*trots* testduik giovanni
filmpje marco

 
welkom op mama's logje


heel erg leuk dat je op mama's logje komt kijken.
er valt hier veel te lezen over van alles en nog wat.
er zullen ook veel verhalen over mij verteld worden
want ik ben een echt boef
maar kan ook ontzettend grappig en lief zijn hoor.
ik nodig je dan ook uit om regelmatig dit logje te bezoeken 
Een reactie op een berichtje is altijd welkom
Heel veel liefs, giovanni


 
Foto album
mijn marco moment















 
E-mail alert
Nieuws van Marco
We zijn begonnen met de voorjaars Clubtour 'Thuis'! Ga ik jou ook zien tijdens de tour? Groetjes, Marco
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 oogjes ;
en 2 gast oogjes .
"mooi" en mijn verhaal
Denk dat niemand hier is ontgaan dat marco gisteren ons veraste met een nieuwe single genaamd mooi,ook mij niet.
als marco een nummer uitbrengt dan ga je hier echt even voor zitten om de tekst goed in je op te laten nemen dus zo nu deed ik dit ook.
daim,wat komt dit nummer binnen zeg,na de eerste zinnen Rolde de tranen al over mijn wangen.
 
Zoals iedereen heb ik mijn eigen rugzak met ervaringen,positief en negatief en ieder gaat daar op zijn eigen manier mee om.
zelf heb ik moeite met loslaten,gebeurtenissen of gevoelens.
het duurt bij mij dan ook een poosje voordat ik dingen een plekje heb gegeven.
vaak gaat dit goed en kan ik na een tijdje van stress en negatieve gebeurtenissen de dingen opzij zetten en een plekje geven.
soms komt er zoveel op mijn pad dat ik het overzicht en de controle over mijn gevoelens kwijt raak en beetje bij beetje resulteerd dit in een depressie.
er is nu vastgesteld dat ik toch wel lijd aan steeds terugkomende depressies dus durf ook niet meer met de medicijnen te stoppen.
pasgeleden was er al de documentaire van Antonie kameling die ik met kippenvel en een brok in mijn keel heb zitten kijken.
zoveel herkenningspunten.
toch merk ik dat er nog wel een taboe heerst over het onderwerp depressie en om daar openlijk over te praten.mensen lijken toch meer te willen horen dat alles goed gaat.

de eerste depressie kwam bij mij toen ik 24 jaar was in het jaar 2004.
dit is ook het jaar dat ik als fan van marco meer naar de voorgrond ben gaan treden.dat jaar bezocht ik het concert zien en ging ik mee naar Curaçao wat een geweldige ervaring was.
in 2004 kreeg ik te horen na een operatie van blindedarmontsteking dat ik de ziekte van crohn had,chronische ontsteking van de dunne darm.
op zich geen probleem want met medicijnen valt hier prima mee te leven.
door verkeerde medicijnen en aanpassing van de levensstijl kreeg ik hierbij zware prikkelbare darm bij en kon bijna geen eten meer verdragen.
hierdoor werd mijn gemoedstoestand er niet beter op dus kreeg er een depressie bij.
na het gewicht van 37,5 kg bereikt te hebben werd ik eindelijk geholpen en kreeg ik sondevoeding om weer op krachten te komen.
ook werd ik verwezen naar het ggz waar ik positief leerde denken en kreeg voor het eerst anti depressivia

in 2005 leerde ik Remco kennen en zat nog half in de therapie!de verliefdheid gaf me net de laatste zet om de depressie voor goed achter me te laten.

in 2006 liep mijn leven super lekker en alles ging voor de wind.
bij het verlaten van het terrein van mijn toenmalig werk Werd ik aangereden met de auto en ging met de auto over de kop.wonder boven wonder hield ik er biets ernstigs aan over dachten we toen en het allerbelangrijkste was dat ik er nog was,het had makkelijk heel anders af kunnen lopen.
een aantal weken later kwam er naar boven dat ik toch  een whiplash had die chronisch werd en uitbreide naar weke delen reuma.
door de jaren heen moest ik steeds meer leuke dingen van mijn leven voorbij laten gaan.
dansen wat mijn lust en mijn leven was ging moeizamer,naar concerten gaan gaf me heel veel voldoening maar ook heel veel pijn en ook mijn werk in de gehandicaptenzorg ging steeds moeizamer en moest me periodes ziek melden door overbelasting.dit deel me nog het meeste pijn. Na een periode van rust en aangepast werken ging ik toch weer aan de slag want stoppen in de zorg wilde ik absoluut niet aan denken.

zoals dat door de jaren heen vaak gaat kregen ook. Wij een kinderwens dus besloten we samen met de huisarts langzaam af te bouwen met de antidepressivia en de medicijnen voor de crohn.
dit ging wonder boven wonder super goed en in 2010 werd onze zoon Giovanni geboren.
al gauw daarna merkte ik dat ik door wat er allemaal op mij af kwam er rare gedachtes door mijn hoofd begonnen te spoken en werd bang van mezelf.
gelijk heb ik de huisarts op de hoogte gesteld en die stelde vast dat ik een postnatale depressie had en ben weer begonnen met antidepressivia.gelukkig pakte mijn koppie dit goed op en na een aantal weken ging het al een stuk beter.

