëindigen van zijn vorige relatie, ontmoette hij in de decembermaand van 1996 Leontine Ruiters. Ook Leontine had net een lange relatie achter de rug, en beiden hadden bedacht het voorlopig maar even rustig aan te doen in de liefde.
Maar, toen ze naast elkaar zaten aan de feestelijk gedekte tafel van Connie Breukhoven (Vanessa) sprong de vonk toch over. Dit was Liefde met een hoofdletter L en anderhalf jaar later trouwde het zielsgelukkige paar in het romantische Venetië.          
In 1997 werd Marco ook gevraagd of hij naar Londen wilde komen, waar hij model mocht staan voor een wassen beeld voor in Madame Tussaud in Amsterdam. Dat is natuurlijk een erorme eer! Hij werd aan alle kanten opgemeten, ook de lengte van zijn vingers etc., en er werden bijna honderd fotos gemaakt. Het resultaat is vanaf oktober 1997 te zien in Madame Tussaud. Marco staat zo met een microfoonstandaard, dat je makkelijk naast hem kunt staan voor een leuke foto met zijn tweeën...!  
Met het succes kon Marco zich ook meer vrijheden permitteren. Zo vroeg hij aan John Ewbank of hij een liedje kon componeren voor de ongeboren baby die inmiddels in de buik van Leontine groeide. Samen met Han Kooreneef schreef hij toen het nummer 'Slaap Maar'. Ook 'Vaderdag' is een nummer die op verzoek van Marco is geschreven. In 1998 verscheen het album 'De Bestemming', waar deze liedjes op staan. De tour die aansloot bij het album, was er een met een andere opzet. Het publiek kon zitten, in plaats van staan, en de sfeer die er tijdens deze concerten hing was door de vele kaarsen en oosterse accenten bijna mystiek te noemen. De single 'De Bestemming' werd zijn derde nummer 1 hit. Het prachtige clipje wat hierbij verscheen is opgenomen in IJsland, bij Europas grootste waterval. Ook de andere single 'Het water/ De speeltuin' deed het goed. Hoewel dat waarschijnlijk ook veel te maken had met het feit dat 'De Speeltuin' de ondersteunende muziek was voor de reclame van Warchild, een aangrijpend filmpje over oorlogskinderen. Op 22 mei 1998 stapten Marco en Leontine letterlijk in het huwelijksbootje, en wel in een prachtige Italiaanse gondel in Venetië. De plechtigheid, die in het Engels was omdat Leontine haar Italiaans nog niet helemaal perfect beheerste, was erg mooi. Het was schitterend weer en op alle foto's straalt het bruidspaar. Een onvergetelijke dag! Een half jaar later, op 30 november, wordt hun gezinnetje uitgebreid met de komst van Luca. Een gezonde zoon die geboren wordt in hun eigen huis in Stompetoren. Dan breekt er een jaar van rust voor Marco aan. Bewust neemt hij vrij om van zijn gezin te genieten en de batterij op te laden. Voor het eerst sinds jaren heeft Marco soms he-le-maal niks te doen, iets wat hem best bevalt! Maar na het jaar van rust begint het aan alle kanten weer te kriebelen, en eind 1999 brengt hij de single 'Binnen' uit. Dit door John geschreven liedje, is oorspronkelijk in het Engels geschreven en niet speciaal voor Marco. Maar toen Marco het hoorde wist hij zeker dat hij juist dat liedje uit wilde brengen. En met succes! 'Binnen' werd de laatste nummer 1 hit van het vorige millennium en de eerste van het nieuwe millennium. Een unicum! Het album 'Luid en Duidelijk' verschijnt begin 2000 en is meteen een knaller. De tour die er op volgt is binnen de kortste keren volledig uitverkocht.
Het is weer een ouderwets popconcert, met springende mensen en vooral veel plezier. Na het laatste concert in mei, heeft Marco een paar maanden pauze voor hij in Ahoy zal staan. Eerst bezoekt hij echter Kosovo, als ambassadeur van Warchild. Hij wil met zijn ogen zien en beleven hoe de kinderen zich daar op dit moment redden. Het wordt een aangrijpende ervaring waar hij nog regelmatig aan terug denkt. Ook verhuist Marco en zijn gezin in september naar 't Gooi. In een prachtig huis met een heerlijke tuin, gaat de familie Borsato wonen! Oktober 2000 stond Marco 9 x in een bomvol Ahoy en vervolgens 2x in een volledig uitverkocht Sportpaleis in Antwerpen! Rust is er dan echter nog niet... Want november 2000 is Marco met zijn band en crew vertrokken naar Curaçao. Op het schitterende strand van Mambo Beach gaven zij voor de plaatselijke bevolking en bijna 100 enthousiaste fans die vanuit Nederland hem achterna waren gereisd, een fantastisch en zeer sfeervol concert! Ook 2001 is een bewogen jaar. Zo ontvangt hij zijn zesde Edison, reikt hij tekstdichter en componist Han Kooreneef een Gouden Harp uit, kookt hij in Alkmaar voor enthousiaste fans en vrienden voor de Stichting War Child, en staat hij ruim twintig keer in Antwerpen bij the Night of the Proms, waar hij naast artiesten als Meat Loaf, John 'Music' Miles en Bonnie Tyler zijn ding mag doen. Maar het absolute hoogtepunt is natuurlijk de geboorte van zijn tweede zoon! Senna Armando Cornelis Borsato, wordt op 23 september om 