Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Sushi
Suzanne kijkt t.v. met haar zelfgemaakte pop.Nee, ik ga het niet over eten hebben. Ik ga het over mijn schattige nichtje hebben. Suzanne (liefdevol Sushi genoemd door haar tante, en ja ik hou van Sushi), die Suzanne wordt vandaag 8 jaar.
Het is groot feest in Nieuw Vennep en wij (als lievelingsneef en tante) zijn er natuurlijk bij.
Ik heb grote inkopen gedaan, want er was weer een hele lange lijst. Gelukkig waren alle ooms, tantes, opa en Joke bereid om geld te doneren bij de lievelingstante, zodat de lievelingstante een tas met meisjesspeelgoed mocht kopen.
Het is helemaal gelukt en ik ben helemaal blij.
Dan neem ik nog een extra verrassing mee voor Suzanne, maar dat ga ik niet vertellen, want al leest Sushi nooit mee, je zal net zien ......

Ga toch krassen
Ik zag hem bij Penguin en hoewel ik een echte Ajaxied ben, vind ik 'm heel erg leuk.
 

 
De aanleiding was het verlies van Ajax in eigen huis tegen Kopenhagen, dus nogal terecht.
 
Laatste muur
Mijn laatste muur is geschilderd. De paarse muur in mijn slaapkamer. Daarvoor moest ik mijn hele kledingkast leeghalen en verschuiven. Pffff, wat heb ik veel kleding. 's Avonds heb ik alles er maar weer in gedaan, had  geen zin om het nu uit te zoeken.
 
Maar goed, het schilderwerk is allemaal gedaan en ik ben blij met alle kleurtjes. Een jaar geleden had ik de verf al in huis en ik vind nog steeds dat ik de juiste kleuren heb uitgekozen. Alleen de gang heb ik vorige week pas besloten te doen, maar het geel kleurt overal bij.
 

 
Mijn matras heb ik twee dagen in mijn huiskamer gehad, daar heb ik heerlijk geslapen.
Als je de foto linksonder ziet, met het paars/blauw/geel, daar word je toch blij van.
 
Ik weet niet of het aan de verfdampen ligt van de afgelopen week, maar ik voel me vreselijk beroerd. Misselijk, overal pijn. Hopelijk helpt een dagje niets doen.
Klus update
Hoewel het tempo omlaag is gegooid, duurt het klussen voort.
Mijn vader en mijn broertje kunnen woensdag pas de kasten in mijn huiskamer komen plaatsen. Dat geeft mij even wat rust om mijn slaapkamer te doen.
Dus stilzitten doe ik niet.
Ik moest eerst mijn bed helemaal uit elkaar halen en alle dozen die Nathalie maandag in mijn slaapkamer had gestapeld, moesten nu naar de gang toe.
Ik denk dat ik vanavond in de huiskamer slaap, dat leek Jeroen ook wel gezellig
 
slaapkamer voor slaapkamer na
 
Tafeltje geverfd.       Nieuw keukenrek        plantenpot geverfd.
 
De kast in de keuken heb ik gekocht via marktplaats, en gisteren opgehaald, ik ben er helemaal blij mee, het staat gelijk weer wat huiselijker.
Verder moet ik nog wat tafeltjes verven, nog een muur in mijn slaapkamer, maar daar staan wat kasten voor, dat ga ik morgen doen.
 
Ik vergeet helemaal Jeroen zijn kamer, die is mooi in smurfenblauw geschilder, hij heeft een nieuwe kast, let op het detail van de blauwe deurknoppen.
 
Jeroens kamer vóór de metamorfose  Jeroens kamer ná de metamorfose
Vorderingen
Het klusschema kan ik weggooien geloof ik, we (ja WE) liggen dágen voor op schema. De enige ruimte die echt nog moet worden geschilderd is mijn slaapkamer en op zich had ik dat al ingeschat met "Heeft geen haast, dat kan later nog weleens in een weeken". Ik bedoel ik kan ook in de huiskamer slapen of op Jeroens kamer.
Nathalie is nu nog bezig met de laatste gele laag op de muur in de gang aan te brengen (de gang en de toilet had ik niet eens ingepland, maar Nathalie vond dat die echt gedaan moesten worden).
 
