*trots* testduik giovanni
filmpje marco

 
welkom op mama's logje


heel erg leuk dat je op mama's logje komt kijken.
er valt hier veel te lezen over van alles en nog wat.
er zullen ook veel verhalen over mij verteld worden
want ik ben een echt boef
maar kan ook ontzettend grappig en lief zijn hoor.
ik nodig je dan ook uit om regelmatig dit logje te bezoeken 
Een reactie op een berichtje is altijd welkom
Heel veel liefs, giovanni


 
Foto album
mijn marco moment















 
E-mail alert
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment is er 1 oogje ;
en 1 gast oogje .
we gaan op vakantie en nemen niet mee
Het spel ik ga op vakantie en ik neem mee.. zal bij iedereen wel bekend zijn maar sinds een paar jaar spelen wij een variant hierop.het spel dat wij spelen heet wij gaan op vakantie en nemen niet mee....
voor nadere uitleg gaan we terug naar de maand juli in het jaar 2013.
het was 2013 en we besloten een vakantie te plannen naar turkeye.de boeking was gedaan en alle voorbereidingen voor een 8 daagse reis naar turkeye waren getroffen.
De dag van vertrek was aangebroken en we reden met onze eigen auto naar shiphol waar onze vakantie kon beginnen.
We hadden online ingechecked en hoefde alleen onze bagage nog maar af te geven bij de balie en door de controlepoortjes te gaan.
Aan de balei kregen we de boardingpassen uitgereikt en even later konden we gaan boarden het vliegtiuig in.
Nietsvermoedend stapte we dan ook in het vliegtuig en stapte uit op de luchthaven turkeye.
We lopen van het vliegtuig de luchthaven binnen en wilde de paspoorten van ons en de id van Giovanni alvast bij de hand pakken voor paspoortcontrole bij de douane.Tot mijn grootste schik ontdekte ik dat we de id kaart van giovanni niet meer konden vinden.waarschijnlijk was deze op schiphol tussen onze paspoorten uitgeglipt.
Gelijk zijn we naar het kantoortje van de politie op de luchthaven gegaan en gemeld dat we de id kaart van onze zoon kwijt zijn.
We mochten natuurlijk niet verder turkeye in en is er contact gezocht met de toenmalige reisorganisatie oad reizen.
Het probleem was dat wij nog niet door de douane op de luchthaven waren gegaan dus we waren nu in een stukje niemandsland.Pas als je door de douane bent en je id kwijt raakt kun je in turkeye een vervangend tijdelijk document laten maken.
We werden in een debutatiekamer gezet waar we de nacht door konden brengen en ik kan je zeggen dat dat niet prettig is en zeker niet met een zoontje van bijna 3. Na lang wachten kregen we een maaltijd van de mac en konden geen kant op.
De enige oplossing was 3 stoelen te reserveren voor een vlucht terug naar nederland op eigen kosten,dus vlogen we de volgende dag weer terug naar nederland en we kamen van een koude kermis thuis.
Vanuit de reisverzekering krijg je dit dus niet vergoed omdat het kwijtraken van paspoorten of id voor eigen risico is.
Uit coulance kregen we van oad reizen een tegoedcheque van €700 wat we heel netjes vonden maar helaas ging oad reizen 3 weken later falliet en was de cheque niets meer waard.

