Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Vriendjes
Jeroen heeft best veel vriendjes. We hebben nu vakantie en dan komen er vriendjes langs, computeren, aan de playstation, praten over meisjes. De jongens vermaken zich wel.
Ik heb nu ook een paar dagen vrij. De mensen die mij goed kennen weten dat ik graag rust om me heen heb. Heel leuk als er vriendinnen komen, of zussen of als mijn vader er is. Dan ga ik er ook helemaal voor.
Maar als ik thuis ben en Jeroen is met vriendjes in zijn slaapkamer, dan wil ik verder rust hebben.

De meeste vriendjes van Jeroen zeggen me gedag, verdwijnen in de slaapkamer, zeggen me weer gedag als ze weggaan en dat is het. Zolang ze me groeten vind ik het prima.
Nou heeft Jeroen n vriendje B., die nogal veel aandacht nodig heeft en ook vraagt. Ik begrijp waar het vandaan komt, zijn vader is de nieuwe man van een vriendin van me en die heeft ook erg veel aandacht nodig.
Ik kan daar dus niet zo heel goed mee omgaan, kort gezegd het irriteert me.
Ik vind dat een kind niet constant aandacht van een volwassene mag vragen. Hij komt voor Jeroen, niet voor mij.

Hij is niet echt definieerbaar onbeleefd tegen me, maar hij snijdt gespreksonderwerpen aan die ik helemaal niet met hem wil bespreken. Ook niet omdat ik toevallig de vriendin ben van de nieuwe vrouw van zijn vader.
Hij maakt opmerkingen die ik niet acceptabel vind van een kind van 15 tegenover een volwassene.
Ik krijg het gevoel dat hij mij als gelijke ziet en dat dat thuis allemaal okee is. Ik vind dat hij zich bij mij thuis als kind moet gedragen, als vriendje van mijn zoon.

Ik heb hem al een paar keer moeten corrigeren, omdat hij zich ermee bemoeide terwijl ik Jeroen terechtwees. Voor hij zijn mond kon open doen moest ik al zeggen : "Nee B. bemoei je er niet mee".
Ik heb op zich helemaal geen probleem met hem, leuke vriend voor Jeroen, maar toch irriteert het me.
Jarig
TessaTessaTessa
Ze is stoer, ze is lief, ze wil nooit op de foto, ze is mijn nichtje en ze is 22 februari 9 jaar geworden.
Natuurlijk zijn we er heen geweest, we waren er het eerste, we gingen als laatste weg.
We hebben het weer goed gedaan.
GOUD
Marianne wint weer goud!
In mijn vorige logje heb ik al een beetje laten doorschemeren dat ik van de Olympische Winterspelen hou.
Vandaag wonnen 'we', nou ja eigenlijk Marianne Timmer, weer goud. Voor Marianne is het haar derde gouden medaille. Daarmee staat ze ze wat betreft de Winterspelen gelijk met Ard Schenk en Yvonne van Gennip. De laatsten twee hebben hun drie gouden plakken echter op n Marianne wint  de 1500 meter in 1998, hier tussen Gunda Niemann (zilver) en Chris Witty (brons)Olympische Winterspelen gehaald en bij Marianne zit er tussen de eerste twee en de laatste plak acht jaar.
In die acht jaar heeft ze veel meegemaakt en is door diepe dalen gegaan, voor zover ik dat heb kunnen volgen.

Eind jaren zeventig ben ik het schaatsen bewust gaan volgen. Dat kwam vooral door Eric Heiden, de Amerikaan die in 1980 5 gouden medailles won, op alle vijf de afstanden. Dat jaar is het ook voor het eerst dat ik bewust de Winterspelen heb gevolgd.
In 1984 bracht Nederland er weinig van terecht, maar in 1988 was daar ineens Yvonne van Gennip. De Spelen waren dat jaar in Calgary, dus ik moest middenin de nacht mijn bed uit.
Yvonne van Gennip wint in 1988 drie keer goud.De eerste week waren de heren, die hadden wat zilver en brons gehaald. Van de vrouwen werd toen niet echt veel verwacht, de (toen nog) Oostduitse dames waren torenhoog favoriet. Bij de 3000 meter twijfelde ik nog of ik echt mijn bed wel uit zou gaan, ik lag zo lekker. Wat was ik blij dat ik heb gekeken zeg. Totaal onverwacht won Yvonne toen goud en later deed ze dat ook nog op de 1500 en 5000 meter. Deze ritten heb ik nog steeds op video staan en daar kan ik nog steeds van genieten (ja zo erg is het dus met me).