In 2012 ging het werken in de gehandicaptenzorg,de zorg van alle dag en het huishouden lichamelijk zo zijn tol eisen dat ik niet meer kon gaan van de pijn en tot het besef kwam dat ik het werk wat ik 15 jaar met hart en ziel heb gedaan tot het verleden moest laten horen en moest me noodgedwongen ziek melden.
echter door lange blootstelling aan stress prive en werkgerelateerd,het voorbereiden van het huwelijk wat de nodige energie opslokte e,verkeerde therapie in de alternatieve geneeswijze waar alle jeugdtraumas naar boven kwamenn veel priveproblemen die op mijn pad kwamen ben ik langzaam dat jaar van overspannen toestand naar net na onze huwelijksreis afgegleden naar een manisch depressieve toestand en tot slot een psygose.
iemand in een spygotische toestand leeft tussen realiteit en fantasie.er zijn momenten dat je precies weet waar je mee bezig bent en momenten dat je je eigen realiteit hebt.
in een psygose zie,hoor,ruik je dingen die er in werkelijkheid niet zijn.
je denkt in complottheorieen en raakt na een tijd volledig de werkelijkheid kwijt.
na een aantal bijna incidenten waar ik een bedreiging was voor mezelf en voor anderen heeft Remco de moed bij elkaar moeten rapen en mij gedwongen op moeten laten nemen op de gesloten afdeling van de paaz voor 3  maanden
.
langzaam kreeg ik de realiteit weer in ogen en mocht na 3 maanden naar huis.
echter daarna viel ik wat vaker gebeurd in een enorm gat en niets was meer hetzelfde en kreeg een van de zwaarste depressies die ik ooit heb gehad.voor het eerst in mijn leven  kreeg ik het gevoel echt niet meer te willen leven.het vechten tegen alle negatieve gevoelens en de onrust in mijzelf ver moeide me zo.gelukkig heb ik nooit de moed gehad de daad bij het woord te voegen.alle intresse was ik kwijt en wilde alleen nog op de bank liggen.zelfs de intresse voor de muziek en alle gebeurtenissen rondom marco was ik heleelmaal kwijt.
lanzaam ben ik uit de donkere periode van mijn leven gekropen die 2 jaar duurde maar ik ben er weer!
op het moment anno 2015 zie ik de toekomst heel gelukkig in en maak toekomstplannen.

200Er zijn nog zoveel mooie momenten die in het leven wachten om opgesnoven te worden.
een nieuwe depressie of psygose zal altijd op de leur liggen maar probeer die deur zo lang mogelijk gesloten te laten.
ik wil via deze weg ook mijn moeder en mijn man Remco bedanken voor hun onvoorwaardelijke liefde,steun,zonder hun was ik niet waar ik nu ben.
heel even heeft Remco getwijfeld of hij het wel aan kon maar dacht op dat moment dat hij nog niet zolang geleden gezegd had in voor en tegenspoed en ben zo gezegend.
maar ook jij marco bedankt voor dit lied waar ik me zo in kan vinden.
het is maar net in welke periode van je leven met welke ogen je naar de wereld kijkt.
soms kijk ik nog wel terug in de tijd en heb heimwee naar de tijd dathet anders was.
ben er zeker van dat dit lied me verder op weg helpt naar een stukje verwerking en loslaten.binnen in jezelf is het waar het eindigt e begint.

Op het moment voel ik me super rijk en hoop met dit logje ook een beetje het onderwerp depressie en psygose uit de taboesfeer te trekken