Dit jaar mochten we het overdoen en zijn we wel afgereisd naar het mooie plaatsje side in turkeye.
Hier hebben we 8 dagen heerlijk genoten en vonden het jammer dat we weer terug naar huis moesten.
De laatste dag zouden we om 13.00 uur turkse tijd terug vliegen naar nederland dus om 8.45 uur was het weer tijd om in de bus te stappen naar het vliegveld in antalya.
tot zover geen problemen en was in de veronderstelling dat mijn man zijn paspoort had(hij vergeet deze immers nooit!)
We stapte uit de bus op de luchthaven van antalya en ik haal de paspoort van giovanni en mij tevoorschijn.
Ik had mijn paspoort toch bij aankomst in het hotel aan jou gegeven miranda klonk het.Nee antwoorde ik,ik heb alleen die van mezelf en giovanni. Mijn handen begonnen te trillen en dacht nee niet weer he.
Ja dus. na gemelding gemaakt te hebben
 dat wij het paspoort van mijn man kwijt waren werden we naar de balie van corendon verwezen.
Deze meneer nam contact oip met het hotel waar we verbleven hadden en ja hoor,het paspoort van mijn remco lag nog in het hotel.
Het paspoort is met de eerste de beste taxichauffeur meegegeven richting het vliegveld uiteraard op eigen kosten.
Aangezien het vanuit het hotel ongeveer een uur rijden is naar de luchthaven ging het erom spannen of mijn man de geplande vlucht nog zou halen.Giovanni en ik en de bagage waren ingechecked dus om 12.30 uur moesten wij gaan boarden.
Om 12.45 uur voelde ik dat het vliegtuig van de slurf af ging en probeerde ze nog 5 min te laten wachten maar helaas was dat niet mogelijk.
Remco kreeg om 12.45 uur zijn paspoort in handen en moest toekijken hoe onze vlucht vertrok.
Even kreeg ik een brok in mijn keel maar wist ook dat het weer wel goed zou komen.
Aangekomen in nederland zocht ik gelijk contact met remco en er was het een en ander geregeld.Er waren 3 opties
1 wachten op de nieuwe vlucht van corendon later deze dag maar er was geen garantie dat er nog een stoel vrij zou zijn
2 Er ging diezelfde avond een vlucht naar dusseldorf en er kon gegarandeerd een stoel gereserveerd worden maar deze was best prijzig.
3 een week wachten want alle andere vluchten waren vol geboekt

Remco had gekozen  voor optie 2 en hij zou om 22.30 uur landen in dusseldorf.
Ondertussen stuite ik zelf nog op een probleem bij de paspoortcontrole op schiphol.
ik reik die lieve meneer van de paspoortcontrole het paspoort van mij  en giovanni aan en er word aan mij gevraagd waar de vader is.
Ik legde het verhaal in het heel kort uit en ook dat ik niet wist of hij vanavond nog in nl zou zijn(toen was dat nog niet duidelijk)
Ja maar hoe weet ik nu dat dit jouw zoon is klonk het uit het hokje want op uw paspoort staan de klerk en op die van uw zoon Bouman.
nee dat meen je niet dacht ik bij mezelf,niet ook dit nog eens
ik legde uit dat de klerk mijn meisjesnaam is maar dat we ondertussen getrouwd zijn. Ik kan wel even proberen om contact te leggen met mijn man antwoorde ik en drukte het groene hoorentje in op mijn telefoon.
Gelukkig geloofde hij me en mocht ik samen met giovanni de luchthaven verlaten.
Daarna ben ik naar huis gereden,geregeld dat giovanni bij mijn ouders kon blijven slapen en doorgereden naar dusseldorf om remco op te halen.
22.45 uur in de avond konden we elkaar weer in de armen sluiten en richting nl vertrekken en sliepen we die nacht allemaal in ons eigen bedje.
Eind goed al goed.
Volgend jaar maar een keertje nl doen met vakantie?







 
1. Door: Hillie op 10-08-2015 23:56:17
Jee wat een verhaal! Wat een toestand als je dat overkomt, balen van die extra kosten! Gelukkig was het deze keer aan het eind van de vakantie en heb je wel onbezorgd  kunnen genieten!

X Hillie
2. Door: Jolanda Dobbelaar op 11-08-2015 00:19:27
Gelukkig heb je wel eerst al een mooie vakantie gehad, maar dat een kostelijk gedoe allemaal zeg.
Het komt allemaal wel weer goed, maar toch.

Ben benieuwd wat jullie volgend jaar naartoe gaan. 

liefs
Jolanda
x

 
3. Door: Lunarda op 11-08-2015 06:38:17
Wat een avonturen zeg! Pffff, dat zijn toch minder leuke dingen Gelukkig is iedereen nu weer bijelkaar. Wel leuke foto's, ik vind dat je zoontje erg op jou lijkt.
4. Door: Martine op 11-08-2015 20:29:18
Jeetje wat een toestanden allemaal !
Dat noemen ze dan zeker vakantiestress 

Volgende keer beter maar !

Groeten

Martine 
Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
"Oh ik zou wel willen vluchten
Maar ontsnappen heeft geen zin"