De Olympische Spelen van 1992 en 1998 heb ik ook op video staan, dus Marianne kan ik ook nog terugkijken. Zij verastte in 1998 ook vriend en vijand door de 1500 en later de 1000 meter te winnen.
Op de videoband van 1998 staat trouwens ook nog het legendarische einde van de 10 kilometer van Rintje Ritsma, die op een vierde tijd aan het schaatsen was en bedacht dat hij toch echt geen vierde ging worden. Hij zat helemaal stuk en schaatste de laatste ronde nog zo hard onder zijn tegenstander door, dat hij toch de bronze plek haalde. 'We' werden toen 1, 2 en 3.

Ik hoop dat er komende week nog wat moois gaat gebeuren, ik heb het gevoel van wel. Ik hoop dat Renate Groenewold op de 5000 meter goud gaat halen, Carl Verheyen op de 10 kilometer, Ireen Wst op de 1500 meter en Sven Kramer ook op de 1500 meter.
Zou toch mooi zijn!
Curling
Schaatsen WennemarsIk lig al bijna een week op de bank Olympische Winterspelen te kijken, tussendoor moet ik even naar mijn werk. Zo gauw ik thuis ben gaat de t.v. aan en kijk ik naar zo ongeveer alles waar sneeuw en ijs bij komt kijken.
Bij elke winnaar of winnares staan de tranen in mijn ogen.
Tja schaatsen is echt voor ons Nederlanders, daar zijn we goed in en daar winnen we nog weleens wat. Niet gek dat ik daar graag naar kijk. Onterecht wordt gedacht dat ik vooral kijk vanwege de strakke pakjes van de heren, dat is dus duidelijk niet het geval .

Skien, Kostelic
Zelf kan ik een heel klein beetje skin, het is niet de moeite waard om daarover uit te wijden. Maar als ik de dames en heren op de afdaling, de super G of de slalom een helling af zie storten, dan moet ik toch wel even slikken.
Wat een kracht, wat een techniek, helemaal geweldig. Ik geniet ervan, hou de tijden in de gaten, heb een favoriet. Huil als juist zij wint die veel blessureleed heeft gehad of juist hij, terwijl hij al 36 is en al twee gouden medailles heeft gehaald.

Biathlon
Prachtig om te zien vind ik langlaufen of de biathlon. Kilometers lang op ski's door de sneeuw 'lopen' is echt ongelofelijk zwaar. Voor de niet kenners, bij de biathlon moet je tussen het langlaufen door met een geweer vijf keer op een schijfje schieten. Dat telt dan weer mee voor de uitslag. Wie dit heeft uitgevonden weet ik niet, maar ik vind het een briljante combinatie.
Je kan zien dat het zwaar is en dat de dames en heren lijden en ik vind het geweldig, huil mee met de winnaars van goud, zilver en brons. Vind het zielig voor degene die 15 kilometer heeft geploeterd en dan net geen medaille heeft.

Kortom ik geniet, deze mensen moeten gewoon door zoveel grenzen heen om dit te bereiken, je ziet het er aan af, je bent blij dat je het zelf niet hoeft te doen. Je zou willen dat je het kon. Het lijkt makkelijker dan het is als je iedereen zijn of haar sport ziet uitoefenen.