Dymphna had ik voor twee dagen ingehuurd, maar die heeft morgen dus een extra dagje vrij (en ze mag NIET gaan werken stiekum).
 
Gisteren is Arno geweest en die heeft de langste muur van de huiskamer naar de keuken geschilderd en de overgebleven muur van Jeroen zijn slaapkamer. Ik had als stille hint alle meubels wat verschoven en ik ben heel zielig begonnen met schilderen. Als een echte man heeft Arno dat snel overgenomen.
 
Asmara wilde dolgraag haar deel doen, dus die heb ik met wat houten fotolijstjes alleen gelaten, die nu mooi geel blauw en oranje zijn.
 
Met andere woorden, ik ben heel blij met mijn klushulpen en ik heb van schrik morgen een rustig dagje. Een dagje om even op te ruimen en rustig in te schatten wat ik allemaal nog wil.
Heerlijk, straks ben ik gewoon klaar volgende week en kan ik nog echt vakantie houden .
 
Vanuit de keuken richting huiskamer, vóór de opknapbeurt.  Vanuit de keuken richting huiskamer ná.
 
Dymphna en Nathalie schilderen  Stukje gang en toilet
 
Richting keuken, vóór.  Muren richting keuken, vanuit de huiskamer.
 
Marlies en Asmara (ja ik doe ook wat)  Asmara wil altijd graag helpen.
 
Heerlijk toch al die gezelligheid. Asmara en Aron waren meegekomen, maar ze zijn echt superlief geweest. Het dagje eindigde bij de McDonalds, konden de kinderen weer even helemaal los en nu zitten ze gewoon weer braaf op Jeroens kamer.
 
 
Vakantie
Ik heb weer vakantie. Zoals ik al eerder heb gemeld zal het tweede deel van mijn vakantie voornamelijk bestaan uit klussen in huis.
 
Eerst had ik nog een lekker weekend. Zaterdag ben ik met Danielle gaan shoppen in Utrecht. Heel gezellig, Danielle moest even op gang komen. Ik ben een ervaren shopper en dook de ene winkel na de andere in.
Toen Danielle was opgewarmd kwam ze helemaal los en ging ze toch met tassen vol naar huis toe.
Zondag was Danielle jarig en wilde absoluut geen cadeautje hebben.
Toen Danielle op een gegeven moment sieraden stond uit te zoeken heb ik maar alles uit haar handen gerukt en betaald. Heb ik toch een cadeautje gegeven.
 
Een man die aan het schoonmaken isZondag ging ik met Jeroen richting Almere voor Danielles verjaardag. Heel gezellig, 's middags ben ik even ontsnapt naar de Praxis, die was open in Almere, Jeroen kon even bij Danielle blijven. Lekker wijf aan het schilderen

Toen ik terugkwam was alle visite gevlucht en zijn wij, zoals het hoort, nog even blijven plakken.
 
Vandaag moest ik echt aan de slag. Om half twaalf  kwam mijn klushulp en we hebben keihard doorgewerkt. Kasten leeggehaald, gesloopt en naar het grof vuil gebracht.
En jawel er was zelfs al tijd om te schilderen. Ik lig gigantisch voor op schema en dat is wel prettig.
Morgen komt Arno helpen en overmorgen Dymphna en Nathalie komt echt nog wel een keer, want ze wil mijn toilet schilderen.
Ik word heel blij als ik naar mijn muur kijk. Ik heb de goede keuze gemaakt kwa kleur.
 
Nu duik ik mijn bed in, morgen moet ik weer fris en fruitig zijn.
 
