Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Wat een week ....
Ik heb een rare week achter de rug, begonnen in mijn nieuwe functie, een nieuwjaarsreceptie, een verjaardag die zo ongeveer vier dagen duurde, paardrijles bij mijn stugge paardenjuf en met het vervelende nieuws zal ik maar gelijk beginnen.
Ik heb mijn examen van 6 januari niet gehaald, ja je leest het goed .... NIET.
De mogelijkheid is er altijd dat je het niet haalt, maar toch rekende ik er niet op. Ik had een redelijk gevoel. Het was veel, ik wist veel, of blijkbaar dacht ik dat ik veel wist. Ik was vooral verbaasd. Ik baal natuurlijk gigantisch, want nu moet ik 5 maart mijn herexamen doen, dus in de voorjaarsvakantie weer de boeken in.
Nou ja, ik kan er nu weinig meer aan doen, het is zo, eerst maar even alle andere dingen doen die ik ook nog voor school moet doen.
Een visiedokument schrijven voor fylosofie en werken aan een beleidsnotitie. Was toch prettiger geweest als ik niet meer hoefde te denken aan bestuursrecht. Helaas!

 
Stem op Wit Licht
Er is toch maar één film de beste, stem op Wit Licht.
Je moet wel een account aanmaken, maar als dat het ergste is ....... Dat doen jullie toch wel voor Marco ...... uhm voor Wit Licht.

Oh ja, kon ik deze foto weer even plaatsen ......   ..... *zwijmel*.

Te dik .... te dun ....
Deze week ben ik begonnen in mijn nieuwe functie. Door mijn wisseling van kamer zijn mijn oude collega's gaan opruimen op de kamer en mijn nieuwe collega's ook. Ik weet het ik heb een vreemd effect op mensen.
Ik had voor mijn vakantie al opgeruimd omdat ik van plaats moest wisselen.
Iedereen was papier in een grote container aan het gooien, wat mijn nieuwe leidinggevende de uitspraak ontlokte dat hij een iets ander idee had bij het overdragen van dossiers. Wat ik dus wel weer heel grappig vond.

Mijn oude collega's hoorden mij steeds lachen op de gang en waren jaloers op mijn nieuwe collega's. Toen ik daar binnenliep, kwam iedereen gelijk de kamer oplopen.
Wat mijn oude leidinggevende de uitspraak ontlokte dat ze dacht van die herrie af te zijn, waarop wij nog harder moesten lachen natuurlijk.

Ontspannen
Na drie weken in de ban van studeren te zijn geweest is mijn examen vandaag achter de rug. Onderbroken door kerstdagen, oud en nieuw, logeerpartijtjes en nog een paar dagen werken heb ik de afgelopen drie weken in de boeken gezeten.
Het was veel, ontzettend veel. Heel veel bestuursrecht. Bestuursrecht is een vak wat ik ook nog leuk vind, dat maakt het makkelijker om aan het werk te gaan, maar nog steeds heel erg veel.

Wanneer mag je een bezwaarschrift indienen, wanneer moet je direct beroep indienen, wanneer moet je naar de burgerlijk rechter. Wat is een besluit, wat is een beschikking, wat is een beleidsregel, wanneer wordt wat waaraan getoetst.
Ik werk dagelijks met de Algemene wet bestuursrecht. Bij elke examenvraag dacht ik dan ook, dit weet ik, dit heb ik weleens gehad, dit heb ik gelezen, waar stond het? Wanneer heb ik hier mee te maken gehad.
Het maakte het niet makkelijker, het maakte het moeilijker. Het was zoveel, er zat zoveel in mijn hoofd. Ik wist de antwoorden, ik wist wanneer het ja moest zijn en wanneer het nee moest zijn.
Maar hoe motiveer ik dat, heb ik het juiste artikel erbij gepakt, welke termijn is hierop van toepassing.

Ik weet het niet meer, ik heb een goed gevoel, maar ik ben bang dat het dan zo tegenvalt. Ik kan het weer alleen maar afwachten.
Maar het is achter de rug, ik kan ontspannen, ik heb op de bank gelegen, ik heb de kerstspullen opgeruimd, ik heb pizza gemaakt, ik heb geknuffeld met Jeroen.
Het is achter de rug en dat alleen al is heerlijk.

Verslaafd
Ik heb er weer een verslaving bij, sinds vorige week.
In de kerstvakantie huur ik altijd dvd's, veel dvd's. Vorige week zag ik het hele eerste seizoen van Heroes bij de videotheek liggen. Ik nam de eerste vier dvd's mee om tussen het studeren door lekker relaxed een aflevering te kijken.

Het verhaal van Heroes gaat (heel in het kort) over een aantal mensen die tegelijkertijd ontdekken dat ze bijzondere gaven hebben. De één kan vliegen, de ander kan zichzelf genezen, weer een ander hoort de gedachten van mensen om hem heen.
Natuurlijk is er een schurk die al deze mensen wil vermoorden en er zijn nog meer mensen die om allemaal verschillende redenen iets van deze 'heroes' willen.