Curling
Het dieptepunt van mijn Olympische Winterspelen week bereikte ik donderdagavond. Op Nederland 2 was even geen sport te zien, dus ik ging zappen. Ik kwam bij de bbc terecht en ineens zat ik Curling te kijken. Wat? Ja echt Curling. Ik snap er echt werkelijk niets van. En persoon schuift een steen van 19 kilo over het ijs, twee andere personen rennen maniakaal vegend met een bezem voor die steen uit en dan komt die steen ergens terecht bij een blauwe stip met een rode cirkel er omheen.
Het fijne snap ik er niet van, denk ook niet dat ik dat wil. Ik heb een Britse commentator horen zeggen dat hij helemaal niks begreep van het schaatsen, dat mensen rondjes willen rijden op een ijsbaan tegen de tijd. In Groot Brittannie snappen ze werkelijk niets van dat schaatsen. Geloof me, als iemand dat zegt die uit een land komt waar Curling een grote sport is, dan vind ik het niet echt heel erg.

Het drong tot me door, ik ben verslaafd, wil alles zien van de Olympische Winterspelen, zelfs Curling. Nog een kleine week, dan is het gelukkig allemaal weer voorbij *zucht*.
Alweer vrijdag

Wat is deze week voorbij gevlogen zeg. Ik heb het gevoel alsof mijn verjaardag alweer weken geleden was, maar dat was pas maandag.

Ik denk weleens dat ik helemaal niks mee maak wat de moeite waard is om er een logje aan te wijden. Vaak is het juist zo dat je teveel kleine dingetjes meemaakt en niet weet waar je moet beginnen, dus schrijf je uiteindelijk niets.

Achtervolgingsploeg in Turijn.


Vorig weekend zijn de Olympische Winterspelen begonnen. Ik kijk altijd graag naar sport, maar schaatsen is toch wel n van mijn topfavorieten, ik heb er maandag, dinsdag en woensdag zelfs uurtjes voor vrijgenomen. Vandaag is de eerste schaatsloze dag tijdens de spelen, dus ook mijn eerste volledige werkdag deze week (dat valt tegen). Ik kom zelfs amper aan mijn operatorstaak op de Chat toe, maar dat kan ik vanavond weer goed maken. Ik moet dan alleen Jeroen geregeld van de computer afjagen, hij heeft weer een spelletje ontdekt wat online wordt gespeeld. Heel leuk hoor, maar sinds vandaag is Jeroen vrij en dan moet ik 's avonds ech mijn plekje bij de computer opeisen.

Gisterenmiddag had ik een 'Opfriscursus Bouwbesluit'. Ik werd er niet echt fris van, ik ben de middag gapend doorgekomen, wat was dat saai zeg.

Jeroen moet vanavond weer naar Waterpolo. Afgelopen maandag hebben de jongens te horen gekregen dat de laatste twee wedstrijden niet mee zouden tellen voor de competitie.Er heeft twee keer een gastspeler meegedaan, omdat er anders niet genoeg spelers waren. Deze jongen twijfelde nog of hij bij zijn oude club zou blijven of bij het team van Jeroen zou komen.
Een gastspeler mag maximaal twee keer mee doen. De scheidsrechters hadden dat ter plaatse ook goedgekeurd. Ik snap er dus helemaal niets van, ik ga ervan uit dat er bezwaar zal worden gemaakt tegen deze beslissing.

Jeroen met zijn mooie krullen.Dit is de huidige stand, onze Meerkoeten staan gewoon tweede. Als de laatste wedstrijd en de n na laatste wegvallen, staan de jongens straks vierde. Het is niet leuk en Jeroen baalt ontzettend, net als de andere jongens natuurlijk. We horen het vervolg vanavond wel. Het feit blijft wel dat het eigenlijk ontzettend goed gaat, er is maar n ploeg die echt sterker is. Het is ook een stuk leuker om naar te kijken als het wat spannender is.

