Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Nummer 4 ....
Wéér naar Arnhem geweest, dit keer met Daantje en Annemarie. Zaterdag zouden de opnames voor de DVD plaatsvinden. Dat beloofde een speciale avond te worden.
En dat was het ook. We hadden prachtige plekken aan het einde van de middelste catwalk en Marco was op dreef, geweldig bij stem en swingender dan ooit.
© www.bredawereld.punt.nlAls extraatje zou Andrea Bocelli optreden. De enige avond dat hij erbij zou zijn. Super om te zien, wat klonken ze goed samen, echt genieten.
 
De foto heb ik even bij Marc vandaan gehaald.
 
Zoals altijd was het concert te snel voorbij, maar nu leek het helemaal of het voorbij was gevlogen.
 
Buiten hebben we bibberend van de kou nog wat fans gefilmd, met de vraag of ze een leuke avond hadden gehad. Volgens mij was dat best het geval.
 
Het leuke was dat ik ook eindelijk wat chatters in levende lijve ontmoette. Ik ben operator op de chatbox van Marco en je komt natuurlijk geregeld dezelfde mensen tegen, heel leuk om jullie te zien.
 
Op een gegeven moment begon het wel erg koud te worden buiten. Suusje scoorde nog wat keycords voor ons bij de VIPs die ze graag weggaven ;-). Van Mirjam kreeg ik ook nog een keycord met een VIP pasje eraan, dus Jeroen is ook voorzien.
Een paar VIPs vonden ons zo zielig staan bibberen, noemde ons die arme meisjes en ja hoor, we hadden een fotoboek gescoord.
Alleen de wijn gaven ze wat minder makkelijk af.
 
Leuk iedereen gezien te hebben. Om half drie was ik thuis en om 2 uur lag ik in mijn bed .....
En nummer 3 .....
© www.renaud.punt.nlDonderdag 26 oktober was het eerste concert van Marco waarvoor ik kaartjes reserveerde. Ik zou met Jeroen gaan en met mijn zusje en nichtje, dus we wilden goede zitplaatsen. Dat was gelukt, we zaten bijna op het podium.
Ik had ook de kaartjes voor Danielle, die dus heel toevallig naast me zat .
 
We vertrokken donderdag al vroeg naar het Gelredome, geen zin in files en wel zin in een goede parkeerplaats.
Onderweg reden Inge en Nienke ons al voorbij, zwaaiend en wel. Het feest kon beginnen.
 
Na de auto te hebben geparkeerd, Inge en Nienke te hebben begroet besloten we maar gelijk de bus te nemen om Arnhem in te gaan, eerst shoppen en wat eten.© www.renaud.punt.nl
Mijn zus wilde nog een nieuwe jas hebben en daarvoor moet je natuurlijk helemaal naar Arnhem. De kinderen waren strontvervelend, die hadden niet zoveel zin in shoppen.
Nadat ze lekker wat te drinken hadden gehad ging het ietsje beter, maar we besloten maar gauw dat het etenstijd was, konden we zo snel mogelijk weer naar het Gelredome.
 
Bij het Gelredome stonden Danielle en Peter ons al op te wachten, met de zus en zwager van Danielle. Daarna snel onze plaats opzoeken.
Het wachten kon beginnen. Het is altijd weer leuk om met mensen te zijn die de show nog niet hebben gezien, dan geniet je zelf weer helemaal mee met die spanning.
 
We zaten op een prima tribune, iedereen ging staan op de momenten dat het nodig was en niemand zeurde eigenlijk, dat is altijd wel prettig.
Vanaf de eerste tonen van de dj tot de allerlaatste tonen van rood hebben we genoten. Jeroen kan ook zo heerlijk meegenieten, lekker swingen, lekker knuffelen bij de rustige liedjes. Heerlijk hoor.
 
Helemaal goed was het weer en het allermooiste is dat ik morgen (eigenlijk vandaag) gewoon weer mag.
 
© www.renaud.punt.nlVrijdag was ook een dag geworden die heel anders verliep dan gepland. Ten eerste zat ik al een paar dagen zonder internet, mijn modem had het begeven.
Nu denk ik altijd dat ik best wel zonder internet kan, nou echt niet, afkickverschijnselen kreeg ik.
Vrijdagmiddag kon er pas een monteur komen, pfff hoe ging ik het uithouden.
Vrijdagochtend om 10 uur werd er gebeld. De monteur, hij was in de buurt, kon hij langskomen.
 
