Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Nog meer foto's
Meestal vind ik het na één logje wel genoeg, maar ik krijg nu zoveel foto's van alle kanten binnen. Nog twee van Saskia, die ik even in een gifje heb verwerkt.

Too much?
Anja, Mary, Marlies, JoyceVijf maanden hebben we eraan gewerkt, ik noem hem nog één keer : DE BELEIDSNOTITIE. Het kostte ons bloed, zweet en tranen.
Met vier meiden hebben we ons volledig in de wereld van de woonfraude gestort. Ik kan wel zeggen dat ik er heel veel (bijna alles) vanaf weet nu.
We begonnen als onzeker groepje. Ik wist wel iets van de handhaving, de ander wist iets van andere soorten fraude, iemand wist wel iets over registratiesystemen en samen worstelden we ons door het begin heen.
Waar moet je beginnen, bij wie moet je beginnen, hoe starten we de opbouw van de notitie.

Marco in het Amsterdamse Bos
Ga je iets leuks doen? Vroeg mijn leidinggevende gisteren, ik wilde hem net vertellen over Marco en de commercial toen hij zei : Als je het niet meer over Marco hebt, dan mag je vrij. Ik heb gelogen en gezegd dat ik het nooit meer over Marco zou hebben.

Gisteravond hebben Nathalie en ik nog even snel gewonnen met spelletjes van de mannen, zodat ik op tijd naar huis kon om vanochtend fris en fruitig klaar te staan in het Amsterdamse Bos.
Voor mij weer een thuiswedstrijd, ik kon om halfnegen wegrijden om rond kwart voor negen bij de manege in het Amsterdamse Bos weer uit te stappen.
Iedereen was er geloof ik al, want toen ik uitstapte konden we gelijk aan de slag.
Ik werd vrolijk begroet door Daantje, die inmiddels Nienke en Inge opzij had geduwd om bij mij te komen. Ik begrijp het wel hoor Daantje.
Nathalie vond dat ik een erg geil sexy topje aan had. Zo helemaal Marco.
Esther zat gelijk met haar ellebogen tegen mijn tieten op borsthoogte.
Kortom, we hadden er zin in, het was prachtig weer, we waren met leuke mensen en we mochten de hele ochtend naar Marco kijken. Ik heb weleens rottigere vrijdagen meegemaakt.
Boodschappen doen
Ik doe bijna elke dag boodschappen. Na mijn werk even snel of op vrijdagavond heel veel en dan duurt het wat langer.
Het was een heeeeeel lang weekend vanwege Hemelvaart (Mijn leidinggevende woensdagmiddag: Prettige Hemelvaart. Ik : HemelvaartDAG bedoel je hoop ik).
En vrijdag was ik lekker vrij, dus ik dacht vrijdagmiddag ga ik heel relaxt boodschappen doen. Eerst naar de videotheek, drie dvd?s terugbrengen waarvan ik er ?. Nou ja uhm ?. drie niet gekeken heb. Jeroen gelukkig wel. Ik huur weer drie dvd?s, die ik waarschijnlijk ook niet hopelijk wél ga kijken.

Daarna moest ik naar het Kruidvat, waar twee kassa?s open zijn, waar één rij voor staat. Drie mensen twijfelen in welke rij ze moeten staan, want welke is het snelste. Stel je voor dat je twee minuten later pas kan betalen. Ik zucht diep, kijk glimlachend naar een kindje van een jaar of twee dat van zijn vader iets vast mag houden om te helpen en dat vervolgens drie keer op zijn vaders tenen laat vallen. Ik weet meteen weer waarom Jeroen altijd in zijn buggy moest zitten, of in een boodschappenkar en zeker niet mocht helpen.
Nostalgie
Baby Marlies met mama .....nos·tal·gie de; v heimwee: ~ naar de goede, oude tijd

Als ik deze definitie bekijk van Nostalgie, dan ben ik niet echt nostalgisch. Toevallig had ik al eerder een logje gemaakt over hoe je terugkijkt op het verleden, of je dingen zou veranderen. Dat is wel duidelijk, dat zou ik dus niet doen.

Tijdens het bladeren in mijn fotoalbums zag ik heerlijke foto?s van toen ik nog een heel klein Marliesje was, toen ik een wat groter Marliesje was, zelfs een ondeugend Marliesje.
Een puber Marliesje die steeds meer zichzelf ging ontdekken en heel duidelijk een eigenlijk wilde neerzetten. Daar schoot ik soms wat in door, maar nooit superextreem. Ik was niet bang om op te vallen, laat ik het zo zeggen.