Jeroen is trouwens verliefd, op een meisje uit de tweede, ja echt! Dinsdag kreeg hij een Valentijnsbriefje waarin ze had gezegd dat ze hem lief vindt. Jeroen kan dan heel cool reageren. Jeroen heeft een vriend, die is 15 jaar ondertussen, maar die is zoveel kinderlijker. Ik zei al tegen Jeroen dat hij zich niet mee moest laten slepen en wel zijn eigen ding moest blijven doen.
Jeroen en ik kwamen er gisteren achter dat Jeroen al 1 meter 58 eneenhalf lang is, dat is nog maar 1 centimeter verschil met mij. Ik roep wel altijd dat ik 1 meter 60 ben, maar officieel is dat 1 meter 59 eneenhalf (niet doorvertellen ).
Echt leuk dat hij ineens zo'n stuk langer is, ik merkte al dat hij steeds meer ging eten. Hij ziet er goed uit mijn jongen. Zijn krullen zijn weer een stuk langer geworden en gelukkig wil hij ze nu zelf ook lang houden, want de meisjes op school zijn wel erg gek op zijn krullen. Als moeder kan je 10 keer zeggen hoe prachtig dat lange haar staat, maar ja als DE MEISJES het zeggen .

Kaarsje voor Filip.Voor het weekend heb ik trouwens helemaal geen plannen, lekker hoor, alleen schaatsen kijken natuurlijk, maar dat begint pas om 17.00 uur.
Jeroen heeft volgende week vrij en ik heb woensdag, donderdag en vrijdag ook vrijgenomen.
Maandag en dinsdag heb ik het gigantisch druk op het werk. Mijn collega is op vakantie, dus ik moet bij alle overleggen en afspraken zijn.

Iedereen een prettig weekend gewenst vanuit Amsterdam. Het weer is wat troosteloos, maar ach what's new!

Ik wil ook nog Linda, Delphine en Dieter heel veel sterkte wensen hiervandaan. Ik hoop dat alle testen voor Filip positief gaan uitpakken en dat hij er weer bovenop komt. We denken aan jullie
Valentijnsconcert
Anneke en Marlies bij de HMH, Valentijnsconcert met Marco BorsatoGisteren ben ik eindelijk weer eens naar een concert van Marco Borsato geweest. Zoals ik gisteren al meldde, Anneke had onverwachts kaartjes en toen Annette en Dian niet bleken te kunnen, was ik een eervolle derde keus.
Anneke belde ongeveer kwart voor vijf dat ze bij de Heineken Music Hall was. Ik ging richting Metro en binnen tien minuten was ik er ook.
Er stond nog helemaal niemand te wachten voor de HMH,dat zijn we wel anders gewend bij Marco concerten. We gingen dus lekker wat eten in het dichtsbijzijde caf. Om 19.00 uur gingen de deuren pas open.
Om kwart voor 7 liepen we weer richting HMH en zagen Cindy en Esther staan.

Eenmaal binnen konden we nog drie kwartier wachten. Cindy werd steeds nerveuzer en stiller. Esther werd steeds nerveuzer en begon steeds meer te praten.Uiteindelijk mochten we eindelijk naar binnen en hadden alle vier een prachtplek voor het podium.

Het eerste optreden was van Replay, echt lekker swingend, heb er best van genoten. Ze maken er een hele leuke show van. Na Replay kwam Do, ik heb niet zo heel veel met Do, vind haar stem wat te hoog, daar heb ik meestal snel genoeg van. Daarna kwam Xander, Xander vind ik meestal ook niet zo bijzonder, maar hij maakte er een leuke show van en zong ook wat nummers uit zijn Volumia-tijd, die ik gelukkig allemaal mee kon zingen. Uiteindelijk heb ik dus best genoten van Xander.

Na het optreden van Xander konden we ons op gaan maken voor Marco. De pauze die was ingelast voor het klaarmaken van het podium, werd opgevuld door de Hi5 band. Was wel lachen, ze deden het erg leuk. We hebben wat rare dansjes meegedaan en we hebben gelachen. Tussen alle bedrijven door werden er nog wat mensen verrast, toegezongen, ten huwelijk gevraagd. Niet echt mijn ding, maar ik geloof dat iedereen blij en tevreden was en ja het hoort bij Valentijnsdag.

En ja daar was het moment, Marco zou beginnen. Heerlijk was het. We hadden het de hele tijd koud gehad, maar dat was gelijk over. Er kwamen heel wat hits voorbij en het publiek ging uit hun bol. Er was een hoog gil-gehalte om me heen en er werd soms iets te hard meegeschreeuwd met de bekende liedjes, maar ja Marco was er, dus alles was goed.