12:01 geboren in hun eigen huis. Na een voorspoedige bevalling kwam het kereltje kerngezond ter wereld. Hij is vernoemd naar zijn beide ooms (Armando Borsato en Kees Ruiters). Al snel heeft Senna zijn ritme gevonden en ook Luca is dolblij met zijn broertje. Het jaar 2002 is ook uitstekend begonnen! Op 1 februari mocht Marco samen met Sita Vermeulen het Nationaal Huwelijkslied ten gehore brengen voor Prins Willem-Alexander en zijn Máxima Zorreguieta. Aansluitend speelde hij met zijn band de sterren van de hemel in een miniconcert wat rechtstreeks uit werd gezonden op Nederland 2. Op 1 maart lag zijn nieuwe album, een verzamelaar met 5 nieuwe stukken, in de schappen! Dit album, wat 'Onderweg' heet, verscheen in drie configuraties. Op de enkelaar staan 16 liedjes, waaronder het niet eerder op album verschenen 'Lopen op het water' en de tweede single, het wonderschone 'Zij'. Ook is er een dubbel-cd uitgekomen van 'Onderweg', op het tweede schijfje staan een aantal live-stukken en liedjes die door Marco als bijzonder worden ervaren. Ook staan hier drie nieuwe liedjes op, namelijk 'Waarom', 'Hart van een winnaar' en 'Omdat je bij mij blijft'. Tot slot verscheen er ook een luxebox! Hierin zit naast het dubbel-album ook een dvd met daarop de mooiste videoclipjes. Verder staat hier 10 minuten beeldmateriaal van Curaçao op, waar Marco eind 2000 een concert gaf op Mambo Beach. Tevens is er een schitterend boek bijgekomen, met teksten van Marco en diverse andere mensen. Ook staan hier een heleboel schitterende foto's in. Op 14, 15 en 16  juni heeft Marco iets heel speciaals gedaan! Een langgekoesterde droom ging voor hem in vervulling, want Marco stond op deze dagen in de Kuip in Rotterdam! Deze mega-locatie heeft plaats voor maar liefst bijna 50.000 man en dat betekende dan ook een spektakel van jewelste! Hevig geëmotioneerd eindigde Marco 16 juni zijn derde Kuipdag, terug kunnen kijkend op drie unieke dagen met drie uitzonderlijk goede shows!
Enkele dagen ervoor stond Marco maar liefst 5 dagen in het Sportpaleis in Antwerpen, namelijk op 4,5,7,8 en 9 juni. Dit is een prestatie die nog geen enkele andere artiest heeft geleverd.
Sinds 1998 is Marco ambassadeur van de Stichting War Child. Als een oorlog is beëindigd, men de draad van het leven weer wil oppakken, kom je een aantal belangrijke dingen tegen. Het eerste wat er geregeld moet worden is medische hulp, voedsel, mensen hebben een dak boven hun hoofd nodig. Deze primaire behoeften zijn de allereerste dingen die een mens nodig heeft om te kunnen bestaan. Er zijn gelukkig een aantal goede hulporganisaties die deze zaken coveren, maar als deze zaken gerealiseerd zijn, komt er een volgende, heel belangrijke stap. Je hebt hier te maken met kinderen die getraumatiseerd zijn, die letterlijk beschadigd zijn door wat ze hebben ervaren. En deze traumas wil War Child helpen verwerken, zodat de kinderen van nu, de volwassenen van straks, open staan voor een nieuw leven. Een leven zonder wraak, zonder haat, zonder woede en zonder geweld. Voor War Child reisde Marco in 2000 naar Kosovo. In 2001 bezocht Marco de tentenkampen in Ingushetië, het buurland van Tsjetsjenië. En eind maart 2002 vertrok Marco naar het door een gruwelijke oorlog gekenmerkte Sierra Leone. Marco: War Child is inmiddels een grote naam in Nederland, waar we heel blij mee zijn, maar we merken dat het nog steeds niet helemaal duidelijk is wat we precies doen. De lichamelijke gevolgen van oorlogsgeweld zijn vaak duidelijk zichtbaar, doordat het kind lichamelijk gewond is geweest, bijvoorbeeld een hand of een arm misten dus letterlijk littekens met zich meedraagt. Wat je echter niet meteen kunt zien maar minstens zo diep zit, is het psychische leed wat een kind door de gevolgen van het oorlogsgeweld geleden heeft. Maar als je verder kijkt dan de oppervlakte zie je kenmerken zoals teruggetrokkenheid of juist extreem hyperactief. Als je beter kijkt zie je de symptomen waarvan je weet dat een kind getraumatiseerd is. Dankzij creatieve therapieën, waarbij onder meer gebruik wordt gemaakt van drama, sport, spel, muziek en tekenen, leren kinderen omgaan met emoties.