Ik juichte bijna geloof ik, half uurtje later stond hij voor de deur. Hij had het nieuwe modem al bij zich en tien minuten later had ik weer internet. Ik was blij blij blij.
En gelukkig maar, want rond twaalven belde Nathalie. Editie NL zocht een fan die het Marco chatbotje wilde uitleggen/promoten of er een camerateam langs mocht komen.
Onverwacht, maar wel heel leuk, om twee uur zouden ze er zijn.
 
Heel apart zo'n camerateam in je huis. De jongens waren vijf kwartier binnen en de uitzending duurde drie minuten, maar superleuk om te bekijken.
 
Daantje heeft deze foto's voor me gemaakt van de uitzending, het is ook al terug te zien op internet.
 
 
 
Zo, en dat was 2 ....
@tjes aan de zuipEen paar weken terug lag er een brief in mijn brievenbus. Marco Borsato nodigt zijn operators uit om samen een avondje te komen genieten van Symphonica in Rosso. Tja als je zo'n mooie brief krijgt dan zet je natuurlijk alles opzij om te gaan. Gelukkig waren, behalve Dymphna, alle operators aanwezig.Binnen!
Zondag hadden we om 15.00 uur afgesproken voor het Gelredome. Ik haalde Jannie nog even op, ik had nog twee posters in mijn bezit van Jan Smit, waar haar dochter erg in geïnteresseerd was.
 
Na even te hebben gekletst gingen we lekker de stad in. We voelden ons erg welkom. Spandoeken met Welkom fans van Marco erop. In alle restaurants was wel een Marco-menu. Heerlijk!
Eerst gingen we wat drinken in een café waar heel hard de eerste Genieten!DVD van de Kuip aan stond.
We hebben gezwaaid, geapplaudisseerd, gesprongen en de wave gedaan. Kortom het voorspel was prima.
 
Daarna was het toch echt nodig om een restaurantje te zoeken.  We hadden blijkbaar iets te lang gewacht, want alles zat vol, geen Marco-menu meer te krijgen. Gelukkig was er nog één falafel/kebab/shoarma restaurant waar nog wat plekjes vrij waren.
En na lang wachten konden we toch eindelijk eten. Lekker veel knoflook erbij, wat maakt het uit, hebben we alleen maar meer ruimte om ons heen.
 
podiumMet de bus weer terug naar het Gelredome, waar het ondertussen een stuk drukker was geworden. We hebben nog wat gedronken, gekeken, gekletst. Bennie kwam nog even een kijkje nemen.  Uiteindelijk was het toch echt tijd om naar binnen te gaan. Tijd om onze prachtige plekjes op te zoeken, want dat waren het.
Nathalie vertelde ons nog even dat we tócht een meet & geet zouden krijgen met Marco. Moesten we wel heeeeel snel van de ene kant van het stadion naar de andere kant zien te komen. Het concert was 23.00 uur afgelopen en om 23.15 zou Marco er zijn.
 
Na eerst te hebben genoten van weer een prachtige show. Toch heel anders als je het vanaf een zitplaats bekijkt. Je zit alles nog beter, er gebeurt ook zo ontzettend veel, het podium is zo gigantisch.
 
Aan het eind van de show was iets veranderd. Everytime I think of you en Binnen! waren omgedraaid en op het eind kwam nog een stuk van rood terug.
Zucht ....Maar ja toen liepen wij al in de gangen op weg naar Marco.
We werden ontvangen in de persruimte en gingen nog snel de knoflook- en zweetluchtjes wegwerken. En daar was hij dan. Hij zag er geweldig uit, niet te geloven dat hij net een show van ruim twee uur achter de rug heeft.
 
Het leek alsof Marco blij was ons te zien : "Hé daar zijn mijn meiden". Ik ga er dus maar vanuit dat hij écht blij was ons te zien. We kregen drie dikke zoenen, we mochten op de foto, Marco vroeg nog hoe we de show vonden, behalve geweldig en fantastisch kwam er niet veel meer uit geloof ik. Nog even met alle @tjes op de foto, ik gaf Marco nog een compliment over zijn jasje. Hij vond het zelf wel kinky zei hij
Ik had er een ander woord voor, maar ik heb het niet gezegd .
 