Terwijl ik toen ik jong was juist zo min mogelijk op wilde vallen en superverlegen was. Volgens mijn moeder bracht ik de dag achter haar rug door als we op visite waren en als ik mijn moeder moet geloven zaten mijn broers en zussen daar ook. Brede rug die moeder van mij.
Paardrijden
Ik voel mezelf al heel wat op zo'n paard. Ik laat hem draven, ik kan licht rijden, het galopperen gaat steeds beter (en vooral steeds langer), het wijken ging wat minder.
Ik verwacht misschien te veel te snel, maar ik vind het gauw niet goed genoeg.  Ik wil gewoon dat ik alles kan en vooral dat ik niet bang ben.
Gisteren was ik niet bang, Myrna was trots op me en Nathalie vond dat ik heel erg vooruit was gegaan.
Dat was ook wel zo natuurlijk.
Gisteren had ik voor het eerst zelf mijn beugels versteld, terwijl ik op het paard zat.
Nou was het wel Kalief en Kalief is zo betrouwbaar als, nou ja als een man maar kan zijn.
Hij doet geen gekke dingen, behalve in mijn bil bijten, maar toen stond ik op de grond en zat Nathalie bovenop hem. Dan zou ik ook opgewonden raken.

Maar goed, ik rij paard en ik vind het nog steeds leuk. Vind het gewoon jammer dat ik straks in mijn vakantie zo'n vier weken niet kan rijden. Misschien dat ik voor en na mijn vakantie wat extra lessen neem, dan zal het toch wel rustiger zijn.

Loslaten
- Mam, ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws?..

Zo kwam Jeroen afgelopen maandag thuis.
Dan weet ik het al, het slechte nieuws overheerst dan vaak een beetje, maar goed ik ben de moeilijkste niet.

- Vertel eerst het goede nieuws maar.

- Nou, ik heb helemaal geen huiswerk voor morgen. Het slechte nieuws is dat ik eigenlijk vandaag een werkstuk in had moeten leveren voor biologie en nu heb ik uitstel tot morgen ?.. maar zeker tien anderen wisten ook niet dat je het vandaag moest inleveren.

Dit laatste om zich vast in te dekken, aangezien hij wel weet wat ik anders ga zeggen.

Jeroen deelde vast mede dat het over Fruitvliegjes moest gaan, dat hij testjes heeft gedaan en al wat op papier heeft, dat een paar vrienden die het wél afhadden hun werkstuk zouden mailen zodat hij ongeveer wist wat hij moest doen.
Hij wist dat het laat ging worden, dat hij kort zou slapen, maar het ging allemaal lukken.
Marco

Nee, die andere Marco, weg bij Ajax.

Jammer! Okee het ging niet goed met Ajax, eigenlijk ging het gewoon slecht, maar hij moest wat opbouwen.
Vorig jaar ging het met AZ ook slecht en kijk wat Van Gaal nu heeft bereikt.

Marco is nog geen Louis, dat weet ik, maar soms moet een trainer de kans krijgen.

Jeroen en ik zeiden zondag nog tegen elkaar : Ik hoop niet dat Marco opstapt. Dus toch ..... Jammer!

Op Telegraaf.nl stond een poll wie de nieuwe trainer van Ajax moest worden. Meeste stemmen voor Frank Rijkaard. Ik stem voor!

Bitter
Ja, echt, gewoon weer. Hier schreef ik al over de ongelooflijk gore bijwerking van het eten van pijnboompitten.
Sinds zondag heb ik weer een bittere nasmaak, na het eten van heerlijke carpaccio op vrijdag, of eigenlijk van de pijboompitten.
Ik had de pijnboompitten geroosterd en goed ook.
Tussen januari en nu heb ik weer geregeld carpaccio met pijnboompitten gegeten en nergens last van gehad.
Ik heb opgelet, de pijnboompitten waren van Zonnatura. Het zou kunnen dat de vorige keer de pijnboompitten ook van Zonnatura waren. Jeroen had nergens last van, maar ja hij is al een week verkouden, dus hij merkt het verschil niet.
Alles wat ik eet smaakt hetzelfde, bitter dus. Niet dat ik nou minder eet, want ik blijf zoeken naar iets wat wel lekker smaakt, maar dat vind ik niet, zelfs mijn water smaakt bitter.

Christine en Elisabeth hebben vrijdag bij me gegeten, ik heb het ze nog niet durven vragen .......
Als ze wel last hebben van de bittere nasmaak dan is het mijn schuld en voel ik me schuldig, hebben ze er geen last van dan ligt het aan mij en ben ik allergisch voor pijnboompitten ..... dan maar een beetje schuldgevoel.
Muizenplaag
Als ik naar de bioscoop ga, ga ik meestal naar Pathé Arena, aangezien dat vlakbij is, paar minuten met de metro.
Heel af en toe ga ik naar Pathé de Munt of Tuschinski, omdat dat bij mijn werk in de buurt is.

Vandaag vertelde mijn collega dat ze zo leuk naar de film was geweest ?he?s just not that into you?, in Pathé de Munt. Ze moesten even wachten tot ze naar binnen konden omdat er ?een probleempje was in de zaal?.
Toen ze eenmaal binnen was begreep ze wat het probleem was, de muizen liepen over de stoelleuningen, zaten in haren, kropen in de popcorn. Staand op hun stoelen hebben ze de film uitgekeken, in de toilet hebben ze hun tassen uitgeschud, waar bij één meisje nog een muis uit de tas kwam.
"Als alle verhalen zijn verteld
Het laatste lied heeft geklonken"