En ook de gevoelens van anderen beter begrijpen. Het bevordert begrip en respect voor anderen. Ik heb diverse projecten van War Child gezien en ben steeds dieper in de materie gaan zitten. En ik weet: dit is géén druppel op een gloeiende plaat. Er worden duizenden kinderen wekelijks, nee dagelijks geholpen door de dingen die wij in Nederland doen. War Child Nederland is geen organisatie die geld ophaalt en vervolgens doorstort naar een hoofdkantoor in het buitenland. Nee, in Amsterdam worden de projecten over de hele wereld aangestuurd, waarmee zij een bijdrage leveren om het kinderleed over de hele wereld verzachten. Eerst worden de projecten opgezet vanuit Amsterdam, vervolgens ter plekke in het gebied. En uiteindelijk doen de lokale therapeuten het zelf. Wel met financiële hulp en advies van War Child Nederland indien nodig, maar verder draaien ze uiteindelijk helemaal zelf. Daar ben ik trots op! Dat ik hier deel van mag uitmaken, een schakeltje in die hele grote ketting mag zijn, een radartje in die hele grote machine mag zijn, dat vind ik fijn. Dat geeft diepgang en essentie aan het leven. Hoe langer ik bij War Child betrokken ben, hoe meer ik overtuigd raak van het nut van deze workshops. Omdat je met relatief weinig geld onzettend veel kunt doen. War Child krijgt dan ook een steeds grotere plek in mijn agenda, ik kan steeds meer voor ze doen. En dat maakt me gelukkig. Eind september wordt er door Marco en band voor de tweede keer een concert gegeven op Mambo Beach Curaçao. Naast het optreden is er ook tijd voor ontspanning en één van de hoogtepunten is als Marco voor de meegereisde fans een speciale dolfijnenshow geeft, waarin hij ze laat zingen, dansen, draaien, door hen aan hun rugvinnen door het water wordt getrokken en zelfs als een raket wordt gelanceerd doordat ze met hun snuit tegen zijn voeten duwen. Zelf zegt hij: 'Ik kan jullie vertellen dat je een ontmoeting met een dolfijn, en zeker als je zo intensief samen met ze bezig bent, nooit, nooit meer vergeet (.) Ik kreeg werkelijk tranen in mijn ogen en niet van het zoute water.. Op het eiland worden op het moment dat Marco daar aanwezig is ook opnamen gemaakt voor de serie Bon Bini Beach en hij wordt gevraagd een gastrol daarin te vertolken. Hoewel hij natuurlijk geen acteur is, vindt hij het beslist leuk om een keertje mee te maken. Marco wil er alles aan doen om in de tweede helft van 2004 weer naar Curaçao te gaan voor een optreden.
Half oktober start Marco de Onderweg-najaarstour langs een aantal theaters in het land, en dat dit keer alles anders zou gaan dan normaal was al een aantal keer op de site te lezen. En er is geen woord teveel gezegd! Vanaf het begin blijkt de intieme sfeer. Dit keer beginnen Marco en band niet met een up tempo nummer als Binnen, maar met één van Marcos favoriete nummers Margherita. Ook Maskers af en Denk aan mij (wat nog niet eerder te horen was bij een concert) volgen. Na de pauze begint Marco zelfs a capella. Het nummer Waarom wordt voor een groot gedeelte zonder begeleiding gezongen door hem. De zaal is doodstil en geniet met kippenvel! Later tijdens de show wil Marco graag een keer de rollen omgekeerd zien, en een volle enthousiaste zaal zingt voor hem De Waarheid. Nog een verrassing is dat hij samen met Tessa (Boomkamp) het duet Lopen op het water zingt. Ook Dromen zijn bedrog in een Mambo versie gespeeld vindt veel bijval.   Doordat Marco een jaar eerder een reis voor War Child op het programma heeft staan, ontbreekt hij dan bij de Night of the Proms in Rotterdam. Dit jaar maakt hij het echter dubbel en dwars goed door in de periode van 19 november tot 3 december  naast onder andere David Garrett (violist), The Pointer Sisters, John Miles, Petra Berger en John Miles 13x te zorgen dat Ahoy op zn grondvesten staat te schudden. Bij Binnen,  Ik leef niet meer voor jou en Dromen zijn bedrog wordt geklapt, gezwaaid, gejoeld, gestampt en gejuicht en niemand zit meer op zn stoel. Marco was geweest en dat heeft iedereen geweten! Aan het eind van de avond wordt door de gezamenlijke artiesten Let it be gezongen en gespeeld, een Beatles-evergreen waarin Marco ook weer een keertje in het engels te horen is. Een heerlijke afsluiter van een heerlijke avond. Marco moet bij deze editie van The Night of the Proms één keer verstek laten gaan.
Op 3 december ziet dochter Jada (spreek uit Djeeda) Maria het levenslicht. Een koningswens die uitkomt; na 2 gezonde jongens een even gezonde dochter. Onvoorstelbaar gelukkig reageert Marco: Nu zijn we compleet! De cirkel is rond
Ik ben opnieuw volkomen overdonderd door de impact die het heeft als je jezelf in de ogen van je kind terug ziet.      
Begin 2003 is het tijd voor Marco om een poosje gas terug te nemen waardoor hij extra kan genieten van zijn net uitgebreide gezin. In het tijdsbestek van een paar maanden krijgt Marco niet alleen een Rembrandt Beste Zanger 2002 en de Edison Beste Zanger Nationaal 2003, ook mag hij (ondanks de beperkte afzetmogelijkheid van een Nederlandstalig product) de Exportprijs in ontvangst nemen. Deze prijs is te danken aan de fantastische verkoopcijfers in het Vlaamstalig gedeelte van België. Dat de Vlamingen hem in hun hart hebben gesloten blijkt ook als de 9 aangekondigde najaarsconcerten in België in 1 ½ dag zijn uitverkocht.