 
 
 
 
Alvast een voor en na foto. Het schilderwerk is geheel van de hand van Nathalie. Ik ben blij .... met de muur en met Nathalie.
Puber
Jeroen wilde weer eens op zijn Playstation.
"Mama waar is mijn blauwe memorycard"
"Heb je al gezocht?"
"Bij Nathalie had ik 'm nog"
"Ik heb alleen die zilveren gezien en die heb ik weer meegenomen naar huis"
"Dan ligt 'ie nog bij Aron" (paniek klinkt door in zijn stem)
"Heb je 'm dan gebruikt?"
"Weet ik niet meer"
"Misschien zit 'ie nog in het fototasje" (waar ik ook de zilveren memorycard uit had gehaald)
Jeroen blijft me paniekerig aankijken, ik pak mijn fototasje en haal daaruit .... jawel de blauwe memorycard. Die hij er dus nooit uit had gehaald in de vakantie.
 
Blij gaat Jeroen weer naar zijn kamer, om een paar seconde later weer terug te komen.
"Mama wat heb je met die oude memorycard gedaan?"
Bij die manier van vragen gaan mijn haren recht overeind staan. Ik kan het ook nog zo voor me halen dat ik Jeroen een aantal weken terug zijn nieuwe memorycard gaf. De oude, die vol is had ik even in een laatje bij zijn bureau gedaan.
Ik zeg twee keer tegen hem : "Jeroen, ik leg de groene memorycard hier in het laatje, dan weet je dat".
Jeroen knikt, maar ik ken mijn zoon en zeg het nog voor een derde keer : "Jaaaaaa mama". Op de bekende toon van 'Ik heb je echt wel gehoord'.
En nu is het dus zoveel weken later en hij heeft werkelijk geen idee meer.
Boos dat ik werd. Ik heb het hele voorval aangehaald en heel langzaam zag ik Jeroen zijn gezicht oplichten en na tien minuten wist hij het weer. Hij heeft sorry gezegd, hij heeft gezegd dat hij nooit meer zo'n toon tegen me zal aanslaan. Ik ben benieuwd.
 
Is dit nu pubergedrag, of is hij gewoon een jongen, d.w.z. een man in de maak? Ik ben er nog niet uit, maar ik hou vol .
 
Gisteren heeft Jeroen trouwens zijn eerste fotoshoot gehad, voor Scapino. Volgens mij ging het wel goed.
Ik heb zelf nog nooit een folder van Scapino gezien, dus mocht iemand een folder in de bus krijgen van Scapino en Jeroen herkennen, laat het me even weten.
 
Zaterdag
Mijn broertje mailde me afgelopen week dat zijn buurman (autohandelaar), twee auto's had staan die aan mijn wensen voldoen en ongeveer in mijn prijsklasse zaten.
Gisteren ben ik even gaan kijken. De eerste was een Renault Mégane, met airco, maar helaas het was een automaat, die viel dus af. Op Aruba heb ik met een automaat gereden, maar dat vond ik niet echt lekker rijden.
De andere auto was een Hyundai Excel, echt schattig om te zien. Deze had helaas geen airco, maar ja hoe hard heb ik die airco nodig. Zo heel erg vaak rij ik geen lange afstanden in de warmte, de afgelopen maanden is de airco van mijn Volvo ook kapot geweest, en met de ramen open rijden is ook heel erg gezellig. Even een proefritje gemaakt en ja dit was 'm toch wel. Ik ben van de de snelle beslissingen, dus dit is 'm:
 
  
 
In de loop van volgende week kan ik 'm ophalen, mooi hè!
 
Eten is een vrouwending, toch?
Mijn zusje belde me mobiel met de vraag, om als ik toch in Haarlem was, even door wilde rijden naar Nieuw Vennep en of we wilden blijven eten.
Behalve dat dat heel gezellig is, is gratis eten altijd goed natuurlijk.
 
Barbecuen is een mannending!We reden kwart voor zes uit Haarlem weg. Jeroen belde nog even of het eten al klaar was, want we zouden vrijwel langs de begraafplaats rijden, waar mijn moeder ligt, daar wilden we nog even naar toe. Gelukkig kon dat nog even.
 
Daarna ben ik vanuit Heemstede binnendoor naar Nieuw Vennep gereden en ik wil wel even heel trots vertellen dat dat gelukt is zonder fout te rijden.
Het was de eerste keer dat ik dat stuk alleen reed, normaal rij ik vanuit Amsterdam alleen over de snelweg en ik ben één keer achter Erik (mijn zwager) aan gereden. Vond ik best wel goed van mezelf.
 
