Welkomsttekst
Voor altijd in ons hart .....







14 mei 2005 ~  29 mei 2018
 
Onze boevenbende...



Luca.  Britse Korthaar lilac

Dylan  Britse Korthaar Tabby silver shaded. 
Kilo tabel
22/10/2016            101,3  (y)
26/01/2017            106,7  (n)
23/03/2017            105,1 (y)
11/05/2017            105,1 (y)
08/06/2017            103,6 (y)
17/08/2017            103,8 (y)
12/10/2017            105,3 (n)
16/11/2017            101,6  (y)
21/12/2017            104,1  (n)
15/02/2018            103,8  (y)
12/04/2018            102,6  (y)
 07/06/2018           104,6  (n)
08/09/2018            108,1  (n)(n)            
 
Agenda
AGENDA

12 juli       
 Laatste repetitie

30 augustus   
Begin nieuw seizoen koor

14/15 september 
Havenfestival  optreden

22 september 
Korenfestival aan de Merwede

4 november 
Sing en Swing in Papendrecht

25 nov 
Passie voor Muziek

3 febr. 
 Passie voor Muziek
Inspriratie








Foto album
Nieuws van Marco
Hebben jullie al een leuke outfit, waarin je je thuis voelt, voor de Fanclubdag? Ik heb er zin in, jullie ook? Groetjes, Marco
Gastenboek


GASTENBOEK........
Haken.


 
Vervreemding....
Ik ben op een punt gekomen dat ik niet meer energie in wil steken in iets wat eigenlijk al jaren aan de gang is.
Daar bij hoort ook ironisch genoeg het vieren van verjaardagen bij.
De een na de ander haakt af en wenst niet meer te investeren in tijd voor elkaar.
Het is dan ook voor het eerst dat ook wij zwichten voor de rest en besloten hebben onze verjaardag niet meer te vieren in familliekring.

Je kunt wel stellen dat de enige gelegenheid waar we elkaar nog zullen treffen een begrafenis is.
Hoe langer ik erbij nadenk hoe meer vrede ik ermee zal krijgen.
De banden zijn in de loop der jaren gewoon verwaterd en het is niet anders.
Enerzijds voel ik wel wat gemis en verdriet, maar in de herfst van ons leven zijn er ook gewoon dingen die we gewoon niet meer kunnen veranderen.

Iedereen heeft het druk met zichzelf....
Over een aantal weken zal ik een mail rondzenden waarin ik officieel zal mededelen dat het vieren van onze verjaardag ook niet meer aan de orde is.

Ik merk dat de behoefte me gewoon in mijn schulp terug te trekken groot is en dat is een bewuste keuze, na jarenlang wikken en wegen.

Daarom ben ik dankbaar dat de band met mijn dochter en schoonzoon nog wel sterk is.
Ze compenseren het een en ander, hoewel ik erover waak om ze niet te claimen want ook zij hebben een eigen leven en het contact is geen plicht.
Geheel vrijblijvend en onbevangen......

Het kringetje is klein geworden.... maar het is goed zo....
We krijgen nog wel de regie over de familliedag...... maar voor mijn gevoel is dat ook een wassen neus en niet van blijvende aard.
Het krampachtige staat me eerlijk gezegd tegen.
Een keer per jaar moet het gewoon gezellig zijn...... 
Dan neem je na zo´n dag afscheid en gaat het weer gewoon verder....
Het spontane is niet meer.


 
Beweging.....


....... is zo belangrijk bij artrose.....
Momenteel ben ik samen met de fysio bezig aan een bewegingsprogramma om de Hamstrings en bovenbeenspieren te versterken.... en ik merk al verlichting.
Met behuilp van een simpele stoel, een verhoging en de trap maak ik in series van 10 oefeningsessies en het streven is om het op te voeren.







Fijn om te weten dat het straks in de revalidatie periode positief zal uitwerken....



 
We got ´m!!!!!!!


En weer, dankzij de oplettendheid van een burger is de mogelijke moordenaar van Nicky Verstappen in de kraag gegrepen.
Hij dacht te ontkomen in Spanje maar had buiten de waard gerekend.
Gerechtigheid voor de ouders en nabestaanden van Nicky.

Toen ik de woonplaats van de man vernam verschoot ik wel even van kleur, want in Simpelveld heb ik jarenlang gewerkt als vrijwilligsgter bij de ZLSM.
Het idee dat ik mogelijk deze man een keer zou zijn tegengekomen bezorgt me de riebels.... 
Hoofdzaak is dat deze notoire pedofiel nooit meer op vrije voeten wordt gesteld en dat de jusitie, die in het verleden al diverse signalen heeft ontvangen maar daar nooit wat mee heeft gedaan het dit keer niet verknald.

Het is een zedendeliquent die zelfs tot ver over de landsgrenzen, ( zelfs in Polen ) toenadering zocht tot kinderen, en met name jongens in de leeftijd van 10 jaar......

Ik hoop dat het recht zal zegevieren.... en dat de ouders van Nicky deze langslepende en onmenselijke zaak kunnen afsluiten......
 