Tijdens de uitreiking van de TMF awards staat hem een grote verrassing te wachten. Hij ontvangt niet alleen voor de 8-ste keer op rij de award voor beste zanger Nationaal, maar uit handen van Wouter Bos (voorman PVDA)  krijgt hij ook de Lifetime achievement award. Wouter prijst Marco niet alleen vanwege zijn muzikale prestaties, maar zeker ook om zijn fantastische inzet jongeren bewust te maken van het leed van kinderen in voormalige oorlogsgebieden als ambassadeur van War Child.   Eén van de activiteiten voor War Child waar Marco aan meewerkt is het (naar het voorbeeld van Canada en Engeland) op 5 mei (bevrijdingsdag) uitbrengen van het album Hoop. Deze bijzondere compilatie van liedjes over hoop en vrede is samengesteld door diverse artiesten, die het belangrijk vinden om voor deze kinderen hun stem te laten gelden. Hun energie, passie en werkelijke betrokkenheid zijn te horen op deze CD.
Onder andere Trijntje Oosterhuis, Acda en De Munnik, Krezip en De Dijk verlenen  hun medewerking met nog niet eerder door hen (in deze uitvoering) uitgebrachte nummers. Zo is Marco te horen met een engelse versie van Nooit meer een morgen. Als bonustracks staan er enkel nummers op van de albums uit Canada en Engeland (onder andere Paul McCartney en Avril Lavigne). Het album blijkt een groot succes en al snel zijn er 40.000 exemplaren verkocht en op 1 juli wordt door een aantal van de meewerkende artiesten een Gouden plaat uitgereikt aan War Child. Besloten wordt om op 12 oktober in Ahoy een speciaal Hoop concert te geven, waar een aantal van de aan het Hoop album meewerkende Nederlandse artiesten (waaronder Marco), aangevuld met Blof zullen optreden. Dit concert is alleen toegankelijk voor Friends van War Child, maar ook als je voor minimaal een half jaar Friend wordt krijg je kaartjes voor dit unieke concert. Op die avond zetten zich meer dan 100 mensen (artiesten, bandleden, members of the crew, War Child medewerkers en anderen) belangeloos in met één doel voor ogen; Hoop bieden. Tienduizenden Friends komen om het concert mee te maken en zo hun bijdrage te leveren aan kinderen in naoorlogse gebieden.
Er zijn ook een aantal verrassende combinaties, zo zingt Marco samen met Thomas Acda en Paul de Munnik, Willy Albertis De glimlach van een kind, en met de Eritreese zangeres Minyeshu Speeltuin.
De afsluiting van een fantastische en indrukwekkende avond was Where is the love (van Black Eyed Peas), wat werd gezongen door alle meewerkende artiesten.
Een doel was bereikt, vele duizenden nieuwe Friends! Evenals andere jaren is Marco ook dit jaar vertrokken naar één van de projecten van War Child. Dit keer is gekozen voor Eritrea, waar duizenden kinderen de afgelopen jaren slachtoffer zijn geworden van de gewapende strijd met Ethiopië. Hun toekomstperspectieven zijn weinig hoopvol. Hoewel de meeste kinderen wel onderwijs krijgen zijn de Eritrese autoriteiten bezorgd om de verder psychische ontwikkeling van deze jonge generatie. Om daar positief aan bij te dragen is War Child begonnen met het organiseren van creatieve en sportieve activiteiten voor kinderen. Dit keer is Marco ook meegereisd in de rol van fotograaf, en hij weet heel wat indrukwekkende plaatjes te maken. Naast een cameraploeg die (zoals ook bij eerdere reizen) een documentaire maakt (die in het najaar rond Feast for peacewordt uitgezonden) zijn diverse journalisten in de gelegenheid gesteld een deel van de reis mee te maken om zo uit eerste hand te kunnen berichten over de projecten van War Child. Natuurlijk zijn ook de voorbereidingen voor een nieuw album in volle gang. Zelf wil Marco deze keer ook actief deelnemen aan het schrijven van de nummers. Ton en Ferry hebben al eerder prachtige liedjes aangeleverd en Rob en Giovanni hebben ook al vaker samengewerkt. Marco besluit dan ook om zich met zn vijven een weekje terug te trekken in een hutje op de hei om helemaal bezig te zijn met de nieuwe plaat. Zelfs een kleine set aan apparatuur wordt meegenomen zodat er live gespeeld kan worden.
Deze manier van werken bevalt uiterst goed en een maand later wordt nogmaals zon weekje in alle rust aan het album gewerkt. Dit keer is ook John Ewbank aanwezig.
Inmiddels, najaar 2003, is de muziek ingespeeld en mag Marco inzingen. Uren, dagen, weken brengt hij in het geluidsdichte hok van de studio door om alle liedjes perfect in te zingen. We werken aan vooruitstrevende, nieuwe songs en zijn goed op weg het mooiste album wat ik tot nu toe heb gemaakt te creëren. Na in 2001 opgetreden te hebben tijdens The Night of the Proms in België, en in 2002 in Nederland, is Marco in 2003 gevraagd als verrassingsact in België.
Met wat schuiven in zijn agenda lukt het om er in ieder geval 3 dagen bij te kunnen zijn. Op het programma staan dit jaar onder andere ook En Vogue, INXS en Toto. De verrassing was voor verreweg de meeste bezoekers compleet toen Marco de eerste avond opkwam, en het applaus was zó oorverdovend dat het leek of de zaal afgebroken werd. De leden van INXS en Toto kwamen dan ook aangerend om te kijken wat er gebeurde.

