Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
We zijn nog volop bezig met The Voice Senior, maar ook starten de opnamen voor The Voice Kids. Wil je erbij zijn, kijk dan snel op rtltickets.nl voor kaarten. Zie ik je daar? Groetjes, Marco
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Sterren
Suzanne en Asmara met hun visagiste LisaGisteren was het prachtig weer én Suzanne was jarig. Een fantastische combinatie natuurlijk.

Ik had een tas vol cadeautjes namens de hele familie, alles in prettig roze papier gestopt en ik had als extra verrassing Asmara opgehaald in Almere.
Suzanne en Asmara vlogen elkaar in de armen en hebben elkaar bijna niet meer losgelaten.

Lisa, elf jaar en een vriendinnetje van Tessa, ontfermde zich over Suzanne en Asmara, maakte ze op, deed hun haar en bereidde de optredens voor.
Want jawel, we werden getracteerd op de meest fantastische optredens. Asmara had haar Kinderen voor Kinderen cd meegenomen (waar Jeroen en ik al van hadden mogen genieten in de auto).
Eerst werd er een modeshow gegeven (helaas zat Suzanne haar lange witte rok in de was) en daarna barstte het concert los :
Weer naar school
Jeroen is gisteren voor het eerst weer echt naar school geweest.
Dinsdag heeft hij zijn boeken en zijn rooster gehaald en onderweg naar huis belde hij me al.
Het was te veel, de boeken waren te zwaar en het rooster was te lang.
Jeroen heeft 38 lesuren en dan om de week nog een extra studieles erbij. Twee dagen heeft hij 9 lesuren. Dat viel inderdaad niet mee.

Nou moet ik zeggen dat Jeroen een lastig pakket heeft gekozen. HIj heeft allebei de klassieke talen gehouden, die al vier lesuren per week beslaan en dan nog als extra keuzevak Economie.
De eerste twee blokken heeft de vierde klas ook nog Duits en Frans als verplichte vakken, ook al horen die dan niet in je profiel.
Tot na de kerstvakantie moet Jeroen dus flink aanpoten.
De stapel boeken was ook niet mis.
Gelukkig was ik dinsdag vrij en hebben we samen zitten kaften, etiketten schrijven en schriften bij de vakken zoeken.

Ik heb medelijden met die kinderen, maar ja het is wel Gymnasium en dan heb je sowieso de klassieke talen als extra vakken, waarvan er minstens één natuurlijk verplicht is.

Het is nu de tweede schooldag en gelukkig heeft Jeroen de eerste paar dagen wat vrije uren, vanwege de introductiedagen van de eerste klassen.
Volgende week heeft Jeroen zijn stage op zijn eigen basisschool, en dat is tegenover ons huis.
Hij moet natuurlijk wel een stageverslag maken, maar het is wel even relaxed om te beginnen.

Mijn eigen studie begint 11 september weer en dinsdag kwamen mijn boeken ook binnen. De stapel was iets minder indrukwekkend als die van Jeroen, maar ja ik heb ook maar één lesdag per week.
Ik ben wel heel erg benieuwd, ik weet nu wat me ongeveer te wachten staat en dat ik flink aan de bak moet. Aan de ene kant zie ik daar tegenop, omdat ik weet hoeveel tijd het vergt. Aan de andere kant weet ik ook dat ik het kan en dat ik me toch wel heel goed voel als ik het weer gedaan heb.

De vakantie is nu echt achter de rug ......
Het is maar een spelletje
Jij bent moedig en hebt lef, maar je gebruikt ook je verstand. Is de kans groot dat je verliest of afgaat, dan denk je wel twee keer na of jehet wel zult doen. Je houding is prima en zorgt ervoor dat je niet te bang bent, maar ook niet overmoedig.

Dit kwam uit een test die ik heb gedaan in een Flair van een aantal weken terug. Er stond een artikel over Willen winnen en Niet tegen je verlies kunnen.

Elke donderdag speel ik spelletjes en de één is wat fanatieker dan de ander. Ik zal niet ontkennen dat ik graag wil winnen, wie wil dat nou niet. Het is leuk als je ergens het beste in bent.
Ik ben alleen niet heel erg fanatiek, waardoor ik sowieso al niet vaak win.
Het is ook zo, dat als ik een spel voor het eerst speel of er gewoon niet goed in ben, dat het me niet zo heel veel uitmaakt dat ik verlies.
Ben ik wel goed in een spel, wat niet vaak gebeurt, maar als het zo is, dan baal ik wel als ik niet win.
Het is niet zo dat ik er heel sjagerijnig van wordt. Het blijft uiteindelijk maar een spelletje en als iemand anders er heel gelukkig van wordt om wel te winnen, en het is verdiend, dan vind ik dat ook weer prima.

In het artikel in de Flair stond dat de drang om te winnen heel goed is, omdat je dan bezig bent het beste uit jezelf te halen en dat geeft veel positieve energie.
Ik denk dat ik dus iets fanatieker moet worden op donderdag en mijn motto : Meedoen is belangrijker dan winnen! even opzij schuiven.

   
Mijn werkplek
Zoals ik wel eerder hier heb geschreven, ben ik erg blij met mijn werk en heb het erg naar mijn zin op mijn werk. Dit wilde ik natuurlijk graag delen met Marco en .... nou ja eigenlijk met iedereen dus.
Vandaag werd mijn enthousiaste ode aan mijn werk geplaatst op Marco's site. Samen met Dominique vertel ik over onze werkplek.

Ik heb het gelijk aan mijn collega's en mijn leidinggevende doorgemaild. Ik heb toch mooi reclame gemaakt voor het Stadsdeel Centrum als werkgever.

Als ik nou geen promotie krijg.

Les Misérables
Tussen het op de bank hangen en Olympische Spelen kijken door had ik nog even wat tijd over om met mijn zussen naar een musical te gaan.
Karin, mijn jongste zusje had een aabieding gezien en de afspraak was snel gemaakt.
Christine, mijn oudste zus heeft sinds kort ook de lol van de musical ontdekt en wilde ook wel mee.
De route was snel gevonden en de parkeerplaats ook. Die lag naast het theater en vanaf 18.00 uur was het gratis parkeren. "Wat een sukkels die Rotterdammers" flapte ik er nog uit, als Amsterdammer weet ik dat er aan parkeren goed geld te verdienen is.
"Jij hebt mij niet nodig
Dat ziet iedereen"