In Nieuw Vennep troffen we twee dolblije nichtjes aan, heerlijk om zo enthousiast te worden ontvangen.
Erik stond al flink te barbecuen, dus we hadden er zin in.
Eerst even de buggy van Suzanne bewonderen, die ze alvast als verjaardagscadeau had gehad. Ze had me afgelopen dinsdag al uitgebreid verteld wat haar wensen waren, en die waren zo te zien helemaal vervuld. Sterre (de pop) lag als een prinsesje in de nieuwe oranje buggy.
 
Met zijn allen eten, ik zat tussen Tessa en Suzanne in. Tessa, altijd een gekke bek. 
 
Suzanne, altijd bereid om schattig te kijken. En Jeroen is een puber, die eet vooral .... LOL
 
Het was gezellig en lekker, dat is duidelijk. De kinderen waren na het eten al snel weer aan het spelen, dus Karin, Erik en ik konden de tafel leegruimen.
 
Suzanne besloot haar haar los te gooien en was bereid lief te poseren voor mijn camera:
 
   
 
Nadat de afwasmachine was aangezet, de koffie en thee klaar was, Tessa en Jeroen aan de computer waren geïnstalleerd, hadden we nog lekker even de tijd, om bij te praten en te roddelen.
Zoals gewoonlijk eindigde ik met een slapende Suzanne op de bank.
Een heerlijk einde van een lekkere dag.
 
Vandaag moet ik even flink aan het (huishoudelijk) werk in huis, hopelijk met nog een beetje tijd om in het zonnetje te zitten.
Vlinder
Vrolijke Vlinder
Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik bang ben voor vlinders, ja echt!
Het heeft te maken met mijn vogeltrauma, het vlindertrauma is redelijk vers, dat heb ik zo'n twee jaar geleden ontdekt.
Ik zal er verder niet over uitwijden, het is al erg genoeg.
 
Maar vandaag heb ik een Vrolijke Vlinder op bezoek, de Vrolijke Vlinder is eigenlijk een Blije Big, maar vandaag was ze toch echt een Vlinder. Een vlinder waar ik niet bang voor ben.
Suzanne is mij nichtje van vijf jaar, die hartstikke gek is op haar tante en geloof me dat gevoel is absoluut wederzijds.
 
Jeroen is met mijn zus Karin, zwager Erik en nichtje Tessa naar Walibi World. Ik hou absoluut niet van achtbanen e.d. en vind het zonde van mijn geld om mee te gaan. Gelukkig is Suzanne nog iets te jong voor Walibi World, dus ik mocht Suzanne ophalen van  de naschoolse opvang (en nu vakantie-opvang).
 
Ik ben extra vroeg van mijn werk weggegaan, want ik moest helemaal naar Nieuw Vennep. Maar er was geen file te bekennen en om half vier stond ik al bij Suzanne voor haar neus.
 
Suzanne vertelde me dolblij dat ze al de heeeele tijd had zitten wachten, wat beaamd werd door de leidster. Suzanne had aan iedereen vertelt dat Marlies, de zus van mama, haar op zou halen. Ik kreeg een zeer snelle rondleiding door de Naschoolse Opvang, waar ook een kinderdagverblijf in zit, ik mocht zien waar Tessa zat, waar Suzanne eerst had gezeten, waar ze haar schoenen had staan, waar ze haar slofjes uit moest doen en voor ik het wist stonden we buiten.
Suzanne wilde even niks anders dan met haar tante mee.
 
En nu is Suzanne in Amsterdam, ze wilde gelijk een filmpje kijken op de bank, lekker in de kussens. Ze wilde snoepjes en drinken. Nu is Suzanne heel tevreden en ligt te genieten en ik dus ook.
 
_____________________________________________________________________________________________
 
 
* UPDATE  * UPDATE  * UPDATE  * UPDATE  * UPDATE  *
 
En ondertussen in Walibi World .......
 

Tessa en Jeroen in de Robin Hood  

"Hoeveel uren liggen wij al in het warme zand
En hoeveel keren zoekt jouw zachte lijf mijn koele hand"