     

Begin november wordt in Zaandam een Marco Meeting voor de leden van de fanclub georganiseerd. Dit jaar zou iedereen die dat wilde door een professionele fotograaf met Marco worden vereeuwigd! Bijna 1000 (!) keer poseerde Marco geduldig. Met de unieke fotos was iedereen ontzettend blij.
Rob, Ferry, Tessa, Jeroen en Ton speelden een korte jamsessie, en toen bleek dat de fotoshoot eerder dan gepland was afgelopen besloot Marco spontaan ook een aantal nummers mee te zingen. Verder staan er onder andere een loterij, een kleurwedstrijd voor de kinderen en de presentatie van een DVD die speciaal voor deze dag is samengesteld van 13 jaar Marco op het programma.
Al met al een heel geslaagde dag!

     

In Amsterdam en Antwerpen worden later in november persconferenties belegd.
Marco wil méér dan alleen een vernieuwende en grensverleggende plaat maken, hij wil een nieuwe dimensie toevoegen aan het maken van een muziekalbum. Bij elk van de 13 liedjes op het nieuwe album zal een kort filmpje worden gemaakt, en niet door de eerste de beste. Nederlandse filmmakers Johan Nijenhuis, Dick Maas, Matthijs van Heijningen jr. en Theo van Gogh zullen hun artistieke bijdrage leveren: Marcos nieuwe album zal verschijnen als muziek-DVD!