Veel te snel was het weer voorbij. Anneke zag nog net op tijd dat Marco's sjaaltje naast het podium terecht kwam en bood geheel vrijwillig aan om dat terug te geven aan Marco, vond ik wel heel opofferend van haar.
Het sjaaltje rook trouwens erg lekker.
Esther, Cindy en Anneke wilden toch wel richting uitgang om te wachten op Marco. Aangezien ik toch binnen tien minuten thuis ben, ben ik even blijven staan. Maar het was kkkkkoud. Marco had nog een meet en greet en nadat Nathalie het sjaaltje van Marco had opgehaald ben ik maar naar huis gegaan.

Het was werkelijk een topavond. Ik hoop dat de dames mooie foto's hebben met Marco en dat we die op hun weblogjes terugzien, want ik ben wel heel nieuwsgierig.
Esther wilde vooral een foto omdat ze heel veel is afgevallen en verder alleen maar 'dikke' foto's had met Marco.
Ik ben nieuwsgierig dames!

Anneke nogmaals bedankt voor de heel gezellige avond. Ik heb het heel erg leuk met je gehad.
Mijn eerste ....
Mijn eerste foto als 43 jarige.Het was erg laat, ik zag er niet meer helemaal top uit, maar ja dan heb je het maar gehad natuurlijk.

Marlies' eerste foto als 43-jarige.
Gisteren kreeg ik een heel lief cadeautje van Anneke, n van mijn collega-apenstaartjesop de chat van Marco Borsato. Ik mag vanavond met haar mee naar het Valentijnconcert in de Heineken Music Hal, waar o.a. ook Marco zal optreden.
Ik heb dus een onverwacht leuk concert vanavond.

Hartstikke lief van je Anneke, ik was dan wel derde keus, dat betekent dat je twee mensen vr mij hebt gevraagd, maar dat betekent ook dat je mij vr een heleboel anderen hebt gevraagd.

Tot vanavond, we gaan genieten!


Morgen
Wat een lief babytje was ik in 1963, hier lig ik lekker bij mama.Morgen ben ik jarig, 43 word ik alweer. Meestal voel ik me geen 43, soms voel ik me zelfs nog veel ouder, af en toe voel ik me veel jonger.

Op 13 februari 1963 was het heel, heel, heel erg koud. Dat verhaal kon ik nooit genoeg horen van mijn moeder. Zij heeft nog met haar dikke buik op de fiets, kind voorop, kind achterop, over het Spaarne gereden. Het Spaarne was natuurlijk diep bevroren, dat kon makkelijk natuurlijk, maar als ik daar aan denk. Marlies, Christine, Karin, Mattijs, Marten. Hier was ik vijf jaar.Hoogzwanger, twee kinderen op de fiets en dan over het gladde ijs. Geweldig vond ik dat.

Natuurlijk is in 1963 d Elfstedentocht gereden in die barre kou, wat ook heel lang de laatste Elfstedentocht is gebleven, ik meen tot 1986.

Ik ben blij dat ik weer een jaartje ouder word, dat ik het weer heb gehaald. Hier was ik 12 jaar, ik had een beugel en lachtte vooral met mijn mond dicht.Sinds ruim twee jaar geleden de vrouw van mijn neef overleed, op 40 jarige leeftijd (dezelfde leeftijd die ik op dat moment had), ben ik nog blijer met elk gezond jaar dat ik er weer bij krijg.

Ik blijf wel bij mijn principe dat ik mijn verjaardag niet vier, maar dat betekent niet dat ik niet blij ben met mijn verjaardag.
Ik hou gewoon niet van het vieren van mijn verjaardag gewoon omdat dat verwacht wordt. Mocht ik er een keer wel zin in hebben, dan doe ik het wel, maar nu niet.
Op mijn werk heb ik het ook al duidelijk verteld, geen cadeautjes, geen slingers, geen aandacht. Volgens mij ben ik hier een jaar of 17, als ik mijn kapsel zo zie.
Ik ben benieuwd of iedereen zich eraan houdt.

Maar goed, ik ben dus jarig morgen, ik word alweer 43.

