Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Leuk zo'n collega!
Hoe schok je een kamer vol mannen.

Ik werk op een mannenafdeling. Toevallig zitten er op mijn kamer allemaal vrouwen, maar de buitendienst bestaat hoofdzakelijk uit mannen.

Ze waren allemaal blij toen ik er woensdag weer was, vonden me lekker bruin en maakten fijne dubbelzinnige opmerkingen. Nou kan ik daar heel goed tegen, ze krijgen het net zo hard terug (leuke woordspeling in deze).

Eén van mijn leukste collega zei dat hij blij was dat ik er weer was en dat hij de dag ervoor nog aan me had gedacht.
Wat zeg je dan op zo'n moment .... nou ik zeg dan : 
Doping! *update*
Michael Boogerd en Michael Rasmussen.Elk jaar volg ik de Tour de France en volgens mij maak ik daar ook altijd wel een logje over. Ik volg de Tour de France al sinds eind jaren 70 toen Bernard Hinault mijn grote idool was. 
De rest van mijn familie was niet zo gecharmeerd van mijn middagen voor de t.v. en ik keek op de slaapkamer van mijn ouders op de zwart-wit televisie naar mijn favorieten.
Alleen in het weekend keek ik in kleur, want dan keek mijn vader ook.

De eerste twee weken van deze Tour heb ik gemist, want toen zat ik in Frankrijk en helaas niet in het deel waar de Tour voorbij zou komen.
Af en toe las ik wat in de krant, o.a. dat Rasmussen de gele trui pakte na een prachtige winst van een Alpenrit.
Het vakantiegevoel blijft!
Lekker knuffelen met Suzanne!Sinds zaterdagavond rond half twaalf ben ik weer in Amsterdam, na twee weken Frankrijk. Het weer was een stuk beter dan in Nederland, al begreep ik uit de sms-jes die ik kreeg dat dat niet echt moeilijk was. Wat een regen hebben jullie hier gehad.

Wij hebben veel zon gehad, ook veel wolken, één dag regen, heel veel wind, maar het was vooral lekker. Ik heb veel geslapen, dat doe ik altijd op vakantie. Ik heb veel gelezen, dat doe ik altijd al veel, maar op vakantie neem ik er helemaal de tijd voor.
Ik ben bijna constant buiten geweest, behalve toen het regende, maar zelfs toen heb ik eerst nog een tijd op onze veranda gezeten.

De kinderen hebben heel veel tijd in het zwembad doorgebracht, er was ook een binnenbad, dus het maakte niet uit wat voor weer het was.
Op vakantie
Eindelijk is het dan zover. Volgens mij heeft mijn zusje het al in januari besproken. Gelukkig is zij wel vlot met dit soort dingen. Als het aan mij had gelegen, had ik vorige week bedacht dat een vakantie best lekker zou zijn.
We vertrekken vanavond/vannacht richting Frankrijk. Naar camping Le Pin Parasol in de Vendee.

We rekenen op heel veel zon. Ik heb ieder geval goed gezelschap.
Grapefruit
Er is een reden waarom een grapefruit meestal wordt uitgelepeld, kwam ik net tot de ontdekking.
Ik heb net een grapefruit zitten mishandelen, hij was heerlijk, maar ik zat helemaal onder.
De hele kamer stinkt naar grapefruit, er zitten spetters in mijn haar en zelfs op mijn computer.
Al mijn collega's hebben me uitgelachen, ik moest bijna douchen om weer presentabel te worden.

Ik heb al drie keer naar Dymphna gezwaaid vandaag, maar volgens mij kijkt ze de verkeerde kant op, want ze zag me niet.

Het regent alweer zie ik buiten, maar de metro's rijden weer hoorde ik op de radio. Ik kom ieder geval weer thuis. En dat is vandaag het belangrijkste.





Openbaar Vervoer
Ik heb nooit zoveel te klagen over het openbaar vervoer. Ik stap een paar honderd meter van mijn huis op de metro en stap iets meer dan een kwartier later bijna in het stadhuis weer uit. 
De metro rijdt regelmatig, heel soms wat vertraging, af en toe een staking, maar meestal ben ik op tijd op mijn werk.

Vanochtend had ik me al een beetje verslapen. Gisteren moest ik Jeroen bij mijn vader brengen en Joke bood me twee koppen koffie aan. Ik weet dat ik 's avonds beter geen koffie kan drinken, maar goed ik had het toch gedaan, dus om half twee zat ik nog klaarwakker op de bank.
Normaal sta ik half zes op, maar dat werd nu bijna half zeven.
Wat een stem!
Ruim zeven maanden had ik de kaartjes al in huis. Dat ik dat zo goed weet is omdat het de dag voor de Fanclubdag van Marco was. 
Ik zou voor Nathalie nog fotolijsten kopen, ergens een man oppikken om iets spannends mee te doen. Dat ging prima want ik moest toch vroeg opstaan om kaartjes te kopen, kaartjes voor Genesis.
 
Gisteren, 1 juli, was het eindelijk zover. Jeroen zou op zijn nichtjes passen, die zouden ook bij ons wat eten en wij (Karin, Erik, Nathalie en ik) zouden bij de Arena wat eten.
Bij de Arena verkopen ze heerlijke broodjes, dat wist ik al, maar deze broodjes had ik nog niet uitgeprobeerd. Zalmsalade, carpaccio, hete kip (nee ik ben niet dyslectisch, ik lees echt kip), we hebben heerlijk in het zonnetje zitten eten. Nathalie schoof nog even goed aan toen de echte roddels begonnen. Het was bijna zonde om naar binnen te gaan.
Waarschijnlijk konden we het buiten ook wel horen toch? Maar ja Erik moest het weer verpesten, die wilde toch echt naar binnen, niet via het doodlopende stukje, we gingen linksom.
Via ingang Zuid G, waar je dus gewoon niet gefouilleerd wordt (Geloof me, ik heb het geprobeerd), behalve als je een plat rugzakje bij je hebt, waar  je alleen een banaan op batterijen in kan stoppen.
Dolly Dots en Marco
Aangezien ik het nogal druk op mijn werk heb de laatste tijd en het af en toe lijkt of ik ook een sociaal leven heb blijft er weinig tijd over om te loggen (en logjes te lezen, sorry sorry sorry).
Ik maak veel leuke dingen mee, maar voor ik een logje kan schrijven heeft iedereen die bij datzelfde evenement was, het al gedaan.
Gelukkig hebben we de foto's nog .

"Ik gaf je al je vleugels terug
Ik ben het zat, ik wil nu ook die van m"