     

Dit jaar wordt er een najaarstour gehouden in België. Marco en band zorgen weer voor een groot aantal fantastische optredens. De show is vergelijkbaar met de najaarstour een jaar eerder in Nederland, met een rustig gedeelte voor en een uitbundiger gedeelte na de pauze.
Voor het eerst zingt Marco live het nummer Afscheid nemen bestaat niet en weet daarmee velen te raken!
De gelijknamige single en DVD-single (waarop ook de ontroerende videoclip, van Dick Maas en de making of te zien zijn) liggen in december in de winkels, en in een recordtempo worden de hitlijsten beklommen. Na twee weken staat het nummer op 1 in de top 40; Marco schrijft weer een record op zijn naam, zijn zesde nummer 1 hit!
Een betere start kan een nieuw project zich niet wensen!

     

Begin 2004 gaan de concerten in het Sportpaleis in Antwerpen en De Kuip in Rotterdam in de verkoop. De belangstelling blijkt overweldigend en tijdens de voorverkoop voor het Sportpaleis via internet kunnen de servers het niet aan, en zijn sites lange tijd niet bereikbaar.
Ook de kaartjes voor de concerten in Rotterdam, vliegen de deur uit; binnen 5 kwartier zijn de eerste 2 concerten uitverkocht. Er wordt geprobeerd aan de enorme vraag naar kaartjes te voldoen, het resultaat, Marco en zijn bandje staan in mei en juni 10x in een uitverkocht Sportpaleis en 6x in een uitverkochte Kuip!

     

Als tweede single van het DVD-album Zien wordt het duet met Do, Voorbij uitgebracht. Ook dit nummer staat in 2 weken op nummer 1 in de top 40; de zevende nummer 1 hit! Bij dit nummer hoort wederom een wonderschone videoclip, dit keer van Johan Nijenhuis, welke gedeeltelijk is op genomen op Curaçao.

Ondanks alle drukte rondom de DVD-première, de shows in het Sportpaleis en De Kuip, het uitbrengen van de single met Do, enz, enz, wil Marco niet dat 'War Child' in het gedrang zal raken, en dus reist hij af naar Afghanistan, waar hij onder andere President Karzai ontmoet en met hem praat over 20 jaar oorlog en met name de effecten daarvan op kinderen.
Marco: 'Het is ongelofelijk om te zien onder welke erbarmelijke omstandigheden de mensen hier een nieuw leven op moeten bouwen, met name de kinderen zijn daarvan het slachtoffer. Maar de kracht en de hoop die uitstraalt van de Afghanen die ik ontmoet heb, is een grote inspiratie en geeft hoop voor de toekomst.'

Op 17 maart wordt een galapremière in Tuschinsky, Amsterdam georganiseerd van het DVD album Zien dat vanaf 18 maart in de winkels zal liggen.

Natuurlijk is iedereen benieuwd en zijn er hooggespannen verwachtingen, de videoclips behorende bij de uitgebrachte singles zijn in ieder geval veelbelovend.  


marco gefeliciteerd!
hij zal denk ik niet op mij logje komen kijken maar bij deze:
 
lieve marco
gefeliciteerd met je verjaardag en laat er nog heel wat jaartjes bij komen!
 
 
 

 

 
              
prettige kerst en een gelukkig nieuwjaar
ik wil graag iedereen een hele hele fijne kerst wensen en een goed,gezond en spetterend 2005
 
   
 

"Oh ik droom ervan, om een leven lang
Mijn liefde aan mijn liefde te bewijzen"