Wij konden helemaal blij via de VIP tent naar buiten. We kwamen Jez-R nog tegen, die vreemd genoeg geen idee had wat @penstaartjes waren, maar hij vond ze wel heel mooi ....
 
Buiten regende het, het was echt tijd om weer richting Amsterdam te gaan.
Het was weer een heerlijke avond en donderdag mag ik alweer.
 
@penstaartjes
 
Dit zijn nou @penstaartjes, en ze zijn prachtig!
En dat was 1 ...
© www.borsato.nlVrijdag 20 oktober was ik aanwezig bij het eerste Symphonica in Rosso Concert, van Marco Borsato in het Gelredome.
Isabel had mijn kaartje, zij zou al vroeg bij het Gelredome zijn, dus ik zou haar moeten zoeken voor mijn kaartje.
Ik voelde al aankomen dat ik niet echt vroeg bij het Gelredome zou arriveren. Nathalie wilde er eventueel voor zorgen dat ik toch vooraan kon staan, nou dat was allemaal makkelijker gezegd dan gedaan.
 
Vrijdagochtend werd ik wakker met een stijve nek, echt heel prettig als je nog een flink stuk moet autorijden. Ik moest eerst Jeroen naar mijn zusje brengen, Jeroen heeft daar nog flink mijn nek zitten masseren. Om half drie stapte ik op hoop van zegen in de auto, voor de reis naar het Gelredome.
Er werden files verwacht, maar vanuit Nieuw Vennep zou ik er normaal anderhalf uur over doen. Om 6 uur zouden de deuren open gaan, om 5 voor zes moest ik me uiterlijk melden bij Nathalie. Moet lukken toch.
 
Maar goed, als ze files zeggen, dan bedoelen ze ook files, alles stond vast. Isabel ge-smst, mocht ik niet op tijd zijn voor het kaartje, geen zorgen, ik kom wel binnen. Nathalie belde, waar ben je? Uhm, bij © www.borsato.nlBussum, maar het was kwart voor vier, ik zou nog twee uur hebben en dan was ik op tijd.
 
Uiteindelijk reed ik kwart voor zes het parkeerterrein  van het Gelredome op, ik was er .... dacht ik. Uiteindelijk moest ik in een slakkengangetje om het hele Gelredome heen, ondertussen Nathalie gebeld, waar moest ik me melden?
Om 3 minuten voor 6 stapte ik uit mijn auto, rennen! Ik rende bijna Marleen omver, sorry ik was laat .....
Er stond niemand op de plek waar wel iemand hoorde te staan. De deuren konden elk moment open gaan, weer Nathalie bellen. Bennie was me aan het zoeken, geen Bennie te zien, Nathalie kwam me halen, weer rennen naar een mooi plekje vooraan. Wat moest ik plassen, gelukkig moest Kelly ook plassen. Gingen we dat nog redden voor de deuren open gingen. Jawel, precies op tijd stonden Kelly en ik weer op onze plaats, gelukkig want het was al gauw vol om ons heen.
 
© www.renaud.punt.nlHet wachten kon beginnen, eerst een half uur uithijgen, ik ben tenslotte ook al 43. Toen kon ik eindelijk rustig om me heen gaan kijken, wat zag het er prachtig uit, het podium is rood, de catwalks (drie maar liefst) zijn rood.
Het publiek had zich geweldig aan de dresscode gehouden, alles was rood. Prachtig om te zien.
 
Om 8 uur begon Ilse de Lange, nou ben ik niet echt een fan, maar de vijf nummers die ze speelde waren net genoeg, en prima te doen.
Om kwart voor 9 ging het eindelijk beginnen, de zaal werd donker en middenin de zaal begon een vrouwelijke dj te spelen. Ondertussen waren er op de catwalk wat danseressen gaan liggen en eindelijk daar was hij, de man waar het om draaide Marco Borsato en de eerste klanken van ROOD.
Kippenvel had ik, wat was het prachtig om te zien.
 