Vanaf de eerste aflevering zat ik eraan vast, de tweede kon er gelijk achteraan. En zo ging ik door. Een uurtje studeren, een aflevering kijken. 's Avonds meerdere afleveringen achter elkaar kijken.
Vandaag heb ik de resterende twee dvd's van het eerste seizoen gehuurd en de eerste twee dvd's van het tweede seizoen. Het is officieel, ik ben verslaafd. Ik ga straks nog minstens één aflevering kijken. Wat een geweldige serie.
Bittere nasmaak
Sinds twee dagen heb ik bij alles wat ik eet of drink een bittere nasmaak. Het is echt heel naar, alles proeft voor in mijn mond gewoon, slik ik het door dan blijft er alleen een bittere smaak achter.
Ik dacht dat ik misschien verkouden werd of zo en besteedde er niet zoveel aandacht aan.
Vanmiddag zocht ik het toch maar eens op via google. De eerste titel die tevoorschijn kwam was bittere smaak door pijnboompitten.
Nou had ik oudjaarsavond heerlijke carpaccio gemaakt met geroosterde pijnboompitten.
Het blijkt dat je van bepaalde pijnboompitten als je ze niet (goed) roostert binnen 1 tot 5 dagen na het eten van de pijnboompitten een bittere smaak in je mond kan krijgen.

Ik liet de site aan Jeroen zien en vertelde dat ik al twee dagen last had van die bittere nasmaak. 'Nu je het zegt' zei Jeroen. Bij hem begon het gisteren bij de kippensoep, hij dacht dat het aan de soep lag (natuurlijk niet, mijn superheerlijke kippensoep).
Ik heb gelijk mijn zusje gemaild, die had nog nergens last van. Ik hoop voor haar dat het ook niet komt.
Ik heb er ook nog nooit eerder last van gehad. Weet ook niet meer welke pijnboompitten ik heb gebruikt. Het kan nog een week of twee aanhouden.
Het voordeel is dat ik wel minder zin krijg om te eten. Maar al wil ik best wel afvallen, het liefst geniet ik toch wel van het eten dat ik binnenkrijg.

Er wordt geadviseerd voorlopig geen pijnboompitten te eten .......
Mijn E
Mijn enige echte knuffelpuber, dat is mijn Engel van mijn hart. Toen ik zo'n zeventien jaar geleden besloot dat ik toch echt een kind wilde, had ik niet kunnen bedenken dat er zo'n prachtkind uit zou rollen.
Nou ja rollen, ik heb er wel wat voor moeten doen, maar een zware bevalling was het niet.
Na vier uur weeën vond ik dat het wel vervelend werd. De verloskundige voelde en zei dat ik mocht persen. Drie kwartier later floepte er een klein donkerharig jongetje naar buiten met een heel lief zacht huiltje.

Mijn zwangerschap was ook prima verlopen en na deze makkelijke bevalling kon het alleen maar minder worden. Maar Jeroen was het liefste, vrolijkste en wakkerste babietje wat je je maar kan wensen.
De hele dag lag hij te kraaien in zijn box, huilde als hij honger had, mopperde als hij moe was, maar verder werd er alleen maar gelachen naar iedereen die naar hem wilde kijken. En dat waren nogal wat mensen.
De donkere haartjes gingen over in blonde krullen, het gekraai ging over in geklets en het lachen bleef.

Als ik de schriftjes van de crèche teruglees, dan was Jeroen altijd vrolijk, heel sociaal, wilde alleen niet zoveel slapen, maar dat vonden de leidsters niet erg, dan namen ze hem mee in de buggy om boodschappen te doen. Ik werd in het winkelcentrum geregeld aangesproken door winkeliers die Jeroen gewoon herkende omdat hij elke dag meeging boodschappen doen.

Als ik Jeroen naar de crèche bracht was hij blij dat hij er was, zwaaide naar mij en als ik hem ophaalde was hij blij dat ik er weer was en zwaaide naar de leidsters. Ik kan maar één keer herinneren dat hij weer terug naar de crèche wilde, omdat hij boos op mij was. Dat was zo schattig, dat kleine blonde kereltje van twee jaar die zich weer omdraaide om terug te lopen.
Maar ja, het was moeilijk om boos te worden op Jeroen en zeker om boos te blijven.
De D van ......
Het duurde even voor ik mét camera overdag de deur uitging om mijn eigen deuren te fotograferen. Ik heb twee deuren, één deur delen we met vijf andere gezinnen en de andere deur is gewoon mijn deur, waar alleen Jeroen en ik naar binnen mogen en als we je heel aardig vinden mag jij er ook door.
Soms laat Jeroen weleens mensen binnen waar ik iets minder blij mee ben, maar ja het is ook zijn deur, al betaalt hij er geen huur voor.

 
 
Ik wens jullie een heel gelukkig 2009
Oud en nieuw heb ik bij mijn zusje en haar gezinnetje gevierd en mijn broertje was er ook.
We hebben een heerlijke avond gehad, veel gelachen, lekker gegeten en gedronken. Swingend op Bohemian Rhapsody zijn we het nieuwe jaar ingegaan.

We hebben heel heftig wat kindervuurwerk afgestoken. Al las ik op het logje van Chris dat dat ook heel gevaarlijk kan zijn.
Nou vind ik alles wat knalt en waar vuur aan te pas komt al eng, dus die sterretjes doen we ook maar niet meer.

Tessa en ik hebben nog gewonnen met tennis op de Wii, daar waren we erg blij mee zoals jullie zien ... haha.
Na twaalven belde onze oudste broer nog vanaf de boot. Hartstikke leuk en onverwacht.
Vandaag zouden we naar mijn vader gaan, maar ik was te laat wakker, moet nog te veel leren voor mijn examen Bestuursrecht en ben eigenlijk gewoon moe.
Met paps heb ik afgesproken dat we volgend weekend wel langskomen. Heb ik mijn examen ook achter de rug en weer even wat rust.
"Onderuit in woeste, wilde golven
Door de branding van jouw liefde word ik bedolven"