 
1. Door: Danielle Dubel op 17-10-2015 08:57:57
Zo hee wat een pakken , eerlijk logje. Sommige stukken erg herkenbaar en die raken mij ook heel erg. Jij bent sterk. En het nummer van Marco mooi raakt mij ook.Ondanks wat ik als diagnose heb en onderga zeg maar blijf ik de mooie dingen in het leven zien.Altijd. Want het leven is en blijft mooi.Kijk maar naar de clip. Soms begrijp je ook niet hoe en wat sommige dingen gebeuren en hoe mensen kunnen reageren.Maar weet je Miranda. Wij slaan ons er steeds weer doorheen. Met de lieve mensen om ons heen.En het nummer van Marco vertaalt precies alles hoe wij het ook voelen. Wij komen er wel. xxxx sterkte xxxx
2. Door: Petra op 17-10-2015 11:37:44
Jeetje Miranda wat een verhaal..... Het stukje over je whiplash en fibro zijn voor mij heel herkenbaar, maar ook dat je daardoor door een heel diep dal kunt gaan.... Ik vind jou echt een topper, je schrijft het hier toch allemaal maar even neer... Heb respect voor je enne..... volgende week gaan we lekker genieten van Marco zijn nummers, en ik zal de zakdoekjes meenemen.... Hele dikke knuffel XXXXXX Peet
3. Door: Sara op 17-10-2015 12:04:57
Wat sterk van je dat je dit heb uitgeschreven en durft te delen met de wereld, ik vind het heel mooi dat je dit kan! Mijn associatie met 'mooi' is hetzelfde, mijn schoonzusje heeft in 2008 een psychose gehad, gedwongen opname, daarna gaat het op en af met haar en is ze nog steeds niet beter. Ze heeft nu vooral last van haar depressie. Ik stuurde haar gister de eerste zinnen van het nummer via whatsapp, ze was ook helemaal onder de indruk. 
Ik ben het er helemaal mee eens dat dat taboe rondom psychische ziekten snel moet gaan afnemen. Fijn dat het nu goed met je gaat en dat je zoveel steun hebt gehad van je omgeving, succes met je verdere pad
4. Door: Sara op 17-10-2015 12:16:19
Oeps, dubbel geplaatst...
5. Door: Dian op 17-10-2015 13:06:52
Lieve Miranda ik wil je als eerste zeggen dat ik het zo knap vind dat je dit in een log verwoord. De muziek van Marco raakt mij ook altijd enorm en sommige nummers komen heel hard binnen. Ik heb in mijn leven ook veel meegemaakt.

Ik ga je volgende week zien en dan gaan we met z'n allen extra genieten.


Dikke knuffel
Dian
6. Door: Dian op 17-10-2015 13:07:04
fout bij verwerken smilies
7. Door: Martine op 17-10-2015 17:14:08
Lieve Miranda

Wat knap en moedig van je om je verhaal hier zo neer te schrijven.
Best heftig allemaal maar ik begrijp je wel hoor!
Het is inderdaad ook een groot misverstand dat depressies enkel gerelateerd worden met verdriet en nare gebeurtenissen.
Ook positieve en leuke dingen kunnen een mens gevoelsmatig helemaal ontwrichten.
Probleem met gevoelsmensen is dat het veel meer tijd vergt om alle gebeurtenissen en gevoelens te ontrafelen en een plekje te geven.
En soms (vaak)gaat het gewoon allemaal veel te snel....zeker in 
deze racemaatschappij.
Gelukkig hebben wij die MOOIE muziek van Marco die ons steunt in ons positief denken en weet dat optimisme (hoe moeilijk ook)  de enige manier om er vaak ook sterker uit te komen.

Ik wens je onwijs veel plezier tijdens het concert.
Geniet met volle teugen.
Ga ik ook doen !

Heel veel liefs en misschien zie ik je eens in het echie !

Martine 

P.S.
Super mooie foto's in je header van jullie drie !
De liefde en warmte spat ervan af !

 
8. Door: Martine op 17-10-2015 17:14:18
fout bij verwerken smilies
9. Door: miranda op 18-10-2015 19:17:03
we gaan zeker genieten volgende week dian en petra en zakdoekjes zijn zeker nodig. heb ook lang getwijfeld om een logje over deze periode te schrijven,het zijn toch de gebeurtenissen waar je niet mee te koop loopt.heb ook nog de meeste moeite mee dat ik mensen in gevaar gebracht heb waaronder mijn moeder en giovanni bij een incident in de auto op de snelweg,ook al kon ik er op dat moment niets aan doen hoe ik me gedroeg voel me wel heel schuldig dat het gebeurd is begrijp nu de berichten die je wel eens op het nieuws ziet van gezinnen waar het wel mis is gegaan een stuk beter een psygose is heel eng om mee te maken en godzijdank is er niets erntigs gebeurd. er moet ook veel eerder door instanties ingespeeld worden op de signalen zeker dannielle, we vinden grlukkig elke keer weer dat ene lichtpuntje Dank je wel martine voor het compliment, liefde is de kracht voor alles heel veel sterkte met je schoonzus sara het is een lange moeizame weg maar weet zeker dat ook zij dat ene lichtpuntje weer gaat vinden
Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
"Want zomaar weten mijn ogen
Dat het een wonder is wat ze zien"