1. Rood© www.suusje1981.punt.nl
2. Jij alleen
3. Het water
4. Italiaanse Medley (met Solo van Giovanni)
5. Zij
6. Ik heb genoeg aan jou
7. Afscheid nemen bestaat niet
8. Vrij zij
9. Dromen
10. Waarom
11. Medley Ferry, Tessa, Lodewijk en Nick
12. Ik leef niet meer voor jou
13. Solo Lucie Silvas
14. Alleen
15. Zeg me wie je ziet
16. Wat zou je doen
17. Ali B & Yes R - Mocro Flavor
18. Je hoef niet naar huis vannacht
19. de Waarheid
20. Bestemming
21. Dromen zijn bedrom (met Ali B en Yes-R)
22. Als alle lichten zijn gedoofd
23. Als jij maar naar me lacht
24. Binnen
25. Everytime I think of you
 
Setlist met dank aan de log van Suusje.
 
© www.borsato.nlHet enige wat ik af en toe jammer vond, was dat het podium zo gigantisch was dat je Marco en de bandleden volledig kwijt was. Maar verder was de show perfect.
Tja je kan altijd wat bedenken, ik hou niet zo van Lucie Silvas en zij zong ook drie nummers, maar daarentegen vind ik Ali B wel heel erg leuk en zijn Mocro Flavor is altijd heerlijk om mee te swingen.
 
Dat Marco tijdens Als jij maar naar me lacht, via een brug naar het achterste deel van de zaal liep, was prachtig om te zien. Vooral omdat  ook alle bandleden met een gitaar liepen, zelfs degenen die gewoonlijk geen gitaar spelen, geweldig om te zien.
Ik vind het super om zondag en donderdag alles eens vanaf een zitplaats te bekijken, volgens mij zie je dan veel meer. Er werd heel veel gedanst, maar wel subtiel en niet met te veel show.© www.renaud.punt.nl
Ik ga nog vijf keer genieten, alle keren vanaf een ander plekje .
 
Wat me opviel was dat er zoveel mensen flauwvielen in het publiek, alleen bij ons al werd er vier keer iemand over het hek getild. Voor degenen die bang zijn dat het binnen koud is, daar hoef je dus geen angst voor te hebben.
 
Na afloop nog even gezellig nagekletst (op de trap) met wat bekenden. Iedereen was wisselend enthousiast. Na één keer heb ik nog geen definitieve mening, hoewel de grootte van het podium wel meespeelt, maar verder is Marco gewoon Marco natuurlijk.
Het podium is ook best hoog, dat schept misschien wat meer afstand dan je gewend bent.
 
De kop is eraf voor mij. Zondag ga ik met mijn mede-@penstaartjes genieten, dat wordt sowieso een gezellig dagje, daar ga ik vanuit.
 
 
Allemaal samen
Gisteren was oudste zus jarig, ik zal niet zeggen hou oud ze is geworden, maar volgend jaar ziet ze Sara.
Het was ook voor het eerst sinds heel lange tijd, dat alle broers en zussen weer eens samen waren, heel gezellig en aangezien er een fotograaf aanwezig was, moest dat even worden vastgelegd.
 

 
Onnodig te vermelden dat het gezellig was. Het eten was heerlijk, met dien verstande dat Thijs niet meer alleen wordt gelaten met de knoflook.
 
Vanaf morgen ben ik met enige regelmaat in Arnhem te vinden. Dus mocht je me zoeken .....
 
Wil je niks weten over de concerten, dan raad ik je aan mijn weblog te mijden.
War Child
De zusjes K. waren er ook bij.
 
Marlies, Christine, Karin
 
Weet je dat de ring Rotterdam een Twlight zone is, op één of andere manier rij je er altijd een keertje fout.
Neem je de Ring terug, wil je naar Amsterdam, ga richting Utrecht, kleine tip .....
Denk je dat het flauw is om je zusje te vragen of ze haar kaartje niet vergeet, toch vragen. Want als je net 20 minuten in een file hebt gestaan en weer terug moet ..... niet fijn ......
 
Het voordeel is dat het altijd genieten is als de zusjes op pad zijn. Het gezelschap was goed, de muziek was goed en ondanks dat we pas tien over half acht binnen kwamen stonden we prima.
 