Opnieuw een operatie op lange termijn
Vandaag naar het Erasmus MC geweest en wat ik vreesde is idd. waarheid geworden.
Over twee maanden moet ik opnieuw worden doorgelicht maar vast staat dat de gonatrose ook het gewricht aan de binnenzijde van mijn linkerknie heeft aangetast.
Het is niet in zo´n vergevoorderd stadium als toendertijd bij de rechter maar het is een kwestie van tijd dat ik toch weer onder het mes moet.
Het zou wel eens tegen kunnen vallen omdat de eerste ingreep zo succesvol was geweest, maar niets ondernemen is ook geen optie, en ik ben nuchter genoeg om te beseffen dat ik mijn verwachtingspatroon gewoon laag moet houden en realistisch blijven.
Afvallen en gerichte spierversterkende oefeningen bij de fysio staan nu op het programma, dus kan ik er even goed tegenaan.
Gelukkig heb ik wel een bevestiging van mijn vermoeden gekregen en dat ik het me niet allemaal heb ingebeeld..... maar eerlijk is eerlijk. Leuk is anders.....
Eind oktober dus opnieuw een consult bij de chirurg en dan maar verder zien.

Wordt vervolgt.....
 
Middenin een verhuizing.
Dochterlief en schoonzoon gaan eindelijk verhuizen naar hun droomhuis en de voorbereidingen zijn in volle gang.
Ik moet zeggen dat dit al heel wat minder chaotisch en tenenkrommend aan toe gaat als destijds met mijn schoonvader.
Natuurlijk wordt er ook wel gestresst maar we houden elkaar prima in evenwicht.
Vandaag en heel het weekend probeer ik ook te helpen en het helpt me ook wat afleiding te vinden van wat me maandag te wachten staat.
En die gelukkige koppies te zien van mijn kinderen, want natuurlijk heb ik er 2 is toch het allermooiste wat je als ouder kan meemaken.
Hun geluk is toch het allerbelangrijkste...... en daarin ben ik gewoon heel ouderwets en traditioneel....
Ik voel me een gezegend mens.
Ondanks mijn lichamelijke mankementjes is dat gewoon het ultiemste geluksgevoel wat je kan ervaren.
Dankbaar ben ik vooral........ en ik hoop dat we er nog jaren getuige van mogen zijn......
Het loslaat proces heeft me nooit veel moeite gekost...... want je krijgt er heel wat moois voor terug...
Een lieve zoon die gewoon altijd hard werkt en het beste met iedereen voor heeft.
En het is mooi te beseffen dat alle moeite die ze beiden hebben  ook beloond wordt.
 
 
Nog een weekje doorbijten.
De pijn in mijn knie is bijna constant en ik zit nu regelmatig onder de pijnstillers.
Op mijn zij liggen lukt eigenlijk niet meer, want de druk is daardoor aleen maar groter op het gewricht.
Nog een weekje en dan zijn de onderzoeken een feit...
En eerlijk gezegd verwacht ik eigenlijk niks nieuws dan wat er al wordt vermoed.
Een soort van deja vu van 2016.......


 
Geen excuus..
Na die hitteperiode is het heerlijk om weer even te genieten van de frisse ochtendbries op de fiets.
De omgeving waar ik woon leent zich uitstekend voor fiets en wandelplezier.



Gisteren was weer zo'n enorme bewustwordingsdag waar ik mezelf weer flink bij mijn nekvel heb gegrepen.
De cijfertjes doemen nog steeds voor mijn geestesoog op en daarbij de gedachte.
Het mag gerust wel wat minder.
Dit is gewoon iets teveel Wil, oftewel zoals manlief het zo mooi kan zeggen.
Iets teveel weelde om te dragen.
Nu is het zo dat hij me niet meer over de drempel hoef te dragen. Denk dat zijn rug dat niet echt leuk zal vinden maar het is toch duidelijk dat er iets aan gedaan moet worden.

Zo dun als ik vroeger was........ ( te dun ) dat wordt ik niet meer, maar het moet wel aanvaardbaar zijn.
Ben gelijk begonnen met de aanwijzingen op te volgen en hoop op resultaat. Zodat mijn gewrichten het ook minder zwaar krijgen.
Mijn fietstochtje over het sluisje bij Kinderdijk is alvast een goede stap in de richting...
 
Gerechtigheid voor Fleur
Met het verwerpen van het hoger beroep die de doodrijders van Fleur hebben aangespannen is er gerechtigheid.
De reden waarom de verdedigers het rijgedrag van het overleden meisje in twijfel hadden getrokken was op zijn zachtst gezegd nogal dubieus.

Zelf met drank op achter het stuur een onschuldig meisje doodrijden en proberen de schuld op haar te schuiven....... veroorzaakte veel verontwaardiging.

Hopelijk krijgen de nabestaanden van Fleur nu eindelijk hun rust om het grote verlies te kunnen verwerken en je vraagt je af of je zoiets ook wel kan verwerken.

En dat die gasten never nooit nog een auto mogen besturen.

 

RIP en heel veel sterkte aan de nabestaanden....
"Ik wil met je delen
Wil jij dat ook met mij"