De eerste kaarten kwamen gisteren al binnen, Danielle stuurde me zelfs chocola. Daarnet kreeg ik ook al een e-card van iemanddie me helemaal niet aardig vindt en ik haar ook niet, dus dat wil ik zo houden .

Morgen is het gewoon maandag, gewoon 13 februari. Gelukkig komt er daarna weer een dag waar iedereen eigenlijk meer mee bezig is Valentijnsdag.
Hier ben ik 5 jaar, samen met mijn broertje.Mijn vriendin zei altijd dat Valentijnsdag vast in 1963 is ontstaan, omdat ze na die vreselijke 13e februari, toen ik werd geboren er toch nog wat moois van gemaakt moest worden, dus heeft iemand direct de dag erna Valentijnsdag bedacht.

Met Valentijnsdag heb ik nog minder dan met verjaardagen vieren.
Ik was ook dolblij toen in 1996 mijn neefje werd geboren op 12 februari. Nou had ik helemaal elk jaar een excuus om mijn verjaardag niet meer te vieren, want anders zagen we elkaar allemaal twee dagen achter elkaar. Daar moet je dus niet aan denken .
Nog net geen 4 jaar, we woonden net in ons 'nieuwe' huis.

Toen in 1997 op 22 februari ook nog mijn nichtje werd geboren, was het helemaal perfect, want dan zou mijn verjaardag overal tussenin vallen. Nergens voor nodig om het dan nog te vieren.

Mijn vader (de lolbroek) zei vrijdag nog dat hij geen afbericht had gehad voor maandag. Ik heb hem maar even verteld dat hij alleen bericht krijg als ik het wl vier.

Maar ik ben dus morgen jarig, ik word 43, ik ben gezond, ik heb een prachtige zoon, een hele lieve familie, ontzettend leuke vriendinnen, een leuke baan met leuke collega's. Dan is het toch elke dag feest, nergens voor nodig om dat nou speciaal morgen te vieren.
Ik ben een heel, heel, heel gelukkig mens.

Kaasfondue
Wijn en lekker eten, het n na lekkerste wat er is :-)Gisteravond hadden we een soort afterparty van onze skivakantie. Mijn zusje had in de vakantie het woord kaasfondue laten vallen. Ja stom, als je tegen mij over eten begint, bij voorkeur lekker en gezellig eten, dan nodig ik mezelf gelijk uit.

Ik had voor iedereen een fotoboekje laten maken met fotos van de skivakantie. Volgens mij viel het wel in de smaak.


Voor mijn nichtjes had ik nog een klein cadeautje meegenomen.
Voor Suzanne, mijn jongste nichtje twee erg roze Flink knuffelen, want Mattijs had zijn zachte kleren aan.Valentijnsdagpennen, met hartjes en roosjes. Daar moet ik bij Tessa niet mee aankomen, dus voor haar had ik een calculator gekocht, die je helemaal dicht kan klappen en daardoor makkelijk mee kan nemen.

De tafel was al gedekt, mijn vader en Joke en mijn broertje waren er al, dus wat ons betreft konden we gaan eten. Het duurde nog heel even omdat de olie voor de vleesfondue niet echt heet werd., maar de kaas lag al lekker te pruttelen. Suzanne had voor mij al een plaatsje gereserveerd, naast haar natuurlijk.

Wachten op het vlees, lekker relaxen.De kaasfondue ging heel erg voorspoedig, wat is dat toch lekker, volgens mijn zus was het een simpel kant en klaar pak van de C1000. De vleesfondue ging wat minder voorspoedig. Of het pannetje was te klein, of we hadden te veel vorkjes. We verloren in ieder geval stuk voor stuk wat vlees, ui, paprika, champignons in de zonnebloemolie.
Er zaten zoveel vorkjes in de fonduepan, dat als je je vork eruit trok je je eigen vlees verloor en als je dan ging prikken voor je vlees, dan was het resultaat dat je het vlees van de andere vorkjes haalde.