Ach een extra rondje Rotterdam kan er dan ook wel bij.
 
Enne, de foto is leuk toch
Jeroen en opa
Afgelopen weekend was het nogal relaxed. Jeroen heeft deze week een lustrumweek op school,dus geen huiswerk. Hij had ook geen waterpolowedstrijd.
Het was dus weer eens tijd om bij opa en Joke langs te gaan.
Gelokt door het zonnetje zijn we lekker gaan wandelen. Joke en ik hebben gezellig lopen babbelen, maar deze foto's van opa en kleinzoon vertellen toch alles.
 
Lekker gearmd langs de Ringvaart  Opa vertelt over de molen. 
 
Opa vertelt  Lief hè
Kwaliteitenrapport
Niet mijn kwaliteiten hoor, schrik niet.
Jeroen moest voor school, voor Nederlands, een kwaliteitenrapport maken.
Ik zag het op de computer staan en vond het geweldig.
 
Zelf ben ik ook erg overtuigd van mijn kwaliteiten, maar of ik dat als 13-jarige ook was dat weet ik eigenlijk niet.
Maar aan zelfkennis ontbreekt het Jeroen ieder geval niet.
 
*****************
 

Mijn kwaliteitenrapport

 
Blij zijn : 9

Ik ben vrijwel altijd blij en dat is ook goed te zien.

Als jij, trouwe lezer, mij tegenkomt zie je me vast hard lachen of glimlachen. Er is een kans van ongeveer 1% dat je m e boos zal vinden en één van 5% dat je me met een emotieloos gezicht zal vinden.

Ik maak veel grappen, waardoor iedereen, inclusief ik zelf, blijer wordt.

 
Agressiviteit : 5

Hoe lager dit cijfer hoe beter zou ik zeggen.

Ik heb weleens een ruzietje, maar erg heftig wordt het nooit. Ik zeg wel wat verkeerde dingetjes  tijdens zo een ruzietje maar het wordt zeker geen bloederig vuistgevecht.

Als ik iemand pijn doe, doe ik het meestal per ongeluk.

Alleen als ik sport, dan ben ik wel agressief, maar dan op een positieve manier. Ik ga dan vol op de aanval en dat ziet er agressief uit. Dan zou mijn cijfer voor agressiviteit een stuk hoger zijn.

 
Sport : 8

Ik kan aardig goed sporten. Ik kan elke sport een beetje goed (of beter).

Alleen turnen kan ik niet. Dat merkte ik al tijdens de gymles. Als ik mezelf niet verwond, verwond ik een ander, of is de gymzaal omgetoverd tot een grote ruïne (oké overdrijven kan ook).

Ik heb wel een goede conditie. Ik hou heel erg van teamsporten (omdat ik ze kan), zoals basketbal, voetbal en waterpolo. Want het is veel leuker (en het ziet er ook leuker uit) om zo een bal over te spelen zodat  re mooie acties en misschien wel een doelpunt uit komt.

Ik ben absoluut geen egotripper en daarom ben ik ook goed in deze sporten. Ik ben zeker goed in waterpolo. Ik zit ook op een waterpolovereniging (een kleine). Ik ben goed omdat je voor waterpolo  een zeer goede conditie nodig hebt en omdat je de bal geregeld over moet spelen om wat te bereiken. Kortom, ik heb een goede conditie en teamgevoel, maar ik ben niet lenig. O ja, ik kan niet zo erg goed sprinten ( ik heb niet van die enorme krachtexplosies).

 
School : 7

Deze 7 was het gemiddelde van mijn rapportcijfer. Ik weet zeker dat ik beter kan, maar mijn vrije tijd is veel te leuk.

Huiswerk doe ik soms laat en soms te snel. Soms heb ik gewoon pech met s.o.s, maar meestal lukt het wel.

Ik was het beste in Frans, maar ik voelde me daar niet het beste in.

Ik voelde me beter in bijvoorbeeld Nederlands J.

Ik was het slechtste in techniek en daar voelde ik me ook niet zo goed in.

Voor Frans had ik een 9 en voor Techniek een 6.


 
Spelcomputer bespelen : 10

Dit gaat over hoe vaak ik een spel- of gewone computer bespeel en dat is veel.

In elk kleine beetje vrije tijd zit ik achter de computer of zo. Dit is niet echt een kwaliteit, maar als je bekijkt hoe goed ik ben kan ik zeggen dat ik ervaren ben.

 
Vechten : 1

Ik kan iemand gewoon niet slaan, dus daar zijn we gauw over uitgepraat.

 
Opletten : 4

Ik ben niet zo erg geduldig en ik ben gauw afgeleid, want ik denk altijd aan leukere dingen.

En als er iets leuks om me heen gebeurt ben ik ook afgeleid.

 
Kliederen : 10

Als ik wil klieder ik heel erg.  Ik kan onder de modder, grasvlekken, verf, inkt, water en/of lenzenvloeistof  komen.

Maar ja alleen als ik wil hè.
 
***************
 
Jeroen stond afgelopen week trouwens in het foldertje van de Scapino, ik kreeg de foto direct al gemaild van Daantje. Kevin was al helemaal trots dat hij Jeroen kent ....
Mijn nichtje Tessa belde 's middags al om te vertellen dat ze de folder mee naar school ging nemen, kon ze vertellen over haar beroemde neef.
Mijn vader en Joke hadden de folder wel gezien en vonden die ene jongen toch wel erg op Jeroen lijken.
 
 
14 jaar geleden
4 Oktober 1992, een boeing 747 stort neer op de Bijlmer.
 
Ik woonde in de Bijlmer en werkte bij de Gemeente Amsterdam.
Als administratief medewerkster bij de afdeling Openbare Orde en Veiligheid werd ik opgeroepen om in de weekenden en avonden in het crisiscentrum te werken.
Ik hield me vooral bezig met het uittypen van alle logs, die iedereen bijhield.
Alle televisie's stonden aan, waar beelden op te zien waren, die niet op de landelijke televisie werden uitgezonden.
 
Hemelsbreed woonde ik denk ik zo'n anderhalve kilometer van de rampplek vandaan. Je beseft even dat als het vliegtuig een paar seconde later omlaag was gegaan het op ons huis had kunnen neerstorten.
Ik was vroeger, als kind, erg bang voor laagvliegende vliegtuigen. We woonden in Haarlem en boven ons huis was toen een mooie aanvliegroute.
Ik heb wel een aantal keren huilend bij mijn moeder gezeten omdat ik zeker wist dat dat vliegtuig zou neerstorten.
Niet zo gek dat die gedachte op 4 oktober 1992 bovenkwam.
Mijn moeder troostte me altijd door te zeggen dat de kans wel heeeeeeel erg klein was dat dat vliegtuig precies op ons huisje zou landen.
Tja, dat hebben de moeders van de kinderen in de flats Groeneveen en Klein-Kruitberg misschien ook wel verteld.
 
Ik vergeet nooit de verhalen van de vader en moeder die hun dochter en zoon hadden achtergelaten in de flat omdat ze even een wandelingetje gingen maken. Wat gaat er dan door je heen als je een vliegtuig ziet neerstorten op de flat waar je kinderen nog in zijn.
Het verhaal van de moeder, wiens kinderen van 4, 8 en 12 in  hun slaapkamer aan het spelen waren. Zij zit in de huiskamer als het vliegtuig zich in de flats boort. Waar de slaapkamer van de kinderen was, was alleen nog een gat.
De kans is heel klein dat er net een vliegtuig op jouw huis neerkomt, maar aan die kansberekening heb je niet zoveel als het jou gebeurt.
 
Op 5 oktober 1992 bedacht ik dat ik een kind wilde en wel nu. Want stel je voor als er iets gebeurt, dan zal ik nooit een kind hebben gehad. Eind december 1992 was ik zwanger en 9 september 1993 werd Jeroen geboren.
Gek dat zo'n gebeurtenis in mijn gedachte zo nauw verbonden is met de mooiste gebeurtenis van mijn leven.
 
Op 4 oktober 1993 ben ik samen met mijn moeder en Jeroen, door het prachtige Bijlmerpark naar de rampplek gewandeld en we hebben bij "de boom die alles zag" even stilgestaan.
 
"Door jou
Zijn alle nacht licht"