Het was in ieder geval aanleiding tot een hoop lol.
Het mag gezegd worden, het moment dat Joke vol zat en stopte met de vleesfondue, het een stuk voorspoediger ging. Ik wil niet zeggen dat het haar schuld was, maar het mag gezegd worden.
Mattijs begon op een gegeven moment bij elk stukje vlees dat boven kwam te roepen dat het van hem was. Het duurde even tot het tot ons doordrong dat dat eigenlijk helemaal niet kon.
Papa ziet er de lol wel van in, wat wil je na al die wijn.Onze gastvrouw Karin.Lekker al dat vlees van andere vorkjes jatten ;-).

Het hoogtepunt van de avond was dat Karin het gasbrandertje ging bijvullen en er een gigantische steekvlam tevoorschijn kwam, het schijnt dat je niet de ontsteker moet indrukken tijdens het bijvullen. En nee Karin is niet blond.

Erik en Suzanne.

Ik kwam tot de ontdekking dat ik ook nog een fonduestel heb, tenminste voor de gewone vleesfondue. Als ik nou alleen met Jeroen ga fonduen moet dat toch een stuk beter gaan. Ik zag dat naast mijn ongebruikte fonduestel ook nog een ongebruikte blender staat, dus die pinacolada kan er ook aan geloven.


Suzanne zingt iets onduidelijks.Tegen een uur of tien zaten we toch best wel vol. Een toetje kregen we niet meer, wel een floorshow. Suzanne heeft een geheel onbekend repertoire afgewerkt, Jeroen gaf een perfecte imitatie weg van Marco Borsato en Andrea Bocelli. Jeroen zingt Marco en Andrea.
Hierna vertrokken Jeroen en Tessa richting computer, Tessa schijnt een heel leuk verslavend spel te hebben, wat absoluut niet richting Amsterdam hoeft te komen.

Suzanne viel in slaap op schoot bij haar allerliefste tante.

We hebben nog een zeer langdurige fotoshow bekeken van de skivakantie. Wat kunnen er toch veel fotos op een kaartje van 512 Mb.
Suzanne slaapt bij haar liefste tante.
Om n uur waren we thuis, ik mag wel zeggen dat we een hele gezellige avond hebben gehad. Bedankt Karin en Erik voor het heerlijke eten, wanneer mogen we weer?
Dan wel met wat minder mensen, zodat ik mijn vorkje gewoon in die fonduepan kan zetten.

Lekker suf!
Heb je dat ook weleens, je bent iets kwijt. Ik noem maar iets, een lippenstift bijvoorbeeld.

Ik ben al bijna twee maanden een lippenstift kwijt. Het is een hele mooie kleur rose, van l'Oreal, kosten 10,99. Voor mij aardig duur, want ik draag dus bijna nooit lippenstift. De laatste keer dat ik de lippenstift had gebruikt was bij de crematie van mijn tante, dat was 13 december.
De eerste keer dat ik de lippenstift bewust mistte was 8 januari. Ik ging toen naar de opnames van Woestijnruiters en heb me werkelijk rot lopen zoeken naar mijn roze lippenstift. Onvindbaar gewoon.

Ik weigerde een nieuwe te kopen. In de tussentijd heb ik wel een goedkope lippenstift gekocht, maar dat was het toch niet echt.

Vorige week had ik een labello-stift gekocht en die kon ik sinds twee dagen ook niet meer vinden in mijn tas. Toevallig had ik gisteren twee nieuwe nagelknippers gekocht, jawel daar was ik er ook twee van kwijtgeraakt in mijn tas. Mijn ibuprofen-tabletten waren ook niet aan te slepen, terwijl ik ze amper had gebruikt, evenals mijn mascara.
Toen ging mijn een licht op, al deze dingen hadden n ding gemeen (behalve dat ze van mij waren), ik ben ze kwijtgeraakt in mij tas.

Ik ben net even verder gaan kijken en wat bleek, in de voering van het zijvakje van mijn tas zat een klein gaatje.
Wat vis ik dus allemaal uit mijn voering: twee lippenstiften, drie mascararollers, twee nagelknippers, n labello-stift en bij elkaar een heel pakje ibuprofen.

Als verdediging kan ik opvoeren dat ik blond ben ......
"Besluit de angsten van me af te slaan
En voor altijd met je mee te gaan"